ଗାଅ ଜଗଜ୍ଜନେ ଆନନ୍ଦିତ ମନେ ମୃତ୍ୟୁଞ୍ଜୟୀ ଯୀଶୁ ଭୁବନେ
ଉଠିଲେଣି ଆମ କ୍ରୁଶୀୟ ଯୀଶୁ ଭେଟ ଯାଇ ତାଙ୍କ ଚରଣେ । ଘୋଷା ।
ମୃତ୍ୟୁର ନାହୁଡ଼ ଭାଙ୍ଗିଗଲା ଆଜି
ପାପୀର ସ୍ୱପନ ଗଲାଣିତ ଭାଜି
ତା’ ପାପର ଲାଗି ଯୀଶୁ ମୃତ୍ୟୁ ଭୋଗି
ଉଠିଲେଣି ନବ ଜୀବନେ । ୧ ।
କ୍ଷୁଧିତ ତୃଷିତ ଆସ ବେଗେ ଧାଇଁ
ଚିନ୍ତା ଦୁଃଖ ମନୁଁ ନିରାଶ ଘୁଞ୍ଚାଇ
ଉଠିଲେଣି ସେହି କବର ଫିଟାଇ
ପାପୀ ଉଦ୍ଧାର କାରଣେ । ୨ ।
ପାପୀର ମୁକତି ହୋଇଲା ସାଧିତ କ୍ରୁଶେ ପରେ ହୋଇ ଯୀଶୁଖ୍ରୀଷ୍ଟ ହତ
ନାଚି ଉଠେ ଆଜି ପାପୀର ପରାଣ
ଆଶାଭରା ତାର ଜୀବନେ । ୩ ।
ଯୀଶୁ ରାଜନ ହେ ମୋର ତ୍ରାଣ ପସରା
ପାପୀବନ୍ଧୁ ପାପହରା । ଘୋଷା ।
ପାପୀଙ୍କର ପାଇଁ ଆସିଲେ ମର୍ତ୍ତ୍ୟେ ଓହ୍ଲାଇ
ପାପୀ ପାପ ବହି କ୍ରୁଶେ ହୋଇଲେ ଧରା । ୧ ।
କେଡ଼େ ନିଷ୍ଠୁର ଯିହୁଦୀ ବକ୍ଷସ୍ଥଳେ ବର୍ଚ୍ଛା ଭେଦି
କି କଲବଲରେ ପ୍ରାଣ ନେଲଟି ପରା । ୨ ।
ଆହା ମୋ ଯୀଶୁ ରାଜନ ପାଇଛନ୍ତି କି କଷଣ
ଏହା ଦେଖି ବେନି ଆଖି ସହେ କି ପରା । ୩ ।
କଣ୍ଟା ମୁକୁଟ ବନାଇ ଦେଇଛି ମୁଣ୍ଡେ ପିନ୍ଧାଇ
ରକ୍ତ ଟୋପା ଝାଳ ପରି ବହୁଛି ପରା । ୪ ।
ତାହାଙ୍କର ପ୍ରେମ ବାରି ବହୁଅଛି ସ୍ରୋତ ପରି
ତୁହି ପାପୀ ଡୁବି ହୁଅ ଶୁକ୍ଳଟି ପରା । ୫ ।
ପାପୀ ମନରେ ଥରେ କ୍ରୁଶକୁ ଚାହାଁ
ପଳାଶ ପ୍ରସୂନ ନିନ୍ଦି ଅପଘନ ରକତେ ରଞ୍ଜିତ ହୋଇଛି ଆହା । ଘୋଷା ।
ଯିହୁଦୀଏ କରିଣ କୂଟ ପିନ୍ଧାଇଲେ କଣ୍ଟା ମୁକୁଟ
ପାଦ ପାଣି ପ୍ରେକ ମାରଣାର ଦୁଃଖ ଦେଖିଲେ ହୃଦୟ ବିଦାରେ ଆହା । ୧ ।
ତୋର ପାପ ସନ୍ତାନ ଯେତେ କ୍ଷୟ ଯିବ ଚାହିଁବା ମାତ୍ରେ
କ୍ଷମ ଭୟ ଦୂର ହୋଇବ ନିକର
ପରମ ପଥକୁ ହୋଇବ ସାହା । ୨ ।
କ୍ରୁଶ ଯନ୍ତ୍ର ସଂସାରେ ସାର ପାପୀ ମୁକ୍ତି କୋଠ ଭଣ୍ଡାର
ଦୀନ ଦୁଃଖୀ ରଙ୍କି ପାତକୀଙ୍କ ପାଇଁ କାଲବରୀ ଚୂଳେ ହୋଇଛି ଠିଆ । ୩ ।
Click the link below to konw the song tune
ତବ କ୍ରୁଶୀୟ ଯାତନା ହେ ଭେଦି ଯାଉ ଆଜି ବିଶ୍ୱ ପ୍ରାଣେ ଅନୁଭବେ ହେ ।
କ୍ରୁଶରେ ଦେଖି ରକତ ସ୍ରୋତ
ଫାଟିଯାଉ ବିଶ୍ୱାବାସୀଙ୍କର ବୁକୁ ସବେଗେ ଧାଇଁ ଆସ କ୍ରୁଶ ତଳେ
ଅନୁତପ୍ତ ପ୍ରାଣେ ହେ । ୧ ।
ପାତକୀ ଜୀବନ ପାଇଁକି ଦାନ ଦେଲ ତୁମେ
ଅମର କୁମର ହୋଇ ମୃତ୍ୟୁ ବରିଲ
ଅଶ୍ରୁ ଢାଳି ପଦ ଦେବି ଗୋ ଧୋଇ
ପାରଦେଶେ ନାଥ ମୋତେ ଭୁଲିବ ନାହିଁ ଜୀବନେ
କ୍ରୁଶ ଛବି ହୃଦେ ଧରି କ୍ରୁଶ ପଛେ ଚାଲେ ହେ । ୨ ।
ପାପୀ, କ୍ରୁଶ ମୋ ଆଦରି ନେରେ ପାପୀ
କ୍ରୁଶ ତଳେ ତୋ ଅମାପ ପାପ ଗଣ୍ଠିରୀ ଥୋଇ ଦେ । ୦ ।
ପାପ କଳଙ୍କ ଧୋଇବା ପାଇଁରେ କ୍ରୁଶେ ଦେଲି ବୁକୁ ରକତ ନିଗାଡ଼ି
ହୃଦ ଭରା ତୋର କଳଙ୍କ କାଳିମା ରକତେ ପଖାଳି ଦେ । ୧ ।
ଖୋଜି ମୁଁ ତୋତେ ବାହାର ଅନ୍ଧାରେ କେଶ ବେଶ ତିନ୍ତେ ନିଶିର ଶିଶିରେ
ଡାକି ଫେରେ ନିତି କୁଟୀର ଦୁଆରେ
ଦୁଆର ଫିଟାଇ ଦେ । ୨ ।
ପାପୀ ମରଣ ପାରେନା ସହିରେ କୋଟି ନିଧି ପାପୀ ଗୋଟିଏ ପାଇଲେ
ତିଳେ ତିଳେ ସଢ଼ି ମରୁଛୁ ପାପରେ
ଅମର ପଦବୀ ନେ । ୩ ।
ଆକାଶେ ଉଠି ନାହିଁ ସେଦିନ ତାରାଟି
ଅନ୍ଧାର ସରବ ସରଣୀ ସଙ୍କେତ ଦେଇନି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଆଲୋକ । ଘୋଷା ।
ଗାଇନି ସରଗ ବାହିନୀ
ଜନମି ନାହିଁରେ ବେଥଲିହିମରେ
ଅମରାବତୀର ଶିଶୁଟି
ପରାଚୀ ପଣ୍ଡିତ ନରେଶ ହେରୋଦ
ନାହାନ୍ତି ଆଜିରେ କେହିଟି କାଳର ଗରଭେ ଲୁଚିଲେ ସରବେ
ଯେସନେ ଅତୀତ କାହାଣୀ । ୧ ।
ଆଜିରେ ଜାଗିଛି ଗ୍ରହ ତାରା କଣ୍ଠେ ସେଦିନ ପୁଲକ ଭାରତୀ
ଜଳସ୍ଥଳ ନଭ ଜଣାଏ ସ୍ୱାଗତ ଶିଶୁର ଜନମ ଜୟନ୍ତୀ
ସଂସାର ପ୍ରବାସେ ମାତିଲୁ ଉଲ୍ଲାସେ
ସାର ହେଲା ଏଥି କାହାଣୀ । ୨ ।
ସେଦିନର ଶିଶୁ ତେଜି ସୁରପୁର ଖୋଜୁଛି ଆଳୟେ ଆଳୟେ
ନେବାକୁ ଜନମ ଏହି ଶୁଭ ଦିନେ ସବୁରି ଆବିଳ ହୃଦୟେ
ସାର୍ଥକ କର ଆଜି ବଡ଼ଦିନେ
ଯୀଶୁ ହେ ଅନ୍ତରେ ଜନମି । ୩ ।
ହେ ରାଜ, ରାଜନ, ଜନମିଛ କେଉଁଠାରେ । ଘୋଷା ।
ପ୍ରସାଦେ ପ୍ରସାଦେ ଖୋଜୁଥିଲି ମୁହିଁ,
ଗୁହାଳ କୁଣ୍ଡରେ ରହିଅଛ ଶୋଇ,
ତବ ଆଲୋକ ତାରକା ସମ ମୋତେ
ଦେଖାଇଛ ପଥ ପାପ-ନିଶିରେ । ୧ ।
ସ୍ୱର୍ଗ ସିଂହାସନ ତିଆଗି ହେ ନାଥ,
ମାନବ ରୂପ ଧରି ହୋଇଅଛ ଜାତ,
ପାପୀ ପାପ-ଭାର କରିବାକୁ ଦୂର,
ଆସିଅଛ ଆଜି ଏ ଦୀନ ବେଶରେ । ୨ ।
ତବ ଶ୍ରୀ ପୟରେ ଭେଟି ଦେବା ପାଇଁ
ସୁବର୍ଣ୍ଣ କୁନ୍ଦରୁ ଗନ୍ଧରସ ନାହିଁ,
ମମ ପାପ-ତାପ-କଳୁଷ ପରାଣ
ଉପହାର ନିଅ ନାଥ ଦୟାରେ । ୩ ।
ପାତକୀ ଜୀବନେ ଦେବାକୁ ମୁକତି ଭବେ କେହି ନାହିଁ ହେ ଜୀବନ ଜ୍ୟୋତିଃ
ପାପ ଅନ୍ଧକାର କର ମୋର ଦୂର, ଶିଶୁ ଯୀଶୁ ଆସି ମୋ’ ହୃଦ-କୁଟୀରେ । ୪ ।
ଆଜି ସୁପ୍ରଭାତେ ଆସ ଯିବା ଭାଇ
ନବ ପ୍ରେମେ ମିଳି ଯୀଶୁ ନାମ ଗାଇ । ଘୋଷା ।
ସ୍ୱଗୁଁ ଅବତରି ସୁର ପ୍ରଭୁ
ଭବେ ଜନମିଲେ ନର ତ୍ରାଣ ପାଇଁ । ୧ ।
ଭାଇ ଭଗିନୀ ସର୍ବେ ଜଡ଼ତା ଛାଡ଼ି
ପାପାତ୍ମାର ସର୍ବ ଶୃଙ୍ଖଳା ବେଡ଼ି ଭଙ୍ଗ କରି ଆସ ମୁକୁଳିବା
ପ୍ରେମେ ଏକ ହୋଇ ଯୀଶୁ ନାମ ଗାଇ । ୨ ।
( ସ୍ୱର : ତୁଙ୍ଗ ଶିଖରୀ ଚୁଳ, କୁଞ୍ଜ କାନନ ମାଳ )
ଜାଗରେ ସଇନିକେ ଆର୍ତ୍ତ ଜନତା ଡାକେ ରାତ୍ରିର ଅନ୍ଧକାରେ ପଥ ବାଉଳା,
ଶତ୍ରୁ ଚଉଦିଗେ ହୁଙ୍କାର ଶବଦେ
କରି ଦିଏ କ୍ଷଣେ କ୍ଷଣେ ଛାତି ପତଳା । ଘୋଷା ।
ତେଜି ଉଠ ତରୁଣ ସୈନିକ ଦଳ
ଯାଚି ଘେନ ସେନାପତି ବାକ୍ୟ ବଳ
ଆଲୋକର ଶିଖା ଜାଳି, ଅନ୍ଧକାର ଦିଅ ଦଳି
ଯାଉ ଜଳି ଅଶରୀର ବାରୁଦ ଗୋଳା । ୧ ।
କେହି ଯେବେ ଏ ଅବଧି ରଣ ସଜ୍ଜା
ପିନ୍ଧି ନାହିଁ – ଏବେ ପିନ୍ଧି ଫିଙ୍ଗି ଲଜ୍ଜା
ନୁହେଁ ଖାଲି ସେ ଭୂଷଣ, ରକ୍ଷା କବଚ ପୁଣ
ଉତ୍ତାଳ ଦରିଆରେ ଅଟଳ ଭେଳା । ୨ ।
ଶୁଣୁ ତୁମ ଦୁର୍ଯ୍ୟଧ୍ୱନି ତୃପ୍ତ ଜନତା
ତୁଟିଯାଉ ମୃତ୍ୟୁଭୟ ଅଈରୀ ଚିନ୍ତା ମୃତ୍ୟୁଞ୍ଜୟୀ ସେନାପତି ସଦା ଆଗେ ଚାଲିଛନ୍ତି
ଅନୁସରି ଆଗ ବଢ଼ ନ କରି ହେଳା । ୩ ।
(ସ୍ୱର : ଦୟାମୟ ଯୀଶୁ ଧନ ହେ)
ଦୟାମୟ ଯୀଶୁ ପ୍ରିୟ ହେ ମୋର ସବୁ କିଛି ତୁମେ ନିଅ । ଘୋଷା ।
ନିଅ ବୋଲି ପ୍ରଭୁ ଦେଲି ମୁହିଁ ତୋଳି
ଅତୀତ ଜୀବନ ଶତ ବ୍ୟଥା କାଳି; ଲହୁ ଲୁହେ ଧୋଇ ଦିଅ ପ୍ରେମମୟ
ତୁମ ଯୋଗ୍ୟ କରି ନିଅ ହେ । ୧ ।
କ୍ରୁଶ କୋରଡ଼ାରେ ଦିଅ ଭାଙ୍ଗି ଦିଅ ସଂସାରର ଶତ ବାସନାର ମୋହ,
ନାହିଁ ମୋର ଶକ୍ତି ଟାଣେ ଜଗତ୍ପତି
ତୁମ ଶକ୍ତି ମୋତେ ଦିଅ ହେ । ୨ ।
ଲାଜ, ଅପମାନ, ଯଶ, ସନମାନ
ତୁମ ପ୍ରେମେ ଯେହ୍ନେ ହୁଏ ଗୋ ସମାନ
କାଲବେରୀ ସ୍ରୋତ ପ୍ରେମର ସଙ୍ଗୀତ ବୁକୁ ତଳେ ମୋର ଦିଅ ହେ । ୩ ।
ଗର୍ବ ଦମ୍ଭ ମୋର ସବୁ କରି ଚୂର୍ଣ୍ଣ
ନିଅ ତୁମେ ମୋର ଭଙ୍ଗା ଚୂନା ମନ
ତୁମରି ବାସନା ପୁରାଇ ଜୀବନେ ସଦା ମୋର ପାଶେ ଥାଅ ହେ । ୪ ।