ଆସ ପ୍ରଭୋ ! ଆସ, ଆଜି ଏହି ସଭାସ୍ଥାନେ ହେ;
ଚାହିଁ ବସିଅଛୁ ଶୂନ୍ୟ ହୃଦୟେ ପୂଜା ଆୟୋଜନେ ହେ । ଘୋଷା ।
ପାପର ପ୍ରମାଦ ସାଧେ ଯଦି ବାଦ
ତବ ଆଗମନେ ହେ,
ପାପ ତାପ ବିଷ କରି ହେ ନିଃଶେଷ ବସ ହୃଦାସନେ ହେ । ୧ ।
ସଂଜୀବିତ କରି ଉତ୍ସାହେ ତୁମ୍ଭରି,
ତୁମ୍ଭ ଆତ୍ମାଗୁଣେ ହେ,
ଉଜ୍ଜାଗର କର ଜୀବନ ଆମର ବାନ୍ଧି ପ୍ରାଣେ ପ୍ରାଣେ ହେ । ୨ ।
ପ୍ରଭୁ ତବ ସୁକଲ୍ୟାଣ ଏ ପରିବାରକୁ ଦାନ
କରି ତୁମ୍ଭ ପ୍ରତି ପ୍ରେମ ଜନ୍ମାଅ ଯାବଜ୍ଜୀବନ । ଘୋଷା ।
ଏ ପରିବାର ତୁମ୍ଭର ପ୍ରିୟପୁତ୍ର ଯୀଶୁଙ୍କର
ନାମରେ ଦୃଢ଼ ବିଶ୍ୱାସ ରଖି କାଟନ୍ତୁ ଜୀବନ । ୧ ।
ତୁମ୍ଭ ପ୍ରତି ଭୟ ପ୍ରେମ, ଧର୍ମଶାସ୍ତ୍ର ଅଧ୍ୟୟନ
ନିବେଦନ ବା ଗାୟନ କରିବାର ନୋହୁ ଶୂନ୍ୟ । ୨ ।
ତବ ମନ୍ଦିରର ପ୍ରତି ସର୍ବ ଧର୍ମ କର୍ମ ପ୍ରତି
ସର୍ବାବସ୍ଥାରେ ଏହାଙ୍କ ଭକ୍ତି କରାଅ ଉତ୍ପନ୍ନ । ୩ ।
ଏ ପରିବାରର କର୍ତ୍ତା ପ୍ରେମ ବିଶ୍ୱାସ ଭରସା
ଧରି ପରିବାର ପ୍ରତି ଦେଖାନ୍ତୁ ସଦାଚରଣ । ୪ ।
ଏ ପରିବାର-ସନ୍ତାନ ସାନ୍ତାଣୀ ସମସ୍ତ ଜନ
ସତ୍ୟ ଧର୍ମେ ଆଚରଣ କରିବାକୁ ଦିଅ ଜ୍ଞାନ । ୫ ।
ଏ ପରିବାର ତୁମ୍ଭର ଗୌରବ ଓ ମହିମାର
ପ୍ରକାଶକାରୀ ହେଉନ୍ତୁ ଅନ୍ଧାରେ ଆଲୁଅ ସମ । ୬ ।
ଶେଷେ ଅତି ସମ୍ଭ୍ରମରେ ତୁମ୍ଭ ସ୍ୱର୍ଗ ପରିବାରେ
ପ୍ରବେଶି ଅମର ସୁଖ ଭୋଗନ୍ତୁ ଅନନ୍ତ ଦିନ । ୭ ।
ପ୍ରାର୍ଥନାରେ ହୁଅ ପ୍ରବୃତ୍ତ, ଦୟା ସିଂହାସନ ଆଗେ ଆଣ୍ଠୁ ପକାଅ ସମସ୍ତ । ଘୋଷା ।
ପ୍ରାର୍ଥନା କାଳରେ କେତେ ବିଷୟ ଜନ୍ମାଏ ବାଧା ମନରେ !
ତେବେ ମଧ୍ୟ ଯେଉଁ ନର ପ୍ରାର୍ଥନାକୁ ଜାଣେ ସାର,
ହୁଅଇ ସେ ସଚେଷ୍ଟିତ ପ୍ରାର୍ଥନାରେ ଅବିରତ । ୧ ।
ପ୍ରାର୍ଥନାର ଗୁଣ, ନିବିଡ଼ ମେଘକୁ କରଇ ଛିନ୍ନଭିନ୍ନ,
ଯାକୁବର ଦୃଶ୍ୟ-ଶିଢ଼ି ପ୍ରାର୍ଥନାରେ ତହିଁ ଚଢ଼ି
ହୁଏ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦତ୍ତ, ଧର୍ମେ କରେ ସ୍ଥିର ଚିତ୍ତ । ୨ ।
ମୋଶା ଯେ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ହାତ ଟେକି ପ୍ରାର୍ଥନାରେ ଥିଲେ ଏକାନ୍ତ ?
ଇସ୍ରାୟେଲ ଜୟ କଲେ, ଅମାଲେକ ହାରିଗଲେ;
ମାତ୍ର ସେ ନୁଆନ୍ତେ ହାତ ଇସ୍ରାୟେଲ ପରାଜିତ । ୩ ।
ପ୍ରାର୍ଥନା ନିବୃତ୍ତି କଲେ ହୁଅଇ ଦୁର୍ବଳ ବିଶ୍ୱାସ ଭକ୍ତି,
ପ୍ରାର୍ଥନାରେ ପରିଷ୍କୃତ ହୁଏ ଧର୍ମ-ଅସ୍ତ୍ରଶସ୍ତ୍ର;
ପ୍ରାର୍ଥନା ଦେଖି ହୁଅଇ ଶୟତାନ ମହାଭୀତ । ୪ ।
ଭାଇ, ଅବିରତ ପ୍ରାର୍ଥନାରେ ହୁଅ ତୁମ୍ଭେ ଉଦ୍ଯୋଗୀ ଚିତ୍ତ,
ପ୍ରାର୍ଥନା କରାଏ ପୁଷ୍ଟି, ପ୍ରାର୍ଥନା ଜନ୍ମାଏ ତୁଷ୍ଟି;
ହୋଇଲେ ପ୍ରାର୍ଥନା ଶୂନ୍ୟ ଖ୍ରୀଷ୍ଟିୟାନ ଅଟେ ମୃତ । ୫ ।
କର ପ୍ରତି ଦିନ ଧ୍ୟାନ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ବଚନ,
ଅଟେ ମନୋହର ଦିବ୍ୟ ଜ୍ଞାନାକର,
ମହାନନ୍ଦ କରେ ଦାନ । ଘୋଷା ।
ତହିଁ ସୁପ୍ରକାଶ ପିତା ମହା ପ୍ରେମ, ଦିଶେ ଯୀଶୁଙ୍କ ବଦନ;
ମନୋହର ଜ୍ଞାନ ଉପମା ବଚନ ପ୍ରତି ପତ୍ରରେ ଲେଖନ । ୧ ।
ଶାନ୍ତ ଭାରଗ୍ରସ୍ତ ଲୋକଙ୍କର ପ୍ରତି ଦାନ କରେ ମହାଶାନ୍ତି;
ଯୀଶୁଙ୍କ ଶ୍ରୀମୁଖ ମଧୁର ବଚନ ତହିଁରେ ହୁଏ ଶ୍ରବଣ । ୨ ।
ବିପଥ ଗମନ କରେ ନିବାରଣ, ପାଦ ନିମନ୍ତେ ପ୍ରଦୀପ;
ସନ୍ତାପ ଘୁଞ୍ଚାଏ, ବିନାମୂଲ୍ୟେ ଦିଏ ଅନନ୍ତଜୀବନ-ଧନ । ୩ ।
କ୍ଷୁଧିତକୁ ଦିଏ ଜୀବନ-ଆହାର, ତୃଷିତେ ଅମୃତ ନୀର;
ଯୁବାଙ୍କର ପଥ କରେ ପରିଷ୍କାର, ଧନ୍ୟ ସେ ଦିବ୍ୟ ବିଧାନ । ୪ ।
ଧର୍ମଗ୍ରନ୍ଥ ବଚନମାଳା ! ଭବାବ୍ଧି ତରଣେ ତରୀ ହୋଇଲା,
ଏ ଭବ-ଅରଣ୍ୟେ ପାପୀ ନରଗଣେ
ତ୍ରାଣର ଆଲୁଅ ଉଦୟ କଲା । ଘୋଷା ।
ତହିଁ ପାପ ମୋଚନ ବାଟ ଅଛି ସ୍ପଷ୍ଟ ରୂପେ ପ୍ରକଟ;
ତାହା ପାପୀ ମନ କରଇ ଫେରଣ, କରେ ନିବାରଣ ନରକ ଜ୍ୱାଳା । ୧ ।
ମଧୁଠାରୁ ଅତି ସୁମିଷ୍ଟ, ଶୁଦ୍ଧ ସୁବର୍ଣ୍ଣରୁ ସେ ଇଷ୍ଟ,
ଧ ର୍ମଗ୍ରନ୍ଥ ବାଣୀ ଅତି ଶୁଦ୍ଧ ମଣି, ଅମୂଲ୍ୟ ରତନ ହୃଦୟ ମାଳା । ୨ ।
ନୁହେଁ ମନୁଷ୍ୟର କଳ୍ପିତ, ହୋଇଅଛି ସେ ପରୀକ୍ଷିତ,
ଆଦ୍ୟ ପ୍ରାନ୍ତ ତାର ଅତି ସୁମିଳିତ, ଘଟିବ ବିନାଶ କରିଲେ ହେଳା । ୩ ।
ଆଚରିବା ପାଇଁ ବ୍ୟବସ୍ଥା, ପଥ ଦର୍ଶନାର୍ଥେ ବଇଠା,
ଦେଇ ଧର୍ମ ଦୀପ୍ତି କରେ ନୂଆ ମତି, ପାପାନ୍ଧାର ଭୟ ସବୁ ନାଶିଲା । ୪ ।
ଅଜ୍ଞାନର ଜ୍ଞାନଦାୟକ ମନର ସେ ପରିବର୍ତ୍ତକ,
କହଇ ପତିତ, ଏହି ଧର୍ମଗ୍ରନ୍ଥ ଈଶ୍ୱର ଆଦେଶେ ଦତ୍ତ ହୋଇଲା । ୫ ।
ଆଜି ଉଠିଲେଣି ଧର୍ମ-ଭାନୁ,
ଅଳସେ ଶୟନ କରିଛୁରେ ମନ,
ତାହା କିରେ ତୁହି ଜାଣୁ ? । ଘୋଷା ।
କେତେ ନରନାରୀ ପ୍ରତି ନିମିଷେ
ନାଶ ହେଉଛନ୍ତି କାଳର ଗ୍ରାସେ !
ସ୍ୱାର୍ଥ-ମଦିରା କି ଅଚେତା କରାଇ
ଜରାଉଥିବ ତୋ ତନୁ ? । ୧ ।
ଉଠ, ଉଠ, ମୋହ ନିଦ୍ରା ସମ୍ବର,
ଜନ ହିତେ ମନ ନିବେଶ କର,
ତୋଳି ପ୍ରେମ-ପୁଷ୍ପେ ଭକତି-ମଣ୍ଡପେ
ପୂଜା କର ଭାଙ୍ଗି ଜାନୁ । ୨ ।
ପ୍ରଭୁ, ସବୁ ତ ଜାଣ, ମୁଁ ଯେ ଅପରାଧୀ ଅକିଞ୍ଚନ,
ନାହିଁ ଧର୍ମ କର୍ମ ଜ୍ଞାନ ପୁଣ୍ୟ । ଘୋଷା ।
ପାପ ପୁରୁଷର ଖର ଶାଣ ଶର ବରଷି
ବିଜୁଳି ସମ ବିଦାରି ଅନ୍ତର ଶାନ୍ତି କରେ ଦୂର ସମ୍ବଳ ମାତ୍ର କ୍ରନ୍ଦନ । ୧ ।
ବିଷୟ ଜଞ୍ଜାଳ କାମନା ଗରଳ ଘାରି ଦିଏ ନିଶିଦିନ
ପ୍ରତିହିଂସା ବିଷ ଆଳସ୍ୟ ବିଳାସ ଜୀବନ କରି ଆଚ୍ଛନ୍ନ । ୨ ।
ଶ୍ରୀଚରଣ ଧ୍ୟାନ ବେଳକୁ ଗୋପନ ଅପକର୍ମ ଅନୁଷ୍ଠାନ
ଜଗାଇ ସ୍ମୃତିକି ଜଳାଏ ଛାତିକି ଚିନ୍ତା-ଚିତା ଅବିରାମ । ୩ ।
ନଇରାଶ୍ୟ ତମ-ବିଧ୍ୱଂସୀ ତପନ, ଆଶାନନ୍ଦ ଉଦ୍ଦୀପନ,
ଏ ଘୋର ସଙ୍କଟେ ଚିଦାକାଶେ ପଟେ ଉଇଁ ଆସ ପୂର୍ଣ୍ଣ-ବ୍ରହ୍ମ । ୪ ।
ମନେ ମନେ ପାପ ନ କର । ଘୋଷା ।
କେ ଜାଣୁ ନାହିଁ ବୋଲି କେବେ ତୁ ନ ଯା’ ଭୁଲି,
ପ୍ରଭୁ ଦେଖୁଛନ୍ତି ତୋର ଅନ୍ତର । ୧ ।
ମନ ମୂଳ ପାପର ମଞ୍ଜି ଯେହ୍ନେ ଫଳର,
ମନ ସିନା ହେବ ଜବାବଦାର । ୨ ।
ପର ଅନିଷ୍ଟ ଚିନ୍ତା ପରଶ୍ରୀକାତରତା,
ମନରୁ ଏ ପାପ କର ବାହାର । ୩ ।
କୁଦୃଷ୍ଟି ଅନୁରକ୍ତି କୁତ୍ସିତ କଥାଶକ୍ତି,
ଏଥିରେ ହୁଅଇ ମନ ପାମର । ୪ ।
ଗର୍ବ ଦାମ୍ଭିକ ପଣ ଗୁମାନ ଅହଂଗୁଣ,
ଏହା ବହି ମନ ହୁଏ ଏସାର । ୫ ।
ଯେତେ କୁଅଭିଳାଷ, ଯାହା ନୋହେ ପ୍ରକାଶ,
ପ୍ରଭୁ ତା ନିକାଶ ନେବେ ନିକର । ୬ ।
ଏସବୁ ପାପଯାକ ହେଲେ ହେଁ ମାନସିକ
ଗୋଟି ଗୋଟି ହୋଇ ହେବ ବିଚାର । ୭ ।
ମନକୁ ଜଗିଥାଅ ପାପେ ଛାଡ଼ି ନ ଦିଅ,
ପ୍ରାର୍ଥନାରେ ତାକୁ ଆୟତ୍ତ କର । ୮ ।
click the link below to listen full song and know the tune
କରିବି କିପରିରେ ଏଡ଼େ ଘୋର ଦୁଷ୍କର୍ମ
ଅମର ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ ହେ ?
ମୋର ଦୃଢ଼ ନିୟମ ଲଙ୍ଘିବି ମୁଁ କେସନ
ଯାହା କରିଛ ତାଙ୍କ ଛାମୁରେ ହେ ? । ଘୋଷା ।
ସେ ମୋ ପରମ ପିତା, ସର୍ବ ମଙ୍ଗଳ ଦାତା,
କରିଛନ୍ତି କି କୃପା ମୋ ପରେ ହେ!
ବିରୁଦ୍ଧରେ ତାଙ୍କରି ପାରିବି କି ମୁଁ କରି
ଏଡ଼େ ପାପ ମୋ ଶତ୍ରୁ ଶିକ୍ଷାରେ ହେ ? । ୧ ।
ମୋହର ପାପ ପାଇଁ କି ଦୁଃଖ ନିନ୍ଦା ସହି
ବିଦ୍ଧ ହେଲେ ସେ କ୍ରୁଶ ଉପରେ ହେ,
କରି ପାପ ଏସନ ବାନ୍ଧିବି କି ମୁଁ ପୁନଃ
ତାଙ୍କୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଅପମାନରେ ହେ ? । ୨ ।
ସେ ମୋ ପ୍ରବୋଧକର୍ତ୍ତା ଶୋକସନ୍ତାପହର୍ତ୍ତା,
ଦିଅନ୍ତି କି ଶାନ୍ତି ମୋ ମନରେ ହେ !
ଏଡ଼େ ଉପକାରୀଙ୍କି ଦେଇ ଘୋର ଦୁଃଖ
କି ଦୂର କରିବି ଅକାରଣରେ ହେ ? । ୩ ।
ସେ ସକଳାନ୍ତର୍ଯ୍ୟାମୀ ଜାଣନ୍ତି ସବୁ ପୁଣି,
ଦୃଷ୍ଟି ପଡୁଛି ତାଙ୍କ ମୋ ପରେ ହେ;
କରି ପାପ ଏମନ୍ତ ପାରେ କି କରି ଗୁପ୍ତ ?
କିସ ଅଜଣା ତାଙ୍କ ଗୋଚରେ ହେ ? । ୪ ।
ଏ ମୋର ଦୃଢ଼ ଜ୍ଞାନ, ସେ ସର୍ବ ଶକ୍ତିମାନ,
ନୁହନ୍ତି ତୁଷ୍ଟ କେବେ ପାପରେ ହେ;
ତାଙ୍କ ଆଗେ ଏପରି କୁକର୍ମ ମୁହିଁ କରି
ପାଇବି ମଙ୍ଗଳ କେଉଁଠାରେ ହେ ? । ୫ ।
ନାହିଁ ନାହିଁ, ଏସନ ପାପ ମୁଁ କଦାଚନ
କରିବି ନାହିଁ କେଉଁ କାଳରେ ହେ,
ହୋଇ ତାର ବିରୁଦ୍ଧ କରିବି ନିତ୍ୟ ଯୁଦ୍ଧ
ଥାଏ ଯେଯାଏ ପ୍ରାଣ ପିଣ୍ଡରେ ହେ । ୬ ।
ମନ ମୋର
ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ପୂଣ୍ୟରେ ତୋ ପାପ ହେବ ଦୂର ରେ । ଘୋଷା ।
କାହିଁକିରେ ମନ ଡରୁ ଆଉ ?
ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ପ୍ରେମ ତୁଲ୍ୟ ନାହିଁ ଆଉ ସତ୍ୟ ପ୍ରକାଶନେ ପାପୀ ଉଦ୍ଧାରଣେ
ଏ ମଞ୍ଚେ ଜନମି ଥିଲେ ସେହୁ ରେ । ୧ ।
ତାଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ନାନା ଶସ୍ତ୍ର ପରି; ମନରେ ରଖ ତୁ ଯତ୍ନ କରି;
ପାପ ଦୁଷ୍ଟ ଶୟତାନ ଜଗଜ୍ଜନ
ନ ପାରିବେ ତୋତେ ଜୟ କରି ରେ । ୨ ।
ସତ୍ୟତା-କଟିବନ୍ଧନୀ ବାନ୍ଧ,
ଧର୍ମରୂପ ବୁକୁପଟା ପିନ୍ଧ, ଶାନ୍ତି ସମାଚାର-କଠାଉ ପିନ୍ଧିଣ
ସର୍ବଦା ଅଟଳ ହୋଇ ରହରେ । ୩ ।
ଯେହ୍ନେ ଅଗ୍ନିବାଣ ପାପାତ୍ମାର ସମର୍ଥ ହୋଇ ନିଭାଇ ପାର,
ଏସନ ବିଶ୍ୱାସ ସ୍ୱରୂପର ଢାଲ ଘେନି ସ୍ଥିର ହୁଅ ନିରନ୍ତରରେ । ୪ ।
ମୁଣ୍ଡେ ପିନ୍ଧି ତ୍ରାଣର ଟୋପର,
ଈଶ୍ୱର ବାକ୍ୟ-ଖଣ୍ଡାକୁ ଧର, ସବୁ ନିବେଦନ ପୁଣି ମାଗିବାରେ
ଆତ୍ମା ଦେଇ ତୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କର ରେ । ୫ ।