କୁଶ ଉପରେ ଝୁଲେ ପ୍ରଭୁ ଚୋରାକାରେ (ଘୋଷା)
ହାତ ପାଦେ ପ୍ରେକ ବିନ୍ଧା, କଣ୍ଟା ମୁକୁଟ ଶିରେ,
ବାଇଁଣିଆ ବସ୍ତ୍ର ଦେଖି ପିନ୍ଧାଇ ପ୍ରସ୍ତୁରେ… |୧|
ପୃଷୋ ପରେ କ୍ରୋଡ଼ାମାରେ ସହି ତ ନ ପାରେ
ଦେହ ହାତେ ଘମିକାରେ ରକ୍ତ ଝରିପଡ଼େ… |୨|
ନିର୍ଭୟ ସେନା ବର୍ଦ୍ଧାରେ ବିନ୍ଧ କକ୍ଷ ପରେ
କଳ ଚାହିଁ ନପାଇ ସେ ସିର୍ଜା ପାନ କରେ… |୩|
ଏଲି ଏଲି ବୋଲି ପ୍ରଭୁ କହିଲେ ପିତାରେ,
ତବ ଇଚ୍ଛା ମତେ ଏବେ ନିଅ ହେ ମୋହରେ… |୪|
କି ଯାତନା କି ବେଦନା ସହିବାରେ ବାରେ,
ମୋ ପାଇଁ ଯୀଶୁ ମରନ୍ତି କାଲବରୀ ପରେ… |୫|
ହେ ମୋ ପ୍ରଭୁ ମୁହଁ-ପାପୀ କହେ ଯୋଡ଼ି କରେ,
କରି ତବ ପାଦେ ସ୍ଥାନ ଦିଅ ମୋରେ… |୬|
ସିୟୋନର ପଥେ… ଟାଣି ନିଅ ମୋତେ
ତୁମରି ପବିତ୍ର ବାହୁ ବଳେ
ପ୍ରେମ ବାରିଧୀରେ… ଭାସିଯିବି ନାଥା
ତୁମେ ଥିଲେ ମୋ କତିରେ (ଘୋଷା)
ତୁମେ ପ୍ରଭୁ ଯେବେ… ଥିବ ମୋ ସପକ୍ଷେ
ନାହିଁ କେହି ପଛେ ମୋ ବିପକ୍ଷେ
ନୂଆ ଜୀବନରେ … ନୂଆ ଆଲୋକରେ
ଚାଲିବି ମହାନନ୍ଦରେ |୧|
କହେ ଯୋଡ଼ି କର … ଖୋଲି ହୃଦ ଦ୍ବାର
ଆସ ପଶି ମୋ ଅନ୍ତର
ଜାଳି ମୋ ଦୀପାଳି… କରୁଅଛି ଅଳି
ଆଜିର ଏ ଉତ୍ସବରେ |୨|
ଦୟାମୟ ଯୀଶୁ ଧନ ହେ
ମୋତେ ସବୁଠାରୁ କର ସାନ
କର ପ୍ରଭୁ ମୋତେ ମାଟିଠାରୁ ହୀନ
ପିନ୍ଧାଅ ହେ ମୋତେ ନମ୍ରତା ଭୂଷଣ
ଧୂଳିର ଆହୁତ ଏ ନିରାଟ ସତ୍ୟ
ନ ଭୁଲିବି କଦାଚନ ହେ … (ଘୋଷା)
ମର ଶରୀରର ତେଜ ବୀର୍ଯ୍ୟ ବଳ
ଜାଣେ ଦିନେ ଏହା ହୋଇବ ବିଫଳ
ଅନିତ୍ୟ ସିନା ଏ ରୂପ ଯଉବନ
ବୁଝିବାକୁ ଦିଅ, ଜ୍ଞାନ ହେ |୧|
ଧନ, ଜନ, ମାନ, ଯଶ, ପଉରୁଷ,
ଫିଙ୍ଗିବାକୁ ଦୂରେ ଦିଅ ହେ ସାହସ,
ଅନ୍ତର ରାଇଜେ ଦୟା, କ୍ଷମା, ପ୍ରେମ
ରହିଥାଉ ଚିର ଦିନ ହୋ |୨|
ସଂସାର ରାଇଜେ ବଢ଼ ସଦା ବଡ,
ତୁମ ରାଜ୍ୟେ ଏକା ଛୋଟ ହୁଏ ବଡ
ଶିଶୁର ସ୍ୱଭାବ ଦିଅ ପ୍ରଭୁ ଯେହ୍ନ
କୋଳରେ ପାଇବି ସ୍ଥାନ ହେ |୩|
ଲାଜ ଅପମାନ, ହେଉ ମୋ ସନ୍ତାନ,
ପଦ ଚିହ୍ନ ତବ କରାଅ ଗମନ
ତୁମରି ପଦରେ ଜୀବନ ସାଥ ଗୋ
ଏହି ମୋର ନିବେଦନ ହେ |୪|
ବୁଜି ଆଖି ଯେବେ ମୁଁ ତୁମ ଦେଖାଏ
କର ମୋତେ ଚକ୍ଷୁହୀନ (ପ୍ରଭୁ)
ଧନ ପାଇଁ ଯେବେ ମୁଁ ତୁମକୁ ହରାଏ
ଲୋଡା ନାହିଁ ସେହି ଧନ (ମୋର)
ମାନ ପାଇଁ ଯେବେ ମୁଁ ତୁମକୁ ହରାଏ
ଲୋଡ଼ା ନାହିଁ ସେହି ମାନ (ଘୋଷା)
ଯାଉ ଦାରା ସୁତ ନଗଣ୍ୟ ସମ୍ପଦ
ଯାହା ଘେନି ମୋର ମାନ,
ତୁମେ ଥିଲେ ପ୍ରଭୁ ଯାଉ ମୋର ସବୁ
ନାହିଁ ତହିଁ ଅଭିମାନ |୧|
କର ପ୍ରଭୁ ମୋତେ ସବୁଠାରୁ ସାନ,
ମାଟିଠାରୁ କର ହୀନ
ଯାଉ ଜ୍ଞାନ, ମାନ ଆତ୍ମୀୟ ସ୍ଵଜନ
ଥାଉ ମୋର ଯୀଶୁ-ଧନ |୨|
କଣ୍ଟକ ମୁକୁଟ ହେଉ ମୋ ଭୂଷଣ
କୁଶ ହେଉ ମୋର ସ୍ଥାନ,
ଅପମାନେ ଯେବେ ତୁମକୁ ମୁଁ ଲଭେ
ତାହା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସନମାନ |୩|
ତୁମରି ସେବାରେ ମତି ମୋର ଥାଉ
ହେ ଜୀବ ଜୀବନ ସଖା,
ପବିତ୍ର ଜୀବନ କାଟିବି ଯେସନ
କର ଏହି ବର ଦାନ |୪|
ମନେ କି ଭାବିଛି ଭାଇ ବିନା ଯୁଦ୍ଧ ସ୍ଵର୍ଗ ଯିବ ?
ଅକ୍ଷୟ ମୁକୁଟ ତୁମେ ବିନା ଛେଶେ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବ ?
ଯିବା ପାଇଁ ସ୍ଵର୍ଗପୁରୀ ନାହିଁ କି ପଥରେ ଅରି ?
ଗଲା କି ପ୍ୟାବଳ ମରିଗଲା କି ବିପଦ ତବ ? |୧|
ତୋର ତ୍ରାଣ-ସେନାପତି ଯେବେ ଯୁଝି ଦିନରାତି।
ଜୀବନେ ଲଭିଲେ ଖ୍ୟାତି ଧରି ଶରୀର ମାନବ
ଦାସ ହୋଇ ତୁମେ ତାର ବିନା ୟୁକେ କି ପ୍ରକାର? |୨|
ତାଳପତ୍ର ଧରି ହାତେ ସ୍ଵର୍ଗପୁରେ ପ୍ରବେଶିବ ?
ନା, ନା, ଭାଇ ଭ୍ରାନ୍ତି ତେଜ ଧର୍ମ-ଯୁଦ୍ଧ-ସାଜେ-ସାଜ
ପ୍ରଭୁ ଯୀଶୁ-ପ୍ରେମେ ମଜ ଯୁଦ୍ଧ ଜୟୀ ନିଶ୍ଚ ହେବ |୩|
ମୁଁ ଅଟେ ପ୍ରିୟ ଯୀଶୁଙ୍କର ମୁଁ ଚିର ତାଙ୍କର
ତାଙ୍କ ରକତେ କିଣି ମୋତେ କଲେ ସେ ନିଜର
ହାଲିଲୁୟା ହୋଶାନ୍ତା
ଜୟ ପ୍ରଭୁ ଯୀଶୁଙ୍କର (ଘୋଷା)
ମୁଁ ଅଟେ ତାଙ୍କର ସନ୍ତାନ ଲଭି ନୂଆ ଜନମ
ଜୀବନ ପୁସ୍ତକେ ନାମ ମୋର ଏଣୁ ମୁଁ ତାଙ୍କର |୧|
ମୁଁ ଅଟେ ତାଙ୍କ ମନୋନୀତ, ଆତ୍ମାରେ ଅଭିଷିକ୍ତ
ଆସୁଛନ୍ତି ନେବାକୁ ମୋତେ, ଯୀଶୁ ଆଗାମୀ ବର |୨|
ମୁଁ ଅଟେ ଏକ କ୍ଷୁଦ୍ର ଅଙ୍ଗ, ତାଙ୍କ ଶରୀରର
ଯେ ମୋର ପ୍ରଭୁ ଓ ତ୍ରାଣକର୍ତ୍ତା, ଏଣୁ ମୁଁ ତାଙ୍କର |୩|
ମୁଁ ନୁହେଁ ଆଉ କାହାର କି ଅବା ନିଜର
ଶରୀର ଆତ୍ମା, ପ୍ରାଣ ମୋର ସବୁ ହିଁ ତାଙ୍କର |୪|
ହାଲେଲୁୟା ଗାଇବି ତାଙ୍କ ପଛେ ଚାଲିବି
ତାଙ୍କରି କଥା ମାନିବି ଏଣୁ ମୁଁ ତାଙ୍କର |୫|
କେଡେ ଅପରାଧ କଲି ଆଜ୍ଞା ଇଂଘିଲି,
କାଳ କବଳାୟତ ହୋଇଲି (ଘୋଷା)
ଧର୍ମଦ୍ରୋହୀ ହୋଇଲି, ପାପ ରଙ୍ଗ ମଜିଲି,
କାମ, କ୍ରୋଧ, ଲୋଭ, ମୋହ, ମନ୍ଦାନ୍ଧ ହେଲି,
ସପନକୁ ତ ସତ୍ୟ ମଣିଲି |୧|
ସାଧୁସଙ୍ଗ ଛାଡ଼ିଲି, ଖଣ୍ଟ ହସ୍ତେ ପଡିଲି,
ବିବେକ ମନା ନ ମାନି ପାଷାଣ୍ଡ ହେଲି,
ନିଜ ହସ୍ତେ ସୃଜିହ୍ଵା ଛେଦିଲି |୨|
କାୟ ମନୋବାଜ୍ୟରେ କୁସିତ ଆଳାପରେ,
ସଦା ଦୋଷୀ ହୋଇ ନିଜ ଆମା ଭୁଲିଲି,
ପର ଗତି ତିଳେ ନ ଭାଳିଲି |୩|
ହେ ଯୀଶୁ କ୍ଷମାବାନ ପତିତର ପାବନ,
ତୁମ ବିନୁ ତ୍ରାଣକର୍ତ୍ତା ମୁଁ ନ ପାଇଲି,
ଶ୍ରୀଚରଣେ ଶରଣ ପଶିଲି |୪|
ତାକୁ ଭୁଲିଲୁ କିରେ
ତୋ ପାଇଁ ଯାହାର ନେତୁ ଲୋତକ ଝରେ
ତୋ ଚିନ୍ତାରେ ହୋଇ ଭାରି ସରଗ ସୁଖ ବିସୋରୀ,
ଦେଇଛି ରକତ ଢ଼ାଳି ପ୍ରେମେ କୁଶରେ |୧|
ହାତ, ପାଦେ, ଲୁହା ପ୍ରେକ, ମୁଣ୍ଡରେ କଣ୍ଟା ମୁକୁଟ,
ଦାରୁଣ କୁମ୍ଭ ( ବର୍ଦ୍ଧା) ଆଘାତ ଯାର ବକ୍ଷରେ |୨|
ଶୋକ, ସନ୍ତାପ ଦୁଦ୍ଦିନେ ସଙ୍କଟ ବିଜନ ବନେ
ଅବତରି ସଂଗୋପନେ ଉଦ୍ଧରି ଧରେ |୩|
ତୁ ତାକୁ ପାଶୋରି ଗଲେ ସେ ତୋତେ ତିଳେ ନ ଭୁଲେ
ଲୁଚି ରହି ଅନ୍ତରାଳେ କାନ୍ଦେ ଆକୁଳେ |୪|
ମୃତ୍ୟୁ ଛାୟା ଘେରା ପଥେ ବିଜୟ ମଣ୍ଡିତ ରଥେ
ସାରଥି ହୋଇ ତୋ ସାଥେ ଚାଲେ ମନ୍ତ୍ରରେ |୫|
ବଢାଅ ବଢାଅ ଯୀଶୁ ତୁମ୍ଭ ପ୍ରତି ପ୍ରେମ ଭକ୍ତି,
ଏହି ଭିକ୍ଷା ଶ୍ରୀଚରଣେ ନାହିଁ ଆଉ ଅନ୍ୟ ଗତି (ଘୋଷା)
ପାର୍ଥିବ ବସ୍ତୁରେ ନାନା ପ୍ରଚୁର ଥୁଲା ବାସନା,
ଯାଇଛି ସେ ଦିନ ମୋର ଯାଇଛି ସେସବୁ ପ୍ରୀତି |୧|
ସୁଖ ସଂପଦ ଚାହେଁନା କେବଳ ଏହି ପ୍ରାର୍ଥନା,
ବଢ଼େ ଯେହ୍ନେ ପ୍ରତିଦିନ ତୁମ ପ୍ରତି ପ୍ରେମ ଭକ୍ତି |୨|
ଦୁଃଖରେ କାତର ନୁହେଁ ଯଦି ତୁମ ଦୟା ପାଏ,
ତୁମରି ପ୍ରେମରେ ମୋର ମନେ ହେବ ଶାନ୍ତି ତୃପ୍ତି |୩|
ଆସ ଦୁଃଖ ତାପ ନାନା ଆସ ଯାତନା ବେଦନା,
ସବୁ ମିଳି ଏକ ସଙ୍ଗେ ବଢ଼ାଅ ମୋ ପ୍ରେମ ଭକ୍ତି |୪|
ଯୀଶୁ ତୁମକୁ ଚାହେଁ ମୋ ଜୀବନ ଦେଖାଏ,
ତବ ଆମା ପୂଣ୍ଠଦାନ, କରି ମୋତେ ପ୍ରଦାନ (ଘୋଷା)
ଆଉ ଚାହେଁ ତୁମରେ ହି, ଚାହେଁ ତୁମରେ,
ଆହୁରି ହୃଦେ ଚାହେଁ ତୁମ ପ୍ରେମେ ଡୁବିଯାଏ
ଆଉ ତୁମ ଅଭିଳାଷ, ହୃଦରେ କର ବିକାଶ,
ତୁମର ବିନା ଆନ ନାହିଁ ମୋ ପ୍ରୟୋଜନ |୧|
ତବ ବାକ୍ୟ ମଧୁମୟ ହେଉ ମୋ ଅତି ପ୍ରିୟ
ଶୁଣି ମୁଁ ତା ସ୍ବର୍ଗୀୟ ସୁଖେ ହେବି ତନ୍ମୟ
ତୁମ କୁଶ-ଗୌରବ ମୃତ୍ୟୁଞ୍ଜୟୀ ପ୍ରଭାବ
ଗାଇବି ନିରନ୍ତର ଯୁଗେ ଯୁଗେ ତୁମର |୨|