ସାନ ସାନ ପିଲାଙ୍କୁ ଯୀଶୁ ପ୍ରେମ କରନ୍ତି;
ଡାକି ନେଇ ତାହାଙ୍କୁ ଆପେ କୋଳେ ଧରନ୍ତି
ଏବେ ମୋ ପାଇଁ ପ୍ରେମ ଦେଖାଇ
ମୋ ପାଶେ ଥାଇ ସେ କୃପା କରନ୍ତି । । ୧ ।
ଯୀଶୁ ପାଶେ ଏଠାରେ ଯେତେ ପିଲା ଯାଆନ୍ତି;
ଦେହ ପୁଣି ଆତ୍ମାରେ ଆଶୀର୍ବାଦ ପାଆନ୍ତି । ୨ ।
ପାପୀ ପାଇଁ କ୍ରୁଶରେ ଯୀଶୁ ଦୁଃଖ ସହିଲେ,
ଆପଣାର ଦେହରେ ପାପ ଭାର ବହିଲେ । ୩ ।
ଯୀଶୁ ପ୍ରାଣ ଦେବାରେ ପାପୀଙ୍କି ନିସ୍ତାରିଲେ,
ପୁଣି ତାହା ନେବାରେ ମୃତ୍ୟୁରୁ ଉଦ୍ଧାରିଲେ । ୪ ।
ତେବେ ଯାଇ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ନିଜେ ସେ ନିବାସରେ
ସାନ ପିଲାମାନଙ୍କୁ ଜାଗା ଦେଲେ ପାଶରେ । ୫ ।
ତାଙ୍କୁ ମାନି ଏଠାରେ ମୁଁ ଉଦ୍ଧାର ପାଇବି,
ପୁଣି ଯାଇ ସେଠାରେ ଏହି ଗୀତ ଗାଇବି । ୬ ।
ଦୀପ୍ତି ପ୍ରକାଶ ଏହି ସଂସାରେ
ତାରାଗଣ ଯେହ୍ନେ ଅନ୍ଧକାରରେ;
ମାନିବା ଏ ଆଜ୍ଞା ପ୍ରଭୁ ବଳରେ
ମୁହିଁ ଏହିଠାରେ ତୁ ସେଠାରେ । ୧ ।
ଦୀପ୍ତି ପ୍ରକାଶ ଯୀଶୁ କହନ୍ତି,
ନିସ୍ତେଜ ପ୍ରଦୀପ ଦୁଃଖେ ଦେଖନ୍ତି;
ହୋଇବା ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସବୁ କାଳରେ
ମୁହିଁ ଏହିଠାରେ ତୁ ସେଠାରେ । ୨ ।
ଦୀପ୍ତି ପ୍ରକାଶ ଯେହ୍ନେ ଦର୍ପଣ
ଦୀପ୍ତିମାନ ହୁଏ ପାଇ କିରଣ;
ହେଉଁ ତେଜୋବାନ ପ୍ରଭୁ ତେଜରେ
ମୁହିଁ ଏହିଠାରେ ତୁ ସେଠାରେ । ୩ ।
ଦୀପ୍ତି ପ୍ରକାଶ ସୁଆଚାରରେ,
ପାପ-ଅନ୍ଧକାର ନିଜ ପରରେ
କରୁଁ ତା ବିନାଶ ଏ ଉପାୟରେ,
ମୁହିଁ ଏହିଠାରେ ତୁ ସେଠାରେ । ୪ ।
ଦୀପ୍ତି ପ୍ରକାଶ କରିବ ଯେବେ
ପ୍ରଭୁଙ୍କ ପ୍ରଶଂସା ଲୋକେ ଗାଇବେ;
ଦେଖିବା ଏ ଫଳ ମହାନନ୍ଦରେ
ମୁହିଁ ଏହିଠାରେ ତୁ ସେଠାରେ । ୫ ।
ପ୍ରଶ୍ନ : ହେ ପିଲାଗଣ !
କରୁଛ ଯୀଶୁଙ୍କୁ କି ପ୍ରେମ ? । ଘୋଷା ।
ଉତ୍ତର : ହଁ, ଯୀଶୁ ବିନା କେହି ସୁନ୍ଦର ନ ଦିଶଇ,
ଶାରୋଣ ଗୋଲାପରୁ ସେ ଅତି ମନୋରମ । ୧ ।
ହଁ, ସେହି ଯୀଶୁ ନାମ କର୍ଣ୍ଣକୁ ମନୋରମ,
ନାହିଁ ନାହିଁ ସେପରି ଅନ୍ୟ ସୁମିଷ୍ଟ ନାମ । ୨ ।
ହଁ, ସେ ପିଲାମାନଙ୍କୁ ନରକୁ ତାରିବାକୁ,
ନିଜ ଜୀବନ ଦେଲେ, ନ କରିବୁଁ କି ପ୍ରେମ ? । ୩ ।
ସେ ଅନନ୍ତ ଜୀବନ, ପାପୀ ପୁଣ୍ୟ ବସନ,
ତାଙ୍କ ବିନା କାଠାକୁ କରିବା ହେ ଗମନ ? । ୪ ।
ଆସ ହେ ପିଲାପିଲି, ହୋଇ ସକଳ ମେଳି,
କରିବା ତାଙ୍କୁ ପ୍ରେମ, ସେହି ପ୍ରେମ ଭାଜନ । ୫ ।
ଆସ, ଆସ ପିଲାମାନେ
ଗାଇବା ଆନନ୍ଦରେ;
ପ୍ରଭୁ ଏବେ ଏହି ସ୍ଥାନେ ଶୁଣନ୍ତି ସନ୍ତୋଷରେ । ୧ ।
ସଦାବେଳେ ସମାନ
ଥ ।ନ୍ତି ସେ ଦୟାବାନ । ଜୀବନର ଶେଷ ଯାଏ ଦେହ ପୁଣି ଆତ୍ମାରେ;
ଆଶୀର୍ବାଦ ଯେତେ ଥାଏ
ଦିଅନ୍ତି ବାହୁଲ୍ୟରେ । ୨ ।
ପାପୀମାନଙ୍କୁ ଅନାଇ
ଦୟାପୂର୍ଣ୍ଣ ଚିତ୍ତରେ;
ପାପଠାରୁ ମୁକୁଳାଇ ନେଲେ ମୁକ୍ତି ମାର୍ଗରେ । ୩ ।
ଯୀଶୁ ପାପ ଭାର ନେଲେ
ଆପଣାର ଦେହରେ;
ଏଣୁ ତାଙ୍କ ପ୍ରାଣ ଦେଲେ ମହା ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତରେ । ୪ ।
ସେ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମା ଦେଇ ଶିଷ୍ୟଙ୍କୁ ସଂସାରରେ;
ସ୍ୱର୍ଗପୁର ବାଟେ ନେଇ
ଆପେ ଥାନ୍ତି ପାଶରେ । ୫ ।
ଯୀଶୁ ଏବେ ସଙ୍ଗୀ ହେବେ
ପୁଣି ଯାତ୍ରା ଶେଷରେ;
ସ୍ୱର୍ଗରେ ବିଶ୍ରାମ ଦେବେ ଆପଣାର ପାଶରେ । ୬ ।
ଆସ ଆନନ୍ଦ ହୋଇ ପ୍ରଭୁ ପ୍ରଶଂସା ଗାଇ,
ଯେହେତୁ ଚିରସ୍ଥାୟୀ
ତାଙ୍କ କୃପା ଅଟଇ । ୧ ।
ଜଗତ ସେ ଆଦ୍ୟରେ
ପୂର୍ଣ୍ଣ କଲେ ଦୀପ୍ତିରେ, ଯେହେତୁ ଚିରସ୍ଥାୟୀ
ତାଙ୍କ କୃପା ଅଟଇ । ୨ ।
ସମସ୍ତଙ୍କୁ ପାଳନ
କରନ୍ତି ଦିନୁ ଦିନ, ଯେହେତୁ ଚିରସ୍ଥାୟୀ
ତାଙ୍କ କୃପା ଅଟଇ । ୩ ।
ଅରଣ୍ୟେ ସେ ଆଶିଷ କଲେ ଯାକୁବ ବଂଶ,
ଯେହେତୁ ଚିରସ୍ଥାୟୀ
ତାଙ୍କ କୃପା ଅଟଇ । ୪ ।
ଦେଖି ଆମ୍ଭ ଦୁଃଖକୁ
କୋଳୁଁ ଦେଲେ ପୁତ୍ରଙ୍କୁ,
ଯେହେତୁ ଚିରସ୍ଥାୟୀ
ତାଙ୍କ କୃପା ଅଟଇ । ୫ ।
ଏଣୁ ଗାଇବା ନିତି ତାଙ୍କ ପ୍ରଶଂସା ସ୍ତୁତି,
ଯେହେତୁ ଚିରସ୍ଥାୟୀ
ତାଙ୍କ କୃପା ଅଟଇ । ୬ ।
ଆସ ଆସ ହେ ସକଳ ପିଲାପିଲି,
ଆସ ଆସ ହୋଇ ଏକ ମେଳି । ଘୋଷା ।
ଡାକୁଛନ୍ତି ତ୍ରାତା ସ୍ନେହ କରି,
ନ କରିବେ ତୁଚ୍ଛ ପିଲା ବୋଲି । ୧ ।
ତାଙ୍କ କୋଳେ ବସ ସ୍ଥାନ ମାଡ଼ି,
ଦେବେ ସେହି ଆଶୀର୍ବାଦ ଢାଳି । ୨ ।
ଧ ।ର୍ମିକ ହୁଅ ହେ ତାଙ୍କ ପରି,
ଛାଡ଼ ମିଥ୍ୟା ହିଂସା କ୍ରୋଧ କଳି । ୩ ।
ପିଲାକାଳୁ ଶାମୁୟେଲ ପରି
ତାଙ୍କ ଡାକ ଶୁଣ ଯତ୍ନ କରି । ୪ ।
ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ସର୍ବଦା ଭୟ କରି ସେବା କର ଓବଦୀୟ ପରି । ୫ ।
ତେଣୁ ପ୍ରଭୁଙ୍କର କୃପାବାରି
ସ୍ରୋତ ମତେ ଯିବ ପଛେ ଚାଲି । ୬ ।
କର ପିଲାପିଲି ଧର୍ମ ସାଧନ,
ଏ ଶୁଭ ନବ ଯୌବନେ କର ପ୍ରଭୁ ଭଜନ । ଘୋଷା ।
କର ତୁମ୍ଭ ଯୁବାକାଳେ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କୁ ମନରେ
ନ ହୁଅ ବିସ୍ମରଣ ଦିନେ ହେବ କଲ୍ୟାଣ ଯାବଜ୍ଜୀବନ;
ଯେଣେ ଗଲେ ତେଣେ ପଡ଼ୁଥିବ କୃପା-କିରଣ । ୧ ।
ଯୀଶୁ ତ୍ରାଣକର୍ତ୍ତା ପ୍ରତି ରଖ ପ୍ରେମ ଭକ୍ତି ନିତି ସମର୍ପି ଦେହ ପ୍ରାଣ ମତି
ସେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଶୁଭ୍ର ବସନ;
ଦିଶେ କି ମନୋରଞ୍ଜନ କଲେ ତା ପରିଧାନ । ୨ ।
ସ୍ୱର୍ଗୀୟ କପୋତ ପ୍ରତି କର ହେ ନିତ୍ୟ ବିନତି
କରନ୍ତୁ ମନେ ଅବସ୍ଥିତି ହେବ ପ୍ରସନ୍ନ ଜ୍ଞାନ ଲୋଚନ;
ମିଳିବ ଶାନ୍ତି ପ୍ରବୋଧ, ମନ ହେବ ନୂତନ । ୩ ।
କର ବିଦ୍ୟା ଜ୍ଞାନ ଧନ ଯୌବନରେ ଆୟୋଜନ ଜ୍ଞାନ କରେ ଉଚ୍ଚେ ଆହ୍ୱାନ
ବିଦ୍ୟା ରତନ କର ଯତନ;
ହେଉ ତା ତୁମ୍ଭର ରମଣୀୟ ଶିରୋଭୂଷଣ । ୪ ।
ଯୌବନେ ସର୍ବ କୁପଥ ତ୍ୟାଗ କରି ହୁଅ ରତ
ଧ ର୍ମ ସେବାରେ ଅବିରତ
ହେବ ଦୀର୍ଘାୟୁ, ମିଳିବ ଆଉ;
ଇହଲୋକେ କୃପାଦାନ ପରଲୋକେ ଜୀବନ । ୫ ।
ଆସ ପିଲାମାନେ ସାଧୁ କୂଳରେ
ମିଳିବା ଏ ସ୍ଥାନେ ସଣ୍ଡେସ୍କୁଲରେ
ପ୍ରଭୁ ଏହିଠାରେ ଦେଖା ଦିଅନ୍ତି,
ଆମ୍ଭ ମାଗିବାରେ ପାଶେ ନିଅନ୍ତି । ୧ ।
ସଣ୍ଡେସ୍କୁଲରେ ଥାଇ ଜ୍ଞାନ ପାଇବା
ତ୍ରାଣଜ୍ଞାନ ପାଇ ଗୀତ ଗାଇବା ।
ଆସ ପିଲାମାନେ ଆଜ୍ଞା ହେବାରେ
ମିଳିବା ଏ ସ୍ଥାନେ ସ୍କୁଲ- ସେବାରେ,
ଯୀଶୁ ଏହିଠାରେ ଆଶ୍ରା ଦିଅନ୍ତି,
ତାଙ୍କୁ ମାନିବାରେ କୋଳେ ନିଅନ୍ତି । ୨ ।
ଆସ ପିଲାମାନେ ଆଶ୍ରା ନେବାରେ
ମିଶିବା ଏ ସ୍ଥାନେ ଆତ୍ମା ସେବାରେ,
ଆତ୍ମା ଏହିଠାରେ ଶିକ୍ଷା ଦିଅନ୍ତି,
ବିଧି ଅନୁସାରେ ବାଟେ ନିଅନ୍ତି । ୩ ।
ଆସ ସର୍ବେ ବିଶ୍ୱଜନ ତୋଳି ଜୟ କେତନ
କର ଉଲ୍ଲାସେ ପ୍ରଣାମ ଶିଶୁ ଯୀଶୁ ଚରଣ । ଘୋଷା ।
ବେଥେଲିହିମ ଆକାଶେ ନବ ତାରା ବିକଶେ,
ଦେଖ ଦୀନହୀନ ବେଶେ ସୁପ୍ତ ବିଶ୍ୱ ରାଜନ । ୧ ।
ଆସି ଧରା ପାପମୟ ତ୍ୟଜି ଗୌରବ ସ୍ୱର୍ଗୀୟ
କଲେ ଈଶ୍ୱର ତନୟ ଦୁଃଖୀ ଦୁଃଖ ବରଣ । ୨ ।
ସୁପଣ୍ଡିତ ତିନି ଜଣ କରି ମାନ ବିସର୍ଜନ
ହୋଇଣ ନତ ଆନନ ପାଆନ୍ତି ଦରଶନ । ୩ ।
ଆସ ଆଜି ପୁରବାସୀ ଯେତେ ମୁକ୍ତି ଅଭିଳାଷୀ
ଅତୀତ ସଂଶୟ ନାଶି କର ଈଶ ବନ୍ଦନ । ୪ ।
ମଙ୍ଗଳ ମଙ୍ଗଧାରୀ
ଆନନ୍ଦେ ଭରି, ମୋ ଜୀବନ ତରୀ;
(ଏବେ) ଭାସିଯାଉ ଅନନ୍ତ ସ୍ରୋତେ, ହେ ଭବକାଣ୍ଡାରୀ ।
ନାହିଁ ଅନ୍ୟେ ଗତି ଜାଣେ ମନ୍ଦ ମତି ତୋଫାନରେ ଭୀତି ଜାଗେ ନିତି ନିତି,
କର ରିଷ୍ଟ ପାରି, ଆହେ ବିପଦହାରୀ । ୧ ।
ହେଲା ଲକ୍ଷ୍ୟଚ୍ୟୁତି ଭଗନ ପ୍ରତୀତି,
ପାଏନା ଶକତି ମୁହିଁ ମନ୍ଦମତି,
ନିଅ ମୋର ତରୀ, ଆହେ ମଙ୍ଗଧାରୀ । ୨ ।
ଉତ୍ତାଳ ତରଙ୍ଗ କରାଳର ବ୍ୟଙ୍ଗ ମୋହ ରସ ରଙ୍ଗ ତୁଟୁ ସବୁ ସଙ୍ଗ,
ପ୍ରୀତି ଶାନ୍ତି ଭରି କର ସାଗର ପାରି । ୩ ।