ଭଜ ହେ ଯୀଶୁଙ୍କ ନାମ ନିରବଧି
ଦେଇ ସର୍ବ ବଳ ଚିତ୍ତ ଦେହ ପ୍ରାଣାଦି । ଘୋଷା ।
ଭକ୍ତି ଚିତ୍ତେ ଦୃଢ଼ ମତେ ସେବା କର ନିରତେ;
ଯତନେ ସାଧନ କର ସେ ତ୍ରାଣନିଧି
ଧ ର ତାଙ୍କ ଶ୍ରୀ ଚରଣ, ପାଇବ ହେ ଜୀବନ; ା ୧ ।
ସେ ଦେବେ ଘୁଞ୍ଚାଇ ପାପ ସନ୍ତାପ ବ୍ୟାଧି
ନ ପାସୋର ତାଙ୍କୁ ମନ, ନ ଛାଡ଼ କଦାଚନ; ା ୨ ।
ଶେଷେ ସେହି ସ୍ୱର୍ଗେ ଦେବେ ଅନନ୍ତ ନିଧି
ଦୂର କର ଏ ସଂସାର, ସବୁ ମିଥ୍ୟା ଅସାର; ା ୩ ।
ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ନାମ ଭଜ ମନ, ସେ ଗୁଣନିଧି ା ୪ ।
ଯୀଶୁ ନାମ ବିନୁ ନାହିଁ ଅନ୍ୟରେ ତ୍ରାଣ । ଘୋଷା ।
ସେହି ଯୀଶୁ ଦାସାକାରେ ଅଇଲେ ଅବନୀ ପରେ
ପାପୀ ତାପୀ ତାରିବାରେ ହୋଇଲେ ଜନ୍ମ । ୧ ।
କଲେ ମହା ମହା କର୍ମ ମୃତକୁ ଦେଲେ ଜୀବନ
ବଧିରେ ଦେଲେ ଶ୍ରବଣ, ଅନ୍ଧେ ନୟନ । ୨ ।
ଭ୍ରମି ନାନା ଦେଶ ଦେଶ ଦେଲେ ନାନା ସୁପଦେଶ
ଯେହ୍ନେ ଏ ମାନବ ବଂଶ ପାଇବେ ତ୍ରାଣ । ୩ ।
ଅବଶେଷେ ହୋଇ ହତ ପୁଣ୍ୟ ରକ୍ତ କଲେ ପାତ
ଶତ୍ରୁଙ୍କ ପାଇଁ ଏମନ୍ତ କେ ଦେବ ପ୍ରାଣ ? । ୪ ।
ଯୀଶୁ ନାମ ନ ଭଜିଲେ ପଡ଼ିବ ନରକାନଳେ
ତ୍ରାଣ ନାହିଁ କେଉଁ କାଳେ, ଦୁଃଖ ଦାରୁଣ । ୫ ।
ଯୀଶୁରେ ନେଲେ ଶରଣ ନିଶ୍ଚେ ହେବ ପରିତ୍ରାଣ
ଭୁଞ୍ଜିବ ସ୍ୱର୍ଗର ସୁଖ ଅନନ୍ତ ଦିନ । ୬ ।
ମନରୁ ହେବ କି ଅନ୍ତର ଯୀଶୁ ନାମ
ଯେ ନାମ ଅଟଇ ସର୍ବ ନାମରୁ ପରମ । ଘୋଷା ।
ଯେ ନାମ ସ୍ୱର୍ଗ ଭୁବନେ ଗା’ନ୍ତି ଦିବ୍ୟ ଦୂତଗଣେ,
ମୁକୁଟ କାଢ଼ି ଅନୁକ୍ଷଣେ ବୋଲନ୍ତି ଧର୍ମ ଧର୍ମ ଧର୍ମ ହେ ଯୀଶୁ ନାମ,
ଧ ନ୍ୟବାଦ ପ୍ରଶଂସାକୁ ତୁମ୍ଭେ ସୁଭାଜନ । ୧ ।
ଶୁଣି ସେ ନାମ ମୋ ଚିତ୍ତ ହେଲା ପୁଲକିତ, ହେଲା ଶୋକ ସନ୍ତାପ ହତ
ଦୂର କଲା ମୋ ଭୟ, କରିଲା ତ୍ରାଣୋଦୟ,
ଜନ୍ମାଇଲା ମନେ ମୋର ପରମ ସାନ୍ତ୍ୱନା । ୨ ।
ଯେ ଯାଏ ଥିବି ଜଗତେ ଗାଇବି ମୁଁ ହୃଷ୍ଟ ଚିତ୍ତେ,
ଯୀଶୁଙ୍କ ନାମ ଅବିରତେ ହେଲେ ମୋ ଯାତ୍ରା ଶେଷ ହୋଇ ସ୍ୱର୍ଗେ ପ୍ରବେଶ
ଅଧିକ ସୁମିଷ୍ଟ ସ୍ୱରେ ଗାଇବି ସେ ନାମ । ୩ ।
ଯୀଶୁଙ୍କ ନାମ ସମାନ ନାହିଁ ମନୋରମ ନାମ,
ପାଇଛନ୍ତି ପ୍ରଧାନ ନାମ ସେ ନାମ ମୋର ଗଡ଼,
ମୋର ଦୃଢ଼ ପାହାଡ଼, ନୋହିବ କଦାଚ ମୋର ମନୁଁ ବିସ୍ମରଣ । ୪ ।
ଯୀଶୁ ନାମେ ଯେ ଭାବ ଅଛି, କେବଳ ବିଶ୍ୱାସୀ ସିନା ଜାଣୁଛି,
ଅମୃତ ନିର୍ଝର ବହେ ଝର ଝର, ତଟକା ମଧୁରୁ ମିଷ୍ଟ ଲାଗୁଛି । ଘୋଷା ।
ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ନାମ, ସ୍ୱର୍ଗଦୂତ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଦାନ,
ଅଟଇ ସେ ନାମ କେଡେ ଼ମିଷ୍ଟତମ, ଯେ ଚାଖେ ତା ଗୁଣ ସେହି ଜାଣୁଛି । ୧ ।
ଯୀଶୁ ନାମ ପାଇବା ପାଇଁ, ସ୍ୱର୍ଗ ପୃଥ୍ୱୀରେ କେହି ନାହିଁ,
ପାପୀର ଜୀବନ ଅଟେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ନାମ, ମୋ ମନକୁ କେଡ଼େ ମିଷ୍ଟ ଲାଗୁଛି । ୨ ।
ଯୀଶୁ ତ୍ରାଣକର୍ତ୍ତା ଅଟନ୍ତି, ପାପୀ ପାଇଁ ସେ ମରିଛନ୍ତି,
ପାପୀଙ୍କର ପାପ ଆପେ କଲେ ଭୋଗ, ଏମନ୍ତ କେହି କି ଜଗତେ ଅଛି । ୩ ।
ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ପ୍ରଭୁ ଅଟନ୍ତି, ମୃତ୍ୟୁ ନାହୁଡ଼ ଭାଙ୍ଗିଛନ୍ତି,
ତାଙ୍କ ସନ୍ନିଧାନ ଆସେ ଯେଉଁ ଜନ, ପାପ ରୋଗୁଁ ସେହି ସୁସ୍ଥ ହେଉଛି । ୪ ।
ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଚରଣେ ଚିତ୍ତ, ରହୁ ମୋହର ଅବିରତ,
ମୋର ସେହ ିନାମ ହେଉ ନିତ୍ୟ ଧ୍ୟାନ, ଏହା ମୁଁ ଛାମୁରେ ନିବେଦୁ ଅଛି । ୫ ।
Click the link below to listen full song and know the tune
ଯୀଶୁ ନାମ କି ସୁମିଷ୍ଟ,
କରେ ମନ ହୃଷ୍ଟ ହେ । ଘୋଷା ।
ସାଂସାରିକ ଯେତେ ସୁଖ ତହିଁରେ ନ ଗଲା ଦୁଃଖ
କେବଳ ନାମ ଯୀଶୁଙ୍କ ହରେ ସର୍ବ ଦୁଃଖ । ୧ ।
ତାଙ୍କ ନାମ ମନେ ଗାଇ ଆବରି ମୁଁ ନିତି ଧ୍ୟାୟି
ହରଷ ହୋଇ ଉଠଇ ଭରସା ମୁଁ ପାଇ । ୨ ।
ସେ ମୋ ନିତ୍ୟସ୍ଥାୟୀ ତ୍ରାତା, ମୋର ପାପ ଶାପ-ହର୍ତ୍ତା
ନାହିଁ ତାଙ୍କ ବିନା ନାହିଁ ପାପ କ୍ଷମା କାହିଁ । ୩ ।
ଆକାଶମଣ୍ଡଳ ତଳେ ମନୁଷ୍ୟଗଣ ମଧ୍ୟରେ
ତ୍ରାଣକର୍ତ୍ତା ଯୀଶୁ ନାମ ଅନ୍ୟେ ଦାନ ନାହିଁ । ୪ ।
ସେ ନାମର ମିଷ୍ଟ ଗୁଣ ପୁଣି ତା’ର ଶ୍ରେଷ୍ଠପଣ
ବର୍ଣ୍ଣନେ ମୁଁ ଅଭାଜନ, ଜ୍ଞାନ ନାହିଁ ମୋର । ୫ ।
କୃପା କରି କ୍ଷମା କଲେ, ମୋଠାରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ,
ପ୍ରାଣ ଦେଇ ବଞ୍ଚାଇଲେ, କି ପ୍ରେମ ସେ କଲେ । ୬ ।
ନ ଭୁଲ ଭୁଲଣ ମନ, ସତତ ଗୁଣ ସେ ନାମ,
ଦେବେ ଅକ୍ଷୟ ଜୀବନ, ହେବ ମନ ପୂର୍ଣ୍ଣ । ୭ ।
ଯୀଶୁ ଯେଉଁ ଶବ୍ଦ କେମନ୍ତ ଆମୋଦ !
ଶ୍ରବଣେ ଲାଗେ କି ମନୋହର !
କରେ ଚିତ୍ତାହ୍ଲଦ, ଖଣ୍ଡାଏ ପ୍ରମାଦ, ମନକୁ ଲାଗଇ କି ମଧୁର !
ଯୀଶୁ ନାମ ପରି, ତ୍ରିଭୁବନେ ନାହିଁ ମନୋହାରୀ,
ଯୀଶୁ ନାମ ଚିତ୍ତେ ଗୁଣ ଅବିରତେ, ନେବେ ସର୍ବ ପାପ ତାପ ହରି । ୧ ।
ଯୀଶୁ ଶବ୍ଦ ଭାବ ମୁକ୍ତିଦାତା ସିଦ୍ଧ, ପାପୀଙ୍କି କରନ୍ତି ସେ ଉଦ୍ଧାର,
ଜନ୍ମ ପୂର୍ବେ ଏହି ନାମ ପ୍ରକାଶନ ଦୂତ ଦ୍ୱାରା ଯୁଷଫ ଛାମୁର;
ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଶବ୍ଦ ଅର୍ଥ, ମୁକ୍ତି ପଦରେ ସେ ଅଭିଷିକ୍ତ,
ଯୀଶୁଖ୍ରୀଷ୍ଟ ନାମ କର ହେ ଭଜନ, ସର୍ବ ପାପୀ ହେବ ପାପୁଁ ମୁକ୍ତ । ୨ ।
ସ୍ୱର୍ଗତଳେ ମନୁଷ୍ୟଗଣ ମଧ୍ୟରେ ଅନ୍ୟେ ଦିଆ ନାହିଁ ଏହି ନାମ
ଯୀଶୁ ବିନା ଆଉ ପରିତ୍ରାଣ ନାହିଁ, ଯୀଶୁ ନାମ ମୁକ୍ତିଦାତା ଜାଣ;
ଯୀଶୁଖ୍ରୀଷ୍ଟ ବିନା, ଆଉ ନାହିଁ ପାପର ମାର୍ଜ୍ଜନା,
ଯୀଶୁଖ୍ରୀଷ୍ଟ ନାମ କର ହେ ଭଜନ, ଯତ୍ନେ କର ତ୍ରାଣର ସାଧନ । ୩ ।
ବିଶ୍ୱାସୀର ପ୍ରତି କେଡ଼େ ପ୍ରିୟତମ ସେ ଯୀଶୁ ନାମ । ଘୋଷା ।
ତାର ସର୍ବରୋଗ କରେ ଶାନ୍ତ, ମହା ପାପ-ରୋଗ କରେ ସୁସ୍ଥ;
ଦୂର କରେ ଭୟ ଆପଦ ସନ୍ଦେହ, କରେ ମହାସୁଖ ଶାନ୍ତି ଦାନ । ୧ ।
ସେ ନାମ ତାର ଦୃଢ଼ ପାଷାଣ, ତହିଁ କରଇ ଗୃହ ନିର୍ମାଣ;
ଆଉ ତାର ଢାଲ ଆଶ୍ରୟ ନଗର ଅଟଇ ଅସୀମ ତ୍ରାଣଧନ । ୨ ।
ସେ ତାହାର ପଥ ପ୍ରଦର୍ଶକ, ଅଟନ୍ତି ବନ୍ଧୁ ରାଜା ଯାଜକ;
ଅଟନ୍ତି ସେ ଅନୁଗ୍ରହର ଭଣ୍ଡାର, ତାର ପକ୍ଷବାଦୀ ଓ ଜୀବନ । ୩ ।
ଆହେ ସମସ୍ତ ଧାର୍ମିକଗଣ, କର ତାଙ୍କ ନାମେ ଜୟଗାନ;
କରି ତାଙ୍କୁ ସେବା ଆରାଧନା ପ୍ରେମ ଚରଣେ ସମର୍ପି ଦେହ ପ୍ରାଣ । ୪ ।
ଧନ୍ୟ ଯୀଶୁ, ଧନ୍ୟ ଯୀଶୁ,
ଧନ୍ୟ ଯୀଶୁ ପ୍ରିୟ ନାମ । ଘୋଷା ।
ଯୀଶୁ ସର୍ବ ଗୁଣଧାମ, କେ କରିପାରେ ବର୍ଣ୍ଣନ;
ତ୍ରିଭୁବନେ ତାଙ୍କ ସମ କିସ ଅଛି ତୁଳନା । ୧ ।
ଯୀଶୁ ସତ୍ୟ ପ୍ରେମ ରତ୍ନ, ସେହି ଦେଲେ ତନୁ ପ୍ରାଣ;
ମନ, ଧର କରି ଯତ୍ନ, ତାଙ୍କ ପଦେ ଶରଣ । ୨ ।
ଯୀଶୁ’ଛନ୍ତି ସ୍ୱର୍ଗସେତୁ, କୋଣ ପଥର ପ୍ରମାଣ;
ଦୀନହୀନ ପାପୀ ହେତୁ ପିତ୍ରୁଦତ୍ତ ପରିତ୍ରାଣ । ୩ ।
ଯୀଶୁ ପ୍ରାଣଦାୟୀ ବୃକ୍ଷ, ତହୁଁ ନିତ୍ୟ ତୋଳ ଫଳ;
ତାଙ୍କ ଛାୟା ତଳେ ବସ, ସେ ତ ଅତି ରମ୍ୟ ସ୍ଥଳ । ୪ ।
ଯୀଶୁ ଅମୃତ ଅର୍ଣ୍ଣବ, ଅନୁକ୍ଷଣ କର ପାନ;
ସର୍ବ ପୁଷ୍ପର ସୌରଭ, ତହୁଁ ସଦା କର ଘ୍ରାଣ । ୫ ।
ଯୀଶୁ ସର୍ବ ଗୁଣମଣି, ତାଙ୍କ ମହିମା ଅପାର;
ମୁଁ ପାପୀ କି ପାରେ ଭଣି ଯୀଶୁ ନାମ ଗୁଣାକାର । ୬ ।
କି ମଧୁର ମନୋରମ ମୋ ଶ୍ରବଣେ ଯୀଶୁ ନାମ !
ନାହିଁ ତା ସମାନ ନାମ ତ୍ରିଭୁବନେ ଅନୁପମ । ଘୋଷା ।
ବିଶ୍ୱାସୀ ପ୍ରତି ସେ ନାମ ଅଟେ କି ମନୋରଞ୍ଜନ
କରେ ତା ଦୁଃଖ ନାଶନ, କରେ ତା ଶୋକ ଖଣ୍ଡନ । ୧ ।
ଭଗ୍ନାନ୍ତଃକରଣ ପ୍ରତି ଅଟେ ତାହା ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଶାନ୍ତି,
କ୍ଷୁଧିତକୁ କରେ ତୃପ୍ତି, ଶ୍ରାନ୍ତ ପ୍ରତି ସେ ବିଶ୍ରାମ । ୨ ।
ଯୀଶୁ ତ୍ରାଣ ନାମଧେୟ ଅଟେ ମୋ ପ୍ରତି କି ପ୍ରିୟ !
ଘୁଞ୍ଚାଏ ମୋ ସର୍ବ ଭୟ, ମୋହର ଦୃଢ଼ ପାଷାଣ । ୩ ।
ଯୀଶୁ ମୋହର ରାଜନ, ଯୀଶୁ ମୋହର ଜୀବନ,
ଆଉ ମୋର ତ୍ରାଣଧନ, ମୋହର ପୂଣ୍ୟ ବସନ । ୪ ।
ଯୀଶୁ ନାମ କେତେ ମିଷ୍ଟ, କରେ ମୋତେ ନିତ୍ୟ ହୃଷ୍ଟ,
ଅଟନ୍ତି ସେ ମୋର ଇଷ୍ଟ, ମୋର ନିତ୍ୟ ଗାନ ଧ୍ୟାନ । ୫ ।
ଯୀଶୁ, ତବ ପ୍ରିୟ ନାମ ମୋ ଶ୍ରବଣେ କି ମଧୁର !
ନ ଦିଏ ତେଡ଼େ ଆମୋଦ ସୁନ୍ଦର ସୁବାସ ଫୁଲ । ଘୋଷା ।
ମୋଶା ଆଦି ପିତୃଗଣେ ଭବିଷ୍ୟଦବକ୍ତାମାନେ,
ଦୂରେ ଦେଖି ଆଲିଙ୍ଗନ କଲେ ହରଷ ମନର । ୧ ।
ତବ ଯୁଗ୍ମ ଶ୍ରୀଚରଣ ପାପିନୀ କଲା ଚୁମ୍ବନ,
ପାଇଣ ପାପ ମୋଚନ ଆନନ୍ଦେ ଗଲା ସତ୍ୱର । ୨ ।
ଯୀଶୁ ଅମୃତ-ନିର୍ଝର ଅଟନ୍ତି ପ୍ରେମ ସାଗର,
ବିନାମୂଲ୍ୟେ ଶମିରୋଣୀ ପାଇଲା ଅମୃତ ନୀର । ୩ ।
ପାଉଲ ନାମେ ପ୍ରେରିତ ଜ୍ଞାନ ଲାଭାଦି ସମସ୍ତ,
ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ନାମ ସାର ଜାଣି ମଣିଲେ ସବୁ ଅସାର । ୪ ।
ସେ ନାମେ ମନ ଫେରଣ ଆବର ପାପମୋଚନ,
ଜଗତେ ହୁଏ ପ୍ରଚାର, ଶୁଭଇ ତ୍ରାଣ ଚହଳ । ୫ ।
ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ପ୍ରେମ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ନାମ ସବୁଠୁ ମନୋରଞ୍ଜନ,
ଏଣୁ ବିଶ୍ୱାସୀଙ୍କଠାରେ ଅଟନ୍ତି ସେ ବହୁମୂଲ୍ୟ । ୬ ।
କହଇ ମୁଁ ପାପୀ ଛାର, କି ଦେବି ଉପମା ତା’ର
ଯେ ତାହା ଚାଖେ ଅନ୍ତରେ ସେ ଜାଣେ ମଧୁର ତାର । ୭ ।