Category: Uncategorized

  • bada sankata dino aasu achi ghorotore kori gorjana

    ବଡ଼ ସଙ୍କଟ ଦିନ,

    ଆସୁଅଛି ଖରତରେ କରି ଗର୍ଜ୍ଜନ । ଘୋଷା । 

     

    ଦେଖ ଆକାଶେ, ପ୍ରଭୁ ଯୀଶୁ ଆସୁଛନ୍ତି ଏହି ଭୁବନେ;

    ଚନ୍ଦ୍ର ସୂର୍ଯ୍ୟ କଳା ହେବ, ନକ୍ଷତ୍ର ସବୁ ଝଡ଼ିବ,

    ସକଳ ମୃତ ଦେହର ହେବ ଉତ୍ଥାନ । ୧ ।

    ଏହି ପୃଥିବୀ ତରଳି ମିଳାଇଯିବ ଦେଖି ତତ୍‌କ୍ଷଣ;

    ପ୍ରଭୁ ଯୀଶୁ ମେଘାରୁଢ଼, ତୂରୀ ଶବ୍ଦ କି ପ୍ରଚଣ୍ଡ,

    ଆକାଶ ଭାଙ୍ଗିବ ମହା ଶବ୍ଦ କରିଣ । ୨ ।

    ଏକ ନିମିଷେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଛାମୁରେ ଉଭା ସକଳ ଜନ;

    ଆହା ସେ କି ଭୟ-ଦିନ, ଡାକିବେ ଦୁର୍ଜ୍ଜନଗଣ,

    ଲୁଚାଇ ରଖ ଆମକୁ ଗୁହା କାନନ । ୩ ।

    କେତେ କହିବେ, କଲୁଁ ତୁମ୍ଭ ନାମେ ନାନା ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ କର୍ମ;

    କ୍ରୋଧେ କହିବେ ଈଶ୍ୱର, ଶାପଗ୍ରସ୍ତେ ହୁଅ ଦୂର,

    ଅନନ୍ତ ନରକ-ହ୍ରଦେ ଯାଅ ଏକ୍ଷଣ । ୪ ।

    ଥିବେ ସଙ୍ଗତେ ଖର୍ବ ଖର୍ବ ଧର୍ମ ଦୂତ ଜାଜ୍ଜ୍ୱଲ୍ୟମାନ;

    କହେ ଦୀନ ଅକିଞ୍ଚନ,

    ହୁଅ ମୋଠାରେ ପ୍ରସନ୍ନ,

    ଯେମନ୍ତେ ମୁଁ ଠିଆ ହେବି ତବ ଡାହାଣ । ୫ ।

    ସୂଚୀମାଳାକୁ ଫେରନ୍ତୁ

  • kara drusti sarba srusti jishu moha rajanku

    କର ଦୃଷ୍ଟି ସର୍ବ ସୃଷ୍ଟି ଯୀଶୁ ମହାରାଜାଙ୍କୁ,

    ମେଘ ରଥେ ଆସୁଛନ୍ତି ବିଚାର କରିବାକୁ । ଘୋଷା ।

    ପ୍ରତ୍ୟେକର ନୟନ    କରିବ ହେ ଦର୍ଶନ

    ଆହୁରି ଦେଖିବେ ଯେତେ ବିନ୍ଧିଥିଲେ ତାହାଙ୍କୁ । ୧ ।

    ପିତାଙ୍କ ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟରେ  ଆସିବେ ସେ ତେଜରେ 

    ସଙ୍ଗେ ଘେନି କୋଟି କୋଟି ପରାକ୍ରାନ୍ତ ଦୂତଙ୍କୁ । ୨ ।

    ହେବ ତୂରୀ ବାଦନ   ଯେହ୍ନେ ଘୋର ଗର୍ଜ୍ଜନ,

    କୋଟିଏ ମେଘ ଗର୍ଜ୍ଜନ ସରି ନୋହିବ ତାକୁ । ୩ ।

    ଶୁଣି ତାହାଙ୍କ ରବ ମତ ହେବେ ସଜୀବ,

    ପୃଥିବୀ ସମୁଦ୍ର ସମର୍ପିବେ ସର୍ବ ମୃତଙ୍କୁ । ୪ ।

    ଗୌରବ ସିଂହାସନେ ବସିବେ ସେ ସେଦିନେ,

    ସକଳ ହୋଇବେ ରୁଣ୍ଡ ଆସି ତାଙ୍କ ଛାମୁକୁ । ୫ ।

    ଧନ୍ୟ ଧାର୍ମିକ ଜନ, କି ଉଲ୍ଲାସ ସେ ଦିନ !

    ଯିବେ ତାଙ୍କ ସଙ୍ଗେ ସ୍ୱର୍ଗେ ଜୀବନ ଭୋଗିବାକୁ । ୬ ।

    ଶୁଣିଣ ପାପୀଗଣ    ସେହି ଘୋର ଗର୍ଜ୍ଜନ,

    ଘୋଡ଼ାଅ ଘୋଡ଼ାଅ ବୋଲି ଡାକିବେ ପର୍ବତଙ୍କୁ । ୭

    ପାପୀଗଣ ବାମରେ କମ୍ପିବେ କି ଭୟରେ !

    ଅନନ୍ତ ଦଣ୍ଡାଜ୍ଞା ଶୁଣି ଯିବେ ଅଗ୍ନିହ୍ରଦକୁ । ୮

     

    ଆସ ଯୀଶୁ ବହନ,    ବୋଲି ହୃଷ୍ଟେ ଆମେନ୍‌,

    ସେ ମହାଦିନେ କରୁଣା କର ତୁମ୍ଭ ଦାସକୁ । ୯ ।

  • kebe sehi subho dino netre karibi mu darshana

    କେବେ ସେହି ଶୁଭ ଦିନ ନେତ୍ରେ କରିବି ମୁଁ ଦର୍ଶନ ହେ,

    ଯେ ଦିନେ ମୋ ଯୀଶୁ ସ୍ୱଗୁଁ ତେଜେ କରିବେ ଆଗମନ ହେ ? ଘୋଷା ।

    ତୂରୀ ନେଇ ଦିବ୍ୟ ଦୂତ ବଜାଇବେ କି ଅଦ୍ଭୁତ,

    ତା ଶୁଣି ମୋ ମୃତ ଦେହ ହେବ କବରୁ ଉତ୍ଥାପିତ ହେ । ୧ ।

    କରିବି ମୁହିଁ ଦର୍ଶନ ମୋ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଶ୍ରୀ ବଦନ,

    ବହୁଦିନ ଅଭିଳାଷ ହେବ ମୋହର ସୁସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେ । ୨ । 

     

    ଏହି ମୋ ଛାର ଶରୀର କରିବେ ସେ ରୂପାନ୍ତର,

    ସୂର୍ଯ୍ୟ ତାରାର ସମାନ ମୁହିଁ ହୋଇବି ତେଜୋବାନ ହେ । ୩ ।

    ପିନ୍ଧି ଅକ୍ଷୟ ମୁକୁଟ ଗୌରବେ ହେବି ଗୃହୀତ,

    ତାଳ ବାହୁଙ୍ଗା ଧରିଣ ସଦା କରିବି ଜୟଗାନ ହେ । ୪ । 

     

    ବୋଲିବି, ମୃତ୍ୟୁ ତୋହର ନାହୁଡ଼ କି ହେଲା ବୋଲ,

    ହେ ପରଲୋକ, ତୋହର ଜୟ ହୋଇଲା ଅକାରଣ ହେ

    ଅସଂଖ୍ୟ ସାଧୁ ସହିତ କାଢ଼ି ମୁଣ୍ଡରୁ ମୁକୁଟ

    କରିବି ଅନନ୍ତ ଦିନ ମୁଁ ପରିତ୍ରାଣର ଗାୟନ ହେ । ୬ ।

  • kara jodi kohe monimaa kara hai khyamaa

    କର ଯୋଡ଼ି କହେ ମଣିମା, କର ହେ କ୍ଷମା,

    ଶୁଣ ବାରେ ନିବେଦନ, ବରଷେ ସିନା  । ଘୋଷା । 

     

    ନିଜ ଦ୍ରାକ୍ଷାକ୍ଷେତ୍ରେ ଜଣେ କଲେ ରୋପଣ ଗୋଟିଏ ବୃକ୍ଷ ଡିମ୍ବୁରି,

    କେତେ ବର୍ଷ ଅନ୍ତେ ଫେରି

    ଗଲେ ଫଳ ଆଶା କରି, ହେଲେ ବିମନା । ୧ । 

     

    ମାଳୀକି କହିଲେ ଯାଇ, ବ୍ୟର୍ଥରେ ସିନା

    ସ୍ଥାନ ଘେରିଅଛି ବୃକ୍ଷ, ଫଳ ନ ଫଳଇ ଏକ

    ହେଲାଣି ତିନି ବରଷ ହୋଇବ ହଣା । ୨ ।

    ଅନେକ ଥର ଫେରିଲୁ ଫଳର ବିନା

    କରେ ନିବେଦନ ମାଳୀ, ଖତ ଦେବି ମୂଳ ଖୋଳି

    ତଥାପି ଯେବେ ନ ଫଳେ ହେବ ସେ ହଣା । ୩ । 

     

    ମଣ୍ଡଳୀରୂପ ବଗିଚା କରି ସ୍ଥାପନ 

    ତହିଁ ମାଳୀରୂପେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଅଟନ୍ତି ଜଳ ସେଚକ 

    ବଞ୍ଚାନ୍ତି ଆମକୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ କରି ପ୍ରାର୍ଥନା । ୪ । 

     

    ଖତ ଯେ ଚେତନା ବାକ୍ୟ ଶୁଣାନ୍ତି ନାନା,

    ଶୁଣୁ ଶୁଣୁ ଯେଉଁ ଜନ ପାପୁଁ ନ ଫେରାଏ ମନ 

    ନରକେ ତା’ର ପତନ ହୋଇବ ହଣା । ୫ ।

  • mono tuhi jaanu naahun ki

    ମନ ତୁହି ଜାଣୁ ନାହିଁ କି

    କରୁଛନ୍ତି ନିବେଦନ ଯୀଶୁ ତୋ ତ୍ରାଣ ପାଇଁକି ? ଘୋଷା । 

     

    ଯେଉଁ ଯୀଶୁ ଥରେ, ବହିଥିଲେ ତୋର ପାପ ନିଜ ପୃଷ୍ଠରେ

    ସେହି ଯୀଶୁ ଏହିକ୍ଷଣେ          ବସି ପିତାଙ୍କ ଦକ୍ଷିଣେ 

    ହୋଇଛନ୍ତି ତୋ ମଧ୍ୟସ୍ଥ ତ୍ରାଣ ସାଧିବା ପାଇଁକି । ୧ ।

    ସେହି ଯୀଶୁ ଥରେ, ବହିଥିଲେ କ୍ରୁଶକାଠ ଅତି କଷ୍ଟରେ

    ତହିଁ ହୋଇ କ୍ଷତଯୁକ୍ତ ହେଲେ ତୋର ପାଇଁ ହତ

    ଏବେ ଦେଖାନ୍ତି ସେ କ୍ଷତ ତୋହର ରକ୍ଷା ପାଇଁକି

     

    ଦେଖ ଆରେ ମନ, ପ୍ରକାଶିଲେ ଯୀଶୁ ତୋହ ପ୍ରତି କି ପ୍ରେମ

    କରନ୍ତି ସେ ନିବେଦନ ଦିବାରାତ୍ର ଅନୁକ୍ଷଣ

    ଏହି ହେତୁ ତୋ ସୁରକ୍ଷା, ଏହା ଜଣା ନୁହଁଇ କି ?

    କହୁଛି ବୁଝାଇ, ଘେନ ତୁ ମୋର ବଚନ ସୁସ୍ଥିର ହୋଇ,

    ଯୀଶୁ ତୋର ମହା ପୁଣ୍ୟ ପୁଣି ଅନନ୍ତ ଜୀବନ,

    ଏଣୁ ଧର ତାଙ୍କ ପାଦ ଏବେ ତୋ ମୁକ୍ତି ପାଇଁକି । ୪ ।

    ଆରେ ମଢ଼ ମନ, ହେଳା କରି ନ ଧରୁ ତୁ ଯୀଶୁ ଚରଣ,

    ଶୁଭକାଳ ଏଡ଼ି ଦେଉ,                ମୁକ୍ତି ମାର୍ଗ ଛାଡ଼ି ଦେଉ,

    ତେବେ ତାଙ୍କ ବିନୁ ରକ୍ଷା ଆଉ ପାଇ ପାରିବୁ କି ?

  • nische mu jaanoyee ey bakyo sidhaanto

    ନିଶ୍ଚେ ମୁଁ ଜାଣଇ, ଏ ବାକ୍ୟ ସିଦ୍ଧାନ୍ତ ମୋ ତ୍ରାଣକର୍ତ୍ତା ଯେ ଜୀବିତ । ଘୋଷା ।

    ଏ ଅଟେ ନିଶ୍ଚିତ ଅଟନ୍ତି ଜୀବିତ ଥରେ ଯେ ହୋଇଥିଲେ ହତ    । ୧ ।

    ଅନନ୍ତ କାଳରେ ତ୍ରାଣ କରିବାରେ ଏଣୁ ସେହି ନିତ୍ୟ ଜୀବିତ      । ୨ ।

    କରିବାକୁ ନିବେଦନ ମୋ କାରଣ ପିତା ଦକ୍ଷିଣେ ଉପବିଷ୍ଟ        । ୩ ।

    ସେ ଯୁଗ ଶେଷରେ ଏହି ପୃଥିବୀରେ ଗୌରବେ ହେବେ ପ୍ରକାଶିତ           । ୪ ।

    ମୋ ନିଜ ନୟନ କରିବ ଦର୍ଶନ ମୋ ଦେହ ହେଲେ କ୍ଷୟ ମୃତ    । ୫ ।

     କାଲି ଆଉ ଆଜି ସଦା ଏହିପରି ସେ ସମଭାବରେ ଜୀବିତ       । ୬ ।

  • jishu nityo jibito mano hue ki hrusto chito

    ଯୀଶୁ ନିତ୍ୟ ଜୀବିତମାନ ହୁଏ କି ହୃଷ୍ଟ ଚିତ୍ତ !

    ଯୀଶୁ ସମଭାବେ’ଛନ୍ତି ନିତ୍ୟ ଜୀବିତ । ଘୋଷା ।

    ପାପ ଅପାର ମୋର ପାରିବ କି କରି ଭୟ ଜନ୍ମାଇ ଘୋର ?

    ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ବହୁମୂଲ୍ୟ ରକ୍ତ ସଦା ଅଟେ ଶକ୍ତିମନ୍ତ,

    ତହିଁ ହେବ ମୋର ସର୍ବ ପାପ ମାର୍ଜିତ । ୧ ।

    ଦୁଃଖ ପରୀକ୍ଷା କ୍ଳେଶ ପାରିବେ କି କରି ମିଶି କ୍ଷତି ମୋ ଲେଶ ?

    ନାହିଁ, ଏ ତ ଅସମ୍ଭବ, ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ସଦା ମୋ ଆଲମ୍ବ,

    ତାଙ୍କ ବଳ ନୁହେଁ କେବେ ଊଣା କିଞ୍ôଚତ । ୨ । 

     

    ବନ୍ଧୁ ବାନ୍ଧବ ମିତ୍ର ଅଟନ୍ତି ସେହି ସମସ୍ତେ ସିନା ଅନିତ୍ୟ,

    ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ମୋ ପରମ ମିତ୍ର, ତ୍ରିକାଳେ ସମାନ ମତ 

    ବିକୃତ ନୁହନ୍ତି ହେଲେ ପୃଥିବୀ ଲୁପ୍ତ । ୩ ।

    ତେବେ ଡରିବି ମୁହିଁ ଜୀବନ ଅଥବା ମରଣକୁ କିପାଇଁ ?

    ସକଳ ବିଷୟ ମୋର ସମର୍ପି ହସ୍ତେ ତାଙ୍କର,

    ରଖିଥିବି ନିତ୍ୟ ଭକ୍ତି ବିଶ୍ୱାସ ଚିତ୍ତ । ୪ ।

    ସୂଚୀମାଳାକୁ ଫେରନ୍ତୁ

  • probhu hoi punoruthito

    ପ୍ରଭୁ ହୋଇ ପୁନରୁତ୍ଥିତ, ଶିଷ୍ୟଙ୍କୁ ଫେଡ଼ିଲେ ଶାସ୍ତ୍ରର ଅର୍ଥ,

    ଘେନିଣ ସହିତ ବେଥନି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆଶୀର୍ବାଦ କଲେ ତୋଳିଣ ହସ୍ତ । ଘୋଷା । 

     

    କରୁ କରୁ ସେ ଆଶୀର୍ବାଦ ଅଦୃଶ୍ୟରେ ହେଲେ ବିଭେଦ,

    ଗୌରବ ସହିତ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସୁତ ଯାଇ ସ୍ୱର୍ଗପୁରେ ହେଲେ ଗୃହୀତ । ୧ ।

    ଆସି ଦୁଇ ଦୂତ ସେକ୍ଷଣି ଉଚ୍ଚେ ପ୍ରକାଶିଲେ ଏ ବାଣୀ,

    ଆହେ ଗାଲିଲୀୟ ନିବାସୀ ସମସ୍ତେ, କିମର୍ଥେ ଅନାଇ ହୁଅ ଚକିତ । ୨ । 

     

    ଏହି ପ୍ରଭୁ ଯୀଶୁ ଏପରି ଆଉ ଥରେ ଆସିବେ ଫେରି,

    ହୋଇ ମେଘାରୂଢ଼ ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟ ସହିତ ସଙ୍ଗେ ଘେନିଣ କୋଟି କୋଟି ଦୂତ । ୩ । 

     

    ଫେରିଗଲେ ଶିଷ୍ୟସମୂହ, ପ୍ରଭୁ ହେଲେ ତାଙ୍କ ସହାୟ,

    ହୋଇ ଆହ୍ଲାଦିତ ପ୍ରେମେ ପୁଲକିତ ଧନ୍ୟବାଦ କଲେ ମିଶି ଏକତ୍ର । ୪ । 

     

    ସବୁ ଯୁଗେ ପ୍ରଭୁ ଏପରି ଆଶିଷ କଲେ ଶିଷ୍ୟୋପରି,

    କହେଦୀନ ଦାସ, ତବ ପାଦେ ଆଶ, ଦାନ କର ମୋତେ ଅକ୍ଷୟ ବିତ୍ତ । ୫ ।

  • he naari kimpaa karucho rodono

    ହେ ନାରୀ, କିପାଁ କରୁଛ ରୋଦନ ହୋଇଣ ଅତ୍ୟନ୍ତ ବିଷର୍ଣ୍ଣମନ ?

    ନାହାନ୍ତି ଯୀଶୁ ନାହାନ୍ତି ଏଠାରେ, ଉଠିଛନ୍ତି ନିଜ ବାକ୍ୟାନୁସାରେ;

    କର ହେ ଦର୍ଶନ, ପ୍ରଭୁଙ୍କ କବର ଶୟନ ସ୍ଥାନ । ୧ । 

     

    ହେ ନାରୀ, କିପାଁ କରୁଛ ରୋଦନ ? ଏଡ଼େ ଶୀଘ୍ର କି ହେଲ ବିସ୍ମରଣ ?

    ଯା’ଙ୍କ ମହା ବଳିଷ୍ଠ ପରାକ୍ରମେ ଲାଜାର ଉଠିଥିଲା ଚାରିଦିନେ

    ଏଡ଼େ ପରାକ୍ରମେ ଉଠି କି ନ ପାରିବେ ସେ ତ୍ରିଦିନେ ?

    ଆଜ୍ଞାରେ ଯେ ଯାଇରସ କନ୍ୟାକୁ ଜ୍ୟାଇଥିଲେ ବିଧବାର ପୁତ୍ରକୁ,

    ଘୋର ତୋଫାନ ସାଗର କଲ୍ଲୋଳ ଆଜ୍ଞାମାତ୍ର ଦେଇ ଯେ କଲେ ସ୍ଥିର,

    ସେ ପ୍ରଭୁ କି ପୁଣି ମୃତ୍ୟୁ ଲହଡ଼ି ନ ପାରିବେ ଜିଣି ?

    ହେ ନାରୀ, କିପାଁ କରୁଛ ରୋଦନ ? ହୁଅ ହେ ହୃଷ୍ଟ ଉଲ୍ଲସିତ ମନ;

    ଦେଖ, ଯୀଶୁ ତୁମ୍ଭ ତ୍ରାଣରାଜନ, ଜୟ କଲେ ମୃତ୍ୟୁ ପାପାତ୍ମାଗଣ;

    ଯାଅ ହେ ବହନେ, ସମ୍ବାଦ ଦିଅ ତାଙ୍କ ଭ୍ରାତୃଗଣେ । ୪ । 

     

    ହେ ନାରୀ; କିପାଁ କରୁଛ ରୋଦନ ? ହୃଷ୍ଟ ଚିତ୍ତେ ବେଗେ କର ଗମନ;

    ତୁମ୍ଭ ତ୍ରାଣକର୍ତ୍ତା ଯୀଶୁ ରାଜନ କରିଅଛନ୍ତି ସେ ପୁନରୁତ୍ଥାନ,

    କର ହେ ଗମନ ଗାଲିଲୀ ଦେଶେ ପାଇବ ଦର୍ଶନ । ୫ ।

    ମାରିଆ ମୁଖ ଫେରାନ୍ତେ ବହନ ଯୀଶୁଙ୍କୁ ତତ୍‌କ୍ଷଣେ କଲେ ଦର୍ଶନ

    ବୋଇଲେ ଯୀଶୁ, ଆଗୋ ମରିୟମ, କିପାଇଁ କରୁଛ ଏତେ ରୋଦନ ?

    ଗାଅ ଜୟଗୀତ, ଆମ୍ଭେ ହୋଇଅଛୁ ପୁନର୍ଜୀବିତ। 

     

    ମାରିଆ ଯୀଶୁଙ୍କ ଦର୍ଶନ ପାଇ ଆନନ୍ଦ ମନେ ବେଗେ ଗଲେ ଧାଇଁ,

    ବୋଇଲେ, ଶୁଣ ଆହେ ଶିଷ୍ୟଗଣ, ପ୍ରଭୁ ଦେଇଛନ୍ତି ମୋତେ ଦର୍ଶନ;

    କର ହେ ପ୍ରସ୍ଥାନ, ଗାଲିଲୀଠାରେ ପାଇବ ଦର୍ଶନ । ୭ ।

  • gao geeto hai bhoyarto hoi aanondito

    ଗାଅ ଗୀତ ହେ ଭୟାର୍ତ୍ତ ହୋଇ ଆନନ୍ଦିତ ହେ । ଘୋଷା !

    ପାପୀଙ୍କ କାରଣ ଭୋଗି ଯେ ମରଣ ତିନିଦିନ ଥିଲେ ମୃତ୍ୟୁର ଅଧୀନ

    ନିଜ ବଳେ ସେହି ମୃତ୍ୟୁଞ୍ଜୟୀ ହୋଇ ହେଲେ କବରୁ ଉତ୍ଥିତ । ୧ । 

     

    ଅଛି କି ଏଥିରୁ ଆନନ୍ଦ ବିଷୟ, ଈଶ୍ୱର ତନୟ ହେଲେ ମୃତ୍ୟୁଞ୍ଜୟ;

    ଗାଅ ସାଧୁଗଣ ହୋଇଣ ମିଳନ ପୋଛି ଲୋତକ ତ୍ୱରିତ ହେ । ୨ । 

     

    ଯେଉଁ ଶେଷ ଶତ୍ରୁ ଭୟାନକ ମୃତ୍ୟୁ ବିଖ୍ୟାତ ଅତ୍ୟନ୍ତ କ୍ରୁରପଣ ହେତୁ,

    ତା’ର ବଳ ଗର୍ବ ହେଲା ସର୍ବ ଖର୍ବ, ଏ କି କର୍ମ ଆଚମ୍ବିତ ହେ । ୩ । 

     

    ଏ ମାଟି ଘରକୁ ସିନା ଭାଙ୍ଗିବାକୁ ଅନୁମତି ଦିଆଯାଇଛି ତାହାକୁ,

    କ୍ଷତି କରିବାକୁ ବିଦେଶୀ ଆତ୍ମାକୁ କାହିଁ ତାହାର ସାମର୍ଥ୍ୟ ହେ । ୪ ।

    ôଲା ତାହାର ଯେତେ ବଳ ସାହସ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ କ୍ରୁଶ ସବୁ କଲା ଅବଶେଷ,

    ଏଣୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟେ ମୃତ ହୋଇଣ ଉତ୍ଥିତ ହୋଇବେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ମତ ହେ