ତୁମ୍ଭ ବାଣୀ ମୁଁ ନ ଶୁଣି ଯିବି ନାହିଁ କାହିଁ ଭଲେ । ଘୋଷା ।
ନିଜ ଚିନ୍ତା ପଥେ ଯାଇ ପଥେ ଦିଶାହରା ହୋଇ,
ବସିଛି ସବୁ ହରାଇ ଜଞ୍ଜାଳର କୋଳାହଳେ । ୧ ।
ତବ ପୁଣ୍ୟ ଇଚ୍ଛା-ପଥ ଦେଖାଅ କରି ଇଙ୍ଗିତ,
ଚଳାଅ ଧରି ମୋ ହାତ, ନ ଟଳିବି ଯେହ୍ନେ ଚୁଳେ । ୨ ।
ନାହିଁ ମୋର ଭକ୍ତି ଲୟ, ହୃଦୟ ସଦା ଅଥୟ,
ବାନ୍ଧି ରଖ ଏ ହୃଦୟ ଚିର ପ୍ରେମ-ବାହୁବଳେ । ୩ ।
ସୁନ୍ଦର ମୁଖ ତୁମ୍ଭର ନିରେଖିବି ନିରନ୍ତର,
Click the link below to listen full song and know the tune
ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଚିନ୍ତୁଛନ୍ତି ନିତ୍ୟ ମୋ ପାଇଁ । ଘୋଷା ।
ଯେ ମୋତେ କରିଲେ ସୃଷ୍ଟି, ରଖିଛନ୍ତି ଦୟା ଦୃଷ୍ଟି
ଦିବା-ନିଶି ମୋର ପ୍ରତି, ଜାଣଇ ମୁହିଁ । ୧ ।
ମୋର ମଙ୍ଗଳ କାରଣ ଯାହା ଅଟେ ପ୍ରୟୋଜନ
ତାଙ୍କ ଇଚ୍ଛାରେ ପ୍ରଦାନ କରନ୍ତି ସେହି । ୨ ।
ଜନ୍ମକାଳୁ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯାହାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ରକ୍ଷିତ
ଭବିଷ୍ୟତେ ସେ ନିତାନ୍ତ ଭୁଲିବେ ନାହିଁ । ୩ ।
ତାଙ୍କଠାରେ ଆଶ୍ରା ନେଇ ନୋହିଛି ନିରାଶ କେହି,
ତେବେ ବ୍ୟର୍ଥରେ କିପାଇଁ ଚିନ୍ତିତ ମୁହିଁ ? । ୪ ।
ଚିନ୍ତା କରି ସବୁ ଭାର ନ ଦେଇ ପ୍ରଭୁ ପୟର,
ପାଇଛି କେହି ମଙ୍ଗଳ ଜାଣୁ କି ତୁହି ? । ୫ ।
ସର୍ବ ଚିନ୍ତା ପରିହରି ପ୍ରଭୁରେ ନିର୍ଭର କରି,
ଧର ପ୍ରଭୁ ଚରଣେ ଶରଣ । ଘୋଷା ।
ମନରେ ବିବେଚି ଦେଖ, ସେ ତୋର ପ୍ରତିପାଳକ,
ଅଭାବ ନୋହିବ କେବେ ତାଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହ ଦାନ । ୧ ।
ସେ କୋମଳ ତୃଣ ସ୍ଥାନେ କରାନ୍ତି ତୋରେ ଶୟନ
ସ୍ଥିର ଜଳ ନିକଟରେ କରନ୍ତି ତୋତେ ପାଳନ । ୨ ।
ମୃତ୍ୟୁଚ୍ଛାୟାର ପଦାରେ ତୋହର ଭ୍ରମଣ ହେଲେ,
କୌଣସି ଆପଦେ ମନେ ନୋହିବ ହେ ଶଙ୍କା ଜନ୍ମ । ୩ ।
କାରଣ ସେ ମିତ୍ର ତୋର, ଅଟନ୍ତି ଢାଲ ଆବର,
ଦିଅନ୍ତି ସାନ୍ତ୍ୱନା ମୋତେ ତାଙ୍କର ବାଡ଼ି ପାଞ୍ଚଣ । ୪ ।
ଏ କଥା ନିଶ୍ଚେ ଅଟଳ, ଜୀବନ ଯାଏ ମୋହର
ଅନୁଗ୍ରହ ମଙ୍ଗଳ ମୋ ପଛେ କରିବ ଗମନ । ୫ ।
କର ଆହେ ନରଗଣ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଗୁଣଗାନ
ସେହି ସର୍ବ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ତ୍ରୈଲୋକ୍ୟ ମହାରାଜନ ା ଘୋଷା ।
ସେହି ଅନାଦି ଅନନ୍ତ ସେହି ମହତ୍ତ୍ୱ ବିଶିଷ୍ଟ,
ହୁଅ ସର୍ବ ପ୍ରାଣୀ ଭୀତ କର ତାଙ୍କ ଆରାଧନା ା ୧ ।
ସେହି ସର୍ବ ପରିତ୍ରାତା ସେ ମହା ମଙ୍ଗଳଦାତା,
ସେହି ପ୍ରତିଫଳଦାତା କର ତାଙ୍କ ଆରାଧନା ା ୨ ।
ସେହି ପ୍ରଭୁ ସର୍ବଜ୍ଞାତା ଜାଣନ୍ତି ମନର କଥା,
ସେହି ପ୍ରଭୁ ସର୍ବଦର୍ଶୀ କର ତାଙ୍କ ଆରାଧନା ା ୩ ।
ସେହି ସର୍ବ ଶକ୍ତିମାନ ଦୟାରେ ସେ ବିଭୂଷଣ,
ସେ ଅଟନ୍ତି ସର୍ବବ୍ୟାପୀ କର ତାଙ୍କ ଆରାଧନା ା ୪ ।
ସେହି ମହା ପରାକ୍ରମୀ ଅଟନ୍ତି ଜଗତସ୍ୱାମୀ,
ଆମ୍ଭେ ସର୍ବେ ତାଙ୍କ ସୃଷ୍ଟ କର ତାଙ୍କ ଆରାଧନା ା ୫ ।
ଆହେ ସର୍ବ ନରଗଣ ଗାଅ ତାଙ୍କ ଗୁଣଗାନ,
କେବଳ ପ୍ରଭୁ ଯିହୋବା ଆରାଧନାକୁ ଭାଜନ ା ୬ ।