କାଲବରୀ ଡାକେ ବାରେ ତୁ ଫେରିଆ ଫେରିଆ
ଛକି କାଠକୁ ପାପୀ ମନ ଚାହିଁ ଯା (ଦେଖି ଯା)
ତୋର୍ ପାପ ପାଇଁ କୁଶରେ ଝୁଲୁଛି ତ୍ରାଣକର୍ତ୍ତା… (ଘୋଷା)
ରାଜାମାନଙ୍କ ରାଜା ଶିରେ କଣ୍ଟା ମୁକୁଟ ବାନ୍ଧି ଦେଇ
ବଳି ଦେଇ ତୁ ତାଙ୍କୁ କୁଶେ କେଉଁ ସୁଖ ପାଇଲୁ ତୁହି
ଲୁହଧାର ବହିଯାଏରେ ଚାହିଁଯା ଚାହିଁଯା… |୧|
ଝୁଲୁଛନ୍ତି ଯେ କୃଶ ପରେ ତ୍ରାଣକର୍ତ୍ତା ସେ ତୋ ଅଜଣା
ଏବେ ବି ସମୟ ଅଛି ତୁ ଫେରିଆ… ଫେରିଆ… |୨|
ଦୟାବାନ ସେ କ୍ଷମାମୟ ପ୍ରେମ ବହେ ହୋଇ ରୁଧିର
ସେହି ରୁଧିର ପାନ କଲେ ଦୂର ହେବ ପାପ ଅନ୍ଧାର
ହାତ ମେଲି ସେ ଡାକୁଛନ୍ତି ଫେରିଆ… ଫେରିଆ…|୩|
Leave a Reply to Pabit Parichha Cancel reply