Blog

  • mono tuhi jaanu naahun ki

    ମନ ତୁହି ଜାଣୁ ନାହିଁ କି

    କରୁଛନ୍ତି ନିବେଦନ ଯୀଶୁ ତୋ ତ୍ରାଣ ପାଇଁକି ? ଘୋଷା । 

     

    ଯେଉଁ ଯୀଶୁ ଥରେ, ବହିଥିଲେ ତୋର ପାପ ନିଜ ପୃଷ୍ଠରେ

    ସେହି ଯୀଶୁ ଏହିକ୍ଷଣେ          ବସି ପିତାଙ୍କ ଦକ୍ଷିଣେ 

    ହୋଇଛନ୍ତି ତୋ ମଧ୍ୟସ୍ଥ ତ୍ରାଣ ସାଧିବା ପାଇଁକି । ୧ ।

    ସେହି ଯୀଶୁ ଥରେ, ବହିଥିଲେ କ୍ରୁଶକାଠ ଅତି କଷ୍ଟରେ

    ତହିଁ ହୋଇ କ୍ଷତଯୁକ୍ତ ହେଲେ ତୋର ପାଇଁ ହତ

    ଏବେ ଦେଖାନ୍ତି ସେ କ୍ଷତ ତୋହର ରକ୍ଷା ପାଇଁକି

     

    ଦେଖ ଆରେ ମନ, ପ୍ରକାଶିଲେ ଯୀଶୁ ତୋହ ପ୍ରତି କି ପ୍ରେମ

    କରନ୍ତି ସେ ନିବେଦନ ଦିବାରାତ୍ର ଅନୁକ୍ଷଣ

    ଏହି ହେତୁ ତୋ ସୁରକ୍ଷା, ଏହା ଜଣା ନୁହଁଇ କି ?

    କହୁଛି ବୁଝାଇ, ଘେନ ତୁ ମୋର ବଚନ ସୁସ୍ଥିର ହୋଇ,

    ଯୀଶୁ ତୋର ମହା ପୁଣ୍ୟ ପୁଣି ଅନନ୍ତ ଜୀବନ,

    ଏଣୁ ଧର ତାଙ୍କ ପାଦ ଏବେ ତୋ ମୁକ୍ତି ପାଇଁକି । ୪ ।

    ଆରେ ମଢ଼ ମନ, ହେଳା କରି ନ ଧରୁ ତୁ ଯୀଶୁ ଚରଣ,

    ଶୁଭକାଳ ଏଡ଼ି ଦେଉ,                ମୁକ୍ତି ମାର୍ଗ ଛାଡ଼ି ଦେଉ,

    ତେବେ ତାଙ୍କ ବିନୁ ରକ୍ଷା ଆଉ ପାଇ ପାରିବୁ କି ?

  • nische mu jaanoyee ey bakyo sidhaanto

    ନିଶ୍ଚେ ମୁଁ ଜାଣଇ, ଏ ବାକ୍ୟ ସିଦ୍ଧାନ୍ତ ମୋ ତ୍ରାଣକର୍ତ୍ତା ଯେ ଜୀବିତ । ଘୋଷା ।

    ଏ ଅଟେ ନିଶ୍ଚିତ ଅଟନ୍ତି ଜୀବିତ ଥରେ ଯେ ହୋଇଥିଲେ ହତ    । ୧ ।

    ଅନନ୍ତ କାଳରେ ତ୍ରାଣ କରିବାରେ ଏଣୁ ସେହି ନିତ୍ୟ ଜୀବିତ      । ୨ ।

    କରିବାକୁ ନିବେଦନ ମୋ କାରଣ ପିତା ଦକ୍ଷିଣେ ଉପବିଷ୍ଟ        । ୩ ।

    ସେ ଯୁଗ ଶେଷରେ ଏହି ପୃଥିବୀରେ ଗୌରବେ ହେବେ ପ୍ରକାଶିତ           । ୪ ।

    ମୋ ନିଜ ନୟନ କରିବ ଦର୍ଶନ ମୋ ଦେହ ହେଲେ କ୍ଷୟ ମୃତ    । ୫ ।

     କାଲି ଆଉ ଆଜି ସଦା ଏହିପରି ସେ ସମଭାବରେ ଜୀବିତ       । ୬ ।

  • jishu nityo jibito mano hue ki hrusto chito

    ଯୀଶୁ ନିତ୍ୟ ଜୀବିତମାନ ହୁଏ କି ହୃଷ୍ଟ ଚିତ୍ତ !

    ଯୀଶୁ ସମଭାବେ’ଛନ୍ତି ନିତ୍ୟ ଜୀବିତ । ଘୋଷା ।

    ପାପ ଅପାର ମୋର ପାରିବ କି କରି ଭୟ ଜନ୍ମାଇ ଘୋର ?

    ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ବହୁମୂଲ୍ୟ ରକ୍ତ ସଦା ଅଟେ ଶକ୍ତିମନ୍ତ,

    ତହିଁ ହେବ ମୋର ସର୍ବ ପାପ ମାର୍ଜିତ । ୧ ।

    ଦୁଃଖ ପରୀକ୍ଷା କ୍ଳେଶ ପାରିବେ କି କରି ମିଶି କ୍ଷତି ମୋ ଲେଶ ?

    ନାହିଁ, ଏ ତ ଅସମ୍ଭବ, ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ସଦା ମୋ ଆଲମ୍ବ,

    ତାଙ୍କ ବଳ ନୁହେଁ କେବେ ଊଣା କିଞ୍ôଚତ । ୨ । 

     

    ବନ୍ଧୁ ବାନ୍ଧବ ମିତ୍ର ଅଟନ୍ତି ସେହି ସମସ୍ତେ ସିନା ଅନିତ୍ୟ,

    ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ମୋ ପରମ ମିତ୍ର, ତ୍ରିକାଳେ ସମାନ ମତ 

    ବିକୃତ ନୁହନ୍ତି ହେଲେ ପୃଥିବୀ ଲୁପ୍ତ । ୩ ।

    ତେବେ ଡରିବି ମୁହିଁ ଜୀବନ ଅଥବା ମରଣକୁ କିପାଇଁ ?

    ସକଳ ବିଷୟ ମୋର ସମର୍ପି ହସ୍ତେ ତାଙ୍କର,

    ରଖିଥିବି ନିତ୍ୟ ଭକ୍ତି ବିଶ୍ୱାସ ଚିତ୍ତ । ୪ ।

    ସୂଚୀମାଳାକୁ ଫେରନ୍ତୁ

  • probhu hoi punoruthito

    ପ୍ରଭୁ ହୋଇ ପୁନରୁତ୍ଥିତ, ଶିଷ୍ୟଙ୍କୁ ଫେଡ଼ିଲେ ଶାସ୍ତ୍ରର ଅର୍ଥ,

    ଘେନିଣ ସହିତ ବେଥନି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆଶୀର୍ବାଦ କଲେ ତୋଳିଣ ହସ୍ତ । ଘୋଷା । 

     

    କରୁ କରୁ ସେ ଆଶୀର୍ବାଦ ଅଦୃଶ୍ୟରେ ହେଲେ ବିଭେଦ,

    ଗୌରବ ସହିତ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସୁତ ଯାଇ ସ୍ୱର୍ଗପୁରେ ହେଲେ ଗୃହୀତ । ୧ ।

    ଆସି ଦୁଇ ଦୂତ ସେକ୍ଷଣି ଉଚ୍ଚେ ପ୍ରକାଶିଲେ ଏ ବାଣୀ,

    ଆହେ ଗାଲିଲୀୟ ନିବାସୀ ସମସ୍ତେ, କିମର୍ଥେ ଅନାଇ ହୁଅ ଚକିତ । ୨ । 

     

    ଏହି ପ୍ରଭୁ ଯୀଶୁ ଏପରି ଆଉ ଥରେ ଆସିବେ ଫେରି,

    ହୋଇ ମେଘାରୂଢ଼ ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟ ସହିତ ସଙ୍ଗେ ଘେନିଣ କୋଟି କୋଟି ଦୂତ । ୩ । 

     

    ଫେରିଗଲେ ଶିଷ୍ୟସମୂହ, ପ୍ରଭୁ ହେଲେ ତାଙ୍କ ସହାୟ,

    ହୋଇ ଆହ୍ଲାଦିତ ପ୍ରେମେ ପୁଲକିତ ଧନ୍ୟବାଦ କଲେ ମିଶି ଏକତ୍ର । ୪ । 

     

    ସବୁ ଯୁଗେ ପ୍ରଭୁ ଏପରି ଆଶିଷ କଲେ ଶିଷ୍ୟୋପରି,

    କହେଦୀନ ଦାସ, ତବ ପାଦେ ଆଶ, ଦାନ କର ମୋତେ ଅକ୍ଷୟ ବିତ୍ତ । ୫ ।

  • he naari kimpaa karucho rodono

    ହେ ନାରୀ, କିପାଁ କରୁଛ ରୋଦନ ହୋଇଣ ଅତ୍ୟନ୍ତ ବିଷର୍ଣ୍ଣମନ ?

    ନାହାନ୍ତି ଯୀଶୁ ନାହାନ୍ତି ଏଠାରେ, ଉଠିଛନ୍ତି ନିଜ ବାକ୍ୟାନୁସାରେ;

    କର ହେ ଦର୍ଶନ, ପ୍ରଭୁଙ୍କ କବର ଶୟନ ସ୍ଥାନ । ୧ । 

     

    ହେ ନାରୀ, କିପାଁ କରୁଛ ରୋଦନ ? ଏଡ଼େ ଶୀଘ୍ର କି ହେଲ ବିସ୍ମରଣ ?

    ଯା’ଙ୍କ ମହା ବଳିଷ୍ଠ ପରାକ୍ରମେ ଲାଜାର ଉଠିଥିଲା ଚାରିଦିନେ

    ଏଡ଼େ ପରାକ୍ରମେ ଉଠି କି ନ ପାରିବେ ସେ ତ୍ରିଦିନେ ?

    ଆଜ୍ଞାରେ ଯେ ଯାଇରସ କନ୍ୟାକୁ ଜ୍ୟାଇଥିଲେ ବିଧବାର ପୁତ୍ରକୁ,

    ଘୋର ତୋଫାନ ସାଗର କଲ୍ଲୋଳ ଆଜ୍ଞାମାତ୍ର ଦେଇ ଯେ କଲେ ସ୍ଥିର,

    ସେ ପ୍ରଭୁ କି ପୁଣି ମୃତ୍ୟୁ ଲହଡ଼ି ନ ପାରିବେ ଜିଣି ?

    ହେ ନାରୀ, କିପାଁ କରୁଛ ରୋଦନ ? ହୁଅ ହେ ହୃଷ୍ଟ ଉଲ୍ଲସିତ ମନ;

    ଦେଖ, ଯୀଶୁ ତୁମ୍ଭ ତ୍ରାଣରାଜନ, ଜୟ କଲେ ମୃତ୍ୟୁ ପାପାତ୍ମାଗଣ;

    ଯାଅ ହେ ବହନେ, ସମ୍ବାଦ ଦିଅ ତାଙ୍କ ଭ୍ରାତୃଗଣେ । ୪ । 

     

    ହେ ନାରୀ; କିପାଁ କରୁଛ ରୋଦନ ? ହୃଷ୍ଟ ଚିତ୍ତେ ବେଗେ କର ଗମନ;

    ତୁମ୍ଭ ତ୍ରାଣକର୍ତ୍ତା ଯୀଶୁ ରାଜନ କରିଅଛନ୍ତି ସେ ପୁନରୁତ୍ଥାନ,

    କର ହେ ଗମନ ଗାଲିଲୀ ଦେଶେ ପାଇବ ଦର୍ଶନ । ୫ ।

    ମାରିଆ ମୁଖ ଫେରାନ୍ତେ ବହନ ଯୀଶୁଙ୍କୁ ତତ୍‌କ୍ଷଣେ କଲେ ଦର୍ଶନ

    ବୋଇଲେ ଯୀଶୁ, ଆଗୋ ମରିୟମ, କିପାଇଁ କରୁଛ ଏତେ ରୋଦନ ?

    ଗାଅ ଜୟଗୀତ, ଆମ୍ଭେ ହୋଇଅଛୁ ପୁନର୍ଜୀବିତ। 

     

    ମାରିଆ ଯୀଶୁଙ୍କ ଦର୍ଶନ ପାଇ ଆନନ୍ଦ ମନେ ବେଗେ ଗଲେ ଧାଇଁ,

    ବୋଇଲେ, ଶୁଣ ଆହେ ଶିଷ୍ୟଗଣ, ପ୍ରଭୁ ଦେଇଛନ୍ତି ମୋତେ ଦର୍ଶନ;

    କର ହେ ପ୍ରସ୍ଥାନ, ଗାଲିଲୀଠାରେ ପାଇବ ଦର୍ଶନ । ୭ ।

  • gao geeto hai bhoyarto hoi aanondito

    ଗାଅ ଗୀତ ହେ ଭୟାର୍ତ୍ତ ହୋଇ ଆନନ୍ଦିତ ହେ । ଘୋଷା !

    ପାପୀଙ୍କ କାରଣ ଭୋଗି ଯେ ମରଣ ତିନିଦିନ ଥିଲେ ମୃତ୍ୟୁର ଅଧୀନ

    ନିଜ ବଳେ ସେହି ମୃତ୍ୟୁଞ୍ଜୟୀ ହୋଇ ହେଲେ କବରୁ ଉତ୍ଥିତ । ୧ । 

     

    ଅଛି କି ଏଥିରୁ ଆନନ୍ଦ ବିଷୟ, ଈଶ୍ୱର ତନୟ ହେଲେ ମୃତ୍ୟୁଞ୍ଜୟ;

    ଗାଅ ସାଧୁଗଣ ହୋଇଣ ମିଳନ ପୋଛି ଲୋତକ ତ୍ୱରିତ ହେ । ୨ । 

     

    ଯେଉଁ ଶେଷ ଶତ୍ରୁ ଭୟାନକ ମୃତ୍ୟୁ ବିଖ୍ୟାତ ଅତ୍ୟନ୍ତ କ୍ରୁରପଣ ହେତୁ,

    ତା’ର ବଳ ଗର୍ବ ହେଲା ସର୍ବ ଖର୍ବ, ଏ କି କର୍ମ ଆଚମ୍ବିତ ହେ । ୩ । 

     

    ଏ ମାଟି ଘରକୁ ସିନା ଭାଙ୍ଗିବାକୁ ଅନୁମତି ଦିଆଯାଇଛି ତାହାକୁ,

    କ୍ଷତି କରିବାକୁ ବିଦେଶୀ ଆତ୍ମାକୁ କାହିଁ ତାହାର ସାମର୍ଥ୍ୟ ହେ । ୪ ।

    ôଲା ତାହାର ଯେତେ ବଳ ସାହସ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ କ୍ରୁଶ ସବୁ କଲା ଅବଶେଷ,

    ଏଣୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟେ ମୃତ ହୋଇଣ ଉତ୍ଥିତ ହୋଇବେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ମତ ହେ

  • aaha se jishunka krusha ascharjya

    ଆହା ସେ ଯୀଶୁଙ୍କ କ୍ରୁଶ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ କେସନ ହେ । ଘୋଷା ।

    ଯହିଁ ମୋ ଜୀବନପତି ସେ ମହାମହିମ ହେ,

    ହୋଇଣ ବ୍ୟାକୁଳଚିତ୍ତ ତେଜିଥିଲେ ପ୍ରାଣ ହେ । ୧ । 

     

    ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ କଣ୍ଟା ମୁକୁଟ ମୁଣ୍ଡରେ ମଣ୍ଡନ ହେ,

    ପୁଣି ହସ୍ତ ପାଦେ ଦେଖ ପ୍ରେକର ମାରଣ ହେ । ୨ ।

    ହେଉଅଛି ଧାର ଧାର ରୁଧିର ପତନ ହେ,

    ବହୁଅଛି ଦୟାଧାର ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ କ୍ଷରଣ ହେ । ୩ ।

    ଆହେ ସେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ କ୍ରୁଶ ଦେଖ କି ଦାରୁଣ ହେ,

    ବନ୍ଧା ହୋଇଛନ୍ତି ଯୀଶୁ ମୋ ତ୍ରାଣ ରାଜନ ହେ । ୪ । 

     

    ସହିଲେ ବର୍ଚ୍ଛାର ବିନ୍ଧା ପାଶ୍ୱର୍ଦେଶେ ପୁଣ ହେ,

    ରୁଧିର ଓ ନୀର ମିଶି ହୋଇଲା ପତନ ହେ । ୫ । 

     

    ଦେଖ ସେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ କ୍ରୁଶ ବିଚିତ୍ର ଦର୍ଶନ ହେ,

    ଦୟା, ସତ୍ୟ, ଧର୍ମ, ଶାନ୍ତି ମିଳନ ଚୁମ୍ବନ ହେ । ୬ ।

    ଧନ୍ୟ ସେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ କ୍ରୁଶ, ଧନ୍ୟ ମୋ ରାଜନ ହେ,

    ଭୋଗିଲେ କି ଲଜ୍ଜା ଦୁଃଖ ଦାରୁଣ କଷଣ ହେ । ୭ । 

     

    ସବୁ ମୁଁ ମଣିଲି ତୁଚ୍ଛ ଅସାର ସମାନ ହେ,

    ତୁମ୍ଭ କ୍ରୁଶ ହେତୁ ସବୁ କଲି ମୁଁ ବର୍ଜ୍ଜନ ହେ । ୮ ।

     

    ତୁମ୍ଭେ ମୋ ଜୀବନ ପତି ମହା ପରିତ୍ରାଣ ହେ,

    ତୁମ୍ଭ କ୍ରୁଶ ଅଟେ ମୋର ଦର୍ପର କାରଣ ହେ । ୯ ।

    ସୂଚୀମାଳାକୁ ଫେରନ୍ତୁ

  • bichitra ey kemonto kori netro pato

    ବିଚିତ୍ର ଏ କେମନ୍ତ, କରି ନେତ୍ରପାତ ହେଲା କି ଦୂର ଦୂରିତ  । ଘୋଷା । 

     

    କରନ୍ତେ ଦୃଷ୍ଟି ଯୀଶୁଙ୍କ କ୍ରୁଶ ପ୍ରତି ପୃଷ୍ଠରୁ ଗଲା ଖସି କି ତ୍ୱରିତ

    ଧନ୍ୟ ସେ କଶ୍ରୁ କଲା କେଡେ ଼ଉଶ୍ୱାସ, ଦର୍ଶେନ ଦୂରୀକୃତ ମୋ ଦରୂିତ ।୧ । 

     

    କରନ୍ତେ ଦୃଷ୍ଟି ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ରୁଧିର ପ୍ରତି ହେଲା ପାପକଳଙ୍କ ପରିଷ୍କୃତ,

    ଧନ୍ୟ କବର, ତବ ଦର୍ଶେନ ମୋର ହେଲା କେଡ଼େ ଅଦ୍ଭତୁ ସୁଖ ଜାତ । ୨ ।

    ଯୀଶୁ ହେ ଧନ୍ୟ, ତବ ପରମ ନାମ, କ୍ରୁଶେ ଶୁଝିଛ ମୋର ଋଣପତ୍ର,

    ଯୀଶୁ ହେ ଧନ୍ୟ, କ୍ରୁଶ କବର ଧନ୍ୟ, ମୁଁ ଶାନ୍ତିପ୍ରାପ୍ତ କରି ନେତ୍ରପାତ । ୩ ।

    ସୂଚୀମାଳାକୁ ଫେରନ୍ତୁ

  • kara mono nirikhyana kaalobori porboto proti

    କର ମନ ନିରୀକ୍ଷଣ କାଲବରୀ ପର୍ବତ ପ୍ରତି ହେ । ଘୋଷା ।

     

    ତ୍ରାଣକର୍ତ୍ତା ସେହିଠାରେ ବହିଥିଲେ ପୃଷ୍ଠ ପରେ 

    ମୋର ସବୁ ପାପ ବୋଝ ମୋର ଯାତନା ଲଜ୍ଜାମାନ ହେ । ୧ । 

     

    ଦେଖ, କଣ୍ଟାରେ କେମନ୍ତ ହେଲା ହସ୍ତପଦ କ୍ଷତ,

    ଦେଖ, ସେମାନେ ବିନ୍ଧିଲେ ପାଶ୍ୱର୍ଦେଶରେ ବର୍ଚ୍ଛା ପୁଣ ହେ ଦେଖ,

    ସେ ଯାତନାମାନ ଘଟିଲା ମୋର କାରଣ,

    କି କ୍ଳେଶ ଭୋଗିଲେ ଯୀଶୁ, ଧନ୍ୟ ତାଙ୍କ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରେମ ହେ ଦେଖ ମନ,

    ସେ ଶୋଇଲେ, ମୃତ୍ୟୁବଳେ କବରରେ,       

    ମୃତ୍ୟୁର ନାହୁଡ଼ ଭାଙ୍ଗି ସେ ଉଠିଲେ ଧରି ଜୀବନ ହେ । ୪ ।

  • aahe bolikruto jubaameso khristo

    ଆହେ ବଳୀକୃତ ଯୁବାମେଷ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ, ଦୂର କର ମୋର ପାପଭାର । ଘୋଷା । 

     

    ଭୟାନକ ଅପମାନ କ୍ରୁଶୋପରେ, ବହିଥିଲ ମୋ ପାପଭାର ପୃଷ୍ଠରେ ! 

    ତବ ମୁଣ୍ଡ ହାତ ପାଦରୁ ଅପାର ବହିଲା ରୁଧିର ଧାର ଧାର । ୧ ।

    ନିଷ୍ପାପ ନିର୍ଦାଗ ଆହେ ଯୁବାମେଷ, ଭୋଗିଲ କି ଲଜ୍ଜା, ସହିଲ କି କ୍ଳେଶ !

    ଛିଞ୍ଚ ମୋ’ ପରେ ତୁମ୍ଭ ପାତିତ ରକ୍ତ, କର ଶୁଦ୍ଧରୂପେ ପରିଷ୍କାର । ୨ ।

    ଆହେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଯୁବାମେଷ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ, ତୁମ୍ଭେ ଅଟ ମୋର ମହା ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ;

    ତୁମ୍ଭେ ମୋର ପୁଣ୍ୟ, ତୁମ୍ଭେ ମୋ ମୁକୁଟ, ତୁମ୍ଭ ବିହୁନେ ସବୁ ଅସାର । ୩ ।

    ଯୀଶୁ ତୁମ୍ଭ କ୍ରୁଶ କରନ୍ତେ ଭାବନ ହେଉ ବିଦୀର୍ଣ୍ଣ ମୋର ପାଷାଣ ମନ;

    ମୋତେ ଦିଅ କରିବାକୁ ଆଲିଙ୍ଗନ ତୁମ୍ଭ ମହାପ୍ରେମ ବକ୍ଷସ୍ଥଳ । ୪ ।