Tag: bible insights india

ପ୍ରଭୁ ମନ୍ଦିରେ ମୁହିଁ ପ୍ରବେଶିଲେ ବହୁବିଧ ଲାଭ ମିଳଇ । ଘୋଷା । 

ବିବିଧ ଦୁଃଖ ମୋ ପଛେ ଥାଏ ଗୋଡ଼ାଇ,

ପ୍ରଭୁ ଶ୍ରୀମୁଖ ଦର୍ଶନେ ଯାଏ ପଳାଇ । ୧ ।

ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଶାସ୍ତ୍ରରୁ ସୁପଦେଶ ଶୁଣଇ,

ସ୍ୱର୍ଗପଥ ପାଇ ସୁଖେ କାଳ କାଟଇ । ୨ ।

ପ୍ରଭୁଙ୍କ ପ୍ରାର୍ଥନା ଗୃହ ବିଖ୍ୟାତ ଏହି,

ପ୍ରାର୍ଥନାରୁ କେଡ଼େ ସୁଖ ଶାନ୍ତି ଜନ୍ମଇ । ୩ । 

ଧ ୍ୟାନାଳୟ ଅଟେ ଏହି ମୋହରି ପାଇଁ,

ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଧ୍ୟାଇଲେ ସୁଖ ଶାନ୍ତି ଆସଇ । ୪ ।

ଗାୟନର ଗୃହ ଏ ମୋ ପ୍ରବାସ ପାଇଁ,

ତହିଁରୁ ସୁଖ ଆହ୍ଲାଦ ମନେ ଜନ୍ମଇ । ୫ ।

ଏଣୁ ପ୍ରଭୁ ମନ୍ଦିରକୁ ସୁଶ୍ରଦ୍ଧା ବହି,

ଆସ ସର୍ବେ ଆସ ଅତି ହରଷ ହୋଇ । ୬ ।

 ରିକ୍ତ ହସ୍ତେ ନ ଫେରିବ ଗୃହକୁ କେହି,

ପୂର୍ଣ୍ଣ ହସ୍ତେ ଯିବ ପ୍ରଭୁ କରୁଣା ପାଇ । ୭ ।

 ଆହେ ପ୍ରଭୁ ଯୀଶୁ ତବ ମନ୍ଦିର ପାଇଁ ସତତ ଉଦ୍‌ଯୋଗୀ ଚିତ୍ତ ଦିଅ ବଢ଼ାଇ । ୮ ।

ସୂଚୀମାଳାକୁ ଫେରନ୍ତୁ

ଜାଗରଣ ଜାଗ ଜାଳି ଜାଗ ଜାତି ଯୁବା ବାଳୀ,

ଯୀଶୁ ନାମେ ଆଜି ବୋଲ ଜୟ,

ଅଳସ ବିଳାସ ଛାଡ଼ି  କରମ କଠାଉ ମାଡ଼ି

ଧରମ ପଥରେ ଚଳି ଗାଅ ଜୟ । ଘୋଷା । 

ଦେଶର ଦଶର ଦୁଃଖେ ଝରୁ ଲୋତକ,

ମଡ଼ା ଲାଗି ଛିଡ଼ା ହୁଅ କରରେ ଶୋକ,

ମରଣ ମାଙ୍ଗଳିକ ତିଆଗ ତଟେ

ମାଗିଣ ବୋଲ ତୁମେ ଜୟ । ୧ । 

ଜଳିତର ଲାଗି ତୁମେ ହୁଅ ଦଳିତ,

ମଣିଷ ସେବାରେ ହେଉ ଚମ ପଳିତ,

ସଭିଏଁ ମିଶି ସାଦରେ ସୋଦର-ଭାଷେ ଗାଅ ହେ ଯୀଶୁ ନାମ ଜୟ । ୨ ।

ସୂଚୀମାଳାକୁ ଫେରନ୍ତୁ

ଆହେ ସୁନ୍ଦର ଆସ ଆଜି ତୁମେ, ଭାଷ ତୁମ ବାଣୀ ଏ ମିଳନରେ,

ତ୍ୟାଗର ସରସ ପରଶ ଦିଅହେ, ଉଦ୍ଦୀପନା ଆସୁ ଅନନ୍ତରେ    । ଘୋଷା । 

ଜାଗରେ ଉତ୍କଳ ସନ୍ତାନ ଆଜି କହୁଛ ଗୋପନ ମନ୍ତ୍ରରେ,

ମୋହରି ଉଦାର ବାଣୀର ପ୍ରଚାର-କରମେ ନିୟତେ ଲାଗରେ           । ୧ । 

ମୋହରି ଶରଣ ବରଣ କର, କ୍ରୁଶର ପତାକା ଧରରେ,

ତ୍ୟାଗର ସରସ ସାଜରେ ସାଜିଲେ ସୁଖର ସନ୍ଧାନ ମିଳେରେ        । ୨ ।

 ହିଂସାର କୃପାଣ ଫିଙ୍ଗରେ ଦୂରେ, ପ୍ରେମର ଭୂଷଣେ ସାଜରେ,

ତେବେ ଯେ ମୋହରି ପ୍ରେମର ମନ୍ତର ବ୍ୟାପିବ ସିନା ଏ ଧରାରେ । ୩ ।

 କ୍ଷମାର ମନ୍ତ୍ରରେ ହୁଅ ହେ ପୂତ, ଶାନ୍ତିର ପତାକା ଧରରେ,

ତେବେ ତ ମୋହରି ସନ୍ତାନସନ୍ତତି ଜାଣିବେ ଜଗତ ଜନରେ  । ୪ । 

ଜାଗରେ ମୋହର ଉତ୍କଳ ସନ୍ତାନ, ମୋ ପ୍ରେମ ମନ୍ତ୍ରରେ ଜାଗରେ,

ମୁଁ ଅଛି ସାଥିରେ ନିୟତ ତୁମର, ମୋ ରାଜ୍ୟ ବିସ୍ତାରେ ଲାଗରେ          । ୫ ।

ସୂଚୀମାଳାକୁ ଫେରନ୍ତୁ

ଖ୍ରୀଷ୍ଟିୟାନ ସଭା ଦେଖି ହୃଷ୍ଟ ହୁଏ ମନ, ହୃଷ୍ଟ ହୁଏ ମନ,

ଏକକୁ ଆରେକ ଭାଇ ଭାଇ ସମ୍ବୋଧନ । ଘୋଷା । 

ମିଶନେରୀଗଣ ଆସି ସୁସମାଚାର ପ୍ରକାଶି,

ତାଙ୍କ ଶ୍ରମଫଳ ପ୍ରଭୁ କରାନ୍ତି ଦର୍ଶନ । ୧ ।

ଖ୍ରୀଷ୍ଟାଶ୍ରିତ ସଭା ଦେଖି          ମନ ହୁଏ ଅତି ସୁଖୀ,

ଏଣୁ ପିତା ପ୍ରଭୁଙ୍କର କର ହେ ଭଜନ । ୨ ।

ନାନା ଜାତି ନାନା ଭାଷୀ         ମିଳନ୍ତି ଏକତ୍ର ଆସି,

ଏକାବେଳେ ପାସୋରନ୍ତି         ଜାତିର ବନ୍ଧନ । ୩ ।

ଶୟତାନର ବନ୍ଧନ    କଲେ ପ୍ରଭୁ ବିମୋଚନ,

ତାଙ୍କ ସ୍ତୁତି କର ମନ ଯାବତ ଜୀବନ । ୪ ।

ଯେହ୍ନେ ମେଳ ପୃଥିବୀରେ       ତେହ୍ନେ ହେଉ ସ୍ୱର୍ଗପୁରେ,

ନ ହଜୁ ଗୋଟିଏ ପ୍ରାଣ           ମାଗି ଏ କଲ୍ୟାଣ । ୫ ।

ପ୍ରଭୁ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟାଶ୍ରିତ            ସର୍ବେ ହୁଅ ଆନନ୍ଦିତ,

ଓଡ଼ିଶା ଦେଶେ ଉଦିତ            ଧର୍ମର ତପନ । ୬ ।

ପୃଥିବୀରେ ଆଦ୍ୟ ପ୍ରାନ୍ତ          ସର୍ବେ ହୋନ୍ତୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଭକ୍ତ,

ଥରହରେ ଶୟତାନ  କରୁ ପଳାୟନ । ୭ ।

ସୂଚୀମାଳାକୁ ଫେରନ୍ତୁ

( ସ୍ୱର : କର ଆହେ ନରଗଣ )

ଦେଖ କେମନ୍ତ ଜୀବିତ କି ବହୁମୂଲ୍ୟ ପଥର ! 

ସୁପରୀକ୍ଷିତ କୋଣସ୍ଥ ଅତି ଦୃଢ଼ ମନୋହର । ଘୋଷା ।

ଗାନ୍ଥକଗଣ ସମସ୍ତ   କଲେ ତାଙ୍କୁ ତୁଚ୍ଛୀକୃତ,

ଈଶ୍ୱର ଗୁନ୍ଥିଲେ ନିଜ ମଣ୍ଡଳୀ ତହିଁ ଉପର । ୧ ।

ଫାରୁଶୀ ଓ ଅଧ୍ୟାପକ ଆଉ ପ୍ରଧାନ ଯାଜକ,

କଲେ ତାଙ୍କୁ ହେୟଜ୍ଞାନ କରି ନିନ୍ଦା ଅନାଦର । ୨ । 

ତଥାପି ଏହି ପଥର ହୋଇବାରୁ ବହୁମୂଲ୍ୟ,

ଦେଖ ହୋଇଅଛି ଏବେ କୋଣ ପ୍ରଧାନ ପଥର । ୩ । 

ଆହେ ପ୍ରଭୁ, ତବ କାର୍ଯ୍ୟ ଅଟେ କେମନ୍ତ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ !

ଅଟେ ଅତି ଚମତ୍କାର ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିର । ୪ । 

ଏ ଦିନ ଗୌରବଯୁକ୍ତ, ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ନିରୂପିତ;

ଆହେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟାଶ୍ରିତଗଣ, ସକଳ ଉଲ୍ଲାସ କର । ୫ । 

ତ୍ରାଣକର୍ତ୍ତାଙ୍କର ଦିନ ପରାଜିତ ବନ୍ଦିଗଣ,

ଯୀଶୁ ଅନନ୍ତ ରାଜନ, ତାଙ୍କୁ ନିତ୍ୟ ସେବା କର । ୬ ।

ସୂଚୀମାଳାକୁ ଫେରନ୍ତୁ

ଆଃ କି ଶୁଭ ପ୍ରଭାତ ! ଆଃ କି ମଙ୍ଗଳ ପ୍ରାତଃ !

କେଡ଼େ ଉଲ୍ଲସିତ ହେଲି କରି ମୁଁ ନେତ୍ରପାତ ! । ଘୋଷା । 

ଯେଉଁ ଦିନ ତ୍ରାତା ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ହୋଇ ଗୌରବାନ୍ୱିତ

ସମାଧିକୁ କରି ଜୟ ହୋଇଥିଲେ ଉତ୍ଥିତ । ୧ ।

ପାପାତ୍ମା ଅପଲ୍ୟନ ମହିପତି ଯେଉଁଦିନ 

ହୋଇ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଲଜ୍ଜିତ ହୋଇଲା ପରାଜିତ । ୨ । 

ଭାଙ୍ଗିଲେ ମୃତ୍ୟୁ-ନାହୁଡ଼ ପାପ ନରକ ବଳ,

ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ କରି ପରାସ୍ତ ହେଲେ ନିତ୍ୟ ଜୀବିତ । ୩ ।

ଆଜି ଦିନ ନିରୂପିତ ମୋ ବିଶ୍ରାମ ନିମିତ୍ତ,

ବିଶ୍ୱାସେ ଅକଥନୀୟ ଆନନ୍ଦେ ଆନନ୍ଦିତ । ୪ ।

ଆହା, କି ଶୁଭ ଦିବସ ! କି ମଙ୍ଗଳ ପ୍ରତ୍ୟୁଷ !

ହେବି ମୁହିଁ ଆହ୍ଲାଦିତ ଗାଇ ପ୍ରଶଂସା ଗୀତ । ୫ ।

ଆରେ ଅନିତ୍ୟ ସଂସାର, ଯାଅ ତୁ ଆଜି ଦୂର,

ହେଉ ଆଦ୍ୟ ଆକର୍ଷିତ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ପ୍ରେମେ ମୋ ଚିତ୍ତ । ୬ ।

ଛଅ ଦିନ ହୋଇଲା ଗତ, ହେଲା ଦର୍ଶନ ବିଶ୍ରାମ ପ୍ରଭାତ;

କି ଆମୋଦ ଦିନ କଲା ଆଗମନ,

ଆଜି ଦେହ ଆତ୍ମା ବିଶ୍ରାମପ୍ରାପ୍ତ । ଘୋଷା ।

ସୃଷ୍ଟିକାଳେ ପରମେଶ୍ୱର କରିଥିଲେ ବିଶ୍ରାମ ଆର,

କରି ଆଶୀର୍ବାଦ କରିଲେ ବିଶ୍ରାମ କରି ସର୍ବ ସୃଷ୍ଟି ପ୍ରଭୁ ସମାପ୍ତ । ୧ ।

ସର୍ବ ଅସାର ଚିନ୍ତାମାନ କରି ପରିତ୍ୟାଗ ହେ ମନ,

ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ପ୍ରେମ ଚିନ୍ତା ପ୍ରଭୁଙ୍କର କଥା ଏ ଆଦିରେ ହେଉ ଏ ଦିନ ଅନ୍ତ । ୨ । 

ସାଂସାରିକ କାର୍ଯ୍ୟରୁ ମନ         ଆଜି ଦିନ କର ବିଶ୍ରାମ,

ପ୍ରାର୍ଥନା ପ୍ରଶଂସା ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଭଜନା, ଏ ଆଦିରେ ହୁଅ ନିବିଷ୍ଟଚିତ୍ତ । ୩ ।

ଆଜି ମୋର ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଦିନ, ଛଅ ଦିନଠାରୁ ଏ ଭିନ୍ନ,

କର ହେ ପାଳନ ଏ ବିଶ୍ରାମ ଦିନ, ସ୍ୱର୍ଗ ବିଶ୍ରାମର ଅଟେ ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତ । ୪ ।

ସୂଚୀମାଳାକୁ ଫେରନ୍ତୁ

ପ୍ରଭୁ, ଶୁଣ ଧନ୍ୟବାଦ ନିବେଦନ ପକାଇ କୃପା ନୟନ ହେ । ଘୋଷା । 

ସନ୍ଧ୍ୟାବେଳ ସ୍ତୁତି ପ୍ରାର୍ଥନା ମୋହର ପ୍ରବେଶୁ ତୁମ୍ଭ ଛାମୁରେ ହେ,

ସନ୍ଧ୍ୟାବେଳ ସୁଗନ୍ଧି ଧୂପ ସଦୃଶ କର ତୁମ୍ଭେ ସୁଗ୍ରହଣ ହେ । ୧ । 

ବଞ୍ଚାଇଲ ଦେହ ପ୍ରାଣ ଆଜି ଦିନ ମୋର ରକ୍ଷକ ହୋଇଣ ହେ,

ଆପଦ ସଙ୍କଟ ପରୀକ୍ଷା ସମସ୍ତ କଲ ତୁମ୍ଭେ ନିବାରଣ ହେ । ୨ ।

କଲ ପ୍ରୟୋଜନ ସୁମଙ୍ଗଳ ଦାନ ଦେଇ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦାନ ହେ,

ତୁମ୍ଭ ମହାକୃପା ଚତୁର୍ଦ୍ଦିଗେ ମୋର ହେଲା ପର୍ବତ ପ୍ରମାଣ ହେ । ୩ ।

ପ୍ରଭୁ, ଆଜି ରାତ୍ର ହୁଅ ମୋ ସହିତ ଦୂର କରିଣ ସଙ୍କଟ ହେ,

ତୁମ୍ଭ ମହା ବାହୁରୂପ ପକ୍ଷ ତଳେ କର ମୋତେ ଆଚ୍ଛାଦନ ହେ । ୪ ।

ସୂଚୀମାଳାକୁ ଫେରନ୍ତୁ