ଆମେ ବିଜୟୀ ହେବା (୩ ଥର) ସେ ଦିନ
ମନେ ଅଛି ବିଶ୍ୱାସ ଦୃଢ଼ ବିଶ୍ୱାସ
ଆମେ ବିଜୟୀ ହେବା ସେ ଦିନ
ଆମେ ଶାନ୍ତି ଆଣିବା (୩ ଥର) ସେ ଦିନ
ମନେ ଅଛି ବିଶ୍ୱାସ ଦୃଢ଼ ବିଶ୍ୱାସ
ଆମେ ଶାନ୍ତି ଆଣିବା ସେ ଦିନ
ଆମେ ମିଳି ଚାଲିବା, ଆମେ ମିଳି ଚାଲିବା
ପ୍ରେମେ ମିଳି ଚାଲିବା ସେ ଦିନ
ମନେ ଅଛି ବିଶ୍ୱାସ ଦୃଢ଼ ବିଶ୍ୱାସ
ପ୍ରେମେ ମିଳି ଚାଲିବା ସେ ଦିନ
ଯୀଶୁ ରାଜା ଆସିବେ ନ୍ୟାୟ ଶାନ୍ତି ଆଣିବେ (୨ ଥର) ସେ ଦିନ
ମନେ ଅଛି ବିଶ୍ୱାସ ଦୃଢ଼ ବିଶ୍ୱାସ
ଯୀଶୁ ରାଜା ଆସିବେ ସେ ଦିନ
ଯୀଶୁ ପଥ, ଯୀଶୁ ସତ୍ୟ, ଯୀଶୁ ହିଁ ଜୀବନ
ଯୀଶୁ ନାମ ଗାଇ ଗାଇ ବିତିଯାଉ ଦିନ
ମୋ ଗୀତିରେ ଭରି ଉଠୁ ମଧୁର ମୂଳ୍ପନା
କଣ୍ଡ ମୋ ଝରିଯାଉ ତାଙ୍କରି ବନ୍ଦନା
ଯୀଶୁ ହାତ ପରଶରେ
ହସୁ ମୋ ପରାଣ
ଜୀବନର ଶେଷ ସଞ୍ଜ ସୃରି ତାଙ୍କ ନାମ
ଲଭିବି ମୁଁ ହୃଦୟରେ ଶକତି ଅସୀମ
ମଥା ରଖି ଯୀଶୁ ପାଦେ
ବୁଜିବି ନୟନ
ଯାତ୍ରୀ ଆଗୋ ଲକ୍ଷ୍ୟ ତୁମ
ଚିର ମନୋହର ଏକ ସୁନ୍ଦର ଦେଶ
ଏ ଧରଣୀ ନୁହେଁ ତୁମ ଚିର ଆବାସ
ସେ ଦେଶ ଅଟେ ନିତ୍ୟ ନୂତନ
ସେ ଦେଶେ ନଥାଏ ଶୋକ, କ୍ରନ୍ଦନ
ଝରୁଥାଏ ମଧୁଭରା ସଂଗୀତ
ପ୍ରତି ପ୍ରାଣେ ତୋଳି ନବ ପୁଲକ
ସେ ପ୍ରିୟ ଦେଶ, ଅମର ଦେଶ
ଆଲୋକ ଉଛୁଳା ସେହି ଅପୂର୍ବ ଦେଶ
ଯାତ୍ରୀ ତୁମ ଲକ୍ଷ୍ୟ ସେହି ଚିର ଆବାସ
ସେ ଦେଶର ନାମ ମଧୁ ସିୟାନ
ଜ୍ୟୋତି ତାର ହୁଏ ନାହିଁ ମଳିନ
ସାଧୁଗଣ ଯୁବାମେଷ ପୟରେ
ଗାଉଥାନ୍ତି ମହାନନ୍ଦେ ଅଧୀରେ
ସେ ପ୍ରିୟ ଦେଶ ଅଭୁଲା ଦେଶ,
ଆଲୋକ ଉଛୁଳା ସେହି ଅଭୁଲା ଦେଶ
ଯାତ୍ରୀ ତୁମ ଲକ୍ଷ୍ୟ ସେହି ସରଗ ଦେଶ
ଜୀବନେ ପ୍ରଭୁ ସାଥୀ ହୁଅ,
ଚଲାପଥେ ପ୍ରଦୀପ ହୁଅ b||
ଯାଏ ଯଦି କେବେ ଦୂରେ ତୁମଠୁ
ଭରିଯାଏ ଲୁହ ତୁମ ଆଖିରେ
ପ୍ରେମ ଡୋରେ ତୁମ୍ଭେ ବାନ୍ଧି ରଖ
ଚଲାପଥେ ପ୍ରଦୀପ ହୁଅ
କରୁଛି ଶପଥ ଦେବିନି ଦୁଃଖ
ଜୀବନର ମୋ’ ଶେଷ ଯାଏ
ପ୍ରେମେ ନିଅ ମୋତେ ତୁମରି କୋଳେ
ଜୀବନର ଅନ୍ତିମ କାଳେ
କଣ୍ଟା ମୁକୁଟିଆ ମୋର ହୃଦୟ ରତନ ହେ
ନିତି ତାଙ୍କ ପ୍ରେମକୁ ମୁଁ ଝୁରି ଝୁରି ମରେ ହେ
ପଡ଼ିଥିଲି ପାପ ପକେ ଉଦ୍ଧରିଲ ନିଜ ହସ୍ତେ
କି ଦେଇ ଶୁଝିବି ପ୍ରେମ … ତାଙ୍କରି ସେ ଧନ ହେ
ଆସରେ ସରବେ ଭାଇ, ଯିବା କୁଶକୁ ତ ଧାଇଁ
ଥୋଇ ଦେବା ପାପ ଭାର … ଦେବେ ପରିତ୍ରାଣ ହେ
ବାଲିଘର ଏ ସଂସାର, ହୋଇଯିବ ଦିନେ ଶେଷ
ଭାସିଯିବା ସାଗରରେ … କରି ପ୍ରଭୁ ଉଦ୍ଧାର
ଆମ ନାଜରିତ ପ୍ରଭୁ ଯୀଶୁଖ୍ରୀଷ୍ଟ
ପାପୀ ପାଇଁ ବଳି ହେଲେ
କେଡେ ପ୍ରେମ କଲେ ( ୨ ଥର)
ପାପୀ ପାପ ପାଇଁ କୁଶ ଭାର ବହି
କାଲବରୀ ପାହାଡରେ ( ୨ ଥର )
କଣ୍ଟାର ପଥେ ସେ ଚାଲିଲେ
ମାନବର ଏହି ପାପ ତାପ ପାଇଁ
ପିଠିରେ କୋରଡ଼ା ଛାଟ ( ୨ ଥର)
ମସ୍ତକେ କଣ୍ଡା ପାଗ ବାନ୍ଧିଲେ
ଅନ୍ଧ, ଛୋଟା, କାଲ, ପକ୍ଷାଘାତି, କୃଷି ।
ଯୀଶୁଙ୍କ ନିକଟେ ଗଲେ ( ୨ ଥର)
ଦୟାରେ ଆଶୀର୍ବାଦ କଲେ
ଚାରି ହସ୍ତ ପଦେ କଣ୍ଟାବିଦ୍ଧ ହେଲେ
ସେ ପବିତ୍ର ରକ୍ରେ ଭାଇ
ପାପୀର ପାପ ଧୋଇ ଦେଲେ I୪I
ତିନି ଦିନ ପରେ କବର ଫଟାଇ
ଆନନ୍ଦରେ ଉଠି ସେହି
–ଦେହରେ ସ୍ବର୍ଗକୁ ଗଲେ
ମଙ୍ଗଳମୟ ପ୍ରଭୁ ତୁମେ
କରୁଣାମୟ ଯୀଶୁ ତୁମେ
ପାଇଛୁ ଯାହା ଜୀବନେ ଆମ
ସବୁ ତ ତୁମରି କରୁଣା ଦାନ
ଜୀବନଦାତା ପ୍ରଭୁ ତୁମେ
ମୁକତିଦାତା ଯୀଶୁ ତୁମେ
କୁଶେ ଚଢିଲେ ଜୀବନ ଦେଲ
ତୁମ ପ୍ରେମ ଅନୁପମ
ଭୁଲିବିନି କେବେ ପ୍ରଭୁ ତୁମରି ପ୍ରେମ
ପାଇଛୁ ଯାହା ମଙ୍ଗଳ ଦାନ
ଦେବାକୁ ପ୍ରଭୁ ଚରଣେ ତୁମ
ନାହିଁ କିଛି ପ୍ରତିଦାନ
ହୁଏ ଶୋକ ତାପ ଦୂର କର୍ଣ୍ଣେ ତାହା ଶୁଣି । ଘୋଷା ।
ଘୋର ଅନ୍ଧକାରେ ଯେ ନିବାସ କରେ,
କରେ ତା ପ୍ରତି ଉଦୟ ତ୍ରାଣ-ଦିନମଣି । ୧ ।
ମରଣ ଛାୟାରେ ଯେ ନିବାସ କରେ,
କରେ ତା ପ୍ରତି ପ୍ରଚାର ଜୀବନର ବାଣୀ । ୨ ।
ଯେ ଘୋର ବନ୍ଧନେ ରହେ ଅନୁକ୍ଷଣେ,
ହୁଏ ଅତି ହୃଷ୍ଟଚିତ୍ତ ମୁକ୍ତିକଥା ଶୁଣି । ୩ ।
ଯୀଶୁ ନାମେ ତ୍ରାଣ କରେ ପ୍ରଚାରଣ,
ହୁଏ ଅତି ହୃଷ୍ଟଚିତ୍ତ ଶୁଣି ତା ଅବନୀ । ୪ ।
ମୁଁ ପାପୀ ଅଧମ ପାଇ ପରିତ୍ରାଣ,
ଏ ଘୋର ବିପିନ, ନାହିଁ କାହିଁ ତ୍ରାଣ ତୁମ୍ଭ ବିନୁ ଅନ୍ୟଠାରେ । ଘୋଷା ।
କେହି ନାହିଁ ଆଶା, କରିଛି ଭରସା ପ୍ରଭୁ ହେ ତୁମରିଠାରେ,
ପହଞ୍ଚି ସେଠାରେ ଅତି ଆନନ୍ଦରେ ପ୍ରଶଂସିବି ନିରନ୍ତରେ । ୩ ।