ଆହେ ନିରମଳ ସୁନ୍ଦର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ମନ ମନ୍ଦିରରେ ରାଜ ହେ,
ଦରଶନ ଲାଗି ରହିଛି ମୁଁ ଜାଗି
( ଆଜି) ଦେଖାଦିଅ ହୃଦରାଜ ହେ । ଘୋଷା ।
ତୁମ ଲାଗି ପ୍ରଭୁ ଛାଡ଼ିଛି ମୁଁ ସବୁ
ନିନ୍ଦା ଅପମାନ ଲାଜ ହେ,
ତୁମ୍ଭ ଦେଖା ପାଇଁ ବସିଛି ଅନାଇ
(ପ୍ରଭୁ) ବଡ଼ ଆଶା କରି ଆଜ ହେ । ୧ ।
ତୁମ୍ଭ ଆବାହନେ ବିଶ୍ୱ ନିମଗନ ମୋ ପ୍ରାଣ-ବୀଣାରେ ବାଜ ହେ,
ତୁମ୍ଭ ପାଦ ତଳେ ଫୁଲ ଫଳ ଦୋଳେ
(ଆଜି) ପ୍ରୀତି-ଫୁଲେ ହୃଦ ସାଜ ହେ । ୨ ।
ମରମ କୁଟୀରେ ପରବେଶ ଥରେ,
ଚିରଦିନ ତଥା ରାଜ ହେ,
ମଳିନ ମରମ ଯଦି ଦେଖ ମମ
(ପ୍ରଭୁ) ତବ ପୁଣ୍ୟ ଜଳେ ମାଜ ହେ । ୩ ।
ଆହେ କୃପାସିନ୍ଧୁ,
ତୁମ୍ଭ ଶ୍ରୀପାଦରେ ମୋର ଗୁହାରି ଏତିକି । ଘୋଷା ।
କୁଳପାବନ ହେ, ହୃଦ-ପଦ୍ମେ ରହି ବିନାଶ ଏ ଷଡ଼ରିପୁକୁ ସମୂଳେ ।
ହୃଦୟ ଦିଅ ଧୋଇ ତବ ଶୋଣିତ ଦେଇ,
ପାତି ପ୍ରେମ ଆସନ ବସି ଜୀବନ ସାଇଁ, ପ୍ରେମ-ପୀୟୁଷ ଧାରା ବହୁ ହୃଦୟ ଛାଇ,
ଶରଣ ସମ୍ଭାଳ ଶ୍ରୀ ପାଦେ କିଣା ଜନକୁ । ୧ ।
ପାପ ଦାବାନଳ ହୃଦ-ବନେ ମୋର ଯେବେ ପ୍ରବଳ ଉଠଇ,
ଆହେ ପ୍ରେମ ଝର, ଦେଇ ପ୍ରେମ-ଜଳ
ଅନଳକୁ ଦଳ ସୁଦୟା ଚିତ୍ତରେ । ୨ ।
ଯେବେ ଜଞ୍ଜାଳର ଜାଲେ ଜଡ଼ି ମୁହିଁ ଭୁଲେଁ ମୋକ୍ଷଦ ପଦକୁ,
କ୍ରୁଶ କତୁରୀ ଦେଇ କାଟି କର ତ୍ରାହି
ଏତିକି ମିନତି ଆହେ ପାପୀ-ବନ୍ଧୁ । ୩ ।
ଯେତେ ଦିନ ମୁହିଁ ଭବେ ବଞ୍ôଚଥାଇ
ପୂଜିବି ପଦ ଯୁଗଳ,
ଭାବେ ତବ ଦାସ,
ପୂରାଅ ମାନସ, ବାସ ଦିଅ ଶେଷେ ପାଦେ ଅଧମକୁ । ୪ ।
ଦୁଆରେ ଉଭା ନ ହୋଇ ଆସ ପ୍ରଭୋ, ଭିତରେ
ଆସି ଫେରି ଯାଅ ନାହିଁ, ପ୍ରବେଶ ଏ ଚିତ୍ତରେ । ଘୋଷା ।
ତୁମ୍ଭର ଅପ୍ରୀତିକର ଯଦି ଥାଏ କିଛି ମୋର,
ଛଡ଼ାଇ ନିଅ ହେ ପଛେ କାନ୍ଦେ ଅତିରିକ୍ତରେ । ୧ ।
ଯଦି କାମନାର ସୁରା କରିଥାଏ ଜ୍ଞାନ ହରା,
ଚେତାଅ ହେ ମାରି ତ୍ୱରା ଶାସନର ହସ୍ତରେ । ୨ ।
ତବ ସିଂହାସନେ ଆସି ଯଦି ଥାଏ କେହି ବସି,
ପ୍ରଭୁ ହେ ତୁମ୍ଭେ ପ୍ରବେଶି ତଡ଼ିଦିଅ ସତ୍ୱରେ । ୩ ।
ଦିଅ ସୁସ୍ଥିର ମତି,
କର ସ୍ଥିର ମୋ ଚଞ୍ଚଳ ଗତି,
ଯୀଶୁ, କରିବି ହେ ତୁମ୍ଭ ସ୍ତୁତି । ଘୋଷା ।
ଏହି ମନ୍ଦିରକୁ କଲ ମନୋନୀତ କରିବା ପାଇଁ ବସତି,
ଏଣୁ ମୁହିଁ ତହିଁ ଦେଲି ପାଦ ଥୋଇ ସାବଧାନ ହୋଇ ଅତି
ସଂସାରର ଚିନ୍ତା ଦୂରେ ପରିହରି ଆସିଛି, ତୁମ୍ଭର କତି, ା ୧ ।
ଦେହ ପ୍ରାଣ ଦୁଇ ସମର୍ପିବି ମୁହିଁ ତୁମ୍ଭର ବାକ୍ୟର ପ୍ରତି
ଆତ୍ମା ଦ୍ୱାରା ସତ୍ୟତାରେ ମୋର ଭକ୍ତିପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉ ତୁମ୍ଭ ପ୍ରତି, ା ୨ ।
ନିଶ୍ଚଳରେ ଚାହିଁ ପ୍ରେମ-ସୁଧା ପିଇ କରିବି ପିପାସା ଶାନ୍ତି
ମରିୟମ ପରି ଶ୍ରୀଚରଣେ ବସି କରୁଥିବି ମୁହିଁ ଭକ୍ତି, ା ୩ ।
ପୁଣି ତାହା ପରି ପାପେ ଖେଦ କରି ଯେମନ୍ତ ଲଭିବି ମୁକ୍ତି ା ୪ ।
ମୁହିଁ ମୂଢ଼ମତି କରୁଛି ବିନତି, ହେଉ ଦୟା ମୋର ପ୍ରତି,
ଏହି ରୂପେ ଦିନ ଯେହ୍ନେ ବହିଯିବ ପହଞ୍ôଚବି ତୁମ୍ଭ କତି ା ୫ ।
ସ୍ୱର୍ଗପୁରେ ଯାଇ ସାଧୁ ମେଳେ ରହି ପାଶୋରିବି ମୋ ଦୁର୍ଗତି,
ବହୁକାଳ ବାଞ୍ଛା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବାରୁ ଗାଇବି ହେ ଗୁଣ କୀର୍ତ୍ତି ା ୬ ।
ଦିଅ ସତ୍ୱର ଜଳ,
କର ଦୁର୍ବଳ ପ୍ରାଣ ସବଳ । ସ୍ଥିର କର ମନ ଚଞ୍ଚଳ । ଘୋଷା ।
ଯୀଶୁ ହେ ନବୀନ ଜଳଧର ତୁମ୍ଭେ, ମୁହିଁ ଚାତକ କାତର,
ତୁମ୍ଭଙ୍କୁ ଡାକୁଛି ଶୁଣ ଆହେ ପ୍ରଭୁ ତ୍ରାଣ-ଜଳ ଦାନ କର । ୧ ।
ପାପରୂପ ଅଗ୍ନି ସଂସାର ବନକୁ ଦହୁଅଛି ନିରନ୍ତର,
କାମ-କ୍ରୋଧ-ଲୋଭ-ମୋହରୂପ ଧୂମଜ୍ଞାନ ହରାଏ ମୋହର । ୨ ।
ମୋହର ବିଶ୍ୱାସ-ବତାସ ଉପରେ ଆସ ଯୀଶୁ ଦେଇ ଭାର,
ଘନ ମେଘ ହୋଇ ଶାନ୍ତି ବରଷାଇ ପାପାଗ୍ନି ନିବୃତ୍ତ କର । ୩ ।
ଆହ ଦୟାନିଧି ପ୍ରେମର ବାରିଧି, ତ୍ରାଣ-ନୀର ଦାନ କର,
ସେ ଜଳ କାରଣ ହରିଣୀ ସମାନ ଧକାଏ ପ୍ରାଣ ମୋହର । ୪ ।
ଏହି ଏତେବେଳେ ବିନତି କରୁଛି, ଆଉ ନାହିଁ କହିବାର,
ତୁମ୍ଭେ ସିନା ବଳ ପତିତ ଜନର କେବଳ ଗତି ପାପୀର । ୫ ।
ଭ୍ରମେ କି କଲି, ମୁଁ ମୁଢ଼ ଭୁଲିଲି,
ପାଷାଣ ବୋଲିଣ ବାଲୁକା ଉପରେ ଅକାରଣେ ଗୃହ ଗୁନ୍ଥିଲି । ଘୋଷା ।
ପାପ-ନଦୀ ଏବେ ଆସିଲା ବଢ଼ି,
ମୂଳଦୁଆ ତ ଯାଇଅଛି ପଡ଼ି,
ବାୟୁ ସହିତରେ କି ବୃଷ୍ଟି ପଡ଼ଇ ପ୍ରାଣେ ନିର୍ଭରସା ହୋଇଲି । ୧ ।
ଦୟା ପ୍ରକାଶ ଯେ ଯୀଶୁ,
ଏକ୍ଷଣ ରକ୍ଷା କର ଅରକ୍ଷିତ ଜୀବନ,
ତୁମ୍ଭ ବିନୁ ଆଉ ଏ ଭବ ନଦୀରେ କାଣ୍ଡାରୀ ଖୋଜି ନ ପାଇଲି । ୨ ।
ତୁମ୍ଭେ ସୁଦୟା କରିଣ ଅପାର ଜନମାନଙ୍କୁ କରିଛ ଉଦ୍ଧାର,
ବିଶ୍ୱାସ ନୌକାରେ ଉଠାଅ ହେ ମୋରେ,
ନୋହିଲେ ମୁଁ ବୁଡ଼ି ମରିଲି । ୩ ।
ଆହେ ତ୍ରାଣର ପତି,
ତୁମ୍ଭେ ଫେରାଅ ମୋହର ମତି,
ଦୟା କରି ଦିଅ ଧର୍ମ ଦୀପ୍ତି । ଘୋଷା ।
ପାପ-ଅନ୍ଧକାର ନାଶ କରି ପ୍ରଭୁ ପ୍ରକାଶ ଧର୍ମ ଝଟତି,
ମନରେ ଭରସା କରି ତ୍ରାଣ ଆଶା ଚାହିଁ ଅଛି ତୁମ୍ଭ ପ୍ରତି ା ୧ ।
ଉଦ୍ଧାରିବା ପାଇଁ ଅବତୀର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ସହିଲ କେତେ ଦୁର୍ଗତି,
ମୋର ପାପଭାର ଭୋଗିଲ ଶରୀର ନେବାକୁ ତୁମ୍ଭର କତି ା ୨ ।
ମାରିଆ ନାରୀ ଯେ ଶ୍ରୀଚରଣେ ବସି କଲା ତୁମ୍ଭଠାରେ ଭକ୍ତି,
ସେହି ଅନୁସାରେ ପାପେ ଖେଦ କରି ଯେମନ୍ତେ ପାଇବି ମୁକ୍ତି । ୩ ।
ସ୍ୱର୍ଗ ଭକ୍ଷ ଦେଇ ବିଶ୍ୱାସ ସବଳ କର ତୁମ୍ଭେ ମୋର ନିତି,
ଏହି ଏତେବେଳେ ଜଣାଣ କରୁଛି ଘେନ ମୋହର ବିନତି ା ୪ ।
ନୂଆ ଜନ୍ମ ପାଇ ସ୍ୱର୍ଗ ପୁରେ ଯାଇ ଯେମନ୍ତେ କରିବି ସ୍ତୁତି,
ତୁମ୍ଭର ମହିମା ଦେଖି କରି ତହିଁ ଭୋଗିବି ଆନନ୍ଦ ଶାନ୍ତି ା ୫ ।
କରୁଣା କର ଯୀଶୁ, କର କରୁଣା ହେ । ଘୋଷା ।
ନାହିଁ ହେ ତୁମ୍ଭ ବିନା ନାହିଁ ତୁମ୍ଭ ବିନା
ଦୀନହୀନର ଗତି ଅଧର୍ମ ମାର୍ଜନା ।
ତୁମ୍ଭ ବିନା ଅସାର ମିସରୀୟ ସୁନା,
ନ କର ଊଣା କରୁଣା ହେ । ୧ ।
ଭୋଗୁଅଛ ମୋର ପାଇଁ କ୍ରୁଶୀୟ ବେଦନା,
କରିଅଛ ରକ୍ତପାତ ଭୋଗୀ କି ଯାତନା;
ସେହି ରକ୍ତେ, ସେହି ରକ୍ତେ ଅଟେ ମୁହିଁ କିଣା,
ନ କର ଊଣା କରୁଣା ହେ । ୨ ।
ଯେବେ ମୁହିଁ ଦୀନହୀନ ତ୍ରାଣଧନ ବିନା
ଅବା ମଧ୍ୟ ହେଲେ ପ୍ରଧାନ ପାପୀରେ ଗଣା,
ମୋର ପାଇଁ ସୁପ୍ରଚୁର ତବ ଶ୍ରୀ କରୁଣା,
ନ କର ଊଣା କରୁଣା ହେ । ୩ ।
ଯୀଶୁ ବିନା, ଯୀଶୁ ବିନା ମୁହିଁ ଯାଏ ମରି,
ଯୀଶୁ ରତ୍ନ ଯତ୍ନ ବିନା ଦିନ ଗଲା ସରି,
ଦୀନେ ସୁପ୍ରସନ୍ନେ ରଖ ଶ୍ରୀହସ୍ତ ବିସ୍ତାରି,
ନ କର ଊଣା କରୁଣା ହେ । ୪ ।
ନ କର ଯୀଶୁ କରୁଣା ଊଣା,
ମୁହିଁ ପ୍ରଧାନ ପାପୀରେ ଅଟେ ଗଣା । ଘୋଷା ।
ତୁମ୍ଭେ ଅଟ କୃପାସିନ୍ଧୁ ଦୀନ ଅନାଥର ବନ୍ଧୁ
ତୁମ୍ଭେ ଅଟ ପତିତ ତାରକ,
ତୁମ୍ଭେ ଆହେ ଦୟାମୟ ପତିତର ମହାଶ୍ରୟ
ଅନ୍ୟ ଆଶ୍ରା ନାହିଁ ତୁମ୍ଭ ବିନା । ୧ ।
ଭୋଗିଅଛ ମୋ କାରଣ କ୍ରୁଶୋପରେ କି କଷଣ
ହେବାକୁ ମୋ ପାପ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ,
ସେହି ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ରକ୍ତେ ଧ ୁଅ ମୋର ପାପ ଯେତେ
ନ କର ଗୋଟିଏ ହେଁ ଗଣନା । ୨ ।
ମୁହିଁ ପାପୀ ଦୀନହୀନ ଧ ରିଛି ତବ ଚରଣ
କରୁଣା କର ମୋହରିଠାରେ,
କରିଲେ ତବ କରୁଣା ଦୀନଜନଠାରେ ଊଣା
କାହାଠାକୁ ଯିବି ତୁମ୍ଭ ବିନା ? । ୩ ।
ସୁଦୟା କରି ରଖ ପ୍ରାଣନାଥ ଉଦ୍ଧରି,
ପାପ-ପାରାବାରେ ମଗ୍ନ ଆତ୍ମା ମୋହରି । ଘୋଷା ।
ବାରିଧି ଜଳେ ପିତର ହୁଅନ୍ତେ ଅତି କାତର
ପ୍ରସାରି କୋମଳ କର ରଖିଲ ଧରି ା ୧ ।
ଷଡ଼ରିପୁ ପଞ୍ଚେନ୍ଦ୍ରିୟ ଭଗାରି ମୋ ଅତିଶୟ
କରନ୍ତି ମୋତେ ଅଥୟ ହତାଶ କରି ା ୨ ।
ନାହିଁ କିଛି ପୁଣ୍ୟ ମୋର କେବଳ ପାତକ ଘୋର
ହରଇ ସୁକୃତି ଚୋର ନରାତ୍ମା ଅରି ା ୩ ।
କର ଯୋଡ଼ି ନମ୍ର ଶିରେ କୃପାସନର କତିରେ
ଡାକେ ଖେଦିତ ମତିରେ ଚିତ୍କାର କରି ା ୪ ।
ଚୂର୍ଣ୍ଣ ଭଗ୍ନାନ୍ତଃକରଣ ଲୋଡ଼ୁଛ ପ୍ରଭୁ ଆପଣ
ଆରତ କର ଶ୍ରବଣ ମୋ ଦୁଃଖ ସ୍ମରି ା ୫ ।
ପାପୀ ପରିତ୍ରାଣ ପାଇଁ ଯୀଶୁ ନାମ ଅଛ ପାଇ,
ଡାକୁଛି ମୁଁ ନିତି ଧ୍ୟାୟି ଦିବା ଶର୍ବରୀ ା ୬ ।
ପାପ-ସାଗର-ବୋଇତ ତୁମ୍ଭ ମହା ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ,
ମୁଁ ଅଟେ ତହିଁ ଆଶ୍ରିତ ହେ ତ୍ରାଣ ତରି ା ୭ ।
ରଖ ରଖ ଏ ଜୀବନ ଶୁଣ ଦୁଃଖୀ ନିବେଦନ
ହୁଅ ମୋ ପ୍ରତି ପ୍ରସନ୍ନ ମୋ ଦୁଃଖ ହରି । ୮ ।