Blog

  • juga sesa dina asi jauchhi re

    ଯୁଗ ଶେଷ ଦିନ ଆସି ଯାଉଛି ରେ
    ବେଳ ନାହିଁ … ବେଳ ନାହିଁ ଆସିବା ଆଗରୁ ଯୀଶୁଙ୍କ ବାରତା
    ଚାଲିଯିବା ଆମେ କହି
    ଆ … ସାଥି ଆ … ସାଥି ଆ … (ଘୋଷା)


    ବାରିଜଣ ଶିଷ୍ୟ ଆରମ୍ଭ କରିଲେ ଯାହା
    ଆଜିବି ରହିଛି ଅପହଞ୍ଚ କ୍ଷେତ ଯୀଶୁଙ୍କ ଆଦେଶ ତାହା
    ସେ ସୁସମାଚାର କହିଯିବା ଆମେ
    ଆସେ ଡ଼ାକରାରେ ଆସେ ଡାକରା
    ଆ … ସାଥି ଆ …ଫେରିଆ |୧|

    ଯୀଶୁଙ୍କ ବାରତା କୋଣେ କୋଣେ ତୁମେ ଯାଇ
    ସେ କୁଶର କଥା ସେ ପ୍ରେମର ବାର୍ଭା ଅବିଳମ୍ବେ ଯାଅ ନେଇ
    ସେ ସୁସମାଚାର କହିଯିବା ଆମେ
    ଆସେ ଡାକରାରେ ଆସେ ଡାକରା
    ହାଲିଲୁୟା … ହାଲିଲୁୟା I୨I

    ସୂଚୀମାଳାକୁ ଫେରନ୍ତୁ


  • jisu dakanti tote

    ଯୀଶୁ ଡାକନ୍ତି ତୋତେ … ଯୀଶୁ ଡାକନ୍ତି ତୋତେ
    ଆବୋରି ନେବାକୁ ପ୍ରେମିକ ବାହୁରେ (ଘୋଷା)


    ଦୁଃଖ ନିରାଶାରେ ସିଏ ତେବେ ଶାନ୍ତି
    ସମର୍ପି ଦେଲେ ତୁ ଜୀବନ ତୋହର
    ଅସୀମ ଆନନ୍ଦ ଦେବେ ତୋତେ | ୧ ||


    ଲୁହ ପୋଛି ଦେଇ ରକ୍ଷା କରିବେ ତୋର
    ନୟନ ପିତୁଳା ତୁ ହେବୁ ତାଙ୍କର
    ରାକ୍ଷାସେ କରିବେ ନିଶ୍ଚି ତୋତେ || ୨ ||


    ତୁ ଦେଲେ ତୋ ଜୀବନ ସିଏ ଦେବେ ଶକ୍ତି
    ଯୀଶୁ ତୋର ମୁକ୍ତି ଯୀଶୁ ତୋ ସହାୟ
    ଅନ୍ତେ ଜୀବନ ଦେବେ ତୋତେ ୩ ||

    ସୂଚୀମାଳାକୁ ଫେରନ୍ତୁ

  • tumari ujwala pradipa jala

    ତୁମରି ଉତ୍କଳ ପ୍ରଦୀପ ଜ୍ଵଳ ଆମରି ଅନ୍ଧାର ଘରେ
    ସବୁ ପାପ ନିଶା ଅପସରି ଯାଉ
    ତୁମ ଆଲୋକର ଜ୍ୟୋର୍ତିରେ (ଘୋଷା)


    କୋଣେ କୋଣେ ଯେତେ ଅନ୍ଧାର ଅଛି
    ତୁମରି ସ୍ପର୍ଶ ଦିଅ ଗୋ ନାଶି
    ପରଶ ମଣିର ପ୍ରଦୀପ ତୁମର ସୁନା କରିଦେଉ ଆମରେ ।୧//


    ଦୁରେଇ ଯାଉ ହେ ଅପ୍ରୀତି ନିଶା
    ଅପ୍ରେମ, ଅନ୍ଧାର, ଅସତ୍ୟ, ହିଂସା
    ଘରେ ଘରେ ଆମ ପ୍ରିୟ ଯୀଶୁ ନାମ ଶୁଭ ବୀଣା ବାଜୁ
    ମଧୁରେ ।୨।


    କ୍ଷୀଣ ଦୀପ ଆମ ନାହିଁ ଶକତି
    ଧୁକୁ ଧୁକୁ ଜ୍ୱଳି ଲିଭଇ ବତୀ
    ପରମ ଜ୍ୟୋତିରେ ଆମ ପରିବାର ଆଲୋକିତ କର
    ସର ।୩।

    ସୂଚୀମାଳାକୁ ଫେରନ୍ତୁ

  • ki dukha sahila mo marana

    କି ଦୁଃଖ ସହିଲ ପ୍ରଭୁ ମୋ ମରଣ ନିଜେ ବରି
    ଧନ୍ୟ ଯୀଶୁ ତାଣକାରୀ (ଘୋଷା)


    ମସ୍ତକେ କଣ୍ଟା ମୁକୁଟ ପିନ୍ଧିଲ ମୋ ପାଇଁ ହୋ . ହୋ
    ଗାଲେ ଚାପୁଡ଼ା ମାରିଲେ କେତେ ପରିହାସ କରି
    ଏ ଯାତନା ମୋରି ପାଇଁ || ୧ ||

    ଯାଏ କେତେ ରକ୍ତ ବହି, ମସ୍ତକରୁ ଝରି… ହୋ …ହୋ…ହୋ…
    ବସାଇଲେ ଯେ ଶିଆର, ପୃଷେ କୋରଡ଼ା ପ୍ରହାର
    ଅସହ୍ୟ ଦୁଃଖ ତୁମରି ।।୨।।


    ଚଢ଼ାଇଲେ କୁଶ କାଠେ ଅଭିଶପ୍ତ ପରି .. ହୋ.. ହୋ.. ହୋ..
    ହାତ ପାଦରେ ନିଷ୍ଣୁର କଣ୍ଟା ବିନ୍ଧିଲେ ଏପରି
    ସତେ ଯେ ଶତୁ ତାଙ୍କରି ।।୩।।


    ବିଦାରେ ହୃଦ ମୋହରି ତୁମ ଦୁଃଖ ସ୍ମରି .. ହୋ..ହୋ.. ହୋ..
    ମୋ ଦଣ୍ଡ ନିଜେ ଭୋଗିଲ ମୋତେ ମୃତ୍ୟୁରୁ ଉଦ୍ଧରି
    ଧନ୍ୟ ଯୀଶୁ ପ୍ରାଣକାରୀ I୪|

    ସୂଚୀମାଳାକୁ ଫେରନ୍ତୁ

  • dhrudha kona pasana upare

    ଦୃଢ଼ କୋଣ-ପାଷାଣ ଉପରେ
    ବିଶ୍ବାସ-ଭରସା ମନ୍ଦିର ତୋଳିଛି ମୂଳଦୁଆ ଚିହ୍ନ ଯରେ । ଘୋଷା ।


    ସେ ତ ଅନାଦି କାଳର ପଥର, ଯାକୁ ଭାଙ୍ଗି ନ ପାରେ ଜଳାକାର,
    ଦୁର୍ବଳ ପତିତ ଗୃହ ମୁଁ ତୋଳିଛି, କାଳେ କାଳେ ଭାଙ୍ଗି ନ ପାରେ |୧|


    ଯେଉଁ ପାଷାଣ ସର୍ବଶକ୍ତିମାନ ଆପେ ସିୟୋନରେ କଲେ ସ୍ଥାପନ,
    ପାପ-ତାପ-ବଢ଼ି-ନରକ-ଲହ ପରାଜୟ କରି ନ ପାରେ ।୨।


    ଚିହ୍ନି ନ ପାରିଣ ଗାଛକଗଣ ଅତି ତୁଚ୍ଛରେ କଲେ ନିବାରଣ,
    ପାଷାଣୁ ବାଲିକି କରି ମନୋନୀତ ମଲେ ସର୍ବନାଶ ବଢ଼ିରେ |୩|

    ଯଦ୍ୟପି ନରକର ପରାକ୍ରମ ଅବା ଦୂରନ୍ତ ଶତୁ ଶୟତାନ
    ଘୋର ଅଗ୍ନିବାଣ କରେ ନିକ୍ଷେପଣ ମୂଳଦୂଆ ହଲି ନ ପାରେ |୪|


    ଯୀଶୁ ମୋର ଦୃଢ଼ କୋଣ ପାଷାଣ, ତହିପରେ ମୋ ମନ୍ଦିର ନିର୍ମାଣ,
    ପ୍ରଚଣ୍ଡ ପବନ ବହି ଘନ ଘନ ମୋ ଗୃହକୁ ଭାଙ୍ଗି ନ ପାରେ |୫|

    ସୂଚୀମାଳାକୁ ଫେରନ୍ତୁ

  • kede manorama se swarga bhubana

    କେଡେ ମନୋରମ ସେ ସ୍ବର୍ଗଭୁବନ
    ନାହିଁ ନାହିଁ ତା ସମ ସୁଖଧାମନ୍ତ
    କେବେ କରିବ ମୋ ନେତ୍ର ଦର୍ଶନ ?
    କେବେ ପଡିବ ତା ଦ୍ଵାରେ ଚରଣ ? । ଘୋଷା।
    ଯହି ଅଛନ୍ତି ମୋ ପ୍ରାଣରାଜନ, ହେବି ହୃଷ୍ଟ ଦେଖି ତାଙ୍କ ବଦନ |1|
    ଯହି ନିବାସ ଅନନ୍ତ ଜୀବନ, ଶୁଣା ନ ଯାଏ ସେ ପୁରେ ମରଣ |2|
    ଯହିଁ ନାହିଁ ରାତ୍ରି କି ପରିଶ୍ରମ, ଭୋଗ ହୁଅଇ ସେ ପୁରେ ବିଶ୍ରାମ |3|
    ହେବ ନିତ୍ୟାନନ୍ଦ ମୁଣ୍ଠ ଭୂଷଣ, ଶୋକ ଦୁଃଖ କରିବ ପଳାୟନ |4|
    ଚାଲରେ ମନ ଚାଲରେ ବହନ, ଆସିଅଛି ସେଠାରୁ ନିମନ୍ତ୍ରଣ |5|

    ସୂଚୀମାଳାକୁ ଫେରନ୍ତୁ

  • sundara madhura namati tankara

    ସୁନ୍ଦର ମଧୁର ନାମଟି ତାଙ୍କର
    ନ ପାରେ ମୁରୁଛି କ୍ଷଣେ ମାତର
    ଯେଣେ ଗଲେ ତେଣେ ନା ହୃଦ ମୋର
    କି ଜାଣି କାହିଁକି, ନୁହଇ ପାସୋର


    ଦୁଇ ଦୁଇ କରି ଚାରୋଟି ଅକ୍ଷର
    ବାନ୍ଧି ରଖୁଅଛି ସରଗ ସମ୍ଭାର
    ଆଡ଼ କାO ଛନ୍ଦା ସେହି ନାମ ଚିର
    ହେଜୁ ନ ହେଜୁଣୁ ପୁଲକେ ଶରୀର ୧ ||


    ନୀତି ଚମତ୍କାର ପ୍ରୀତି ରନାକର
    ପାହୁଁ ତରିବାରେ ଅମୋହ ମନ୍ତର
    ନୋହିଁ ପଦପ୍ରାନ୍ତୁ ନିମିଷେ ଅନ୍ତର
    ନାମ ଭଜନରେ ଯାଉ ଦିନ ମୋର |୨|

    ସୂଚୀମାଳାକୁ ଫେରନ୍ତୁ

  • prema bihune bhai sabu asara

    ପ୍ରେମ ବିହୁନେ ଭାଇ ସବୁ ଅସାର
    ଗାଅ ପ୍ରେମର ଜୟ ପ୍ରେମ ଯେ ସାର (ଘୋଷା)


    ବିଶ୍ବାସ ବଳେ ଅଚଳ ଚଳେ
    କିନ୍ତୁ ପ୍ରେମର ବଳେ ଚଳେ ସଂସାର ।୧।


    ଭରସା ଥିଲେ ଆଶ୍ବାସ ମିଳେ
    ପ୍ରେମର ନଥିଲେ କିନ୍ତୁ ସବୁ ଅନ୍ଧାର ୨ ||


    ସେ ପ୍ରେମମୟ ପ୍ରେମେ ଉଦୟ
    ପ୍ରେମରେ ସୃଷ୍ଟି ସ୍ଥତି ଲୟର ଭାର ।୩।।


    ପ୍ରେମରେ ମିଳି ବିଶ୍ବାସେ ଚାଲି
    ଯିବା ଭରସା ଧରି ଏ ଭବ ପାର ।୪।

    ସୂଚୀମାଳାକୁ ଫେରନ୍ତୁ

  • Kara tanka dhanyabada

    କର ତାଙ୍କ ଧନ୍ୟବାଦ ଧନ୍ୟବାଦ ଧନ୍ୟବାଦ
    ହେ ମୋହର ମନ ହେ ମୋହର ମନ ମନ ପ୍ରାଣ ସବୁ କିଛି ମୋର
    କର ତାଙ୍କ ପବିତ୍ର ନାମରେ ସ୍ତୁତି ଗାନ
    ହେ ମୋହର ମନ, ନ ପାଶୋର ତାଙ୍କ ଦାନ (ଘୋଷା)

    କ୍ଷମା କରନ୍ତି ସେ ତୋ’ର ପାପ ସବୁ

    ସୁସ୍ଥ କରନ୍ତି ତୋହରରୋଗ ସବୁ ବିନାଶରୁ ତୋତେ କରନ୍ତି ଉଦ୍ଧାର
    ଶିରେ ତୋ ଦିଅନ୍ତି ଦୟାର ମୁକୁଟ |1|


    ସଦାପ୍ରଭୁ ସ୍ନେହଶୀଳ କୃପାମୟ କ୍ରୋଧରେ ଧୀର ସେ ଚିର ଦୟାମୟ
    କରିଛନ୍ତି ଦୂର ଅଧର୍ମ ଆମର
    ପୂର୍ବରୁ ପଶ୍ଚିମ ଯେତିକି ଦୂର |୨|


    ଅନିତ୍ୟ ଏହି ଜୀବନ ତୃଣ ପରି ଦେଖୁ ଦେଖୁ ଝଡିପଡେ ଫୁଲପରି
    ତଥାପି ଲଭନ୍ତି ତାଙ୍କ ଭକ୍ତଜନ
    ଅସୀମ କଣା ମଙ୍ଗଳଦାନ ।୩।

    ସୂଚୀମାଳାକୁ ଫେରନ୍ତୁ

  • He aakasha mandala suna

    ହେ ଆକାଶ ମଣ୍ଡଳ ଶୁଣ ଶୁଣ
    ଦିବାରାତ୍ର ଗାଅ ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ଗୁଣ
    ହେ ପୃଥିବୀ … ତୁମେ ନ ହୁଅ ଏଥିରୁ ବଞ୍ଚିତ (ଘୋଷା)
    କରନ୍ତି ଯେ ଅବସ୍ତୁର ଉପାସନା ଦିଅନ୍ତି ପିତାଙ୍କ ହୃଦୟ ବେଦନା
    ଅଗ୍ନି ତେଜରେ ରାଜା ଆସିବେ
    ମହାକ୍ରୋଧରେ ତାଙ୍କୁ ଗ୍ରାସିବେ …ହୋ .. ହୋ
    ହେ ପୃଥିବୀ .
    ଆସୁଛି ଅତି ଭୟଙ୍କର ଦିନ ||୧||


    ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଯାହା ଅଟେ ମନ୍ଦ କେବେ ତୁ ସେ କାର୍ଯ୍ୟ କରନା
    ପସନ୍ଦ ସେ ଅଟେ ଶୟତାନର ଫାନ୍ଦ
    ତା’ନୁହେଁ ସେ ଚିର ଆନନ୍ଦ … ହୋ … ହୋ
    ହେ ପୃଥିବୀ … ତୁମେ ହୁଅ ଚଞ୍ଚଳ ସାବଧାନ || ୨ ||

    ଯୀଶୁଙ୍କ ରକତେ କିଣା ଯେତେ ଜନ ରହିଛି ତାଙ୍କ ପାଇଁ ମହା ଗୁପ୍ତ ସ୍ଥାନ
    ସଂଗ୍ରହ କରିବେ ଦୂତ ଗଣ
    କରିବାକୁ ସରଗେ ଗ୍ରହଣ .. ହୋ … ହୋ
    ହେ ପୃଥ୍ବୀ … ତୁମେ ନ ହୁଅ ଏଥିରୁ ବଞ୍ଚିତ ।୩।

    ସୂଚୀମାଳାକୁ ଫେରନ୍ତୁ