ଦିନ ମୋର ଯାଉଛି କେଡ଼େ ବହନେ !
ଆସୁଛି ମରଣ ଧାଇଁ ଧାଇଁ ମୋ ସନ୍ନିଧାନେ । ଘୋଷା ।
ଆସୁଛି ଏକ ସମୟ ନ ଥିବି ମୁଁ ସଂସାରେ
ନେଇ ମୋ ଶେଷ ବିଦାୟ ଯିବି ମୃତ୍ୟୁ-ଯର୍ଦ୍ଦନେ । ୧ ।
ଆସୁଛି ଏକ ସମୟ ଶୋଇବି ମୁଁ କବରେ,
ଯେଉଁଠାରେ କର୍ମ ଧ୍ୟାନ କିଛି ନୋହିବ ଦିନେ । ୨ ।
ଆସୁଛି ଏକ ସମୟ ଦେବାକୁ ମୋ ନିକାଶ,
ଠିଆ ହେବି ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ସିଂହାସନ ସନ୍ନିଧାନେ । ୩ ।
ଆସୁଛି ଏକ ସମୟ ହୋଇବ ନିରୂପଣ
ମୋହର ଅନନ୍ତ ଗତି ସୁଖ କି ଦୁଃଖ ସ୍ଥାନେ । ୪ ।
ଆହେ ଯୀଶୁ ମୁକ୍ତିଦାତା, ହୁଅ ସଙ୍ଗେ ସେକାଳେ
ତୁମ୍ଭ ବିନା କେହି ନାହିଁ ସଙ୍ଗେ ଯିବାକୁ ଜଣେ । ୫ ।
ଆସରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟୀୟ ସେନା ଆସ ଆଜି ଆସ,
ମୁକ୍ତି ବିନା ଯେତେ ଅଛନ୍ତି ଅନ୍ଧାରେ,
ଆଲୋକ ତହିଁ ପ୍ରକାଶ । ଘୋଷା ।
କୁହ କୁହ ହେ ଯାଇ ଦୀନ ପାପୀର ପାଇଁ
କଣ୍ଟାବିଦ୍ଧ ହସ୍ତ ପଦ, ବରିଲେ ଦୀନ ବେଶ । ୧ ।
ତାଙ୍କରି ତ୍ୟାଗ ମୁକତି ଆଣିଛି ଭବେ
କୁହ ପାପୀ ତାପୀ ନିରାଶ ନ ହୁଅ କେବେ,
ତ୍ୟାଗ ମନ୍ତ୍ରଟି ବରି, କ୍ରୁଶ ନିଶାଣ ଧରି ଶତ ମୁକ୍ତିହୀନେ ଆଜି ଆଣ ତାଙ୍କରି ପାଶ । ୨ ।
ତ୍ୟାଗ ସ୍ୱୀକାର ଓ ଯୀଶୁଙ୍କ ରାଜ୍ୟ ବିସ୍ତାର
(ଆଜି) ଭିକାରି ବେଶରେ ତୁମରି ଦୁଆରେ
ଉଭା ଯେ ହୋଇଛି ମୁହିଁ,
ଧରି ଭିକ୍ଷା ଝୋଲି ଭିକ୍ଷା ଦିଅ ବୋଲି
ଡାକୁଛି ବିକଳ ହୋଇ; କେତେ ଆଶା କରି ଆସିଛି ମୁହିଁଁ
ନିରାଶ କରି କି ଦେବ ଫେରାଇ ? । ୧ ।
ତୁମ୍ଭ ଲାଗି ମୁହିଁ କେତେ ଦୁଃଖ ସହି ହେଲି ଦୀନହୀନ ଭାଇ,
କି ଭିକ୍ଷା ରଖିଛ କି ସୁଖ ତ୍ୟଜିଛ
ତୁମେ ତ ମୋହରି ପାଇଁ ?
ତ୍ୟାଗ ସ୍ୱୀକାର ଓ ଯୀଶୁଙ୍କ ରାଜ୍ୟ ବିସ୍ତାର
କେତେ ଆଶା କରି ଆସିଛି ମୁହିଁ,
ମୁକ୍ତ ହସ୍ତେ ଭିକ୍ଷା ଦିଅ ହେ ଭାଇ । ୨ ।
ମୋହରି ହସ୍ତରୁ ପାଇଛ ଯା’ ସବୁ ହେଜ ତୁମେ ନିରନ୍ତର,
ମୋହରି ଦାନରୁ ମୋତେ କି ଦେବାକୁ ହେଉଛ ତୁମେ କାତର ?
କେତେ ଆଶା କରି ଆସିଛି ମୁହିଁ,
ଯେତେ ଦେବ ସେତେ ବଢ଼ିବ ଭାଇ । ୩ ।
ପ୍ରେମର ଭିକାରି ମୁହିଁ ଯେ ତୁମରି
ତୁମ ପ୍ରେମ ଲାଗି ମରେ
ତୁମ ଦାନ ସହ ତୁମ ପ୍ରେମ ଦିଅ
ପାଇବ ମୋତେ ଅନ୍ତରେ
କେତେ ଆଶା କରି ଆସିଛି ମୁହିଁ,
ନିରାଶ କରି କି ଦେବ ଫେରାଇ ? । ୪ ।
(ସ୍ୱର : ପ୍ରାର୍ଥନାରେ ହୁଅ ପ୍ରବୃତ୍ତ)
ଆହେ ସ୍ୱର୍ଗବାସୀ ରାଜନ,
ତବ ଶ୍ରୀ ଉଦ୍ଦେଶେ କରି ଏହି ମନ୍ଦିର ଗଠନ । ଘୋଷା ।
କର ହେ ଦର୍ଶନ ତୁମ୍ଭ ପ୍ରଶଂସା ଭଜନା ସେବା କାରଣ
କରି ଏ ଗୃହ ନିର୍ମାଣ, କରି ଆଶୀର୍ବାଦ ଦାନ
ଏଠାରେ ତୁମ୍ଭ ମହିମା କର ପ୍ରଭୁ ପ୍ରକାଶନ । ୧ ।
ହେଉ ଏହି ସ୍ଥାନ ଅସଂଖ୍ୟ ଲୋକର ନୂତନ ଜନ୍ମସ୍ଥାନ,
ପାପୀ ଏଠାରେ ଯେସନ ଦେଖିବେ ତୁମ୍ଭ ବଦନ,
ଯେହ୍ନେ ଅନ୍ଧକାରବାସୀ ଦେଖିବେ ଧର୍ମ-ଅରୁଣ । ୨ ।
ଏ ଗୃହେ ଯେସନ ଖେଦାନ୍ତଃକରଣ ପାଇବେ ଶାନ୍ତିଦାନ,
ଘୁଞ୍ôଚବ ସନ୍ତାପ ଶୋକ ମନେ ହେବ ପୂର୍ଣ୍ଣ ସୁଖ,
ଏ ଗୃହେ ସେବାକାରୀଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦେ କର ଭୂଷଣ । ୩ ।
ଯେହ୍ନେ ଏହି ସ୍ଥାନ ଅନେକ ଲୋକ ନିମନ୍ତେ ହେବ ଉଦ୍ୟାନ,
ରୋପିତ ହୋଇ ଏ ସ୍ଥାନେ ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ଜଳସେଚନେ
ଧର୍ମରୂପ ଫଳେ ହେବେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟବାନ । ୪ ।
ଘେନ ନିବେଦନ, ହେଉ ଏ ମନ୍ଦିର ତବ ନିବାସ ସ୍ଥାନ,
ଏଠାବର ବଳିଦାନ ହେଉ ସ୍ୱର୍ଗେ ସୁଗ୍ରହଣ, ଏଠାରେ ସେବା କାରଣ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଅ ମନ । ୫ ।
(ସ୍ୱର : ପ୍ରଭୁ ଯୀଶୁ ଦୟାସାଗର)
ଆସ ପ୍ରଭୁ ମେଜ ନିକଟେ ବିଶ୍ୱାସ ସୁଭକ୍ତି ପ୍ରେମ ସହିତେ,
ପ୍ରଭୁଙ୍କ ମରଣ ଭୋଜନ ନିୟମ କରିବା ପାଳନ ଏକାନ୍ତ ଚିତ୍ତେ । ଘୋଷା ।
ଯେଉଁ ରାତ୍ରରେ ଯୀଶୁଖ୍ରୀଷ୍ଟ ହୋଇଲେ ପରହସ୍ତଗତ,
ନିସ୍ତାର ଭୋଜ ସେହି କଲେ ପାଳନ ବସିଣ ଦ୍ୱାଦଶ ଶିଷ୍ୟ ସଙ୍ଗତେ । ୧ ।
ଯୀଶୁ ରୋଟୀ ହସ୍ତରେ ଧରି ଈଶ୍ୱରଙ୍କର ସ୍ତବ କରି,
ଭାଙ୍ଗଣି ଶଷ୍ୟିଙ୍କ ୁସେ ଦେଇ ବୋଇଲେ, ଭୋଜନ କର ହେ ତେୁମ୍ଭ, ସମସ୍ତେ । ୨ ।
ଏହି ଅଟେ ଆମ୍ଭ ଶରୀର, ଏହା ତୁମ୍ଭେ ସ୍ମରଣ କର,
କର ହେ ଦର୍ଶନ, ହୋଇଅଛି ଭଗ୍ନ ଖଣ୍ଡ ଖଣ୍ଡ ହୋଇ ତୁମ୍ଭ ନିମିତ୍ତେ । ୩ ।
ସେପରି ପାନପାତ୍ର ଘେନି ଗୁଣାନୁବାଦ କଲେ ପୁଣି,
ବୋଇଲେ ଏଥିରୁ ପାନକର ସର୍ବେ ଆମ୍ଭର ମହାପ୍ରେମ ସ୍ମରଣାର୍ଥେ । ୪ ।
ଆମ୍ଭର ନୂତନ ନିୟମରୂପ ରକ୍ତ ସେ ଏହି ଜାଣ,
କର ଦୃଷ୍ଟିପାତ, ହୋଇଛି ପାତିତ ଅନେକଙ୍କର ପାପମୋଚନ ଅର୍ଥେ । ୫ ।
ପାଳିବି ମୁଁ ଏ ନିୟମ ଯୀଶୁଙ୍କୁ କରି ସ୍ମରଣ ।
ପରହସ୍ତଗତ ରାତ୍ରେ ଯୀଶୁ ଶିଷ୍ୟଙ୍କ ସଙ୍ଗତେ,
ପାଳିଥିଲେ ଏ ନିୟମ ପ୍ରେମେ ହୋଇ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ । ୧ ।
ଏ ନିୟମେ ତାଙ୍କ ପ୍ରେମ କରିବି ମୁହିଁ ସ୍ମରଣ,
ଯେଉଁ ପ୍ରେମେ ମରିଥିଲେ ମୋହର ପାପ କାରଣ । ୨ ।
ଏ ନିୟମେ ତାଙ୍କ ଦୁଃଖ ଯାତନା କ୍ରନ୍ଦନ ଶୋକ,
କରିବି ମୁହିଁ ସ୍ମରଣ, ମୋ କାରଣ ସେ କଷଣ । ୩ ।
ଏ ରୋଟୀ କରେ ପ୍ରକାଶ ତାଙ୍କର ବିକ୍ଷତ ମାଂସ,
ହୋଇଥିଲା ଖଣ୍ଡ ଖଣ୍ଡ ତାଙ୍କ ଦେହ ମୋ କାରଣ । ୪ ।
ଏ ଦ୍ରାକ୍ଷାରସେ ଦର୍ଶନ ତାଙ୍କ ରୁଧିର ପତନ,
ସର୍ବାଙ୍ଗରୁ ଧାର ଧାର ବହିଥିଲା ମୋ କାରଣ । ୫ ।
ଆହେ ଯୀଶୁ, ତବ ଆଜ୍ଞା ପ୍ରମାଣେ କୋମଳ ଓ
ନମ୍ର ଅନ୍ତଃକରଣେ ପାଳିବି ହୃଷ୍ଟମନେ ଏ ନିୟମ,
ଯୀଶୁ ତବ ମହା ପ୍ରେମ ବିଧାନ, କରିବି ସ୍ମରଣ ତୁମ୍ଭ ଅପୂର୍ବ ପ୍ରେମ କ୍ଳେଶମାନ । ୧ ।
ତବ ଶରୀର ଭଗ୍ନ ମୋ କାରଣ, ଏ ଭଗ୍ନ ରୋଟୀ ତାର ନିଦର୍ଶନ,
ତବ ବହୁମୂଲ୍ୟ ରୁଧିରଧାର ଦ୍ରାକ୍ଷାରସ ପାତ୍ରେ ଦର୍ଶନ ତାର,
କରିବି ସ୍ମରଣ ମୋ ପ୍ରତି ତୁମ୍ଭର ଅଗମ୍ୟ ପ୍ରେମ । ୨ ।
ହେ ଗେତ୍ସମନି, ସୁନ୍ଦର ଉଦ୍ୟାନ, ତୁମ୍ଭେ ହେବ କି ମନୁଁ ବିସ୍ମରଣ ?
ନାହିଁ ନାହିଁ ତହିଁ ହୁଏ ଦର୍ଶନ, ଯୀଶୁଙ୍କ ରୁଧିର ସ୍ୱେଦ ପତନ,
କରିବି ସ୍ମରଣ ହେ ଯୀଶୁ ତବ ମହାଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରେମ । ୩ ।
କରିବି ନିତାନ୍ତ ତବ ସ୍ମରଣ, ଆଉ ତୁମ୍ଭର ଯାତନା କଷଣ,
ମୋ ପ୍ରତି ତୁମ୍ଭ ମହାଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରେମ ଜୀବନ ଯାଏ କରିବି ସ୍ମରଣ, ହେ ଯୀଶୁ ପରମ,
ତୁମ୍ଭେ ହେବ କି ମନୁଁ ବିସ୍ମରଣ ? । ୪ ।
ନିଦାନ କାଳ ହେଲେ ଉପସ୍ଥିତ, ହେଲେ ମୋ ଜୀବନ ଯାତ୍ରା ସମାପ୍ତ,
ପ୍ରିୟତମ ତ୍ରାତା, ମୋହର ପ୍ରତି ପକାଅ ତୁମ୍ଭର କରୁଣା ଦୃଷ୍ଟି,
ନ ପାସୋର ମୋତେ, ସ୍ମରଣେ ରଖ ତବ ପ୍ରେମଚିତ୍ତେ । ୫ ।
ବରଷାଅ ଆସି ପୁଣ୍ୟ ସୁଧାରାଶି
ଦେଇ ପ୍ରଭୋ ଶୁଭ ବର ହେ,
ତୁମରି ସନ୍ତତି ଏ ନବ ଦମ୍ପତ୍ତି
ପ୍ରତି ଆଜି କୃପା କର ହେ । ଘୋଷା ।
ଆନନ୍ଦେ ଆନନ୍ଦେ ଗଢ଼ି ମାନବ ମିଳନ ବନ୍ଧନେ ରଖିଛ ଭବ,
ସେ ପ୍ରେମ-ନିୟମେ ବାନ୍ଧିଛ ଯତନେ ଯର୍ଦ୍ଦନରେ ଆପେ
ସେହି ହୋଇ ଡୁବିତ ରବି ଗ୍ରହାଦି ନିକର ହେ,
ଦେଖାଇ ଅଛନ୍ତି ମୋର ପ୍ରତି ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତ । ୧ ।
ଅମୀୟ ବନ୍ଧନେ ବାନ୍ଧ ବେନି ପ୍ରାଣେ
ଯେଉଁ ଆତ୍ମା ଡୁବନ କାଳେ ହେଲେ ପ୍ରାପ୍ତ,
ଆହେ ପ୍ରଭୁ ପ୍ରେମାକର ହେ,
ମୋ ମୁଣ୍ଡେ ବସନ୍ତୁ ସେହି ସ୍ୱର୍ଗ କପୋତ । ୨ ।
ଆହେ ପ୍ରଭୋ ପରାତ୍ପର ହେ । ୧ ।
ଆଜି ଯୀଶୁଙ୍କ ମରଣେ ହୋଇ ଡୁବିତ
ପାପ ପ୍ରତି ମୃତ ଧର୍ମ ପ୍ରତି ଜୀବିତ । ୩ ।
ଆତ୍ମାରେ ଆତ୍ମାର ମିଳନ ପନ୍ଥୀରଚନା ମାଧୁରୀ ଅମୃତ ଗ୍ରନ୍ଥୀ
ଉପଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ସହିତ ହୋଇ ମୁଁ ଉତ୍ଥାରିସ୍ଥ ବିଷୟରେ ରହୁ ମୋ ଚିତ୍ତ ।ପିତ୪, ।
କି ପୂଣ୍ୟ ସରାଗେବନ୍ଧାବନ୍ଧି ପରସ୍ପର ହେ !ପ୍ରେମ ଅନୁରାଗେ
ତାଙ୍କ ଡେୁବନରେ ପିନ୍ଧେ ମୁଁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟରୂପ ବସ୍ତ୍ର, ପ୍ରମେ ଧର୍ମାତ୍ମାରେ ବୁଡ଼ୁ ମୋ ଚିତ୍ତ । ୫ ।
ଏ ପୂଣ୍ୟ ବନ୍ଧନ ପରାଣେ ପରାଣେ ଆଜି ଯେଉଁ ନିତ୍ୟ ନିୟମ ସ୍ଥିରୀକୃତ,
ସୁଖେ ଦୁଃଖେ ରଖ ସ୍ଥିର ହେ ମୋ ମନରୁ ନ ହେଉ ତାହା ଦୂରୀକୃତ । ୬ ।
ରଖ ପ୍ରଭୋ ଚିର ସ୍ଥିର ହେ । ୨ ।
ପ୍ରେମ, ସୁନ୍ଦର, ପ୍ରେମ ପାରାବାର,
ଆସ ପ୍ରେମରୂପେ ବେନି ପ୍ରାଣେ;
ଅବତରି ବେନି ପ୍ରାଣ-ମନ୍ଦିରେ
ଛନ୍ଦି ଦିଅ ପ୍ରେମ ବନ୍ଧନେ । ଘୋଷା ।
ଯୁଗଳ ପ୍ରାଣେ ନବୀନ ତାନେ ପ୍ରେମ ବିଧାନେ ଯେତେ ମାଧୁରୀ
ଉଠେ ପୁଲକେ ଆଶା-ସୁଖେ ଘେନ ପ୍ରଭୁ ତବ ଶ୍ରୀଚରଣେ । ୧ ।
ପ୍ରେମ-ନନ୍ଦନେ ପ୍ରେମ ବନ୍ଧନେ ହସ-କ୍ରନ୍ଦନେ ରଖ ଚରଣେ,
ଏକଇ ସ୍ରୋତେ ଐକ୍ୟ-ବ୍ରତେ
ଚଳାଅ ଅମୀୟ ବରଦାନେ । ୨ ।
ନିତ୍ୟ ମହତ୍ତ୍ୱେ ବିପଦ ସତ୍ତ୍ୱେ ମଙ୍ଗଳ ପଥେ ପ୍ରେମ-ଲହରୀ
ନବ ଦମ୍ପତ୍ତି ପ୍ରାଣେ ଉଠି ଅମୃତ ବିତରୁ ଧରା ଧାମେ । ୩
କର ବର କନ୍ୟାଙ୍କ ପ୍ରତି କଲ୍ୟାଣ
ପ୍ରଭୁ ହୋଇ ଏ ସଭାରେ ବିଦ୍ୟମାନ । ଘୋଷା ।
ଯେତେ ଦିନ ସଂସାରରେ ରଖ ଆପଣ ପ୍ରେ-ରଜ୍ଜୁ ଦ୍ୱାରା ବାନ୍ଧ ଦୁହିଁଙ୍କ ପ୍ରାଣ,
ଅନ୍ନ ବସନ ଦାନ କର ଯାବଜ୍ଜୀବନ, ସର୍ବ କର୍ମେ ସହାୟ
ହୁଅ ହେ ଦୟାମୟ, କ୍ଷେତ କି ଧନଜନ କର ହେ ସୁକଲ୍ୟାଣ,
କରାଅ ତବ ଭକ୍ତି ସାଧନ । ୧ ।
ପରକାଳ ଚିନ୍ତା ହେଉ ସଦା ସ୍ମରଣ,
ତବ ସିଂହାସନ ହୃଦେ କର ସ୍ଥାପନ,
ସଂସାର ସୁଖ ଯେତେ ଜଳବିମ୍ବର ମତେ,
କ୍ଷତିରେ କି ଶୋଚନା ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ମୋ ମହାଧନ,
ଏ ଆଜ୍ଞା କରି ମନେ ଆନନ୍ଦେ ସର୍ବଦିନେ ସୁଶାନ୍ତିରେ ରହିବେ ଯେସନ । ୨ ।
ଅବ୍ରାହାମ ସାରା ଦୁଇ ପ୍ରାଣୀ ଯେସନ,
ଏମାନଙ୍କ ବ୍ୟବହାର ହେଉ ତେସନ,
ରଖି ତୁମ୍ଭରେ ଚିତ୍ତ ହେଉନ୍ତୁ ପ୍ରିୟପାତ୍ର, ଦୁଃଖ ମୃତ୍ୟୁ ସଙ୍କଟେ ହୁଅ ପ୍ରଭୁ ନିକଟେ,
ଧୈର୍ଯ୍ୟ ଧରିଣ ମନେ ଶେଷେ ସ୍ୱର୍ଗ ଭୁବନେ ରହିବେ ଯେହ୍ନେ ଏହି ଯାଚନ । ୩ ।