କୃପା ନିର୍ଝରଠାରୁ ବର କନ୍ୟାଙ୍କୁ କରୁଣା ସଦା ଆବୋରୁ । ଘୋଷା ।
ଯେଉଁ ପ୍ରଭୁ ସ୍ଥାପିଛନ୍ତି ଏହି ନିୟମ,
ତାଙ୍କ ଆଶୀର୍ବାଦ ବୃଷ୍ଟି ହେଉ ଉପରୁ । ୧ ।
କାନ୍ନା ବିବାହରେ ଯେ ଥିଲେ ନିମନ୍ତ୍ରିତ,
ତାହାଙ୍କ ପ୍ରସନ୍ନ ଦୃଷ୍ଟି ହେଉ ଊର୍ଦ୍ଧ୍ୱରୁ । ୨ ।
ଆଉ ଶାନ୍ତିଦାତା ଧର୍ମ ଆତ୍ମାଙ୍କଠାରୁ
ଶାନ୍ତି ଆନନ୍ଦ ଓହ୍ଲାଇ ବେଷ୍ଟନ କରୁ । ୩ ।
ଏ ଦୁଇ ପ୍ରତି କଲ୍ୟାଣ ହେଉ ଉପରୁ,
ଯେଣେ ଗଲେ ତେଣେ ତାଙ୍କ କରୁଣା ଘେରୁ । ୪ ।
ଏକ ପ୍ରେମେ ଏକାଙ୍ଗରେ ମନ ହିଁ ମିଳୁ,
ମୃତ୍ୟୁ ବିନା କେବେ କେହି ଭିନ୍ନ ନ କରୁ । ୫ ।
କର ଧନ୍ୟବାଦ ହୃଷ୍ଟ ଚିତ୍ତରେ,
ମହାମଙ୍ଗଳଦାତା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ,
ନ ମରି ବିବଧି ରୋଗ ସଙ୍କଟରେ, ନୂଆ ବର୍ଷ ଦେଖିଲୁ ଆଉଥରେ । ଘୋଷା ।
ବନ୍ଧ୍ୟା ଆଉ ଶୁଷ୍କ ବୃକ୍ଷ ପରିରେ ଅବା ହେଲେ ମହାଭାର ଭୂମିରେ,
ଫଳହୀନେ ବାରମାସ ବହିଗଲେ, ନୂଆବର୍ଷ ଦେଖିଲୁ ଆଉଥରେ । ୧ ।
ନ୍ୟାୟ ରୂପ ଖଡ୍ଗ ଯେଉଁ କାଳରେ, ହାଣିବାକୁ ଅଫଳା ବୃକ୍ଷ ମୂଳେ,
ଉଞ୍ଚାଇଲେ ମଧ୍ୟ ନ ହୋଇଣ ହଣା, ନୂଆବର୍ଷ ଦେଖିଲୁ ଆଉଥରେ । ୨ ।
କେଡ଼େ ସହିଷ୍ଣୁତା ସେ ଦେଖାଇଲେ, ଆହୁରି ଏକ ବର୍ଷ ଛାଡ଼ି ଦେଲେ,
ପ୍ରଭୁ ଯୀଶୁଙ୍କ ନିବେଦନ ହେତୁରୁ, ନୂଆ ବର୍ଷ ଦେଖିଲୁ ଆଉଥରେ । ୩ ।
ଖୋଳ ପ୍ରଭୁ ମୂଳ ଚତୁର୍ଦ୍ଦିଗରେ, ଖତ ଦେଇ ଜଳ ଢାଳ କୃପାରେ,
ଯେହ୍ନେ ବହୁମୂଲ୍ୟ ଧର୍ମରୂପ ଫଳ ଫଳିବୁ ଅଧିକ ଏଇ ବର୍ଷରେ । ୪ ।
ଗାୟନ କର ହେ ହୋଇ ହରଷ,
କି କୁଶଳେ ହେଲା ନୂତନ ବରଷ ପ୍ରବେଶ ! । ଘୋଷା ।
କଲେ ପ୍ରଭୁ ସୁରକ୍ଷଣ ଦେଇ ମଙ୍ଗଳଦାନ,
ବଞ୍ଚାଇଲେ ଗତ ବର୍ଷ କରି କୃପା ଅଶେଷ । ୧ ।
ଏବନ-ଏଜର ନାମେ ସ୍ମରଣାର୍ଥ ପାଷାଣ
ଆସ ସ୍ଥାପି ଭ୍ରାତୃଗଣ ହୋଇ ଅତି ଉଲ୍ଲାସ । ୨ ।
କାରଣ ପରମେଶ୍ୱର ଦେଇ ମଙ୍ଗଳ ବର
ଏ ସରିକି ଉପକାର କରିଛନ୍ତି ଅଶେଷ । ୩ ।
କରି ସ୍ତୁତି ଧନ୍ୟବାଦ ମାଗ ତାଙ୍କୁ ଆହୁରି,
ଯେହ୍ନେ କୁଶଳେ କାଟିବା ଏହି ନୂଆ ବରଷ । ୪ ।
ବୋଲ ଧନ୍ୟ, ବୋଲ ଧନ୍ୟ ଯିହୋବାଙ୍କ ନାମ,
ସେ ମହତ୍ ନାମ, ବଞ୍ଚାଇଣ ଦେଖାଇଲେ ବରଷ ନୂତନ । ଘୋଷା ।
ଗତ ସନେ ବହୁଜନ ପାପରେ ତେଜି ଜୀବନ
ନରକେ କଲେ ଗମନ, ମୋ ପ୍ରତି କି ପ୍ରେମ ! । ୧ ।
ଅନେକେ ରୋଗ ଶୋକରେ ଅନ୍ନ ବସ୍ତ୍ର ଅଭାବରେ
ପତିତ ନାନା କ୍ଳେଶରେ, ମୁଁ ନୁହେଁ ତେସନ । ୨ ।
ସବଳ ସୁସ୍ଥ ଶରୀରେ ନୂଆ ବର୍ଷ ଦେଖାଇଲେ,
ସେ ଦୟା ହେଜି ମନରେ କର ଗୁଣ ଗାନ । ୩ ।
ମୋର ପାପ ଅନୁସାରେ ପ୍ରତିଫଳ ସେ ନ ଦେଲେ,
ଦୟା କରି ରକ୍ଷା କଲେ, ଧନ୍ୟ ତାଙ୍କ ପ୍ରେମ । ୪ ।
ଏହି ନୂତନ ବରଷେ ଯେହ୍ନେ ନୂଆ ମନ ଆସେ,
ଧର୍ମରୂପ ଫଳ ପୁଷ୍ପେ ହୋଇ ଫଳବାନ । ୫ ।
ଅଫଳନ୍ତି ବୃକ୍ଷ ପରି ମୁଁ ବୃଥା ସ୍ଥାନ ଆବୋରି,
ଛେଦନେ ନମ୍ରେ କହିଲେ, ଥାଉ କିଛି ଦିନ । ୬ ।
ଆହେ ପ୍ରଭୁ, ମୂଳ ଖୋଳି ଖତ ଦିଅ ଯେହ୍ନେ ଫଳି,
ହୋଇ ଯୋଗ୍ୟ ତବ ପୁରୀ ଶେଷେ ପାଇ ସ୍ଥାନ । ୭ ।
ଆସ କେ ଆସ ଦେଖିବ ପରା ଗୋ,
ଶୋଇଛିରେ ଶିଶୁ ଗୁହାଳ କୁଣ୍ଡରେ,
ନାରାୟଣ ନର ଦେହେ ଦିଶେ କି ତୋରା । ଘୋଷା ।
ସୁଠାମ ସୁନ୍ଦର, ଜନ-ମନୋହର, ଅମର କୁମର,
ପାପୀ ତାପ ହର, ସୁର ପୁର ତେଜି, ନର ଦେହ ଭଜି,
ଜନମିଲେ ଆଜି ଯୀଶୁ ସନ୍ତାପହରା । ୧ ।
ଗଲେଣି ପଣ୍ଡିତେ ଜଗତର ହିତେ,
ସୁରପତି ସୁତେ ପୂଜିବେ ଏକାନ୍ତେ,
ଗନ୍ଧରସ ଚାରୁ ସୁବର୍ଣ୍ଣ କୁନ୍ଦରୁ,
ଆଣିଛନ୍ତି ଗୁରୁପଦେ ଭେଟିବେ ପରା । ୨ ।
ସରଗ ବାହିନୀ ଘେନି ଶୁଭବାଣୀ
ଭବେ ଆସିଲେଣି, ଶୁଣରେ ସେ ଧ୍ୱନି,
“ପାପ-ତମ ନାଶି ଶିଶୁ ଯୀଶୁ-ଶଶୀ
ପ୍ରାଣ-ନଭେ ହସି, ଉଦିଲେ ତମହରା’’ । ୩ ।
ଆମେ “ମେଷପାଳ ଗଲେଣି ଚଞ୍ଚଳ
ଚାଲ ଯିବା ଚାଲ ନେଇ ପ୍ରୀତି-ଫୁଲ,
ପୂଜିବା ଶ୍ରୀପାଦ ଅଭୟ ମୋକ୍ଷଦ,
ପୂରାଇବା ସାଧ ଦେଖି ଦୁଃଖ ପାସୋରା । ୪ ।
ଆଃ କି ଆନନ୍ଦ ସୁସମାଚାର ମର୍ତ୍ତ୍ୟପୁରେ ଆସି ହେଲା ପ୍ରଚାର !
ପ୍ରତିଜ୍ଞାନୁସାରେ ହୋଇଅଛି ଜନ୍ମ ପ୍ରତିଜ୍ଞାତ ତ୍ରାଣକର୍ତ୍ତାର । ଘୋଷା ।
ଦାଉଦ ରାଜାର ନଗର ନିକଟ ଥିଲା କେତେକ ମେଣ୍ଢାଗୋଠ
ରଖୁଆଳଗଣ ପାଳି ପାଳି କରି ରାତ୍ରେ ଜଗିଥିଲେ ସ୍ୱପଲ । ୧ ।
ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଦୂତ ହେଲେ ଉପସ୍ଥିତ ସେମାନଙ୍କର ସନ୍ନିକଟ,
ଦେଖି ଐଶ୍ୱରିକ ତେଜ ଚତୁର୍ଦ୍ଦିଗେ ଭୟ କଲେ ଅତି ମନର । ୨ ।
କହଇ ସେ ଦୂତ ନ ହୁଅ ଭୟାର୍ତ୍ତ, ଆନନ୍ଦ କର ହେ ଅତ୍ୟନ୍ତ,
ଦେଖ ସ୍ୱର୍ଗପରୁଁ ଆମ୍ଭେ ଆଣିଅଛୁଁ ଆନନ୍ଦଦାୟକ ଖବର !! । ୩ ।
ଯେହେତୁ ଆଜି ଦାଉଦ ନଗରରେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କର କାରଣ
କର ହେ ଦର୍ଶନ ହୋଇଅଛି ଜନ୍ମ ତ୍ରାଣକର୍ତ୍ତା ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ପ୍ରଭୁର । ୪ ।
ସେହି ବାଳକକୁ ବସ୍ତ୍ରରେ ଜଡ଼ିତ ହେବାର କରିବ ଦର୍ଶନ,
ଗୁହାଳ କୁଣ୍ଡରେ ଶୋଇଛନ୍ତି ଶିଶୁ, ଏହି ଚିହ୍ନ ହେବ ଅଟଳ । ୫ ।
ସେକ୍ଷଣି ଦୂତ ସଙ୍ଗେ ସ୍ୱର୍ଗ ବାହିନୀ ଆସି ହୋଇଲେ ଉପସ୍ଥିତ,
ପିତା ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଧନ୍ୟବାଦ କରି କହିଲେ ବାକ୍ୟ ମନୋହର । ୬ ।
ସର୍ବ-ଉପରିସ୍ଥ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ପ୍ରତି ହେଉ ହେ ମହିମା ଗୌରବ,
ପୃଥିବୀରେ ଶାନ୍ତି, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କଠାରେ ଶୀଘ୍ର ହେଉ ମଙ୍ଗଳ । ୭ ।
ଉଠ, ହୁଅ ଦୀପ୍ତିମାନ ଅନ୍ଧକାର ବାସୀଗଣ,
ହେ ମୃତ୍ୟୁଚ୍ଛାୟା ନିବାସୀ, କର ଦୀପ୍ତିରେ ଗମନ । ଘୋଷା ।
ହୁଅଇ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଅତି, ଉଦେ ହେଲେ ମହାଜ୍ୟୋତିଃ,
ବେଥଲିହିମ ନଗରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ-ସୂର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରକାଶନ । ୧ ।
ସେ ତପନୋଦୟ ପୂର୍ବେ ଦୀପ୍ତିହୀନ ଥିଲେ ସର୍ବେ
ଏବେ ସର୍ବ ଦେଶେ ତ୍ରାଣ-ଦିନ ମଧ୍ୟାହ୍ନ ସମାନ । ୨ ।
ଧର୍ମ-ଭାନୁ ଅଗ୍ରଗାମୀ ପ୍ରଭାତ ତାରା ପ୍ରକାଶ,
ପୂର୍ବ ଦେଶେ ଜ୍ଞାନୀଗଣ ତାରା ଦେଖି ହୃଷ୍ଟମନ । ୩ ।
ଆସି ଯିହୁଦା ଦେଶେଣ କଲେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଅନ୍ୱେଷଣ,
ପଚାରିଲେ, କେଉଁଠାରେ ପାଇବା ତାଙ୍କ ଦର୍ଶନ । ୪ ।
ପ୍ରଭୁ ନିଜ ଅଧିକାରେ ଅଇଲେ ନମ୍ର ଭାବରେ,
ତୁଚ୍ଛ କରି ପ୍ରଜାଗଣ କଲେ ଅନ୍ଧାର ଗ୍ରହଣ । ୫ ।
ନ କର ତାହାଙ୍କୁ ତୁଚ୍ଛ ତାଙ୍କ ବିନା ସର୍ବ ମିଛ,
ଆସ ତାହାଙ୍କ ଦୀପ୍ତିରେ କରିବା ହୃଷ୍ଟେ ଗମନ । ୬ ।
ଆସି ତାହାଙ୍କ ନିକଟ କର ସର୍ବେ ଦଣ୍ଡବତ,
ତାଙ୍କ ମସ୍ତକେ ମୁକୁଟ ଦିଅ ରାଜା ପ୍ରଜାଗଣ । ୭ ।
ପଣ୍ଡିତଗଣ ଯେସନ ଦେଲେ ବହୁମୂଲ୍ୟ ଧନ,
ତେହ୍ନେ ଆହେ ନରଗଣ ସମର୍ପି ତାହାଙ୍କୁ ମନ । ୮ ।
ଗାଅ ଗାଅ ହେ ଆନନ୍ଦେ ଜୟଗୀତ
ତ୍ରାତା ହୋଇଲେ ବେଥଲିହିମେ ଜାତ । ଘୋଷା ।
ଯାହାଙ୍କ ବିଷୟେ ଶାସ୍ତ୍ରେ ଥିଲା ଲିଖିତ,
ସୃଷ୍ଟି କାଳାବଧି ଯେ ଥିଲେ ପ୍ରତିଜ୍ଞାତ,
ଆସିଛନ୍ତି ସେହି ସୁସମାଚାର ନେଇ,
ପାପୀଙ୍କି ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସଙ୍ଗେ ଦେବେ ମିଳାଇ,
ଶୟତାନର ବଳ ଗର୍ବ କରିବେ ଖର୍ବ,
ଦୂର କରିବେ ପାପ ଉତ୍ପାତ । ୧ ।
କି ଆନନ୍ଦ ସୁସମ୍ବାଦ ଅଟଇ ଏହି !
ତ୍ରାଣକର୍ତ୍ତା ଆସିଛନ୍ତି ସ୍ୱର୍ଗୁ ଁ ଓହ୍ଲାଇ,
ମୃତ୍ୟୁଚ୍ଛାୟା ସ୍ଥଳୀରେ ଅଟନ୍ତି ଯେତେ ନରେ,
ଅବା ଯେତେକ ବସି- ଛନ୍ତି ଘୋର ଅନ୍ଧାରେ,
ତାଙ୍କଠାରେ ଆଲୁଅ ହୋଇଅଛି ଉଦୟ;
ଆସିଅଛନ୍ତି ମୁକ୍ତି ସହିତ । ୨ ।
ଦେଖ, ଜନ୍ମିଅଛନ୍ତି ତ୍ରାଣକର୍ତ୍ତା ଖ୍ରୀଷ୍ଟ,
ଶ୍ରାନ୍ତ ଭାରଗ୍ରସ୍ତ ହୁଅ ଅତ୍ୟନ୍ତ ହୃଷ୍ଟ,
ହେଉ ଜୟ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଦୂତଗଣ ମଧ୍ୟରେ,
ହେଉ ଶାନ୍ତି କ୍ଷିତିରେ ମଙ୍ଗଳ ନରଠାରେ,
ଏ ସମାଚାର ଶୁଣି କର ହେ ଜୟଧ୍ୱନି;
ପାପ ତାପ ହେବ ପରାଜିତ । ୩ ।
Click the link below to listen full song and know the tune
( ସ୍ୱର : ଆଃ କି ଆନନ୍ଦ ସୁସମାଚାର )
ଆସ ଭାଇ ହେ କରି ସୁଗାନ ମହା ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଦୟା କୀର୍ତ୍ତନ । ଘୋଷା ।
ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ କ୍ଷେତ୍ରେ ଦୃଷ୍ଟି କର, ଶସ୍ୟ ସବୁ ପାଚିଅଛି ସୁନ୍ଦର;
କଲେ ଦୟାବାନ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦାନ, କ୍ଷେତ୍ର ଶସ୍ୟରେ ସୁପୂର୍ଣ୍ଣ । ୧ ।
କୃଷକ ଲୋକେ କରି ବହୁଶ୍ରମ କେତେ ଭୋଗିଲେ ଅଙ୍ଗେ ଗ୍ରୀଷ୍ମ ଘର୍ମ
କରି ଉତ୍ପାଟନ ବନ୍ୟ ତୃଣମାନ ସୁବୀଜ କଲେ ବପନ । ୨ ।
ତଥାପି କୃଷକ ନିଜ ଶ୍ରମରେ ଶସ୍ୟ ନ କାଟେ କୌଣସି କାଳରେ,
ପିତା ଭଗବାନ କଲେ ବୃଷ୍ଟିଦାନ, ଉଦୟ କଲେ ତପନ । ୩ ।
ତେଣୁ କରି ଦେଖ ଏହି ମେଦିନୀ ହୁଅଇ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶସ୍ୟଶାଳିନୀ;
ଝଡ଼ ବତାସରେ ଶିଳା ବର୍ଷଣରେ ନୋହିଲା ଶସ୍ୟ ନାଶନ । ୪ ।
ଏଣୁ କରି ଆହେ ଭାଇ ସକଳେ, କର ସ୍ତବ ଶସ୍ୟ କାଟିବାବେଳେ;
ମିଳଇ ପ୍ରମାଣ, କର ସ୍ତବ ଗାନ, ପ୍ରଭୁ କେଡ଼େ ଦୟାବାନ ! । ୫ ।
ତ୍ରାଣକର୍ତ୍ତା ବୋଲନ୍ତି, ଆହେ ଭାଇ, କାଟିବା ଦିନ ଜଗତ ଶେଷଇ;
ସେ ଦିନ ଯେସନ ଗହମ ପ୍ରମାଣ ସ୍ୱର୍ଗେ ହେବା ସଞ୍ଚୟନ । ୬ ।
ହେ ପ୍ରଭୁ, କରି ଏହି ନିବେଦନ, ସ୍ୱର୍ଗ-ଧନ କରାଅ ସୁଯତନ,
ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଆସି ମୋତେ କାଟିଣ ଯେମନ୍ତେ ଦେବେ ଅନନ୍ତ ଜୀବନ । ୭ ।
ପ୍ରଭୁ ମନ୍ଦିରେ ମୁହିଁ ପ୍ରବେଶିଲେ ବହୁବିଧ ଲାଭ ମିଳଇ । ଘୋଷା ।
ବିବିଧ ଦୁଃଖ ମୋ ପଛେ ଥାଏ ଗୋଡ଼ାଇ,
ପ୍ରଭୁ ଶ୍ରୀମୁଖ ଦର୍ଶନେ ଯାଏ ପଳାଇ । ୧ ।
ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଶାସ୍ତ୍ରରୁ ସୁପଦେଶ ଶୁଣଇ,
ସ୍ୱର୍ଗପଥ ପାଇ ସୁଖେ କାଳ କାଟଇ । ୨ ।
ପ୍ରଭୁଙ୍କ ପ୍ରାର୍ଥନା ଗୃହ ବିଖ୍ୟାତ ଏହି,
ପ୍ରାର୍ଥନାରୁ କେଡ଼େ ସୁଖ ଶାନ୍ତି ଜନ୍ମଇ । ୩ ।
ଧ ୍ୟାନାଳୟ ଅଟେ ଏହି ମୋହରି ପାଇଁ,
ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଧ୍ୟାଇଲେ ସୁଖ ଶାନ୍ତି ଆସଇ । ୪ ।
ଗାୟନର ଗୃହ ଏ ମୋ ପ୍ରବାସ ପାଇଁ,
ତହିଁରୁ ସୁଖ ଆହ୍ଲାଦ ମନେ ଜନ୍ମଇ । ୫ ।
ଏଣୁ ପ୍ରଭୁ ମନ୍ଦିରକୁ ସୁଶ୍ରଦ୍ଧା ବହି,
ଆସ ସର୍ବେ ଆସ ଅତି ହରଷ ହୋଇ । ୬ ।
ରିକ୍ତ ହସ୍ତେ ନ ଫେରିବ ଗୃହକୁ କେହି,
ପୂର୍ଣ୍ଣ ହସ୍ତେ ଯିବ ପ୍ରଭୁ କରୁଣା ପାଇ । ୭ ।
ଆହେ ପ୍ରଭୁ ଯୀଶୁ ତବ ମନ୍ଦିର ପାଇଁ ସତତ ଉଦ୍ଯୋଗୀ ଚିତ୍ତ ଦିଅ ବଢ଼ାଇ । ୮ ।