ଜୀବନେ ପ୍ରଭୁ ସାଥୀ ହୁଅ,
ଚଲାପଥେ ପ୍ରଦୀପ ହୁଅ b||
ଯାଏ ଯଦି କେବେ ଦୂରେ ତୁମଠୁ
ଭରିଯାଏ ଲୁହ ତୁମ ଆଖିରେ
ପ୍ରେମ ଡୋରେ ତୁମ୍ଭେ ବାନ୍ଧି ରଖ
ଚଲାପଥେ ପ୍ରଦୀପ ହୁଅ
କରୁଛି ଶପଥ ଦେବିନି ଦୁଃଖ
ଜୀବନର ମୋ’ ଶେଷ ଯାଏ
ପ୍ରେମେ ନିଅ ମୋତେ ତୁମରି କୋଳେ
ଜୀବନର ଅନ୍ତିମ କାଳେ
ଜୀବନେ ପ୍ରଭୁ ସାଥୀ ହୁଅ,
ଚଲାପଥେ ପ୍ରଦୀପ ହୁଅ b||
ଯାଏ ଯଦି କେବେ ଦୂରେ ତୁମଠୁ
ଭରିଯାଏ ଲୁହ ତୁମ ଆଖିରେ
ପ୍ରେମ ଡୋରେ ତୁମ୍ଭେ ବାନ୍ଧି ରଖ
ଚଲାପଥେ ପ୍ରଦୀପ ହୁଅ
କରୁଛି ଶପଥ ଦେବିନି ଦୁଃଖ
ଜୀବନର ମୋ’ ଶେଷ ଯାଏ
ପ୍ରେମେ ନିଅ ମୋତେ ତୁମରି କୋଳେ
ଜୀବନର ଅନ୍ତିମ କାଳେ
କଣ୍ଟା ମୁକୁଟିଆ ମୋର ହୃଦୟ ରତନ ହେ
ନିତି ତାଙ୍କ ପ୍ରେମକୁ ମୁଁ ଝୁରି ଝୁରି ମରେ ହେ
ପଡ଼ିଥିଲି ପାପ ପକେ ଉଦ୍ଧରିଲ ନିଜ ହସ୍ତେ
କି ଦେଇ ଶୁଝିବି ପ୍ରେମ … ତାଙ୍କରି ସେ ଧନ ହେ
ଆସରେ ସରବେ ଭାଇ, ଯିବା କୁଶକୁ ତ ଧାଇଁ
ଥୋଇ ଦେବା ପାପ ଭାର … ଦେବେ ପରିତ୍ରାଣ ହେ
ବାଲିଘର ଏ ସଂସାର, ହୋଇଯିବ ଦିନେ ଶେଷ
ଭାସିଯିବା ସାଗରରେ … କରି ପ୍ରଭୁ ଉଦ୍ଧାର
ଆମ ନାଜରିତ ପ୍ରଭୁ ଯୀଶୁଖ୍ରୀଷ୍ଟ
ପାପୀ ପାଇଁ ବଳି ହେଲେ
କେଡେ ପ୍ରେମ କଲେ ( ୨ ଥର)
ପାପୀ ପାପ ପାଇଁ କୁଶ ଭାର ବହି
କାଲବରୀ ପାହାଡରେ ( ୨ ଥର )
କଣ୍ଟାର ପଥେ ସେ ଚାଲିଲେ
ମାନବର ଏହି ପାପ ତାପ ପାଇଁ
ପିଠିରେ କୋରଡ଼ା ଛାଟ ( ୨ ଥର)
ମସ୍ତକେ କଣ୍ଡା ପାଗ ବାନ୍ଧିଲେ
ଅନ୍ଧ, ଛୋଟା, କାଲ, ପକ୍ଷାଘାତି, କୃଷି ।
ଯୀଶୁଙ୍କ ନିକଟେ ଗଲେ ( ୨ ଥର)
ଦୟାରେ ଆଶୀର୍ବାଦ କଲେ
ଚାରି ହସ୍ତ ପଦେ କଣ୍ଟାବିଦ୍ଧ ହେଲେ
ସେ ପବିତ୍ର ରକ୍ରେ ଭାଇ
ପାପୀର ପାପ ଧୋଇ ଦେଲେ I୪I
ତିନି ଦିନ ପରେ କବର ଫଟାଇ
ଆନନ୍ଦରେ ଉଠି ସେହି
–ଦେହରେ ସ୍ବର୍ଗକୁ ଗଲେ
ମଙ୍ଗଳମୟ ପ୍ରଭୁ ତୁମେ
କରୁଣାମୟ ଯୀଶୁ ତୁମେ
ପାଇଛୁ ଯାହା ଜୀବନେ ଆମ
ସବୁ ତ ତୁମରି କରୁଣା ଦାନ
ଜୀବନଦାତା ପ୍ରଭୁ ତୁମେ
ମୁକତିଦାତା ଯୀଶୁ ତୁମେ
କୁଶେ ଚଢିଲେ ଜୀବନ ଦେଲ
ତୁମ ପ୍ରେମ ଅନୁପମ
ଭୁଲିବିନି କେବେ ପ୍ରଭୁ ତୁମରି ପ୍ରେମ
ପାଇଛୁ ଯାହା ମଙ୍ଗଳ ଦାନ
ଦେବାକୁ ପ୍ରଭୁ ଚରଣେ ତୁମ
ନାହିଁ କିଛି ପ୍ରତିଦାନ
ହୁଏ ଶୋକ ତାପ ଦୂର କର୍ଣ୍ଣେ ତାହା ଶୁଣି । ଘୋଷା ।
ଘୋର ଅନ୍ଧକାରେ ଯେ ନିବାସ କରେ,
କରେ ତା ପ୍ରତି ଉଦୟ ତ୍ରାଣ-ଦିନମଣି । ୧ ।
ମରଣ ଛାୟାରେ ଯେ ନିବାସ କରେ,
କରେ ତା ପ୍ରତି ପ୍ରଚାର ଜୀବନର ବାଣୀ । ୨ ।
ଯେ ଘୋର ବନ୍ଧନେ ରହେ ଅନୁକ୍ଷଣେ,
ହୁଏ ଅତି ହୃଷ୍ଟଚିତ୍ତ ମୁକ୍ତିକଥା ଶୁଣି । ୩ ।
ଯୀଶୁ ନାମେ ତ୍ରାଣ କରେ ପ୍ରଚାରଣ,
ହୁଏ ଅତି ହୃଷ୍ଟଚିତ୍ତ ଶୁଣି ତା ଅବନୀ । ୪ ।
ମୁଁ ପାପୀ ଅଧମ ପାଇ ପରିତ୍ରାଣ,
ଏ ଘୋର ବିପିନ, ନାହିଁ କାହିଁ ତ୍ରାଣ ତୁମ୍ଭ ବିନୁ ଅନ୍ୟଠାରେ । ଘୋଷା ।
କେହି ନାହିଁ ଆଶା, କରିଛି ଭରସା ପ୍ରଭୁ ହେ ତୁମରିଠାରେ,
ପହଞ୍ଚି ସେଠାରେ ଅତି ଆନନ୍ଦରେ ପ୍ରଶଂସିବି ନିରନ୍ତରେ । ୩ ।
ତୁମ୍ଭ ବାହୁବଳ ହେଉ ମୋ ଢାଲ,
ସଦା ସର୍ବକ୍ଷଣେ ହୁଅ ସଙ୍ଗର । ୬ ।
ଗଗନେ ଯେହ୍ନେ ଧୂମ ପବନେ କେବେ ନୁହଇ ସୁସ୍ଥିର ା ୨ ।
ତୁମ୍ଭେ ସଙ୍ଗତେ ନ ଥିଲେ ମୋତେ ଦିଶଇ ସବୁ ଅନ୍ଧାର,
ପାପାତ୍ମା ଆସି ମନରେ ପଶି ଶାନ୍ତି ହରଇ ସତ୍ୱର ା ୩ ।
ସବୁ ଅସାର, ମିଥ୍ୟା ସଂସାର, ନାହିଁ ବିଶ୍ରାମ ଆତ୍ମାର,
ତୁମ୍ଭ କରୁଣା କେବଳ ସିନା ସୁଖ ଶାନ୍ତିର ନିଝର ା ୪ ।
ହେ ପ୍ରଭୁ ଆସ, ମୋ ହୃଦେ ବସ, କର ତହିଁ ଅଧିକାର,
ସଙ୍ଗତେ ଥାଅ, ଶାନ୍ତିରେ ନିଅ ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ପଥେ ତୁମ୍ଭର ା ୫ ।
ନିଦାନ କାଳ ହେଲେ ପ୍ରବଳ ମନୁ ଭୟ ଦୂର କର,
ଶ୍ରୀଚରଣେ ସ୍ଥିର ଭାବରେ ରଖହେ ଆତ୍ମା ମୋହର ା ୬ ।