Tag: christian song lyrics

ଆସ, ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଭକ୍ତଗଣ ଯୀଶୁ ଗୁଣ ଗାଇବା,

ଓଡ଼ିଶା ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ପ୍ରାଣପଣ କରିବା । ଘୋଷା ।

ପାସୋରି ଭୋଗ ବାସନା, ସଂସାରର ସୁଖ ନାନା

ଉଠାଇ ଯୀଶୁଙ୍କ ବାନା, ପ୍ରାଣେ ପ୍ରାଣେ ମିଳିବା । ୧ ।

 

ଓଡ଼ିଶାର ସମ୍ମିଳନ    କର ପ୍ରଭୁ ପ୍ରେମେ ପୂର୍ଣ୍ଣ 

ପ୍ରେମ-ସୁଧା କରି ପାନ ଆନନ୍ଦରେ ଭାସିବା । ୨ ।

ସାଜ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଭକ୍ତଗଣ ତବ ହୃଦ-ସଦନ,

ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଅମୂଲ୍ୟ ରତନ,               ଦିଅ ତାଙ୍କୁ ହୃଦେ ସ୍ଥାନ । ଘୋଷା ।

ଅନନ୍ତ ଈଶ୍ୱର ପିତା  ଗୃହେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଜ୍ୟେଷ୍ଠଭ୍ରାତା

ଅଛନ୍ତି ତ୍ରାଣକରତା,  କରନ୍ତି ପାପ ମୋଚନ            । ୧ ।

ବ୍ରତ କର ଭକ୍ତଗଣ   ସନ୍ଧ୍ୟା ପ୍ରଭାତେ ଜଣାଣ,

ହିତବାକ୍ୟ କର ଧ୍ୟାନ,                ଦୂରେ ଯିବ ଶୟତାନ । ୨ ।

ହାସ୍ୟେ ଭାସି ସୁବଚନ           ତୁଷ୍ଟ କର ସର୍ବ ମନ,

ପର ହିତେ ଦିଅ ମନ,               ପାଇବ ଦକ୍ଷିଣେ ସ୍ଥାନ  । ୩ ।

ମନେ ହିଂସା ଅହଙ୍କାର          ନ ଥାଏ ଚିନ୍ତା ଅସାର,

ସ୍ନେହ ଥାଏ ପରସ୍ପର ସେ ଗୃହ ସ୍ୱର୍ଗ ସମାନ           । ୪ ।

ସୂଚୀମାଳାକୁ ଫେରନ୍ତୁ

କରି ଯୋଡ଼ କର ଖୋଲି ହୃଦ ଦ୍ୱାର ବସିଅଛି ପରା ତୁମରି ଆଶେ,

କାହିଁ ଅଛ ସଖା ? କେବେ ଦେବ ଦେଖା ?

କେବେ ହେବ ଉଭା ହୃଦ ଆବାସେ ? । ଘୋଷା ।

ଆଘାତ କରି ମୋ ହୃଦୟ ଦୁଆରେ ଡାକିଅଛ କେତେ ମୃଦୁ ମଧୁ ସ୍ୱରେ;

ସେ ପ୍ରାଣ ପିପାସା, ସେ ଆଦର ଭାଷା

ନ ପଶିଲା ମୋର ମୁଗ୍ଧ ମାନସେ । ୧ । 

 

ଗୋପନେ ଗୋପନେ ନିଅ ସମାଚାର,

କେତେ ଯେ ଭାବନା ଭାବ ହେ ମୋହର ତବ ପ୍ରେମ ରୀତି ସୁକୋମଳ ଅତି

ପାଇବି କି ଏହା ଆଉ କା ପାଶେ ? । ୨ । 

 

ଭୁଲିଛି ଯେ ଥରେ ତବ ପ୍ରଲୋଭନେ ବିରତ କି ହେବ ତବ ଅନ୍ୱେଷଣେ ?

ତୁମରି ବିରହ ବାଜେ ଅହରହ ମରମେ ମରମେ ପ୍ରତି ନିମିଷେ । ୩ । 

 

ଖୋଲି ଦେଇଛି ମୁଁ ହୃଦୟ ଦୁଆର ଦେଖା ଦେବ ବୋଲି 

ହେ ରୂପସାଗର ବାହାର ଭିତର କରି ଭରପୂର

ଅପରୂପ ରୂପେ ରାଜ ମୋ ପାଶେ । ୪ ।

ସୂଚୀମାଳାକୁ ଫେରନ୍ତୁ

ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ସିଂହାସନରୁ ନିର୍ଗତ ନଦୀ ତୀରେ 

ରୁଣ୍ଡ ହେବା କି ସମସ୍ତେ ଏକତ୍ର ସେଠାବରେ ? । ଘୋଷା ।

 

ହଁ, ମିଳିବା ସର୍ବ ଶେଷେ

ଯୁବାମେଷ ସିଂହାସନ ପାଶେ, ସାଧୁମାନଙ୍କର ସହବାସେ,

ସେ ରମ୍ୟ ନଦୀ ପାଶେ । ୧ । 

 

ତେଜସ୍ୱୀ ଦୂତ ସେଠାରେ ପାଦ ଅର୍ପଣ କରେ,

ଜଳ ତାର ସୁନିର୍ମଳ ବହଇ ନିରନ୍ତର । ୨ ।

 

 ରୌପ୍ୟମୟ ଫେନପୁଞ୍ଜ ଏଡ଼ାଇ ନଦୀ ତୀରେ,

ବୁଲିବା ଭଜିବା ଯାଇ ସିଂହାସନ କତିରେ । ୩ ।

ତ୍ରାଣକର୍ତ୍ତାଙ୍କର ମୁଖ ନିତ୍ୟ ଅବଲୋକନେ,

ଗାଇବେ ଅନନ୍ତ କାଳ ଆନନ୍ଦେ ସାଧୁମାନେ । ୪ । 

 

ନୋହିବା ଯାଏ ପ୍ରବେଶ ସେ ନଦୀ ନିକଟରେ

ହୋଇବା ସୁସ୍ଥିର ଚିତ୍ତ ଅଟଳ ଭରସାରେ । ୫ ।

ଯୀଶୁ ଦୟାମୟ, ଶୁଣ ଏ ବିନୟ,

ଆମ୍ଭ ମଧ୍ୟେ ଉପସ୍ଥିତ ହୁଅ ଏ ସମୟ । ଘୋଷା ।

ଅନ୍ତରର ଅନ୍ଧକାର

କୃପା କରି ଦୂର କର ହୃଦେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କର ହୋଇଣ ଉଦୟ । ୧ । 

 

ଆସ ପ୍ରଭୁ ଏ ଆଳୟ,

ଧ ର୍ମାତ୍ମା ଅଗ୍ନି ଜ୍ୱଳାଅ,

ତବାଲୋକେ ଦୀପ୍ତିମୟ

କର ଏ ସମୟ । ୨ ।

ଆଶୀର୍ବାଦ କର ଆସି,

ପାପ ଅବିଶ୍ୱାସ ନାଶି, ସୁସ୍ଥ କର ଦାସ ଦାସୀ

ହୋଇଣ ସଦୟ । ୩ ।

ସୂଚୀମାଳାକୁ ଫେରନ୍ତୁ

ପ୍ରାର୍ଥନା କି ବହୁମୂଲ୍ୟ ଅଟେ ସାଧୁ ଲୋକର !

ନାହିଁ ଏହା ସମ କିଛି ତା ପ୍ରତି ହିତକର । ଘୋଷା ।

ଏହାର ପ୍ରୟୋଜନ   ଜାଣଇ ଭକ୍ତଜନ,

କଞ୍ôଚ ଅଟେ ଦୟାସନ ଆଶିଷ ଭଣ୍ଡାରର । ୧ ।

ଦେହ ପୁଣି ଆତ୍ମାରେ ମଙ୍ଗଳ  ଲଭିବାରେ

ଇଚ୍ଛା ଥିଲେ ପ୍ରାର୍ଥନାରେ ହୁଏ ସେ ଅଗ୍ରସର । ୨ ।

ତହୁଁ ପାଏ ଆନନ୍ଦ    ସୁଖ ଶାନ୍ତି ସ୍ୱଚ୍ଛନ୍ଦ,

ତା ପ୍ରତି କରୁଣା ବନ୍ଦ ନୁହଇ ପ୍ରଭୁଙ୍କର । ୩ ।

ତା ଆତ୍ମିକ ଜୀବନ    ଏଥି ହୁଏ ଚାଳନ,

ଅଟେ ସେ ତା ପ୍ରିୟଧନ ବିଶ୍ୱାସ ତା ହୃଦର । ୪ ।

ଅଦୃଶ୍ୟ ପ୍ରଭୁ ପ୍ରତି    ବଢ଼ାଏ ପ୍ରେମ ଭକ୍ତି,

ନିକଟେ ଯେହ୍ନେ ଅଛନ୍ତି କରାଏ ତା ଗୋଚର । ୫ ।

ଏତଦ୍ଦ୍ୱାରା ଦର୍ଶନ     ମିଳେ ପ୍ରଭୁ ବଦନ,

ହୁଏ ଅଭାବ ଖଣ୍ଡନ, ଘୋର ଭୟ ଅନ୍ତର । ୬ ।

ଧର୍ମାତ୍ମା ପାଇବାକୁ   ଧ ର୍ମରେ ବଢ଼ିବାକୁ

ପ୍ରାର୍ଥନା ଦ୍ୱାରା ତାହାକୁ ମିଳଇ ଉପକାର । ୭ ।

ନିରାଶ ଭାବେ ମନ ହୋଇଲେ ଅବସନ୍ନ

ଆଶ୍ୱାସ ପାଏ ବହନ କରି ଖ୍ରୀଷ୍ଟେ ନିର୍ଭର । ୮ ।

ସୂଚୀମାଳାକୁ ଫେରନ୍ତୁ

ପ୍ରଭୁ ଦେଖ ହେ, ଶୟତାନ ଫାନ୍ଦ ପାତିଛି;

ମୋ ମନ ଧର୍ମରୁ ବିଗାଡ଼ିବା ପାଇଁ ନିରତେ ଉପାୟ କରୁଛି । ଘୋଷା । 

 

ବୁଝି ଦେଖ ମନ କେମନ୍ତ ଏ କୂଟ, ଶୟତାନ ଏହା ଭ୍ୟାଇଛି;

ପଶିଣ କପଟେ ବସି ମନ ମଧ୍ୟେ ମନ୍ଦ ପଥେ ମନ ନେଉଛି । ୧ । 

 

ମୋର ବଳ ନାହିଁ ଉଦ୍ଧାରିବା ପାଇଁ, ତୁମ୍ଭ ବଳ ପ୍ରଭୁ ମାଗୁଛି,

କାଟି ମାୟାଜାଲ ଉଦ୍ଧାର ହେ କର, ଶୟତାନ ପ୍ରାଣ ନେଉଛି । ୨ ।

ଧରି ରଖ ପ୍ରଭୁ ଶ୍ରୀ ପାଦପଦ୍ମରେ ମାଗୁଛି ମୁଁ ଏହା ମାଗୁଛି,

ମୋର ପାପବଳ ହେବାରୁ ପ୍ରବଳ ତୁମ୍ଭରେ ଶରଣ ପଶୁଛି । ୩ ।

କହେ ଦୀନହୀନ ମୋ ବିନତି ଘେନ, ଜଣାଣ ମୁଁ ଏହା କରୁଛି;

ତୁମ୍ଭ କୃପାବଳେ କୃତାର୍ଥ ନ କଲେ ତୁମ୍ଭ ବିନୁ ଆଉ କେ ଅଛି ? । ୪ ।

ଆହା କି ସ୍ଥାନେ ଶୋଇଲେ ଯୀଶୁ ରାଜନ ହେ ! । ଘୋଷା । 

 

ଯେହୁ ସ୍ୱର୍ଗ ଅଧିପତି ଅନନ୍ତ ଜୀବନ ହେ,

ଉଦ୍ଧାର ହେଲା କବର ତାଙ୍କର କାରଣ ହେ । ୧ ।

 

ମୁକୁଟ ଭୂଷିତ ତାଙ୍କ ଗୌରବ ମସ୍ତକ ହେ,

ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଶେଯେ ଯେ କଲେ ଶୟନ ହେ । ୨ । 

 

ଏବେ ଦେଖ ମାଟି ଶଯ୍ୟା କବର ଭିତର ହେ,

ଶୋଇଛନ୍ତି ଦୀନହୀନ ଦରିଦ୍ର ସମାନ ହେ । ୩ ।

ଧନ୍ୟ ସେ କବର, ଯୀଶୁ, ଧନ୍ୟ ତବ ନାମ ହେ,

ତୁମ୍ଭେ ହେଲ ମୋ କାରଣ ଏଡ଼େ ଦୀନହୀନ ହେ ! । ୪ । 

 

ଛାଡ଼ିଣ ଗୌରବ ଶଯ୍ୟା ସ୍ୱର୍ଗ ସିଂହାସନ ହେ 

ମୋ ପାଇଁ କଲ ତୁମ୍ଭେ କବରେ ଶୟନ ହେ । ୫ ।

ତ୍ରାଣକର୍ତ୍ତା ଯୀଶୁ ସୁଶବ୍ଦ ଲାଗିଲା କର୍ଣ୍ଣେ ଆମୋଦ,

ଜନ୍ମାଇଲା କି ଆହ୍ଲାଦ । ଘୋଷା । 

 

ମୁହିଁ ପାପୀ ଜନ ଥିଲି ପାପ ଶୟତାନ ଫାଶେ ବନ୍ଧନ,

ମୋର ବନ୍ଧନ କାଟିଣ କଲେ ମୋତେ ପରିତ୍ରାଣ,

କ୍ଷମା କଲେ ଯେତେ ମୋର ଅସଂଖ୍ୟ ପାପାପରାଧ । ୧ ।

ପୁଣି ଥିଲି ମୁହିଁ ଶୟତାନ ଦାସତ୍ୱରେ ଦାସ ଯେ ହୋଇ

କରି ତାଙ୍କ ରକ୍ତପାତ ଦାସତ୍ୱରୁ କଲେ ମୁକ୍ତ,

ଦେଇ ରକ୍ତ କଲେ କ୍ରୀତ, ହୋଇଲି ତାଙ୍କର ବାଧ୍ୟ । ୨ । 

 

ଥ ôଲା ଅତିଶୟ ମୋ ଉପରେ ପାପ-ବୋଝ ଋଣର ଦାୟ,

ବହିଲେ ମୋ ବୋଝ ପୃଷ୍ଠେ, କି ଉଶ୍ୱାସ କଲେ ମୋତେ ! 

ମୋର ମହା ମହା ପାପ-ଋଣ କଲେ ପରିଶୋଧ । ୩ । 

 

ମୁହିଁ ଅପବିତ୍ର ପାପଦାଗ କଳଙ୍କରେ ଥିଲି ଗ୍ରସିତ,

ପାପ ନେଲେ, ପୁଣ୍ୟ ଦେଲେ କଳଙ୍କ ମାର୍ଜନା କଲେ;

ପାପ ନରକରୁ ରକ୍ଷା ପାଇଲି ଧରି ଶ୍ରୀପାଦ । ୪ ।

 

 ମୁହିଁ ଅଭାଜନ ଥିଲି ଅତି ଦୀନହୀନ ମୃତ୍ୟୁ ଅଧୀନ,

କରି ମୋତେ ମହା ପ୍ରେମ ତେଜିଲେ ନିଜ ଜୀବନ,

ମୋର ପାପ ହେତୁ ତାଙ୍କୁ ଘଟିଲା ମୃତ୍ୟୁ ପ୍ରମାଦ । ୫ ।

ହୃଦୟ-ରତନ ଯୀଶୁ ମୋର ଅମୂଲ୍ୟ ମଣି,

ସେହି ମୋର ଗଣ୍ଠିଧନ, ତ୍ରିଭୁବନ ଅଗ୍ରଣୀ । ଘୋଷା ।

ସେ ଜୀବାତ୍ମା ବାଞ୍ଛିତ ସର୍ବ ଦ୍ରବ୍ୟ ସଞ୍ôଚତ           

ସର୍ବ ସୁଖେ ସୁରଞ୍ଜିତ ସେ ଅପୂର୍ବ ବିପଣି   ା ୧ ।

ତମୋମୟ ପାତକ   ହେଲେ ଶାନ୍ତି ଘାତକ,

ସେହି ବିରାମ-ଦାୟକ            ପୁଣ୍ୟମୟ ଖମଣି    ା ୨ ।

ଅସଂଖ୍ୟ ନରନାରୀ  ପାପ ନରକୁଁ ତାରୀ  

ନାମ ବହି ତ୍ରାଣକାରୀ            କଲେ ମହା କରଣୀ  ା ୩ ।

ପାପୀ ପାଇଁ ତାଙ୍କର ପ୍ରେମ ସୁଧା-ନିର୍ଝର 

ଝରୁଅଛି ନିରନ୍ତର    ସେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ନିର୍ଝରଣୀ  ା ୪ ।

ମୋହମାୟା ସଂସାରେ          ପାପର ପାରାବାରେ

ସର୍ବ ଭୟ ନାଶିବାରେ            ସେ ନିଶ୍ଚିଦ୍ର ତରଣୀ  ା ୫ ।

ପଥ-ବିଭ୍ରାନ୍ତ ପରି    ହେଲେ ଦଶା ମୋହରି          

ସେହି ନେବେ ହସ୍ତ ଧରି         ସ୍ୱର୍ଗପୁର ସରଣୀ     ା ୬ ।

ଯୀଶୁ ମୋ ଶିରୋମଣି,             ଯୀଶୁ ଜୀବ ରକ୍ଷଣି,

ଯୀଶୁ ସ୍ୱର୍ଗ ଆକର୍ଷଣୀ,               ନିର୍ଭୟ ମୁଁ ଏକ୍ଷଣି     ା ୭ ।

ତାଙ୍କର ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତେ  ମୋ ଭରସା ନିଶ୍ଚିତେ           

ରଖି ମୁଁ ଆନନ୍ଦ ଚିତ୍ତେ            ତେଜିବି ଏ ଧରଣୀ

ସୂଚୀମାଳାକୁ ଫେରନ୍ତୁ