ଆକାଶେ ଉଠି ନାହିଁ ସେଦିନ ତାରାଟି
ଅନ୍ଧାର ସରବ ସରଣୀ ସଙ୍କେତ ଦେଇନି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଆଲୋକ । ଘୋଷା ।
ଗାଇନି ସରଗ ବାହିନୀ
ଜନମି ନାହିଁରେ ବେଥଲିହିମରେ
ଅମରାବତୀର ଶିଶୁଟି
ପରାଚୀ ପଣ୍ଡିତ ନରେଶ ହେରୋଦ
ନାହାନ୍ତି ଆଜିରେ କେହିଟି କାଳର ଗରଭେ ଲୁଚିଲେ ସରବେ
ଯେସନେ ଅତୀତ କାହାଣୀ । ୧ ।
ଆଜିରେ ଜାଗିଛି ଗ୍ରହ ତାରା କଣ୍ଠେ ସେଦିନ ପୁଲକ ଭାରତୀ
ଜଳସ୍ଥଳ ନଭ ଜଣାଏ ସ୍ୱାଗତ ଶିଶୁର ଜନମ ଜୟନ୍ତୀ
ସଂସାର ପ୍ରବାସେ ମାତିଲୁ ଉଲ୍ଲାସେ
ସାର ହେଲା ଏଥି କାହାଣୀ । ୨ ।
ସେଦିନର ଶିଶୁ ତେଜି ସୁରପୁର ଖୋଜୁଛି ଆଳୟେ ଆଳୟେ
ନେବାକୁ ଜନମ ଏହି ଶୁଭ ଦିନେ ସବୁରି ଆବିଳ ହୃଦୟେ
ସାର୍ଥକ କର ଆଜି ବଡ଼ଦିନେ
ଯୀଶୁ ହେ ଅନ୍ତରେ ଜନମି । ୩ ।
ହେ ରାଜ, ରାଜନ, ଜନମିଛ କେଉଁଠାରେ । ଘୋଷା ।
ପ୍ରସାଦେ ପ୍ରସାଦେ ଖୋଜୁଥିଲି ମୁହିଁ,
ଗୁହାଳ କୁଣ୍ଡରେ ରହିଅଛ ଶୋଇ,
ତବ ଆଲୋକ ତାରକା ସମ ମୋତେ
ଦେଖାଇଛ ପଥ ପାପ-ନିଶିରେ । ୧ ।
ସ୍ୱର୍ଗ ସିଂହାସନ ତିଆଗି ହେ ନାଥ,
ମାନବ ରୂପ ଧରି ହୋଇଅଛ ଜାତ,
ପାପୀ ପାପ-ଭାର କରିବାକୁ ଦୂର,
ଆସିଅଛ ଆଜି ଏ ଦୀନ ବେଶରେ । ୨ ।
ତବ ଶ୍ରୀ ପୟରେ ଭେଟି ଦେବା ପାଇଁ
ସୁବର୍ଣ୍ଣ କୁନ୍ଦରୁ ଗନ୍ଧରସ ନାହିଁ,
ମମ ପାପ-ତାପ-କଳୁଷ ପରାଣ
ଉପହାର ନିଅ ନାଥ ଦୟାରେ । ୩ ।
ପାତକୀ ଜୀବନେ ଦେବାକୁ ମୁକତି ଭବେ କେହି ନାହିଁ ହେ ଜୀବନ ଜ୍ୟୋତିଃ
ପାପ ଅନ୍ଧକାର କର ମୋର ଦୂର, ଶିଶୁ ଯୀଶୁ ଆସି ମୋ’ ହୃଦ-କୁଟୀରେ । ୪ ।
ଆସ କେ ଆସ ଦେଖିବ ପରା ଗୋ,
ଶୋଇଛିରେ ଶିଶୁ ଗୁହାଳ କୁଣ୍ଡରେ,
ନାରାୟଣ ନର ଦେହେ ଦିଶେ କି ତୋରା । ଘୋଷା ।
ସୁଠାମ ସୁନ୍ଦର, ଜନ-ମନୋହର, ଅମର କୁମର,
ପାପୀ ତାପ ହର, ସୁର ପୁର ତେଜି, ନର ଦେହ ଭଜି,
ଜନମିଲେ ଆଜି ଯୀଶୁ ସନ୍ତାପହରା । ୧ ।
ଗଲେଣି ପଣ୍ଡିତେ ଜଗତର ହିତେ,
ସୁରପତି ସୁତେ ପୂଜିବେ ଏକାନ୍ତେ,
ଗନ୍ଧରସ ଚାରୁ ସୁବର୍ଣ୍ଣ କୁନ୍ଦରୁ,
ଆଣିଛନ୍ତି ଗୁରୁପଦେ ଭେଟିବେ ପରା । ୨ ।
ସରଗ ବାହିନୀ ଘେନି ଶୁଭବାଣୀ
ଭବେ ଆସିଲେଣି, ଶୁଣରେ ସେ ଧ୍ୱନି,
“ପାପ-ତମ ନାଶି ଶିଶୁ ଯୀଶୁ-ଶଶୀ
ପ୍ରାଣ-ନଭେ ହସି, ଉଦିଲେ ତମହରା’’ । ୩ ।
ଆମେ “ମେଷପାଳ ଗଲେଣି ଚଞ୍ଚଳ
ଚାଲ ଯିବା ଚାଲ ନେଇ ପ୍ରୀତି-ଫୁଲ,
ପୂଜିବା ଶ୍ରୀପାଦ ଅଭୟ ମୋକ୍ଷଦ,
ପୂରାଇବା ସାଧ ଦେଖି ଦୁଃଖ ପାସୋରା । ୪ ।
ଆଃ କି ଆନନ୍ଦ ସୁସମାଚାର ମର୍ତ୍ତ୍ୟପୁରେ ଆସି ହେଲା ପ୍ରଚାର !
ପ୍ରତିଜ୍ଞାନୁସାରେ ହୋଇଅଛି ଜନ୍ମ ପ୍ରତିଜ୍ଞାତ ତ୍ରାଣକର୍ତ୍ତାର । ଘୋଷା ।
ଦାଉଦ ରାଜାର ନଗର ନିକଟ ଥିଲା କେତେକ ମେଣ୍ଢାଗୋଠ
ରଖୁଆଳଗଣ ପାଳି ପାଳି କରି ରାତ୍ରେ ଜଗିଥିଲେ ସ୍ୱପଲ । ୧ ।
ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଦୂତ ହେଲେ ଉପସ୍ଥିତ ସେମାନଙ୍କର ସନ୍ନିକଟ,
ଦେଖି ଐଶ୍ୱରିକ ତେଜ ଚତୁର୍ଦ୍ଦିଗେ ଭୟ କଲେ ଅତି ମନର । ୨ ।
କହଇ ସେ ଦୂତ ନ ହୁଅ ଭୟାର୍ତ୍ତ, ଆନନ୍ଦ କର ହେ ଅତ୍ୟନ୍ତ,
ଦେଖ ସ୍ୱର୍ଗପରୁଁ ଆମ୍ଭେ ଆଣିଅଛୁଁ ଆନନ୍ଦଦାୟକ ଖବର !! । ୩ ।
ଯେହେତୁ ଆଜି ଦାଉଦ ନଗରରେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କର କାରଣ
କର ହେ ଦର୍ଶନ ହୋଇଅଛି ଜନ୍ମ ତ୍ରାଣକର୍ତ୍ତା ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ପ୍ରଭୁର । ୪ ।
ସେହି ବାଳକକୁ ବସ୍ତ୍ରରେ ଜଡ଼ିତ ହେବାର କରିବ ଦର୍ଶନ,
ଗୁହାଳ କୁଣ୍ଡରେ ଶୋଇଛନ୍ତି ଶିଶୁ, ଏହି ଚିହ୍ନ ହେବ ଅଟଳ । ୫ ।
ସେକ୍ଷଣି ଦୂତ ସଙ୍ଗେ ସ୍ୱର୍ଗ ବାହିନୀ ଆସି ହୋଇଲେ ଉପସ୍ଥିତ,
ପିତା ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଧନ୍ୟବାଦ କରି କହିଲେ ବାକ୍ୟ ମନୋହର । ୬ ।
ସର୍ବ-ଉପରିସ୍ଥ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ପ୍ରତି ହେଉ ହେ ମହିମା ଗୌରବ,
ପୃଥିବୀରେ ଶାନ୍ତି, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କଠାରେ ଶୀଘ୍ର ହେଉ ମଙ୍ଗଳ । ୭ ।
ଉଠ, ହୁଅ ଦୀପ୍ତିମାନ ଅନ୍ଧକାର ବାସୀଗଣ,
ହେ ମୃତ୍ୟୁଚ୍ଛାୟା ନିବାସୀ, କର ଦୀପ୍ତିରେ ଗମନ । ଘୋଷା ।
ହୁଅଇ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଅତି, ଉଦେ ହେଲେ ମହାଜ୍ୟୋତିଃ,
ବେଥଲିହିମ ନଗରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ-ସୂର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରକାଶନ । ୧ ।
ସେ ତପନୋଦୟ ପୂର୍ବେ ଦୀପ୍ତିହୀନ ଥିଲେ ସର୍ବେ
ଏବେ ସର୍ବ ଦେଶେ ତ୍ରାଣ-ଦିନ ମଧ୍ୟାହ୍ନ ସମାନ । ୨ ।
ଧର୍ମ-ଭାନୁ ଅଗ୍ରଗାମୀ ପ୍ରଭାତ ତାରା ପ୍ରକାଶ,
ପୂର୍ବ ଦେଶେ ଜ୍ଞାନୀଗଣ ତାରା ଦେଖି ହୃଷ୍ଟମନ । ୩ ।
ଆସି ଯିହୁଦା ଦେଶେଣ କଲେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଅନ୍ୱେଷଣ,
ପଚାରିଲେ, କେଉଁଠାରେ ପାଇବା ତାଙ୍କ ଦର୍ଶନ । ୪ ।
ପ୍ରଭୁ ନିଜ ଅଧିକାରେ ଅଇଲେ ନମ୍ର ଭାବରେ,
ତୁଚ୍ଛ କରି ପ୍ରଜାଗଣ କଲେ ଅନ୍ଧାର ଗ୍ରହଣ । ୫ ।
ନ କର ତାହାଙ୍କୁ ତୁଚ୍ଛ ତାଙ୍କ ବିନା ସର୍ବ ମିଛ,
ଆସ ତାହାଙ୍କ ଦୀପ୍ତିରେ କରିବା ହୃଷ୍ଟେ ଗମନ । ୬ ।
ଆସି ତାହାଙ୍କ ନିକଟ କର ସର୍ବେ ଦଣ୍ଡବତ,
ତାଙ୍କ ମସ୍ତକେ ମୁକୁଟ ଦିଅ ରାଜା ପ୍ରଜାଗଣ । ୭ ।
ପଣ୍ଡିତଗଣ ଯେସନ ଦେଲେ ବହୁମୂଲ୍ୟ ଧନ,
ତେହ୍ନେ ଆହେ ନରଗଣ ସମର୍ପି ତାହାଙ୍କୁ ମନ । ୮ ।
ଗାଅ ଗାଅ ହେ ଆନନ୍ଦେ ଜୟଗୀତ
ତ୍ରାତା ହୋଇଲେ ବେଥଲିହିମେ ଜାତ । ଘୋଷା ।
ଯାହାଙ୍କ ବିଷୟେ ଶାସ୍ତ୍ରେ ଥିଲା ଲିଖିତ,
ସୃଷ୍ଟି କାଳାବଧି ଯେ ଥିଲେ ପ୍ରତିଜ୍ଞାତ,
ଆସିଛନ୍ତି ସେହି ସୁସମାଚାର ନେଇ,
ପାପୀଙ୍କି ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସଙ୍ଗେ ଦେବେ ମିଳାଇ,
ଶୟତାନର ବଳ ଗର୍ବ କରିବେ ଖର୍ବ,
ଦୂର କରିବେ ପାପ ଉତ୍ପାତ । ୧ ।
କି ଆନନ୍ଦ ସୁସମ୍ବାଦ ଅଟଇ ଏହି !
ତ୍ରାଣକର୍ତ୍ତା ଆସିଛନ୍ତି ସ୍ୱର୍ଗୁ ଁ ଓହ୍ଲାଇ,
ମୃତ୍ୟୁଚ୍ଛାୟା ସ୍ଥଳୀରେ ଅଟନ୍ତି ଯେତେ ନରେ,
ଅବା ଯେତେକ ବସି- ଛନ୍ତି ଘୋର ଅନ୍ଧାରେ,
ତାଙ୍କଠାରେ ଆଲୁଅ ହୋଇଅଛି ଉଦୟ;
ଆସିଅଛନ୍ତି ମୁକ୍ତି ସହିତ । ୨ ।
ଦେଖ, ଜନ୍ମିଅଛନ୍ତି ତ୍ରାଣକର୍ତ୍ତା ଖ୍ରୀଷ୍ଟ,
ଶ୍ରାନ୍ତ ଭାରଗ୍ରସ୍ତ ହୁଅ ଅତ୍ୟନ୍ତ ହୃଷ୍ଟ,
ହେଉ ଜୟ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଦୂତଗଣ ମଧ୍ୟରେ,
ହେଉ ଶାନ୍ତି କ୍ଷିତିରେ ମଙ୍ଗଳ ନରଠାରେ,
ଏ ସମାଚାର ଶୁଣି କର ହେ ଜୟଧ୍ୱନି;
ପାପ ତାପ ହେବ ପରାଜିତ । ୩ ।
Click the link below to listen full song and know the tune