Tag: Odia Christian Song Lyrics

  • chha ha dino hoila goto helaa darshana bisraamo probhaato

    ଛଅ ଦିନ ହୋଇଲା ଗତ, ହେଲା ଦର୍ଶନ ବିଶ୍ରାମ ପ୍ରଭାତ;

    କି ଆମୋଦ ଦିନ କଲା ଆଗମନ,

    ଆଜି ଦେହ ଆତ୍ମା ବିଶ୍ରାମପ୍ରାପ୍ତ । ଘୋଷା ।

    ସୃଷ୍ଟିକାଳେ ପରମେଶ୍ୱର କରିଥିଲେ ବିଶ୍ରାମ ଆର,

    କରି ଆଶୀର୍ବାଦ କରିଲେ ବିଶ୍ରାମ କରି ସର୍ବ ସୃଷ୍ଟି ପ୍ରଭୁ ସମାପ୍ତ । ୧ ।

    ସର୍ବ ଅସାର ଚିନ୍ତାମାନ କରି ପରିତ୍ୟାଗ ହେ ମନ,

    ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ପ୍ରେମ ଚିନ୍ତା ପ୍ରଭୁଙ୍କର କଥା ଏ ଆଦିରେ ହେଉ ଏ ଦିନ ଅନ୍ତ । ୨ । 

     

    ସାଂସାରିକ କାର୍ଯ୍ୟରୁ ମନ         ଆଜି ଦିନ କର ବିଶ୍ରାମ,

    ପ୍ରାର୍ଥନା ପ୍ରଶଂସା ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଭଜନା, ଏ ଆଦିରେ ହୁଅ ନିବିଷ୍ଟଚିତ୍ତ । ୩ ।

    ଆଜି ମୋର ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଦିନ, ଛଅ ଦିନଠାରୁ ଏ ଭିନ୍ନ,

    କର ହେ ପାଳନ ଏ ବିଶ୍ରାମ ଦିନ, ସ୍ୱର୍ଗ ବିଶ୍ରାମର ଅଟେ ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତ । ୪ ।

    ସୂଚୀମାଳାକୁ ଫେରନ୍ତୁ

  • prabhu suno dhanyobaado nibedono pokaayee krupaa nayana hai

    ପ୍ରଭୁ, ଶୁଣ ଧନ୍ୟବାଦ ନିବେଦନ ପକାଇ କୃପା ନୟନ ହେ । ଘୋଷା । 

     

    ସନ୍ଧ୍ୟାବେଳ ସ୍ତୁତି ପ୍ରାର୍ଥନା ମୋହର ପ୍ରବେଶୁ ତୁମ୍ଭ ଛାମୁରେ ହେ,

    ସନ୍ଧ୍ୟାବେଳ ସୁଗନ୍ଧି ଧୂପ ସଦୃଶ କର ତୁମ୍ଭେ ସୁଗ୍ରହଣ ହେ । ୧ । 

     

    ବଞ୍ଚାଇଲ ଦେହ ପ୍ରାଣ ଆଜି ଦିନ ମୋର ରକ୍ଷକ ହୋଇଣ ହେ,

    ଆପଦ ସଙ୍କଟ ପରୀକ୍ଷା ସମସ୍ତ କଲ ତୁମ୍ଭେ ନିବାରଣ ହେ । ୨ ।

    କଲ ପ୍ରୟୋଜନ ସୁମଙ୍ଗଳ ଦାନ ଦେଇ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦାନ ହେ,

    ତୁମ୍ଭ ମହାକୃପା ଚତୁର୍ଦ୍ଦିଗେ ମୋର ହେଲା ପର୍ବତ ପ୍ରମାଣ ହେ । ୩ ।

    ପ୍ରଭୁ, ଆଜି ରାତ୍ର ହୁଅ ମୋ ସହିତ ଦୂର କରିଣ ସଙ୍କଟ ହେ,

    ତୁମ୍ଭ ମହା ବାହୁରୂପ ପକ୍ଷ ତଳେ କର ମୋତେ ଆଚ୍ଛାଦନ ହେ । ୪ ।

    ସୂଚୀମାଳାକୁ ଫେରନ୍ତୁ

  • mono probhaato kaale kara prabhu dhanyabado

    ମନ, ପ୍ରଭାତ କାଳେ

    କର ପ୍ରଭୁ ଧନ୍ୟବାଦ ହୃଷ୍ଟ ଚିତ୍ତରେ । ଘୋଷା ।

    ଗତ ଦିନ ରଜନୀରେ କଲେ କୃପା ଦାନ ମୋରେ,

    ଆପଦ ଶଙ୍କଟ ମୋର ସେ ଦୂର କଲେ । ୧ ।

    ନିଦ୍ରାକାଳେ ମୋ ନିକଟେ ଜଗିଥିଲେ ତାଙ୍କ ଦୂତେ,

    ହୋଇଲେ ରକ୍ଷକ ମୋର ଘାର ନିଦ୍ରାରେ । ୨ ।

    ଥିଲା ନାନାଦି ଆପଦ ଘେରି ମୋର ଚତୁର୍ଦ୍ଦିଗ,

    ସମସ୍ତ ହେଲା ଖଣ୍ଡନ ତାଙ୍କ କୃପାରେ । ୩ ।

    ମୁହିଁ ଅତି ସୁନିଦ୍ରାରେ କାଟିଲି ରାତ୍ରି ଶଯ୍ୟାରେ,

    ଦେଖିଲି ଆଜି ପ୍ରଭାତ ଏବେ କୁଶଳେ । ୪ ।

    ଏବେ କରି ଧନ୍ୟବାଦ            ମାଗ ତାଙ୍କୁ ଆଶୀର୍ବାଦ 

    ଯେମନ୍ତ ଆଜି ଦିବସ ଯିବ କୁଶଳେ । ୫

  • jaago jaago mono hai probhaato nishi

    ଜାଗ ଜାଗ ମନ ହେ ପ୍ରଭାତ ନିଶି,

    ଉଦେ ହେଲା ଦିନମଣି ପୂର୍ବରେ ତେଜ ଦିଶି । ଘୋଷା । 

     

    ଗତ ଦିବାରାତ୍ରେ ଯେତେ ଆପଦ ଥିଲା ଗ୍ରାସି,

    ସେ ଭୟରୁ ରକ୍ଷା କଲେ ତୋ ପିତା ସ୍ୱର୍ଗବାସୀ । ୧ ।

    ପାପ-ସମୁଦ୍ରରେ ମନ ନିତ୍ୟ ଯାଉଛି ଭାସି,

    ତରିବାକୁ ଉପାୟ ଭରସା ଆଉ ନ ଦିଶି । ୨ ।

    ତରିବାକୁ ଭବ-ସିନ୍ଧୁ ଭରସା ନାହିଁ କିଛି,

    ଜନ୍ମାନ୍ଧର ପ୍ରାୟେ ଘୋର ଅରଣ୍ୟେ ଭ୍ରମୁଅଛି । ୩ ।

     

    ପ୍ରଭୁ, କୃପାରେ ମୋଠାରେ ଧର୍ମଦୀପ୍ତି ପ୍ରକାଶି,

    ପାପ-ଅନ୍ଧକାର ମୋର ମନରୁ ଦିଅ ନାଶି । ୪

  • probhaato o sondhyaa stuti mono moro

    ପ୍ରଭାତ ଓ ସନ୍ଧ୍ୟାର ସ୍ତୁତି ମନ ମୋର,

    ଜାଗ ଜାଗ, ପ୍ରାର୍ଥନାରେ ଜାଗରେ । ଘୋଷା । 

     

    ରାତ୍ରି ହେଲା ଅବସାନ, ଭାନୁ ଦୀପ୍ତି ଆଗମନ,

    ନିଦ୍ରା ଭାଙ୍ଗି ପକ୍ଷୀଗଣ କରୁଛନ୍ତି ଗାନରେ । ୧ । 

     

    ଗତ ରାତ୍ର ଆଶଙ୍କାରୁ ପାପ ମନ୍ଦ ପରୀକ୍ଷାରୁ

     ରଖିଲେ ଯେ ପ୍ରଭୁ ତୋତେ ତାଙ୍କ ସ୍ତବ ଗାଅରେ । ୨ । 

     

    କୁଶଳେ ହେବାକୁ ଶେଷ ଆଜି ଦିବସ ପ୍ରବାସ,

    ମାଗ ତୋ ସ୍ୱର୍ଗସ୍ଥ ପିତା ପାଶ ଏହି ବରରେ । ୩ ।

    ଧର୍ମ ପଥେ ସଦା ଥାଅ, ପାପ ପାଶକୁ ନ ଯାଅ,

    ଦିବସ ସନ୍ତାନ ପରି ନିତ୍ୟ କର୍ମ ସାଧରେ । ୪ ।

    ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ତୋର ତ୍ରାଣକର୍ତ୍ତା ପୁଣି ଆତ୍ମାର ବେବର୍ତ୍ତା,

    ତାଙ୍କ ପାଦେ ସବୁ ଚିନ୍ତା ଭାର ନେଇ ଥୁଅରେ । ୫ । 

     

    ସଂସାର-ସିନ୍ଧୁ କଲ୍ଲୋଳ ତରିବାକୁ ନାହିଁ ବଳ,

    ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ-ନାବେ ଚଢ଼ି ହୁଅ ପାରିରେ । ୬ ।

    ସୂଚୀମାଳାକୁ ଫେରନ୍ତୁ

  • huo he probhujishu prashana

    ହୁଅ ହେ ପ୍ରଭୁ ଯୀଶୁ ପ୍ରସନ୍ନ,

    ହୁଅ ଏହି ସଭାରେ ବିଦ୍ୟମାନ । ଘୋଷା ।

    ଆମ୍ଭେମାନେ ଅଯୋଗ୍ୟ ଦୀନହୀନ କରୁଅଛୁଁ ପ୍ରାର୍ଥନା ନିବେଦନ

    ପ୍ରାର୍ଥନାକାରୀ ସମସ୍ତଙ୍କ ପ୍ରତି ଅଟେ ଅନୁଗ୍ରହ ନିଧି ପ୍ରମାଣ । ୧ ।

    ନିଜ ପ୍ରତିଜ୍ଞା କର ହେ ସ୍ମରଣ ହେ ପ୍ରଭୁ ଯୀଶୁ ଅନନ୍ତ ଜୀବନ 

    ଯେଉଁ ଠାବରେ ଦୁଇ ତିନି ଜଣ ତୁମ୍ଭ ନାମେ ହୋନ୍ତି ଏକତ୍ର ପୁଣ । ୨ ।

    ତୁମ୍ଭେ ହୋଇ ସେଠାରେ ବର୍ତ୍ତମାନ ଦେବ ଆଶୀର୍ବାଦ ମଙ୍ଗଳଦାନ

    ଏଣୁ କରି ପ୍ରଭୁ ହୁଅ ସଭାରେ, ନିଜ ମହିମା ପ୍ରକାଶ ଏଠାରେ । ୩ ।

    ତବ ଶ୍ରୀବଦନ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ତେଜ ପ୍ରକାଶ କରହେ ପ୍ରଭୁ ବହନ

    ତୁମ୍ଭ ନାମେ ପ୍ରାର୍ଥନା ସିଦ୍ଧ କର, ସଦା ସର୍ବଦା ହୁଅ ହେ ସଙ୍ଗର । ୪ ।

    ସୂଚୀମାଳାକୁ ଫେରନ୍ତୁ

  • aaso prabhu aaso aaji ehi sobhaasthaane hai

    ଆସ ପ୍ରଭୋ ! ଆସ, ଆଜି ଏହି ସଭାସ୍ଥାନେ ହେ;

    ଚାହିଁ ବସିଅଛୁ ଶୂନ୍ୟ ହୃଦୟେ ପୂଜା ଆୟୋଜନେ ହେ । ଘୋଷା ।

    ପାପର ପ୍ରମାଦ       ସାଧେ ଯଦି ବାଦ

    ତବ ଆଗମନେ ହେ,

    ପାପ ତାପ ବିଷ କରି ହେ ନିଃଶେଷ ବସ ହୃଦାସନେ ହେ । ୧ ।

    ସଂଜୀବିତ କରି       ଉତ୍ସାହେ ତୁମ୍ଭରି,

    ତୁମ୍ଭ ଆତ୍ମାଗୁଣେ ହେ,

    ଉଜ୍ଜାଗର କର ଜୀବନ ଆମର ବାନ୍ଧି ପ୍ରାଣେ ପ୍ରାଣେ ହେ । ୨ ।

    ସୂଚୀମାଳାକୁ ଫେରନ୍ତୁ

  • prabhu tobo su kalyaano ey poribaaronku daano

    ପ୍ରଭୁ ତବ ସୁକଲ୍ୟାଣ ଏ ପରିବାରକୁ ଦାନ 

    କରି ତୁମ୍ଭ ପ୍ରତି ପ୍ରେମ ଜନ୍ମାଅ ଯାବଜ୍ଜୀବନ । ଘୋଷା ।

    ଏ ପରିବାର ତୁମ୍ଭର ପ୍ରିୟପୁତ୍ର ଯୀଶୁଙ୍କର

    ନାମରେ ଦୃଢ଼ ବିଶ୍ୱାସ ରଖି କାଟନ୍ତୁ ଜୀବନ । ୧ ।

    ତୁମ୍ଭ ପ୍ରତି ଭୟ ପ୍ରେମ, ଧର୍ମଶାସ୍ତ୍ର ଅଧ୍ୟୟନ

    ନିବେଦନ ବା ଗାୟନ କରିବାର ନୋହୁ ଶୂନ୍ୟ । ୨ ।

    ତବ ମନ୍ଦିରର ପ୍ରତି   ସର୍ବ ଧର୍ମ କର୍ମ ପ୍ରତି 

    ସର୍ବାବସ୍ଥାରେ ଏହାଙ୍କ ଭକ୍ତି କରାଅ ଉତ୍ପନ୍ନ । ୩ ।

    ଏ ପରିବାରର କର୍ତ୍ତା ପ୍ରେମ ବିଶ୍ୱାସ ଭରସା

    ଧରି ପରିବାର ପ୍ରତି ଦେଖାନ୍ତୁ ସଦାଚରଣ । ୪ ।

    ଏ ପରିବାର-ସନ୍ତାନ ସାନ୍ତାଣୀ ସମସ୍ତ ଜନ 

    ସତ୍ୟ ଧର୍ମେ ଆଚରଣ କରିବାକୁ ଦିଅ ଜ୍ଞାନ । ୫ ।

    ଏ ପରିବାର ତୁମ୍ଭର ଗୌରବ ଓ ମହିମାର

    ପ୍ରକାଶକାରୀ ହେଉନ୍ତୁ ଅନ୍ଧାରେ ଆଲୁଅ ସମ । ୬ ।

    ଶେଷେ ଅତି ସମ୍ଭ୍ରମରେ ତୁମ୍ଭ ସ୍ୱର୍ଗ ପରିବାରେ

    ପ୍ରବେଶି ଅମର ସୁଖ ଭୋଗନ୍ତୁ ଅନନ୍ତ ଦିନ । ୭ ।

    ସୂଚୀମାଳାକୁ ଫେରନ୍ତୁ

  • praathonaa re huo probruto

    ପ୍ରାର୍ଥନାରେ ହୁଅ ପ୍ରବୃତ୍ତ, ଦୟା ସିଂହାସନ ଆଗେ ଆଣ୍ଠୁ ପକାଅ ସମସ୍ତ । ଘୋଷା ।

    ପ୍ରାର୍ଥନା କାଳରେ କେତେ ବିଷୟ ଜନ୍ମାଏ ବାଧା ମନରେ !

    ତେବେ ମଧ୍ୟ ଯେଉଁ ନର         ପ୍ରାର୍ଥନାକୁ ଜାଣେ ସାର,

    ହୁଅଇ ସେ ସଚେଷ୍ଟିତ ପ୍ରାର୍ଥନାରେ ଅବିରତ । ୧ ।

    ପ୍ରାର୍ଥନାର ଗୁଣ, ନିବିଡ଼ ମେଘକୁ କରଇ ଛିନ୍ନଭିନ୍ନ,

    ଯାକୁବର ଦୃଶ୍ୟ-ଶିଢ଼ି ପ୍ରାର୍ଥନାରେ ତହିଁ ଚଢ଼ି 

    ହୁଏ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦତ୍ତ, ଧର୍ମେ କରେ ସ୍ଥିର ଚିତ୍ତ । ୨ ।

    ମୋଶା ଯେ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ହାତ ଟେକି ପ୍ରାର୍ଥନାରେ ଥିଲେ ଏକାନ୍ତ ?

    ଇସ୍ରାୟେଲ ଜୟ କଲେ,            ଅମାଲେକ ହାରିଗଲେ;

    ମାତ୍ର ସେ ନୁଆନ୍ତେ ହାତ ଇସ୍ରାୟେଲ ପରାଜିତ । ୩ ।

    ପ୍ରାର୍ଥନା ନିବୃତ୍ତି କଲେ ହୁଅଇ ଦୁର୍ବଳ ବିଶ୍ୱାସ ଭକ୍ତି,

    ପ୍ରାର୍ଥନାରେ ପରିଷ୍କୃତ ହୁଏ ଧର୍ମ-ଅସ୍ତ୍ରଶସ୍ତ୍ର;

    ପ୍ରାର୍ଥନା ଦେଖି ହୁଅଇ ଶୟତାନ ମହାଭୀତ । ୪ ।

     

     ଭାଇ, ଅବିରତ ପ୍ରାର୍ଥନାରେ ହୁଅ ତୁମ୍ଭେ ଉଦ୍‌ଯୋଗୀ ଚିତ୍ତ,

    ପ୍ରାର୍ଥନା କରାଏ ପୁଷ୍ଟି,               ପ୍ରାର୍ଥନା ଜନ୍ମାଏ ତୁଷ୍ଟି;

    ହୋଇଲେ ପ୍ରାର୍ଥନା ଶୂନ୍ୟ ଖ୍ରୀଷ୍ଟିୟାନ ଅଟେ ମୃତ । ୫ ।

    ସୂଚୀମାଳାକୁ ଫେରନ୍ତୁ

  • kara proti dino dhyaano probhunka bochono

    କର ପ୍ରତି ଦିନ ଧ୍ୟାନ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ବଚନ,

    ଅଟେ ମନୋହର ଦିବ୍ୟ ଜ୍ଞାନାକର,

    ମହାନନ୍ଦ କରେ ଦାନ । ଘୋଷା । 

     

    ତହିଁ ସୁପ୍ରକାଶ ପିତା ମହା ପ୍ରେମ, ଦିଶେ ଯୀଶୁଙ୍କ ବଦନ;

    ମନୋହର ଜ୍ଞାନ ଉପମା ବଚନ ପ୍ରତି ପତ୍ରରେ ଲେଖନ । ୧ । 

     

    ଶାନ୍ତ ଭାରଗ୍ରସ୍ତ ଲୋକଙ୍କର ପ୍ରତି ଦାନ କରେ ମହାଶାନ୍ତି;

    ଯୀଶୁଙ୍କ ଶ୍ରୀମୁଖ ମଧୁର ବଚନ ତହିଁରେ ହୁଏ ଶ୍ରବଣ । ୨ । 

     

    ବିପଥ ଗମନ କରେ ନିବାରଣ, ପାଦ ନିମନ୍ତେ ପ୍ରଦୀପ;

    ସନ୍ତାପ ଘୁଞ୍ଚାଏ, ବିନାମୂଲ୍ୟେ ଦିଏ ଅନନ୍ତଜୀବନ-ଧନ। 

     

    କ୍ଷୁଧିତକୁ ଦିଏ ଜୀବନ-ଆହାର, ତୃଷିତେ ଅମୃତ ନୀର;

    ଯୁବାଙ୍କର ପଥ କରେ ପରିଷ୍କାର, ଧନ୍ୟ ସେ ଦିବ୍ୟ ବିଧାନ । ୪ ।

    ସୂଚୀମାଳାକୁ ଫେରନ୍ତୁ