Tag: Odia Christian Song Lyrics

  • borosaao aashi punyo sudhaa rasi

    ବରଷାଅ ଆସି ପୁଣ୍ୟ ସୁଧାରାଶି

    ଦେଇ ପ୍ରଭୋ ଶୁଭ ବର ହେ,

    ତୁମରି ସନ୍ତତି         ଏ ନବ ଦମ୍ପତ୍ତି

    ପ୍ରତି ଆଜି କୃପା କର ହେ । ଘୋଷା ।

    ଆନନ୍ଦେ ଆନନ୍ଦେ ଗଢ଼ି ମାନବ ମିଳନ ବନ୍ଧନେ ରଖିଛ ଭବ,

    ସେ ପ୍ରେମ-ନିୟମେ  ବାନ୍ଧିଛ ଯତନେ       ଯର୍ଦ୍ଦନରେ ଆପେ 

    ସେହି ହୋଇ ଡୁବିତ ରବି ଗ୍ରହାଦି ନିକର ହେ,

    ଦେଖାଇ ଅଛନ୍ତି ମୋର ପ୍ରତି ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତ । ୧ ।

    ଅମୀୟ ବନ୍ଧନେ      ବାନ୍ଧ ବେନି ପ୍ରାଣେ   

    ଯେଉଁ ଆତ୍ମା ଡୁବନ କାଳେ ହେଲେ ପ୍ରାପ୍ତ,

    ଆହେ ପ୍ରଭୁ ପ୍ରେମାକର ହେ,

    ମୋ ମୁଣ୍ଡେ ବସନ୍ତୁ ସେହି ସ୍ୱର୍ଗ କପୋତ । ୨ ।

    ଆହେ ପ୍ରଭୋ ପରାତ୍ପର ହେ । ୧ ।       

     

     ଆଜି ଯୀଶୁଙ୍କ ମରଣେ ହୋଇ ଡୁବିତ

    ପାପ ପ୍ରତି ମୃତ ଧର୍ମ ପ୍ରତି ଜୀବିତ । ୩ ।

    ଆତ୍ମାରେ ଆତ୍ମାର ମିଳନ ପନ୍ଥୀରଚନା ମାଧୁରୀ ଅମୃତ ଗ୍ରନ୍ଥୀ    

    ଉପଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ସହିତ ହୋଇ ମୁଁ ଉତ୍ଥାରିସ୍ଥ ବିଷୟରେ ରହୁ ମୋ ଚିତ୍ତ ।ପିତ୪

    କି ପୂଣ୍ୟ ସରାଗେବନ୍ଧାବନ୍ଧି ପରସ୍ପର ହେ !ପ୍ରେମ ଅନୁରାଗେ    

    ତାଙ୍କ ଡେୁବନରେ ପିନ୍ଧେ ମୁଁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟରୂପ ବସ୍ତ୍ର, ପ୍ରମେ ଧର୍ମାତ୍ମାରେ ବୁଡ଼ୁ ମୋ ଚିତ୍ତ । ୫ ।

    ଏ ପୂଣ୍ୟ ବନ୍ଧନ       ପରାଣେ ପରାଣେ   ଆଜି ଯେଉଁ ନିତ୍ୟ ନିୟମ ସ୍ଥିରୀକୃତ,

    ସୁଖେ ଦୁଃଖେ ରଖ ସ୍ଥିର ହେ           ମୋ ମନରୁ ନ ହେଉ ତାହା ଦୂରୀକୃତ । ୬ ।

    ରଖ ପ୍ରଭୋ ଚିର ସ୍ଥିର ହେ । ୨ ।

  • premo sundoro premo parabaro

    ପ୍ରେମ, ସୁନ୍ଦର, ପ୍ରେମ ପାରାବାର,

    ଆସ ପ୍ରେମରୂପେ ବେନି ପ୍ରାଣେ;

    ଅବତରି ବେନି ପ୍ରାଣ-ମନ୍ଦିରେ

    ଛନ୍ଦି ଦିଅ ପ୍ରେମ ବନ୍ଧନେ         । ଘୋଷା ।

    ଯୁଗଳ ପ୍ରାଣେ   ନବୀନ ତାନେ   ପ୍ରେମ ବିଧାନେ ଯେତେ ମାଧୁରୀ

    ଉଠେ ପୁଲକେ ଆଶା-ସୁଖେ ଘେନ ପ୍ରଭୁ ତବ ଶ୍ରୀଚରଣେ        । ୧ ।

    ପ୍ରେମ-ନନ୍ଦନେ   ପ୍ରେମ ବନ୍ଧନେ   ହସ-କ୍ରନ୍ଦନେ ରଖ ଚରଣେ,

    ଏକଇ ସ୍ରୋତେ ଐକ୍ୟ-ବ୍ରତେ

    ଚଳାଅ ଅମୀୟ ବରଦାନେ     

    ନିତ୍ୟ ମହତ୍ତ୍ୱେ   ବିପଦ ସତ୍ତ୍ୱେ   ମଙ୍ଗଳ ପଥେ ପ୍ରେମ-ଲହରୀ

    ନବ ଦମ୍ପତ୍ତି ପ୍ରାଣେ ଉଠି ଅମୃତ ବିତରୁ ଧରା ଧାମେ  । ୩

    ସୂଚୀମାଳାକୁ ଫେରନ୍ତୁ

  • koro boro konyaanka proti kolyaano

    କର ବର କନ୍ୟାଙ୍କ ପ୍ରତି କଲ୍ୟାଣ

    ପ୍ରଭୁ ହୋଇ ଏ ସଭାରେ ବିଦ୍ୟମାନ । ଘୋଷା ।

    ଯେତେ ଦିନ ସଂସାରରେ ରଖ ଆପଣ ପ୍ରେ-ରଜ୍ଜୁ ଦ୍ୱାରା ବାନ୍ଧ ଦୁହିଁଙ୍କ ପ୍ରାଣ,

    ଅନ୍ନ ବସନ ଦାନ     କର ଯାବଜ୍ଜୀବନ, ସର୍ବ କର୍ମେ ସହାୟ      

    ହୁଅ ହେ ଦୟାମୟ, କ୍ଷେତ କି ଧନଜନ     କର ହେ ସୁକଲ୍ୟାଣ,

    କରାଅ ତବ ଭକ୍ତି ସାଧନ । ୧ । 

     

    ପରକାଳ ଚିନ୍ତା ହେଉ ସଦା ସ୍ମରଣ,

    ତବ ସିଂହାସନ ହୃଦେ କର ସ୍ଥାପନ,

    ସଂସାର ସୁଖ ଯେତେ            ଜଳବିମ୍ବର ମତେ,

    କ୍ଷତିରେ କି ଶୋଚନା    ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ମୋ ମହାଧନ,

    ଏ ଆଜ୍ଞା କରି ମନେ ଆନନ୍ଦେ ସର୍ବଦିନେ ସୁଶାନ୍ତିରେ ରହିବେ ଯେସନ । ୨ ।

     

     ଅବ୍ରାହାମ ସାରା ଦୁଇ ପ୍ରାଣୀ ଯେସନ,

    ଏମାନଙ୍କ ବ୍ୟବହାର ହେଉ ତେସନ,

    ରଖି ତୁମ୍ଭରେ ଚିତ୍ତ ହେଉନ୍ତୁ ପ୍ରିୟପାତ୍ର, ଦୁଃଖ ମୃତ୍ୟୁ ସଙ୍କଟେ ହୁଅ ପ୍ରଭୁ ନିକଟେ,

    ଧୈର୍ଯ୍ୟ ଧରିଣ ମନେ ଶେଷେ ସ୍ୱର୍ଗ ଭୁବନେ ରହିବେ ଯେହ୍ନେ ଏହି ଯାଚନ । ୩ ।

    ସୂଚୀମାଳାକୁ ଫେରନ୍ତୁ

  • aahe pitaa ishwara boro konyaanka proti

    ଆହେ ପିତା ଈଶ୍ୱର, ବର କନ୍ୟା ପ୍ରତି କୃପା କଟାକ୍ଷ କର । ଘୋଷା ।

    କର କରୁଣା ଦାନ, ଯେସନ ହୋଇବ ଏକ ଏ ଦୁଇଜଣ,

    ଜୀବନଯାଏ ପାଳନ କରିଣ ଏହି ବିଧାନ,

    କାଟିବେ ଜୀବନ କରି ପ୍ରେମ ଆଚାର । ୧ । 

     

    ଯେହ୍ନେ ଏ ଦୁଇ ଲୋକ, ଦୁଃଖେ ସୁଖେ ରୋଗେ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟେ ହୋଇବେ ଏକ,

    ଧ ରି ଏକାନ୍ତଃକରଣ କରିବେ ଯାବଜ୍ଜୀବନ ପ୍ରାର୍ଥନା ଧନ୍ୟବାଦ ତବ ଶ୍ରୀଛାମୁରେ । ୨ ।

    ସୂଚୀମାଳାକୁ ଫେରନ୍ତୁ

  • sumogolo rupo baari naba dampati upori

    ସୁମଙ୍ଗଳରୂପ ବାରି ନବ ଦମ୍ପତ୍ତି ଉପରି

    ପଡ଼ୁ ସୁବୃଷ୍ଟିର ପରି ବାହୁଲ୍ୟରେ କରି । ଘୋଷା ।

    ସୁଖ ଶାନ୍ତିର ନିର୍ଝର      ଅଟନ୍ତି ଯେଉଁ ଈଶ୍ୱର,

    କରୁଣା ସଦା ତାଙ୍କର ହେଉ ସଙ୍ଗତର । ୧ ।

    ଆଜି ଏକ ଯେଉଁ ପ୍ରେମେ        ହେଉଛନ୍ତି ବେନି ଜଣେ,

    ନୋହୁ ଊଣା କଦାଚନେ ମରଣ ବିହୁନେ । ୨ ।

    ଦୁଃଖେ ସୁଖେ ଏକ ମନ ଧ ରି ଏହି ବେନି ଜଣ

    କରନ୍ତୁ ଯାବଜ୍ଜୀବନ କୁଶଳେ କ୍ଷେପଣ । ୩ ।

     

    ପ୍ରଭୁ ପ୍ରସନ୍ନ ବଦନ   କରୁ ସର୍ବଦା ଆଚ୍ଛନ୍ନ,

    ବୋଲି ହୃଷ୍ଟେ ସର୍ବଜନ ଆମେନ ଆମେନ । ୪ ।

  • krupaa nirjhoro thaaru boro konyaanku karunaa

    କୃପା ନିର୍ଝରଠାରୁ ବର କନ୍ୟାଙ୍କୁ କରୁଣା ସଦା ଆବୋରୁ । ଘୋଷା । 

     

    ଯେଉଁ ପ୍ରଭୁ ସ୍ଥାପିଛନ୍ତି ଏହି ନିୟମ,

    ତାଙ୍କ ଆଶୀର୍ବାଦ ବୃଷ୍ଟି ହେଉ ଉପରୁ । ୧ ।

    କାନ୍ନା ବିବାହରେ ଯେ ଥିଲେ ନିମନ୍ତ୍ରିତ,

    ତାହାଙ୍କ ପ୍ରସନ୍ନ ଦୃଷ୍ଟି ହେଉ ଊର୍ଦ୍ଧ୍ୱରୁ । ୨ । 

     

    ଆଉ ଶାନ୍ତିଦାତା ଧର୍ମ ଆତ୍ମାଙ୍କଠାରୁ 

    ଶାନ୍ତି ଆନନ୍ଦ ଓହ୍ଲାଇ ବେଷ୍ଟନ କରୁ । ୩ । 

     

    ଏ ଦୁଇ ପ୍ରତି କଲ୍ୟାଣ ହେଉ ଉପରୁ,

    ଯେଣେ ଗଲେ ତେଣେ ତାଙ୍କ କରୁଣା ଘେରୁ । ୪ । 

     

    ଏକ ପ୍ରେମେ ଏକାଙ୍ଗରେ ମନ ହିଁ ମିଳୁ,

    ମୃତ୍ୟୁ ବିନା କେବେ କେହି ଭିନ୍ନ ନ କରୁ । ୫ ।

  • koro dhanyobado hrusto chitore

    କର ଧନ୍ୟବାଦ ହୃଷ୍ଟ ଚିତ୍ତରେ,

    ମହାମଙ୍ଗଳଦାତା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ,

    ନ ମରି ବିବଧି ରୋଗ ସଙ୍କଟରେ, ନୂଆ ବର୍ଷ ଦେଖିଲୁ ଆଉଥରେ । ଘୋଷା । 

     

    ବନ୍ଧ୍ୟା ଆଉ ଶୁଷ୍କ ବୃକ୍ଷ ପରିରେ ଅବା ହେଲେ ମହାଭାର ଭୂମିରେ,

    ଫଳହୀନେ ବାରମାସ ବହିଗଲେ, ନୂଆବର୍ଷ ଦେଖିଲୁ ଆଉଥରେ । ୧ ।

    ନ୍ୟାୟ ରୂପ ଖଡ୍ଗ ଯେଉଁ କାଳରେ, ହାଣିବାକୁ ଅଫଳା ବୃକ୍ଷ ମୂଳେ,

    ଉଞ୍ଚାଇଲେ ମଧ୍ୟ ନ ହୋଇଣ ହଣା, ନୂଆବର୍ଷ ଦେଖିଲୁ ଆଉଥରେ । ୨ ।

    କେଡ଼େ ସହିଷ୍ଣୁତା ସେ ଦେଖାଇଲେ, ଆହୁରି ଏକ ବର୍ଷ ଛାଡ଼ି ଦେଲେ,

    ପ୍ରଭୁ ଯୀଶୁଙ୍କ ନିବେଦନ ହେତୁରୁ, ନୂଆ ବର୍ଷ ଦେଖିଲୁ ଆଉଥରେ । ୩ । 

     

    ଖୋଳ ପ୍ରଭୁ ମୂଳ ଚତୁର୍ଦ୍ଦିଗରେ, ଖତ ଦେଇ ଜଳ ଢାଳ କୃପାରେ,

    ଯେହ୍ନେ ବହୁମୂଲ୍ୟ ଧର୍ମରୂପ ଫଳ ଫଳିବୁ ଅଧିକ ଏଇ ବର୍ଷରେ । ୪ ।

    ସୂଚୀମାଳାକୁ ଫେରନ୍ତୁ

  • gaayono koro hai hoi horosha

    ଗାୟନ କର ହେ ହୋଇ ହରଷ,

    କି କୁଶଳେ ହେଲା ନୂତନ ବରଷ ପ୍ରବେଶ  ! । ଘୋଷା । 

     

    କଲେ ପ୍ରଭୁ ସୁରକ୍ଷଣ ଦେଇ ମଙ୍ଗଳଦାନ,

    ବଞ୍ଚାଇଲେ ଗତ ବର୍ଷ କରି କୃପା ଅଶେଷ । ୧ । 

     

    ଏବନ-ଏଜର ନାମେ ସ୍ମରଣାର୍ଥ ପାଷାଣ

    ଆସ ସ୍ଥାପି ଭ୍ରାତୃଗଣ ହୋଇ ଅତି ଉଲ୍ଲାସ । ୨ ।

    କାରଣ ପରମେଶ୍ୱର ଦେଇ ମଙ୍ଗଳ ବର

    ଏ ସରିକି ଉପକାର କରିଛନ୍ତି ଅଶେଷ । ୩ ।

     

    କରି ସ୍ତୁତି ଧନ୍ୟବାଦ ମାଗ ତାଙ୍କୁ ଆହୁରି,

    ଯେହ୍ନେ କୁଶଳେ କାଟିବା ଏହି ନୂଆ ବରଷ । ୪ ।

  • bolo dhanyo bolo dhanyo

    ବୋଲ ଧନ୍ୟ, ବୋଲ ଧନ୍ୟ ଯିହୋବାଙ୍କ ନାମ,

    ସେ ମହତ୍ ନାମ, ବଞ୍ଚାଇଣ ଦେଖାଇଲେ ବରଷ ନୂତନ । ଘୋଷା ।

    ଗତ ସନେ ବହୁଜନ  ପାପରେ ତେଜି ଜୀବନ

    ନରକେ କଲେ ଗମନ,              ମୋ ପ୍ରତି କି ପ୍ରେମ ! । ୧ ।

    ଅନେକେ ରୋଗ ଶୋକରେ     ଅନ୍ନ ବସ୍ତ୍ର ଅଭାବରେ

    ପତିତ ନାନା କ୍ଳେଶରେ,            ମୁଁ ନୁହେଁ ତେସନ । ୨

    ସବଳ ସୁସ୍ଥ ଶରୀରେ ନୂଆ ବର୍ଷ ଦେଖାଇଲେ,

    ସେ ଦୟା ହେଜି ମନରେ        କର ଗୁଣ ଗାନ । ୩ ।

    ମୋର ପାପ ଅନୁସାରେ         ପ୍ରତିଫଳ ସେ ନ ଦେଲେ,

    ଦୟା କରି ରକ୍ଷା କଲେ,             ଧନ୍ୟ ତାଙ୍କ ପ୍ରେମ । ୪ ।

    ଏହି ନୂତନ ବରଷେ  ଯେହ୍ନେ ନୂଆ ମନ ଆସେ,

    ଧର୍ମରୂପ ଫଳ ପୁଷ୍ପେ ହୋଇ ଫଳବାନ । ୫ ।

    ଅଫଳନ୍ତି ବୃକ୍ଷ ପରି   ମୁଁ ବୃଥା ସ୍ଥାନ ଆବୋରି,

    ଛେଦନେ ନମ୍ରେ କହିଲେ,          ଥାଉ କିଛି ଦିନ । ୬ ।

    ଆହେ ପ୍ରଭୁମୂଳ ଖୋଳି        ଖତ ଦିଅ ଯେହ୍ନେ ଫଳି,

    ହୋଇ ଯୋଗ୍ୟ ତବ ପୁରୀ   ଶେଷେ ପାଇ ସ୍ଥାନ   । ୭ ।

    ସୂଚୀମାଳାକୁ ଫେରନ୍ତୁ

  • aaso ke aaso dekhiba poraa go

    ଆସ କେ ଆସ ଦେଖିବ ପରା ଗୋ,

    ଶୋଇଛିରେ ଶିଶୁ ଗୁହାଳ କୁଣ୍ଡରେ,

    ନାରାୟଣ ନର ଦେହେ ଦିଶେ କି ତୋରା  । ଘୋଷା । 

     

    ସୁଠାମ ସୁନ୍ଦର, ଜନ-ମନୋହର, ଅମର କୁମର,

    ପାପୀ ତାପ ହର, ସୁର ପୁର ତେଜି, ନର ଦେହ ଭଜି,

    ଜନମିଲେ ଆଜି ଯୀଶୁ ସନ୍ତାପହରା  । ୧ । 

     

    ଗଲେଣି ପଣ୍ଡିତେ ଜଗତର ହିତେ,

    ସୁରପତି ସୁତେ ପୂଜିବେ ଏକାନ୍ତେ,

    ଗନ୍ଧରସ ଚାରୁ ସୁବର୍ଣ୍ଣ କୁନ୍ଦରୁ,

    ଆଣିଛନ୍ତି ଗୁରୁପଦେ ଭେଟିବେ ପରା । ୨ । 

     

    ସରଗ ବାହିନୀ ଘେନି ଶୁଭବାଣୀ

    ଭବେ ଆସିଲେଣି, ଶୁଣରେ ସେ ଧ୍ୱନି,

    ପାପ-ତମ ନାଶି ଶିଶୁ ଯୀଶୁ-ଶଶୀ

    ପ୍ରାଣ-ନଭେ ହସି, ଉଦିଲେ ତମହରା’’ । ୩ ।

    ଆମେ “ମେଷପାଳ ଗଲେଣି ଚଞ୍ଚଳ

    ଚାଲ ଯିବା ଚାଲ ନେଇ ପ୍ରୀତି-ଫୁଲ,

    ପୂଜିବା ଶ୍ରୀପାଦ ଅଭୟ ମୋକ୍ଷଦ,

    ପୂରାଇବା ସାଧ ଦେଖି ଦୁଃଖ ପାସୋରା । ୪ ।

    ସୂଚୀମାଳାକୁ ଫେରନ୍ତୁ