ମନ, ପ୍ରଭାତ କାଳେ
କର ପ୍ରଭୁ ଧନ୍ୟବାଦ ହୃଷ୍ଟ ଚିତ୍ତରେ । ଘୋଷା ।
ଗତ ଦିନ ରଜନୀରେ କଲେ କୃପା ଦାନ ମୋରେ,
ଆପଦ ଶଙ୍କଟ ମୋର ସେ ଦୂର କଲେ । ୧ ।
ନିଦ୍ରାକାଳେ ମୋ ନିକଟେ ଜଗିଥିଲେ ତାଙ୍କ ଦୂତେ,
ହୋଇଲେ ରକ୍ଷକ ମୋର ଘାର ନିଦ୍ରାରେ । ୨ ।
ଥିଲା ନାନାଦି ଆପଦ ଘେରି ମୋର ଚତୁର୍ଦ୍ଦିଗ,
ସମସ୍ତ ହେଲା ଖଣ୍ଡନ ତାଙ୍କ କୃପାରେ । ୩ ।
ମୁହିଁ ଅତି ସୁନିଦ୍ରାରେ କାଟିଲି ରାତ୍ରି ଶଯ୍ୟାରେ,
ଦେଖିଲି ଆଜି ପ୍ରଭାତ ଏବେ କୁଶଳେ । ୪ ।
ଏବେ କରି ଧନ୍ୟବାଦ ମାଗ ତାଙ୍କୁ ଆଶୀର୍ବାଦ
ଯେମନ୍ତ ଆଜି ଦିବସ ଯିବ କୁଶଳେ । ୫
ଜାଗ ଜାଗ ମନ ହେ ପ୍ରଭାତ ନିଶି,
ଉଦେ ହେଲା ଦିନମଣି ପୂର୍ବରେ ତେଜ ଦିଶି । ଘୋଷା ।
ଗତ ଦିବାରାତ୍ରେ ଯେତେ ଆପଦ ଥିଲା ଗ୍ରାସି,
ସେ ଭୟରୁ ରକ୍ଷା କଲେ ତୋ ପିତା ସ୍ୱର୍ଗବାସୀ । ୧ ।
ପାପ-ସମୁଦ୍ରରେ ମନ ନିତ୍ୟ ଯାଉଛି ଭାସି,
ତରିବାକୁ ଉପାୟ ଭରସା ଆଉ ନ ଦିଶି । ୨ ।
ତରିବାକୁ ଭବ-ସିନ୍ଧୁ ଭରସା ନାହିଁ କିଛି,
ଜନ୍ମାନ୍ଧର ପ୍ରାୟେ ଘୋର ଅରଣ୍ୟେ ଭ୍ରମୁଅଛି । ୩ ।
ପ୍ରଭୁ, କୃପାରେ ମୋଠାରେ ଧର୍ମଦୀପ୍ତି ପ୍ରକାଶି,
ପାପ-ଅନ୍ଧକାର ମୋର ମନରୁ ଦିଅ ନାଶି । ୪ ।
ପ୍ରଭାତ ଓ ସନ୍ଧ୍ୟାର ସ୍ତୁତି ମନ ମୋର,
ଜାଗ ଜାଗ, ପ୍ରାର୍ଥନାରେ ଜାଗରେ । ଘୋଷା ।
ରାତ୍ରି ହେଲା ଅବସାନ, ଭାନୁ ଦୀପ୍ତି ଆଗମନ,
ନିଦ୍ରା ଭାଙ୍ଗି ପକ୍ଷୀଗଣ କରୁଛନ୍ତି ଗାନରେ । ୧ ।
ଗତ ରାତ୍ର ଆଶଙ୍କାରୁ ପାପ ମନ୍ଦ ପରୀକ୍ଷାରୁ
ରଖିଲେ ଯେ ପ୍ରଭୁ ତୋତେ ତାଙ୍କ ସ୍ତବ ଗାଅରେ । ୨ ।
କୁଶଳେ ହେବାକୁ ଶେଷ ଆଜି ଦିବସ ପ୍ରବାସ,
ମାଗ ତୋ ସ୍ୱର୍ଗସ୍ଥ ପିତା ପାଶ ଏହି ବରରେ । ୩ ।
ଧର୍ମ ପଥେ ସଦା ଥାଅ, ପାପ ପାଶକୁ ନ ଯାଅ,
ଦିବସ ସନ୍ତାନ ପରି ନିତ୍ୟ କର୍ମ ସାଧରେ । ୪ ।
ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ତୋର ତ୍ରାଣକର୍ତ୍ତା ପୁଣି ଆତ୍ମାର ବେବର୍ତ୍ତା,
ତାଙ୍କ ପାଦେ ସବୁ ଚିନ୍ତା ଭାର ନେଇ ଥୁଅରେ । ୫ ।
ସଂସାର-ସିନ୍ଧୁ କଲ୍ଲୋଳ ତରିବାକୁ ନାହିଁ ବଳ,
ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ-ନାବେ ଚଢ଼ି ହୁଅ ପାରିରେ । ୬ ।
ହୁଅ ହେ ପ୍ରଭୁ ଯୀଶୁ ପ୍ରସନ୍ନ,
ହୁଅ ଏହି ସଭାରେ ବିଦ୍ୟମାନ । ଘୋଷା ।
ଆମ୍ଭେମାନେ ଅଯୋଗ୍ୟ ଦୀନହୀନ କରୁଅଛୁଁ ପ୍ରାର୍ଥନା ନିବେଦନ
ପ୍ରାର୍ଥନାକାରୀ ସମସ୍ତଙ୍କ ପ୍ରତି ଅଟେ ଅନୁଗ୍ରହ ନିଧି ପ୍ରମାଣ । ୧ ।
ନିଜ ପ୍ରତିଜ୍ଞା କର ହେ ସ୍ମରଣ ହେ ପ୍ରଭୁ ଯୀଶୁ ଅନନ୍ତ ଜୀବନ
ଯେଉଁ ଠାବରେ ଦୁଇ ତିନି ଜଣ ତୁମ୍ଭ ନାମେ ହୋନ୍ତି ଏକତ୍ର ପୁଣ । ୨ ।
ତୁମ୍ଭେ ହୋଇ ସେଠାରେ ବର୍ତ୍ତମାନ ଦେବ ଆଶୀର୍ବାଦ ମଙ୍ଗଳଦାନ
ଏଣୁ କରି ପ୍ରଭୁ ହୁଅ ସଭାରେ, ନିଜ ମହିମା ପ୍ରକାଶ ଏଠାରେ । ୩ ।
ତବ ଶ୍ରୀବଦନ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ତେଜ ପ୍ରକାଶ କରହେ ପ୍ରଭୁ ବହନ
ତୁମ୍ଭ ନାମେ ପ୍ରାର୍ଥନା ସିଦ୍ଧ କର, ସଦା ସର୍ବଦା ହୁଅ ହେ ସଙ୍ଗର । ୪ ।
ଆସ ପ୍ରଭୋ ! ଆସ, ଆଜି ଏହି ସଭାସ୍ଥାନେ ହେ;
ଚାହିଁ ବସିଅଛୁ ଶୂନ୍ୟ ହୃଦୟେ ପୂଜା ଆୟୋଜନେ ହେ । ଘୋଷା ।
ପାପର ପ୍ରମାଦ ସାଧେ ଯଦି ବାଦ
ତବ ଆଗମନେ ହେ,
ପାପ ତାପ ବିଷ କରି ହେ ନିଃଶେଷ ବସ ହୃଦାସନେ ହେ । ୧ ।
ସଂଜୀବିତ କରି ଉତ୍ସାହେ ତୁମ୍ଭରି,
ତୁମ୍ଭ ଆତ୍ମାଗୁଣେ ହେ,
ଉଜ୍ଜାଗର କର ଜୀବନ ଆମର ବାନ୍ଧି ପ୍ରାଣେ ପ୍ରାଣେ ହେ । ୨ ।
ପ୍ରଭୁ ତବ ସୁକଲ୍ୟାଣ ଏ ପରିବାରକୁ ଦାନ
କରି ତୁମ୍ଭ ପ୍ରତି ପ୍ରେମ ଜନ୍ମାଅ ଯାବଜ୍ଜୀବନ । ଘୋଷା ।
ଏ ପରିବାର ତୁମ୍ଭର ପ୍ରିୟପୁତ୍ର ଯୀଶୁଙ୍କର
ନାମରେ ଦୃଢ଼ ବିଶ୍ୱାସ ରଖି କାଟନ୍ତୁ ଜୀବନ । ୧ ।
ତୁମ୍ଭ ପ୍ରତି ଭୟ ପ୍ରେମ, ଧର୍ମଶାସ୍ତ୍ର ଅଧ୍ୟୟନ
ନିବେଦନ ବା ଗାୟନ କରିବାର ନୋହୁ ଶୂନ୍ୟ । ୨ ।
ତବ ମନ୍ଦିରର ପ୍ରତି ସର୍ବ ଧର୍ମ କର୍ମ ପ୍ରତି
ସର୍ବାବସ୍ଥାରେ ଏହାଙ୍କ ଭକ୍ତି କରାଅ ଉତ୍ପନ୍ନ । ୩ ।
ଏ ପରିବାରର କର୍ତ୍ତା ପ୍ରେମ ବିଶ୍ୱାସ ଭରସା
ଧରି ପରିବାର ପ୍ରତି ଦେଖାନ୍ତୁ ସଦାଚରଣ । ୪ ।
ଏ ପରିବାର-ସନ୍ତାନ ସାନ୍ତାଣୀ ସମସ୍ତ ଜନ
ସତ୍ୟ ଧର୍ମେ ଆଚରଣ କରିବାକୁ ଦିଅ ଜ୍ଞାନ । ୫ ।
ଏ ପରିବାର ତୁମ୍ଭର ଗୌରବ ଓ ମହିମାର
ପ୍ରକାଶକାରୀ ହେଉନ୍ତୁ ଅନ୍ଧାରେ ଆଲୁଅ ସମ । ୬ ।
ଶେଷେ ଅତି ସମ୍ଭ୍ରମରେ ତୁମ୍ଭ ସ୍ୱର୍ଗ ପରିବାରେ
ପ୍ରବେଶି ଅମର ସୁଖ ଭୋଗନ୍ତୁ ଅନନ୍ତ ଦିନ । ୭ ।
ପ୍ରାର୍ଥନାରେ ହୁଅ ପ୍ରବୃତ୍ତ, ଦୟା ସିଂହାସନ ଆଗେ ଆଣ୍ଠୁ ପକାଅ ସମସ୍ତ । ଘୋଷା ।
ପ୍ରାର୍ଥନା କାଳରେ କେତେ ବିଷୟ ଜନ୍ମାଏ ବାଧା ମନରେ !
ତେବେ ମଧ୍ୟ ଯେଉଁ ନର ପ୍ରାର୍ଥନାକୁ ଜାଣେ ସାର,
ହୁଅଇ ସେ ସଚେଷ୍ଟିତ ପ୍ରାର୍ଥନାରେ ଅବିରତ । ୧ ।
ପ୍ରାର୍ଥନାର ଗୁଣ, ନିବିଡ଼ ମେଘକୁ କରଇ ଛିନ୍ନଭିନ୍ନ,
ଯାକୁବର ଦୃଶ୍ୟ-ଶିଢ଼ି ପ୍ରାର୍ଥନାରେ ତହିଁ ଚଢ଼ି
ହୁଏ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦତ୍ତ, ଧର୍ମେ କରେ ସ୍ଥିର ଚିତ୍ତ । ୨ ।
ମୋଶା ଯେ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ହାତ ଟେକି ପ୍ରାର୍ଥନାରେ ଥିଲେ ଏକାନ୍ତ ?
ଇସ୍ରାୟେଲ ଜୟ କଲେ, ଅମାଲେକ ହାରିଗଲେ;
ମାତ୍ର ସେ ନୁଆନ୍ତେ ହାତ ଇସ୍ରାୟେଲ ପରାଜିତ । ୩ ।
ପ୍ରାର୍ଥନା ନିବୃତ୍ତି କଲେ ହୁଅଇ ଦୁର୍ବଳ ବିଶ୍ୱାସ ଭକ୍ତି,
ପ୍ରାର୍ଥନାରେ ପରିଷ୍କୃତ ହୁଏ ଧର୍ମ-ଅସ୍ତ୍ରଶସ୍ତ୍ର;
ପ୍ରାର୍ଥନା ଦେଖି ହୁଅଇ ଶୟତାନ ମହାଭୀତ । ୪ ।
ଭାଇ, ଅବିରତ ପ୍ରାର୍ଥନାରେ ହୁଅ ତୁମ୍ଭେ ଉଦ୍ଯୋଗୀ ଚିତ୍ତ,
ପ୍ରାର୍ଥନା କରାଏ ପୁଷ୍ଟି, ପ୍ରାର୍ଥନା ଜନ୍ମାଏ ତୁଷ୍ଟି;
ହୋଇଲେ ପ୍ରାର୍ଥନା ଶୂନ୍ୟ ଖ୍ରୀଷ୍ଟିୟାନ ଅଟେ ମୃତ । ୫ ।
କର ପ୍ରତି ଦିନ ଧ୍ୟାନ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ବଚନ,
ଅଟେ ମନୋହର ଦିବ୍ୟ ଜ୍ଞାନାକର,
ମହାନନ୍ଦ କରେ ଦାନ । ଘୋଷା ।
ତହିଁ ସୁପ୍ରକାଶ ପିତା ମହା ପ୍ରେମ, ଦିଶେ ଯୀଶୁଙ୍କ ବଦନ;
ମନୋହର ଜ୍ଞାନ ଉପମା ବଚନ ପ୍ରତି ପତ୍ରରେ ଲେଖନ । ୧ ।
ଶାନ୍ତ ଭାରଗ୍ରସ୍ତ ଲୋକଙ୍କର ପ୍ରତି ଦାନ କରେ ମହାଶାନ୍ତି;
ଯୀଶୁଙ୍କ ଶ୍ରୀମୁଖ ମଧୁର ବଚନ ତହିଁରେ ହୁଏ ଶ୍ରବଣ । ୨ ।
ବିପଥ ଗମନ କରେ ନିବାରଣ, ପାଦ ନିମନ୍ତେ ପ୍ରଦୀପ;
ସନ୍ତାପ ଘୁଞ୍ଚାଏ, ବିନାମୂଲ୍ୟେ ଦିଏ ଅନନ୍ତଜୀବନ-ଧନ । ୩ ।
କ୍ଷୁଧିତକୁ ଦିଏ ଜୀବନ-ଆହାର, ତୃଷିତେ ଅମୃତ ନୀର;
ଯୁବାଙ୍କର ପଥ କରେ ପରିଷ୍କାର, ଧନ୍ୟ ସେ ଦିବ୍ୟ ବିଧାନ । ୪ ।
ଧର୍ମଗ୍ରନ୍ଥ ବଚନମାଳା ! ଭବାବ୍ଧି ତରଣେ ତରୀ ହୋଇଲା,
ଏ ଭବ-ଅରଣ୍ୟେ ପାପୀ ନରଗଣେ
ତ୍ରାଣର ଆଲୁଅ ଉଦୟ କଲା । ଘୋଷା ।
ତହିଁ ପାପ ମୋଚନ ବାଟ ଅଛି ସ୍ପଷ୍ଟ ରୂପେ ପ୍ରକଟ;
ତାହା ପାପୀ ମନ କରଇ ଫେରଣ, କରେ ନିବାରଣ ନରକ ଜ୍ୱାଳା । ୧ ।
ମଧୁଠାରୁ ଅତି ସୁମିଷ୍ଟ, ଶୁଦ୍ଧ ସୁବର୍ଣ୍ଣରୁ ସେ ଇଷ୍ଟ,
ଧ ର୍ମଗ୍ରନ୍ଥ ବାଣୀ ଅତି ଶୁଦ୍ଧ ମଣି, ଅମୂଲ୍ୟ ରତନ ହୃଦୟ ମାଳା । ୨ ।
ନୁହେଁ ମନୁଷ୍ୟର କଳ୍ପିତ, ହୋଇଅଛି ସେ ପରୀକ୍ଷିତ,
ଆଦ୍ୟ ପ୍ରାନ୍ତ ତାର ଅତି ସୁମିଳିତ, ଘଟିବ ବିନାଶ କରିଲେ ହେଳା । ୩ ।
ଆଚରିବା ପାଇଁ ବ୍ୟବସ୍ଥା, ପଥ ଦର୍ଶନାର୍ଥେ ବଇଠା,
ଦେଇ ଧର୍ମ ଦୀପ୍ତି କରେ ନୂଆ ମତି, ପାପାନ୍ଧାର ଭୟ ସବୁ ନାଶିଲା । ୪ ।
ଅଜ୍ଞାନର ଜ୍ଞାନଦାୟକ ମନର ସେ ପରିବର୍ତ୍ତକ,
କହଇ ପତିତ, ଏହି ଧର୍ମଗ୍ରନ୍ଥ ଈଶ୍ୱର ଆଦେଶେ ଦତ୍ତ ହୋଇଲା । ୫ ।
ଆଜି ଉଠିଲେଣି ଧର୍ମ-ଭାନୁ,
ଅଳସେ ଶୟନ କରିଛୁରେ ମନ,
ତାହା କିରେ ତୁହି ଜାଣୁ ? । ଘୋଷା ।
କେତେ ନରନାରୀ ପ୍ରତି ନିମିଷେ
ନାଶ ହେଉଛନ୍ତି କାଳର ଗ୍ରାସେ !
ସ୍ୱାର୍ଥ-ମଦିରା କି ଅଚେତା କରାଇ
ଜରାଉଥିବ ତୋ ତନୁ ? । ୧ ।
ଉଠ, ଉଠ, ମୋହ ନିଦ୍ରା ସମ୍ବର,
ଜନ ହିତେ ମନ ନିବେଶ କର,
ତୋଳି ପ୍ରେମ-ପୁଷ୍ପେ ଭକତି-ମଣ୍ଡପେ
ପୂଜା କର ଭାଙ୍ଗି ଜାନୁ । ୨ ।