ଯୀଶୁ ପଥ, ଯୀଶୁ ସତ୍ୟ, ଯୀଶୁ ହିଁ ଜୀବନ
ଯୀଶୁ ନାମ ଗାଇ ଗାଇ ବିତିଯାଉ ଦିନ
ମୋ ଗୀତିରେ ଭରି ଉଠୁ ମଧୁର ମୂଳ୍ପନା
କଣ୍ଡ ମୋ ଝରିଯାଉ ତାଙ୍କରି ବନ୍ଦନା
ଯୀଶୁ ହାତ ପରଶରେ
ହସୁ ମୋ ପରାଣ
ଜୀବନର ଶେଷ ସଞ୍ଜ ସୃରି ତାଙ୍କ ନାମ
ଲଭିବି ମୁଁ ହୃଦୟରେ ଶକତି ଅସୀମ
ମଥା ରଖି ଯୀଶୁ ପାଦେ
ବୁଜିବି ନୟନ
Tag: Odia Christian Song Lyrics
-
ଯାତ୍ରୀ ଆଗୋ ଲକ୍ଷ୍ୟ ତୁମ jaatri aago lakhya tumo
ଯାତ୍ରୀ ଆଗୋ ଲକ୍ଷ୍ୟ ତୁମ
ଚିର ମନୋହର ଏକ ସୁନ୍ଦର ଦେଶ
ଏ ଧରଣୀ ନୁହେଁ ତୁମ ଚିର ଆବାସ
ସେ ଦେଶ ଅଟେ ନିତ୍ୟ ନୂତନ
ସେ ଦେଶେ ନଥାଏ ଶୋକ, କ୍ରନ୍ଦନ
ଝରୁଥାଏ ମଧୁଭରା ସଂଗୀତ
ପ୍ରତି ପ୍ରାଣେ ତୋଳି ନବ ପୁଲକ
ସେ ପ୍ରିୟ ଦେଶ, ଅମର ଦେଶ
ଆଲୋକ ଉଛୁଳା ସେହି ଅପୂର୍ବ ଦେଶ
ଯାତ୍ରୀ ତୁମ ଲକ୍ଷ୍ୟ ସେହି ଚିର ଆବାସ
ସେ ଦେଶର ନାମ ମଧୁ ସିୟାନ
ଜ୍ୟୋତି ତାର ହୁଏ ନାହିଁ ମଳିନ
ସାଧୁଗଣ ଯୁବାମେଷ ପୟରେ
ଗାଉଥାନ୍ତି ମହାନନ୍ଦେ ଅଧୀରେ
ସେ ପ୍ରିୟ ଦେଶ ଅଭୁଲା ଦେଶ,
ଆଲୋକ ଉଛୁଳା ସେହି ଅଭୁଲା ଦେଶ
ଯାତ୍ରୀ ତୁମ ଲକ୍ଷ୍ୟ ସେହି ସରଗ ଦେଶ
-
ଜୀବନେ ପ୍ରଭୁ ସାଥୀ ହୁଅ jibone probhu sathi huo
ଜୀବନେ ପ୍ରଭୁ ସାଥୀ ହୁଅ,
ଚଲାପଥେ ପ୍ରଦୀପ ହୁଅ b||
ଯାଏ ଯଦି କେବେ ଦୂରେ ତୁମଠୁ
ଭରିଯାଏ ଲୁହ ତୁମ ଆଖିରେ
ପ୍ରେମ ଡୋରେ ତୁମ୍ଭେ ବାନ୍ଧି ରଖ
ଚଲାପଥେ ପ୍ରଦୀପ ହୁଅ
କରୁଛି ଶପଥ ଦେବିନି ଦୁଃଖ
ଜୀବନର ମୋ’ ଶେଷ ଯାଏ
ପ୍ରେମେ ନିଅ ମୋତେ ତୁମରି କୋଳେ
ଜୀବନର ଅନ୍ତିମ କାଳେ
-
କଣ୍ଟା ମୁକୁଟିଆ ମୋର ହୃଦୟ ରତନ ହେ kontaa mukutia moro hrudoyo ratana hai
କଣ୍ଟା ମୁକୁଟିଆ ମୋର ହୃଦୟ ରତନ ହେ
ନିତି ତାଙ୍କ ପ୍ରେମକୁ ମୁଁ ଝୁରି ଝୁରି ମରେ ହେ
ପଡ଼ିଥିଲି ପାପ ପକେ ଉଦ୍ଧରିଲ ନିଜ ହସ୍ତେ
କି ଦେଇ ଶୁଝିବି ପ୍ରେମ … ତାଙ୍କରି ସେ ଧନ ହେ
ଆସରେ ସରବେ ଭାଇ, ଯିବା କୁଶକୁ ତ ଧାଇଁ
ଥୋଇ ଦେବା ପାପ ଭାର … ଦେବେ ପରିତ୍ରାଣ ହେ
ବାଲିଘର ଏ ସଂସାର, ହୋଇଯିବ ଦିନେ ଶେଷ
ଭାସିଯିବା ସାଗରରେ … କରି ପ୍ରଭୁ ଉଦ୍ଧାର
-
ଆମ ନାଜରିତ ପ୍ରଭୁ ଯୀଶୁଖ୍ରୀଷ୍ଟ aamo najorito probhu jishu khristo
ଆମ ନାଜରିତ ପ୍ରଭୁ ଯୀଶୁଖ୍ରୀଷ୍ଟ
ପାପୀ ପାଇଁ ବଳି ହେଲେ
କେଡେ ପ୍ରେମ କଲେ ( ୨ ଥର)
ପାପୀ ପାପ ପାଇଁ କୁଶ ଭାର ବହି
କାଲବରୀ ପାହାଡରେ ( ୨ ଥର )
କଣ୍ଟାର ପଥେ ସେ ଚାଲିଲେ
ମାନବର ଏହି ପାପ ତାପ ପାଇଁ
ପିଠିରେ କୋରଡ଼ା ଛାଟ ( ୨ ଥର)
ମସ୍ତକେ କଣ୍ଡା ପାଗ ବାନ୍ଧିଲେ
ଅନ୍ଧ, ଛୋଟା, କାଲ, ପକ୍ଷାଘାତି, କୃଷି ।
ଯୀଶୁଙ୍କ ନିକଟେ ଗଲେ ( ୨ ଥର)
ଦୟାରେ ଆଶୀର୍ବାଦ କଲେ
ଚାରି ହସ୍ତ ପଦେ କଣ୍ଟାବିଦ୍ଧ ହେଲେ
ସେ ପବିତ୍ର ରକ୍ରେ ଭାଇ
ପାପୀର ପାପ ଧୋଇ ଦେଲେ I୪I
ତିନି ଦିନ ପରେ କବର ଫଟାଇ
ଆନନ୍ଦରେ ଉଠି ସେହି
–ଦେହରେ ସ୍ବର୍ଗକୁ ଗଲେ
-
ଧନ୍ୟବାଦ ଘେନ ପ୍ରଭୁ ପ୍ରଶଂସା ତୁମେ ଘେନ dhanyabaado gheno probhu
ଧନ୍ୟବାଦ ଘେନ ପ୍ରଭୁ ପ୍ରଶଂସା ତୁମେ ଘେନମଙ୍ଗଳମୟ ପ୍ରଭୁ ତୁମେ
କରୁଣାମୟ ଯୀଶୁ ତୁମେ
ପାଇଛୁ ଯାହା ଜୀବନେ ଆମ
ସବୁ ତ ତୁମରି କରୁଣା ଦାନ
ଜୀବନଦାତା ପ୍ରଭୁ ତୁମେ
ମୁକତିଦାତା ଯୀଶୁ ତୁମେ
କୁଶେ ଚଢିଲେ ଜୀବନ ଦେଲ
ତୁମ ପ୍ରେମ ଅନୁପମ
ଭୁଲିବିନି କେବେ ପ୍ରଭୁ ତୁମରି ପ୍ରେମ
ପାଇଛୁ ଯାହା ମଙ୍ଗଳ ଦାନ
ଦେବାକୁ ପ୍ରଭୁ ଚରଣେ ତୁମ
ନାହିଁ କିଛି ପ୍ରତିଦାନ
-
ଏ ନବ ଯୌବନ ବୟସ ey nobo joubono bayasa
ଏ ନବ ଯୌବନ ବୟସ,ଦିନୁଁ ଦିନ ତାର ହୁଅଇ ହ୍ରାସ,ହେବ ଆଗମନ ଦାରୁଣ ଦୁର୍ଦ୍ଦିନ,ହେବ ଆସି ଜରାବସ୍ଥା ପ୍ରବେଶ । ଘୋଷା ।
ଏଣୁ ହେବ ଦୃଷ୍ଟି ଅନ୍ଧାର ନିରନ୍ତର ବହିବ ନୀର,ଦନ୍ତ ହେବ କ୍ଷୀଣ,
ଶକ୍ତି ହେବ ହୀନ,
ଗୋଟି ଗୋଟି ହୋଇ ପାଚିବ କେଶ ା ୧ ।
ଥ ର ହର ହେବ ଶରୀର,
ଭୟ ହେବ ଉଚ୍ଚ ସ୍ଥାନର,
ଆଉ ବାଟେ ଘାଟେ କରନ୍ତେ ଯାଆସ,
ନିୟତ ଜନ୍ମିବ ମନରେ ତ୍ରାସ ା ୨ ।
ଏହି କି ସୁନ୍ଦର ବଦନ,
ଧୂଳି ଦେହ ପୂର୍ବ ସମାନ,
ଆତ୍ମାଦାତାଠାରେ ଆତ୍ମା ଫେରିଯିବ
ଯେଣୁ ଏ ତାହାର ଅଟେ ପ୍ରବାସ । ୩ ।
ଏଣୁ କରି ଯୌବନେ ମନ କର ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ,ଅବା ବୃଦ୍ଧକାଳେ ପଡ଼ିଣ ଜଞ୍ଜାଳେବୋଲିବ ଏଥିରେ ନାହିଁ ହରଷ । ୪ ।(ସ୍ୱର : ପ୍ରଭୁ ଯୀଶୁ ଦୟାସାଗର) -
ଆହେ କ୍ରୁଶ ସୈନ୍ୟଗଣ, ଆସ ବହନ aahe krusha sainya gana aaso bahana
ଆହେ କ୍ରୁଶ ସୈନ୍ୟଗଣ, ଆସ ବହନଯୀଶୁ ଜୟ ଗାନେ ପୃଥ୍ୱୀ କରିବା ପୂର୍ଣ୍ଣ । ଘୋଷା ।ଧ ନ୍ୟ ଯୀଶୁ ତ୍ରାତା, ଦଶ ସହସ୍ରେ ଧନ୍ୟ,କ୍ରୁଶ କାଷ୍ଠେ, ମରି କଷ୍ଟ ସାଧିଲେ ତ୍ରାଣ । ୧ ।ସତ୍ୟ, ଶାନ୍ତି, ଦୟା, କ୍ଷମା ସେ କ୍ରୁଶେ ପୂର୍ଣ୍ଣ,ଆମ୍ଭେ ଭୋଗୁଛୁଁ ପ୍ରଚୁରେ କି ଭାଗ୍ୟବାନ ! । ୩ ।ଉଠ କ୍ରୁଶ-ସୈନ୍ୟଗଣ, ଦୟାର କର୍ମପ୍ରକାଶିବା ତାଙ୍କ ପକ୍ଷେ ସେ ଯୀଶୁ ସମ । ୪ ।ବିନା ମୂଲ୍ୟେ ତ୍ରାଣଧନ ହେଲୁଁ ପ୍ରାପଣ,ବିନାମୂଲ୍ୟେ ଦେବା ଆଜ୍ଞା କରୁ ପାଳନ । ୫ ।ଧର୍ମାତ୍ମା ପ୍ରଭାବେ ଉଠ, କରିବା କର୍ମ,ବର୍ଣ୍ଣିବା ହୃଷ୍ଟେ ଅନ୍ତର-ଭରସା-ମର୍ମ । ୬ ।ପାପ ପଥୁଁ ଫେରାଇବା ଯେତେକ ଜନ,ହୋଇବେ ଆମ୍ଭ ଦର୍ପର ମୁକୁଟ ସମ । ୭ ।ଆହେ ଯୀଶୁ, କ୍ରୁଶ-ଧନ ସେ କ୍ରୁଶ-ଜ୍ଞାନକ୍ରୁଶାଶ୍ରିତ ସର୍ବ ମନେ କର ବର୍ଦ୍ଧନ । ୮ । -
ପରିତ୍ରାଣ ସମ୍ବାଦ କି ଅଟେ ମିଷ୍ଟଧ୍ୱନି poritraano sombado ki ote mistho dhwoni
ପରିତ୍ରାଣ ସମ୍ବାଦ କି ଅଟେ ମିଷ୍ଟଧ୍ୱନି !ହୁଏ ଶୋକ ତାପ ଦୂର କର୍ଣ୍ଣେ ତାହା ଶୁଣି । ଘୋଷା ।
ଘୋର ଅନ୍ଧକାରେ ଯେ ନିବାସ କରେ,
କରେ ତା ପ୍ରତି ଉଦୟ ତ୍ରାଣ-ଦିନମଣି । ୧ ।
ମରଣ ଛାୟାରେ ଯେ ନିବାସ କରେ,
କରେ ତା ପ୍ରତି ପ୍ରଚାର ଜୀବନର ବାଣୀ । ୨ ।
ଯେ ଘୋର ବନ୍ଧନେ ରହେ ଅନୁକ୍ଷଣେ,
ହୁଏ ଅତି ହୃଷ୍ଟଚିତ୍ତ ମୁକ୍ତିକଥା ଶୁଣି । ୩ ।
ଯୀଶୁ ନାମେ ତ୍ରାଣ କରେ ପ୍ରଚାରଣ,
ହୁଏ ଅତି ହୃଷ୍ଟଚିତ୍ତ ଶୁଣି ତା ଅବନୀ । ୪ ।
ମୁଁ ପାପୀ ଅଧମ ପାଇ ପରିତ୍ରାଣ,ହେଲି ଅତି ଆନନ୍ଦିତ ମନେ ତାହା ଗୁଣି । ୫ । -
ପଥ ଦେଖାଅ ହେ ଭବ-ଅରଣ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ potho dekhaao hai bhobo oronyo modhyore
ପଥ ଦେଖାଅ ହେ ଭବ-ଅରଣ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ।ଏ ଘୋର ବିପିନ, ନାହିଁ କାହିଁ ତ୍ରାଣ ତୁମ୍ଭ ବିନୁ ଅନ୍ୟଠାରେ । ଘୋଷା ।
କେହି ନାହିଁ ଆଶା, କରିଛି ଭରସା ପ୍ରଭୁ ହେ ତୁମରିଠାରେ,ଏ ଘନ ବନରେ ଥାଇ ମୋ ସଙ୍ଗରେ ରଖ ହେ ଦିବାନିଶିରେ । ୧ ।କି ଅନ୍ଧ ତମସ, ଲାଗେ ମହାତ୍ରାସ, ବିଘ୍ନ ପଡ଼େ ବାରେ ବାରେ,ମହାବଳୀ ପ୍ରଭୁ, ଦୂର କର ସବୁ, ସାହସ ଦିଅ ମନରେ । ୨ ।ହସ୍ତ ଧରି ପ୍ରଭୁ ସୁପଥେ ଚଳାଅ ନିରୂପିତ ସୀମା ଯାଏ,ପହଞ୍ଚି ସେଠାରେ ଅତି ଆନନ୍ଦରେ ପ୍ରଶଂସିବି ନିରନ୍ତରେ । ୩ ।