Tag: odisha christians

ମଙ୍ଗଳମୟ ପ୍ରଭୁ ତୁମେ

କରୁଣାମୟ ଯୀଶୁ ତୁମେ

ପାଇଛୁ ଯାହା ଜୀବନେ ଆମ

ସବୁ ତ ତୁମରି କରୁଣା ଦାନ

ଜୀବନଦାତା ପ୍ରଭୁ ତୁମେ

ମୁକତିଦାତା ଯୀଶୁ ତୁମେ

କୁଶେ ଚଢିଲେ ଜୀବନ ଦେଲ

ତୁମ ପ୍ରେମ ଅନୁପମ

ଭୁଲିବିନି କେବେ ପ୍ରଭୁ ତୁମରି ପ୍ରେମ

ପାଇଛୁ ଯାହା ମଙ୍ଗଳ ଦାନ

ଦେବାକୁ ପ୍ରଭୁ ଚରଣେ ତୁମ

ନାହିଁ କିଛି ପ୍ରତିଦାନ

 ହେବ ଆସି ଜରାବସ୍ଥା ପ୍ରବେଶ । ଘୋଷା । 

ଦନ୍ତ ହେବ କ୍ଷୀଣ,
ଶକ୍ତି ହେବ ହୀନ,
ଗୋଟି ଗୋଟି ହୋଇ ପାଚିବ କେଶ    ା ୧ ।

ଥ ର ହର ହେବ ଶରୀର,
ଭୟ ହେବ ଉଚ୍ଚ ସ୍ଥାନର,
ଆଉ ବାଟେ  ଘାଟେ କରନ୍ତେ ଯାଆସ,
ନିୟତ ଜନ୍ମିବ ମନରେ ତ୍ରାସ     ା ୨ ।

ଏହି କି ସୁନ୍ଦର ବଦନ,
ଧୂଳି ଦେହ ପୂର୍ବ ସମାନ,
ଆତ୍ମାଦାତାଠାରେ ଆତ୍ମା ଫେରିଯିବ
ଯେଣୁ ଏ ତାହାର ଅଟେ ପ୍ରବାସ । ୩ । 

ଏଣୁ କରି ଯୌବନେ ମନ କର ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ,

ପରିତ୍ରାଣ ସମ୍ବାଦ କି ଅଟେ ମିଷ୍ଟଧ୍ୱନି !

ହୁଏ ଶୋକ ତାପ ଦୂର କର୍ଣ୍ଣେ ତାହା ଶୁଣି । ଘୋଷା । 

ଘୋର ଅନ୍ଧକାରେ ଯେ ନିବାସ କରେ,
କରେ ତା ପ୍ରତି ଉଦୟ ତ୍ରାଣ-ଦିନମଣି । ୧ ।

ମରଣ ଛାୟାରେ ଯେ ନିବାସ କରେ,
କରେ ତା ପ୍ରତି ପ୍ରଚାର ଜୀବନର ବାଣୀ । ୨ । 

ଯେ ଘୋର ବନ୍ଧନେ ରହେ ଅନୁକ୍ଷଣେ,
ହୁଏ ଅତି ହୃଷ୍ଟଚିତ୍ତ ମୁକ୍ତିକଥା ଶୁଣି । ୩ ।

ଯୀଶୁ ନାମେ ତ୍ରାଣ କରେ ପ୍ରଚାରଣ,
ହୁଏ ଅତି ହୃଷ୍ଟଚିତ୍ତ ଶୁଣି ତା ଅବନୀ । ୪ । 

ମୁଁ ପାପୀ ଅଧମ ପାଇ ପରିତ୍ରାଣ,

ଏ ଘୋର ବିପିନ, ନାହିଁ କାହିଁ ତ୍ରାଣ ତୁମ୍ଭ ବିନୁ ଅନ୍ୟଠାରେ । ଘୋଷା ।

କେହି ନାହିଁ ଆଶା, କରିଛି ଭରସା ପ୍ରଭୁ ହେ ତୁମରିଠାରେ,

ପହଞ୍ଚି ସେଠାରେ ଅତି ଆନନ୍ଦରେ ପ୍ରଶଂସିବି ନିରନ୍ତରେ । ୩ ।

ସୂଚୀମାଳାକୁ ଫେରନ୍ତୁ

ଅନନ୍ତ ଜୀବନ ପଥେ ତୁମ୍ଭର । ଘୋଷା ।   

ଚାଲୁ ଚାଲୁ ପ୍ରଭୁ ପଥେ ତୁମ୍ଭର,
ଘେରଇ ଆପଦ ବହୁ ଜଞ୍ଜାଳ    ା ୧ ।

ସେ ପଥ ସଂକୀର୍ଣ୍ଣ ଦୁର୍ଗମ ଦ୍ୱାର,
ପ୍ରତିଦିନ ଘଟେ ଘୋର ସମର । ୨ । 

ଶତ୍ରୁ ଶୟତାନ ସେ ବଳୀୟାର,
ସିଂହ ପ୍ରାୟେ ଘୋର ଗର୍ଜନ ତାର । ୩ । 

ମହା ପ୍ରଜ୍ଜ୍ୱଳିତ ବାଣ ତାହାର,
ଘନ ଘନ ଆସି ବାଜେ ହୃଦର । ୪ ।ଧର୍ମେ ଟଳ ଟଳ ମୁହିଁ ଦୁର୍ବଳ,
ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ଭକ୍ଷରେ ସବଳ କର । ୫ ।

ତୁମ୍ଭ ବାହୁବଳ ହେଉ ମୋ ଢାଲ,
ସଦା ସର୍ବକ୍ଷଣେ ହୁଅ ସଙ୍ଗର । ୬ ।

ଗଗନେ ଯେହ୍ନେ ଧୂମ ପବନେ  କେବେ ନୁହଇ ସୁସ୍ଥିର   ା ୨ ।

ତୁମ୍ଭେ ସଙ୍ଗତେ ନ ଥିଲେ       ମୋତେ ଦିଶଇ ସବୁ ଅନ୍ଧାର,
ପାପାତ୍ମା ଆସି ମନରେ ପଶି ଶାନ୍ତି ହରଇ ସତ୍ୱର  ା ୩ ।

ସବୁ ଅସାର, ମିଥ୍ୟା ସଂସାର,      ନାହିଁ ବିଶ୍ରାମ ଆତ୍ମାର,
ତୁମ୍ଭ କରୁଣା କେବଳ ସିନା       ସୁଖ ଶାନ୍ତିର ନିଝର  ା ୪ ।

ହେ ପ୍ରଭୁ ଆସ, ମୋ ହୃଦେ ବସ,              କର ତହିଁ ଅଧିକାର,
ସଙ୍ଗତେ ଥାଅ, ଶାନ୍ତିରେ ନିଅ   ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ପଥେ ତୁମ୍ଭର ା ୫ ।

ନିଦାନ କାଳ ହେଲେ ପ୍ରବଳ     ମନୁ ଭୟ ଦୂର କର,
ଶ୍ରୀଚରଣେ ସ୍ଥିର ଭାବରେ       ରଖହେ ଆତ୍ମା ମୋହର   ା ୬ ।

(ପରା) ତୁମେ କହିଛ ସଙ୍ଗ ଥିବ ନିୟତ,

ନାହିଁ ନାହିଁ କେହି ତୁମ୍ଭ ବିନା ଭାବଗ୍ରାହୀ ଶୁଣିବା ପାଇଁ ଏ ଦୀନ ଆରତ । ଘୋଷା ।

ଆସୁଅଛି ଦ୍ୟାବଳ ରଙ୍ଗେ, ସଙ୍ଗେ ସେନାବଳ, ରୋଧିବ ହୃଦୟ-ଗଡ଼,
ଭାଙ୍ଗି ବିବେକ-ବାଡ଼ ଛନ୍ଦି ପାପ-ନିଗଡ଼ ବନ୍ଦି କରି ହରିବ ସକଳ,
କାହିଁ ଯିବି, କି ଲୁଚିବି, କି ଯୁଝିବି, ଛଅରିପୁ, ଏକାକୀ ମୁହିଁତ ? । ୧ ।

ଭୟେ ବିଶ୍ୱାସ-ଧନ ରଖିଛି କରି ଗୋପନ, ଶତ୍ରୁ ବା କରେ ହରଣ,
ହାଣେ ଅନଳ-ବାଣ ଆଣ୍ଟେ ଆକର୍ଷିଣ କରଗତ କରିବାକୁ ମନ,
କେହି ନାହିଁ, କେ ତାରିବ, କେ ପାରିବ କାତର ଜନକୁ କରି ମୁକତ ? । ୨ ।

ଭୟ କମ୍ପିତ ପ୍ରାଣ ଦେଖି ଏ ପ୍ରଚଣ୍ଡ ରଣ, ସରୁଚି ବିବେକ ପଣ,
କାହିଁ’ ଛ ଅରିନ୍ଦମ, ଦମ ଏ ଶତ୍ରୁଗଣ ଶ୍ରୀମୁଖ ଶପଥ ସୁମରିଣ,
କହିଅଛ, ନ ଛାଡ଼ିବି, ନ ଏଡ଼ିବି, ସାଥୀ ହେବି ଶେଷ ପରଯ୍ୟନ୍ତ । ୩ ।

ଜଗାଅ ମୋହନ ଛବି ଗୋପନେ,
ନିତି ନିତି ନବ ପ୍ରେମର ଦୀପ କାଳିମା ବୋଳା ଏହି ସମାଜେ ପ୍ରାଣେ
ଜଳାଅ ପ୍ରଭୁ ତବ ସମାଜ ପ୍ରାଣେ    ା ଘୋଷା ।

ଯୀଶୁ ହେ ଜୀବନ ଜୀବଧାରୀ,
ପତିତପାବନ ପାପହାରୀ,
ଯୀଶୁ ହେ ଆସ, ହୃଦୟେ ବସ,
ଦିଅହେ ପ୍ରିୟ ଧର୍ମ-କିରଣ,
ମାଗୁଁ ଆଜି ଏହି ବର-ପ୍ରିୟ ହେ ପ୍ରିୟ,
ପରଶ ଦିଅ ଏହି ମିଳନେ  ା ୧ ।

ପାପରେ ପତିତ ଏ ଜୀବନ,
ପାପର ଶୃଙ୍ଖଳେ ବନ୍ଦୁଆନ,
ଯୀଶୁ ହେ, ଆସ, ପାପାତ୍ମା ନାଶ, ମୁକ୍ତ କରି ଗୁପ୍ତ ଫାଶ
ଆଣ ଆଜି ଜାଗରଣ ହେ ଆମ ତ୍ରାଣ,

ପ୍ରଭୋ ବସିଛି ହେ ପଦ ତଳେ,

ତୁମ୍ଭ ବାଣୀ ମୁଁ ନ ଶୁଣି ଯିବି ନାହିଁ କାହିଁ ଭଲେ । ଘୋଷା ।

ନିଜ ଚିନ୍ତା ପଥେ ଯାଇ ପଥେ ଦିଶାହରା ହୋଇ,
ବସିଛି ସବୁ ହରାଇ ଜଞ୍ଜାଳର କୋଳାହଳେ । ୧ ।

ତବ ପୁଣ୍ୟ ଇଚ୍ଛା-ପଥ ଦେଖାଅ କରି ଇଙ୍ଗିତ,
ଚଳାଅ ଧରି ମୋ ହାତ, ନ ଟଳିବି ଯେହ୍ନେ ଚୁଳେ । ୨ ।

ନାହିଁ ମୋର ଭକ୍ତି ଲୟ, ହୃଦୟ ସଦା ଅଥୟ,
ବାନ୍ଧି ରଖ ଏ ହୃଦୟ ଚିର ପ୍ରେମ-ବାହୁବଳେ । ୩ ।

ସୁନ୍ଦର ମୁଖ ତୁମ୍ଭର ନିରେଖିବି ନିରନ୍ତର,