( ଆଜି) ନଗରେ ନଗରେ ଗ୍ରାମରେ ଗ୍ରାମରେ
ଶୁଭୁ ଯୀଶୁଙ୍କର ଜୟଗୀତ । ଘୋଷା ।
ଯାଇଛି ଅତୀତ ପାପେ ବିତି ସତ,
ଯୀଶୁ ଆଶା ମୋର କରିବେ ଜୀବିତ,
ନବ ଜାଗରଣେ ଜାଗ ହେ ସକଳ,
ଶୁଭୁ ଏ ଉତ୍କଳେ ଜୟ ଗୀତ । ୧ ।
ସତେ ଜାଗିବ କି ମୋର ଏ ଉତ୍କଳ;
ତା ହୃଦୟନାଥେ ଚିହ୍ନିବ ସତ୍ୱର,
ଜୟ ଜୟ ଗୀତି ତା କଣ୍ଠୁ ଶୁଭିବ,
ନାଥ ଚାହିଁବେ ଗୋ ହୋଇ ପ୍ରୀତ । ୨ ।
ହୃଦୟ କବାଟ ଦିଅ ଆଜି ଖୋଲି,
ଆସନ୍ତୁ ରାଜନ ନବ ବର ଧରି,
ଶୁଭାଶିଷ ଫୁଲ ନିଅ ନିଅ ତୋଳି
ଜୀବନେ ବିକଶୁ ଫଳ ଶତ । ୩ ।
ହେ ଶାଲମ ରାଜନ !
ତବ ପ୍ରିୟ ନାମେ ଏ ମର୍ତ୍ତ୍ୟ ଭୁବନେ ହେଉ ସଦା ଜୟଗାନ । ଘୋଷା ।
ଆଉ କେତେ କାଳ ରାଜତ୍ୱ କରିବ ଜଗତ୍ପତି ଶୟତାନ ?
ତାର ପରାକ୍ରମ କର ସର୍ବ ଚୂର୍ଣ୍ଣ, ରାଜ୍ୟ କର ନରମନ । ୧ ।
ସଂଗ୍ରାମ ସମ୍ବାଦ ଯୁଦ୍ଧ ଆଡ଼ମ୍ବର ଆଉ ନ ହେଉ ଶ୍ରବଣ,
ଲଙ୍ଗଳର ଫାଳ କରୁ ସର୍ବ ନର ଅସ୍ତ୍ରଶସ୍ତ୍ର କରି ଚୂର୍ଣ୍ଣ । ୨ ।
ହେଉ ଦୟା ସତ୍ୟତାର ସୁମିଳନ, ଧର୍ମ ଶାନ୍ତିର ଚୁମ୍ବନ,
ସର୍ବଦେଶୀ ଭାଷୀ ଯିହୂଦୀ ବିଦେଶୀ ହେଉ ପ୍ରେମରେ ବନ୍ଧନ । ୩ ।
କହିଲେ ପ୍ରଭୁ ସ୍ୱର୍ଗ ରାଜନ
ପ୍ରିୟ ପୁତ୍ର ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କୁ ଏ ବଚନ । ଘୋଷା ।
ଯେ ଯାଏ ତୁମ୍ଭର ଶତ୍ରୁ ସମସ୍ତ
ନୁହଁନ୍ତି ତବ ପାଦ ତଳେ ନତ । ୧ ।
ସେ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବସ ଆମ୍ଭ ଦକ୍ଷିଣେ
ହେବେ ଶତ୍ରୁଗଣ ତୁମ୍ଭ ଅଧୀନେ । ୨ ।
ସିୟୋନଠାରୁ ତୁମ୍ଭ ବଳବନ୍ତ
ରାଜଦଣ୍ଡ ନିଶ୍ଚେ ହେବ ନିର୍ଗତ । ୩ ।
ଶତ୍ରୁଗଣ ମଧ୍ୟେ କରିବ ରାଜ୍ୟ,
ତୁମ୍ଭ ମହାନାମ ହୋଇବ ପୂଜ୍ୟ । ୪ ।
ଦେଖ ତୁମ୍ଭର ବିକ୍ରମ ଦିନରେ
ଆବର ଧର୍ମର ସୁଶୋଭନରେ । ୫ ।
ତୁମ୍ଭ ଲୋକମାନେ ସ୍ୱଚ୍ଛନ୍ଦ ହେବେ,
ଆନନ୍ଦେ ତବ ପ୍ରଶଂସା ଗାଇବେ । ୬ ।
ପ୍ରଭାତର ଗର୍ଭଜାତ କାକର
ତହୁଁ ବୃଦ୍ଧି ହେବ ତୁମ୍ଭ ବଂଶର । ୭ ।
ଧନ୍ୟ ଧନ୍ୟ ସଦା ଧନ୍ୟ ହେଉନ୍ତୁ ଯୀଶୁ ରାଜା
ସର୍ବ ଜଗତ କରନ୍ତୁ ତାଙ୍କ ଶ୍ରୀ ପାଦ ପୂଜା । ଘୋଷା ।
ତାଙ୍କ ରାଜ୍ୟ ପ୍ରବଳେ ବ୍ୟାପୁ ସର୍ବ ଅଞ୍ଚଳେ
ବିନାଶ ହେଉ ବହନ ପାପାନ୍ଧକାର-ରାଜା । ୧ ।
ତାଙ୍କ ଶତ୍ରୁ ସମସ୍ତ ହେଉନ୍ତୁ ପରାଜିତ,
ସ୍ଥାନ ତେଜି ପଳାଉନ୍ତୁ ସର୍ବେ ପାଇଣ ଲଜ୍ଜା । ୨ ।
ଯେତେକ ମିଥ୍ୟା ମତ ସମୂଳେ ହେଉ ଲୁପ୍ତ,
ବାଜୁ ସର୍ବ କର୍ଣ୍ଣେ ତାଙ୍କ ସୁସମାଚାର ବାଜା । ୩ ।
ତାଙ୍କ ପରମ ନାମ ହେଉ ଜଗତେ ଗାନ
ଦେଉନ୍ତୁ ପ୍ରଶଂସାବଳି ସକଳ ରାଜା ପ୍ରଜା । ୪ ।
ବଢ଼ୁ ପ୍ରଭୁ ଧର୍ମ ରାଜ୍ୟ ପୃଥ୍ୱୀ ସମୁଦାୟ, ସର୍ବେ ବୋଲୁ ଜୟ,
ଶୟତାନ ଗର୍ବ ଖର୍ବ କର ଦୟାମୟ । ଘୋଷା ।
ପ୍ରତି ଜିହ୍ୱା ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ନାମ ସ୍ୱୀକାର କରୁ ବହନ
ପ୍ରଭୁ ଯୀଶୁ ବିରାଜ ହେ ସକଳ ହୃଦୟ । ୧ ।
ନିବିଡ଼ ଅନ୍ଧକାରରେ ମରଣ ଛାୟା ସ୍ଥଳୀରେ
ହେ ଧର୍ମ-ତପନ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ହୁଅ ହେ ଉଦୟ । ୨ ।
ଯହିଁ ଯେତେ ଅଛି ଗ୍ରାମ ସର୍ବଠାରେ ଯୀଶୁ ନାମ
ସର୍ବେ ବୋଲୁ ଦେଇ ମାନ୍ୟ ଜୟ ଯୀଶୁ ଜୟ । ୩ ।
ଅନନ୍ତ ଈଶ୍ୱର ଯୀଶୁ ତାଙ୍କ ମହାନାମ ହେ,
ସର୍ବ ଦେଶେ ସର୍ବ ପ୍ରାଣୀ ହୃଷ୍ଟେ କରୁ ଗାନ ହେ । ଘୋଷା ।
ପ୍ରଭୁଙ୍କର ପ୍ରଭୁ ଯୀଶୁ ରାଜାଙ୍କ ରାଜନ ହେ,
ତ୍ରିଭୁବନ କର୍ତ୍ତା ଯୀଶୁ ଅଟନ୍ତି ମହାନ ହେ । ୧ ।
ସର୍ବ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଯୀଶୁ ତ୍ରିଲୋକ ରାଜନ ହେ,
ତାଙ୍କ ବିନା କେଉଁ ବସ୍ତୁ ନୋହିଛି ସୃଜନ ହେ । ୨ ।
ଜଗଦ୍ଦୀପ୍ତି ଦୀନବନ୍ଧୁ ଜଗତ ଜୀବନ ହେ,
ଅନ୍ଧାର ଗୃହେ ଦିଶନ୍ତି ମାଣିକ୍ୟ ଯେସନ ହେ । ୩ ।
ଯୀଶୁରେ ଆଶ୍ରୟ ନେଲେ ପାଇବ ଜୀବନ ହେ,
ନୋହିଲେ ଅନନ୍ତ ମୃତ୍ୟୁ କେ କରେ ଖଣ୍ଡନ ହେ । ୪ ।
ମହିମା ସାଗର ଯୀଶୁ କେ କରେ ବର୍ଣ୍ଣନ ହେ,
ଛାର ମୂଢ଼ ନର ମୋର ବୁଦ୍ଧିର ଅଗମ୍ୟ ହେ । ୫ ।
ସେ ତ ଅନାଦି କାଳର ପଥର, ଯାକୁ ଭାଙ୍ଗି ନ ପାରେ ଜଳାକର,
ଦୁର୍ବଳ ପତିତ ଗୃହ ମୁଁ ତୋଳୁଛି, କାଳେ କାଳେ ଭାଙ୍ଗି ନ ପାରେ …. । ୧ ।
ଯେଉଁ ପାଷାଣ ସର୍ବଶକ୍ତିମାନ ଆପେ ସିୟୋନରେ କଲେ ସ୍ଥାପନ,
ପାପ-ତାପ-ବଢ଼ି-ନରକ-ଲହଡ଼ୀ ପରାଜୟ କରି ନ ପାରେ …. । ୨ ।
ଚିହ୍ନି ନ ପାରିଣ ଗାନ୍ଥକଗଣ ଅତି ତୁଚ୍ଛରେ କଲେ ନିବାରଣ,
ପାଷାଣୁଁ ବାଲିକି କରି ମନୋନୀତ ମଲେ ସର୍ବନାଶ ବଢ଼ିରେ…. ା ୩ ।
ଯଦ୍ୟପି ନରକର ପରାକ୍ରମ ଅବା ଦୁରନ୍ତ ଶତ୍ରୁ ଶୟତାନ
ଘୋର ଅଗ୍ନିବାଣ କରେ ନିକ୍ଷେପଣ ମୂଳଦୁଆ ହଲି ନ ପାରେ…. ା ୪ ।
ଯୀଶୁ ମୋର ଦୃଢ଼ କୋଣ-ପାଷାଣ, ତହିଁପରେ ମୋ ମନ୍ଦିର ନିର୍ମାଣ,
ପ୍ରଚଣ୍ଡ ପବନ ବହି ଘନ ଘନ ମୋ ଗୃହକୁ ଭାଙ୍ଗି ନ ପାରେ…. ା ୫ ।
ତୁମେ ଦୀନ-ଦୟାସିନ୍ଧୁ, ଉପକାରୀ ପ୍ରିୟ ବନ୍ଧୁ;
ପ୍ରେମେ ତୁମ୍ଭେ ମୋ ଲଗା ହୋଇଣ, କ୍ରୁଶେ ଦେଲ ନିଜ ପ୍ରାଣ । ୧ ।
ତୁମ୍ଭେ ମୋ ପରମ ଗୁରୁ, ମୋ ରକ୍ଷା ଆଶ୍ରୟ ମେରୁ;
ତୁମ୍ଭେ ପଥ ସତ୍ୟତା ଜୀବନ, ମହାମହିମ ରାଜନ । ୨ ।
ତୁମ୍ଭେ ଧର୍ମ ମୁକ୍ତି ଜ୍ଞାନ, ଜଗଜ୍ୟୋତିଃ ଜ୍ଞାନାଞ୍ଜନ;
ତୁମ୍ଭ ବିନା ଅନ୍ଧ ମୋ ନୟନ, ବୃଥା ହେବ ଆତ୍ମା ପ୍ରାଣ । ୩ ।
ତୁମ୍ଭେ ସମସ୍ତରେ ସବୁ, ଇହ ପରେ ମୋର ବିଭୁ;
ହୁଅ ପ୍ରଭୁ ମୋଠାରେ ପ୍ରସନ୍ନ, ନେଲି ଶ୍ରୀପାଦେ ଶରଣ । ୪ ।
ଯୀଶୁ ପ୍ରତି କର ଦୃଷ୍ଟି ମନ ହୃଷ୍ଟେ ଅତି ହେ । ଘୋଷା ।
ଦେଖ ହେ ମନ କି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଦର୍ଶନ ! କରୁଛନ୍ତି ଯୀଶୁ ପୁନରାଗମନ;
ଦିଶୁ ସେ ଅଛନ୍ତି ସୁନ୍ଦର କେମନ୍ତି ଜଗତରେ ଥିବା ପ୍ରତି ହେ । ୧ ।
ଯେଉଁ ଯୀଶୁ ଥରେ ଗୋରୁ ଗୁହାଳରେ ଶୋଇଥିଲେ ହୋଇ ଜଡ଼ିତ ବସ୍ତ୍ରରେ
ଏବେ ସେ କେମନ୍ତ ଗୌରବରେ ଅତି ମର୍ତ୍ତ୍ୟ ପୁରେ ଆସୁଛନ୍ତି ହେ । ୨ ।
ଜଗତ-ପ୍ରବାସ କାଳେ ଯାହାଙ୍କର ଥିଲେ ସଙ୍ଗରେ ଇତର ମତ୍ସ୍ୟଧାରୀ
ଅୟୁତ ଅୟୁତ ପରାକ୍ରାନ୍ତ ଦୂତ ଏବେ ତାଙ୍କୁ ଘେରିଛନ୍ତି ହେ । ୩ ।
ପନ୍ତିୟ ପିଲାତ ହୋଇ ଜ୍ଞାନ ହତ କରିଥିଲା ଯା’ଙ୍କୁ ଦଣ୍ଡ ଆଜ୍ଞା ବ୍ୟକ୍ତ,
ଛାମୁରେ ତାଙ୍କର ବିଚାର ନିମିତ୍ତ ଉଭା ସର୍ବଦେଶୀ ଜାତି ହେ । ୪ ।
ହୋଇ ଦୀନହୀନ ଦାସର ସମାନ ଭୋଗିଥିଲେ ଯେ ଅପମାନ ମରଣ,
ସର୍ବଦେଶୀଙ୍କର କର୍ମ-ପୁରସ୍କାର ହସ୍ତେ ସେ ଧରିଅଛନ୍ତି ହେ । ୫ ।
ଦେଖ ହେ ମନ, ସେ ତୋ ତ୍ରାଣରାଜନ ଦେବେ ଯେ ତୋତେ ଅନନ୍ତ ପରିତ୍ରାଣ
କରି ନିତ୍ୟ ଧ୍ୟାନ ତାଙ୍କ ଆଗମନ ରଖ ତାଙ୍କ ପ୍ରତି ଭକ୍ତି ହେ । ୬ ।
କି କର୍ମ କଲୁ ରେ ପାମର !
ଯଗୁ ଶେଷେଦିନେ ପ୍ରଭୁ ସନଧ୍ନି ।ନେକ ିବୋଲି ଦେବ ୁତୁ ଉତ୍ତର? । ଘୋଷା ।
ଯୀଶୁ ସେହି ଦିନେ ରାଜ ସିଂହାସନେ ବସିଣ କରିବେ ବିଚାର;
ଅବିଶ୍ୱାସୀ ପାପୀ ଭୟେ କମ୍ପି କମ୍ପି ମୁଖ କି ଟେକିବେ ଉପର ? । ୧ ।
ଡାହାଣେ ଧାର୍ମିକ ବାମେ ପାପୀ ଲୋକ ଉଭା ହେବେ ବେନି ପାଶ୍ୱର୍ର;
ଧାର୍ମିକଙ୍କ ପ୍ରତି ହୋଇ ତୁଷ୍ଟ ଅତି ଅଧିକାର ଦେବେ ସ୍ୱର୍ଗର । ୨ ।
ଅଧାର୍ମିକ ପ୍ରତି ହୋଇ କ୍ରୁଦ୍ଧ ଅତି ନିଶ୍ଚୟେ ହୋଇବେ ନିଷ୍ଠୁର;
ଯାଅ ଶାପଗ୍ରସ୍ତ ନରକେ ସମସ୍ତ ମୁଖ ନ ଚାହିଁବା ତୁମ୍ଭର । ୩ ।
ଆହେ ମନ ଶୁଣ ନରକର ଗୁଣ,
କଦାପି ନୋହିବ ଶୀତଳ ସଦା ସର୍ବକ୍ଷଣ ଦହିବ ଏ ପ୍ରାଣ,
ସାମାନ୍ୟ ନୁହେଁ ସେ ଅନଳ । ୪ ।
ସ୍ୱର୍ଗ-ସୁଖ ପାଇଁ ଉପମା ବା କାହିଁ, ଆହା ସେ କେଡ଼େ ମନୋହର
ଧାର୍ମିକ ସ୍ୱର୍ଗରେ ପାପୀ ନରକରେ ଭୋଗାଭୋଗ ଅନନ୍ତକାଳ । ୫ ।
ଆରେ ମୋର ମନ, ହୋଇ ସାବଧାନ, ଧର ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କର ପୟର;
ବିଚାର ଦିନରେ ମହା ଉଲ୍ଲାସରେ ସଙ୍ଗେ ଘେନିଯିବେ ସ୍ୱର୍ଗର । ୬ ।