ମରିଛନ୍ତି ଯୀଶୁ ଆମ ପାଇଁ
କାଲବରୀ
କୃଶରେ ରକ୍ତ ଦେଇ
ମୋର ପାଇଁ ଆଉ ତୁମରି ପାଇଁ | ୦|
ପାହୁଁ ଫେରିବା ସମୟ ଏହି, ଆଉ ଡେରି ନକରି ଭାଇ
ଡାକୁଛନ୍ତି ଯୀଶୁ ଆତୁର ହୋଇ … ହାଲିଲୁୟା,| ୧|
ଆସୁଛନ୍ତି ଦେଖ ଆକାଶେ ସେହି
ବିଶ୍ଵାସୀମାନଙ୍କୁ ନେବା ପାଇଁ
ଜାଗ୍ରତରେ ରୁହ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇ … ହାଲିଲୁୟା . |୨|
ଏହି ଦୁନିଆରେ ରହିବା ନାହିଁ
ନୂଆ ଦୁନିଆକୁ ଯିବା ପଳାଇ
ମୃତ୍ୟୁ କି କ୍ରନ୍ଦନ ସେଠାରେ ନାହିଁ … ହାଲିଲୁୟା |୩|
ଏହି ଶୁଭ ସନ୍ଧ୍ୟାର କୋଳେ ଆସ ଆହେ ଦୟାମୟ
ଜାଳିଛୁ ଆମେ ଭକତି ଦୀପାଳି
ଅରଚନା ତୁମେ ନିଆ ( ଘୋଷା)
ଉଦଯୋଗୀ ପ୍ରାଣର ମୂର୍ଜନା ଆଜି ତୁମେ
ମଉଳା ମନର ପ୍ରେରଣା ପ୍ରଭୁ ତୁମେ
ତୁମରି ଇଙ୍ଗିତେ ଚାଲିବୁ ଆମେ
ପଥ ଦେଖାଅ ହେ ଜ୍ୟୋତିର୍ମୟ | ୧|
ରକତ ଝରାଇ ମୁକ୍ତି ସାଧିଲ ତୁମେ
କଳୁଷିତ ଆମ ଆତ୍ମା ଧୋଇଲ ପ୍ରେମେ
ଗାଇବୁ ତୁମରି ବିଜୟୀ ଗୀତି
ଖୋଲି ଦିଅ ପଥ ହେ ପ୍ରେମମୟ … (୨)
ହାଲିଲୁୟା ହୋଶାନ୍ନା ହାଲିଲୁୟା ହୋଶାନ୍ନା
ଏହି ଗୀତ ଗାଇ ଆମେ କରିବୁ ବନ୍ଦନା । (ଘୋଷା)
ସେ ଯେ’ ଆମ ତ୍ରାଣକାରୀ ଜୀବନ କରତା
ସେ ଯେ’ ଆମ ଦୁଃଖହାରୀ ବିଶ୍ୱ ନିୟନ୍ତା ।
ଜୀବନେ ଯାହା ପାଇଛୁ ସବୁ ତାଙ୍କରି କରୁଣା
ଏହି ଗୀତ ଗାଇ ଆମେ କରିବୁ ବନ୍ଦନା
ଆସ ଯେତେ ଭକ୍ତଗଣ ଦିଅ ଧନ୍ୟବାଦ | ୧|
ପ୍ରଭୁ ନାମେ ଭକ୍ତି ଚିରେ ଘେନ ଆଶୀର୍ବାଦ
ପରମ ପିତା ଘେନିଲେ ଆମ ଜୀବନ ଯାତନା
ଏହି ଗୀତ ଗାଇ ଆମେ କରିବୁ ବନ୍ଦନା ( ୨ ଥର) | ୨|
ପ୍ରତିଦିନ ଯୀଶୁ ମମ ପାପ ମୋର ତୁମ ଦେହେ
ଦେଉଛି ଆଘାତ କଣ୍ଠକ ସମ । (ଘୋଷା)
କେତେ ଥର ମୁହଁ କହିଛି ତୁମକୁ ଅବାଟରେ ଯିବି ନାହିଁ
କଥା ମୋର କିନ୍ତୁ ପାରି ନାହିଁ ରଖି ଛଳନାରେ ଭୁଲିଯାଇ
ହଜା ମେଷ ଆସିଛି ମୁଁ ଅନୁତାପ ଲୁହ ମୋର
ଢ଼ାଳୁଛି ଚରଣେ ନଇବେଦ ସମ | ୧|
ବିପଥେ ଗଲେ ମୁଁ ତୁମରି ଆଖିରେ କେତେ ଲୁହ ବହିଯାଏ
କରୁଛି ଶପଥ ଦେବି ନାହିଁ, ଦୁଃଖ ଜୀବନର ଶେଷ ଯାଏ
ମୁକୁଳା ମୋ ଅନ୍ତର ଆସି ପ୍ରଭୁ ସାଥୀ ମୋର
କରୁଣା ଟିକକ ମୋର ନିବେଦନ |୨|
ବର୍ଷିବ ଆଶିଷ ବାରୀ ଯୀଶୁଙ୍କ ପ୍ରତିଜ୍ଞାତ
ଉଦ୍ଦୀପନା ଜାଗରିବ ତ୍ରାତାଙ୍କ ସେ ପ୍ରେରିତ |୧|
ଆଶିଷ ବୃଷ୍ଟି ଚାହୁଁ ଆଶିଷ ବୃଷ୍ଟି
କୃପାବିନ୍ଦୁ ହି ଚାହୁଁ ନା ମାଗୁ ପ୍ରଚୁର ବୃଷ୍ଟି (ଘୋଷା)
ବର୍ଷିବ ଆଶିଷ ବାରୀ ପୁନଃ ଜାଗରଣରେ
ଶୁଭେ ବରଷାର ଧ୍ବନୀ ଗିରି ଉପତ୍ୟକାରେ | ୨|
ବରଷୁ ଆଶିଷ ବାରି ତବ ବାକ୍ୟ ପ୍ରକାରେ
ଢ଼ାଳିଦିଅ ଜାଗରଣ ଆମ ସମସ୍ତ ପରେ |୩|
ଆଶିଷ ବରଷା ଢ଼ାଳିଦିଅ, ଆଜି ହେ ପ୍ରଭୁ
ଡାକୁଅଛୁ ଆହେ ଯୀଶୁ ମାନୁଛୁ ପାପ ସବୁ |୪|
ଝରାଅ ପ୍ରଭୁ ସ୍ଵଗୀୟ ଝରି ମରୁମୟ ମୋ ଜୀବନରେ,
ସରସ ହେଉ ନିରସ ପ୍ରାଣ, ତୁମରି ସେ ରେ ଝରେ । (ଘୋଷା)
କଲବରୀର ଶୋଣିତ ଝର, ବହୋଅ ପ୍ରଭୁ ଅନ୍ତରେ ମୋର,
ପାପ କଳୁଷ ମୋ ଯାଉ ଦୂରେ, ତୁମରି ପୂତ ଶୋଣିତ ଧାରେ ।୧।
ତୁମେ ହେ ଜୀବନ୍ତ ଜଳସ୍ରୋତ, ହୁଅ ମୋ ଅନ୍ତରେ ପ୍ରବାହିତ
ଜୀବନ ପାଏ ମୁଁ ତୁମଠାରେ, ଆସ ଯଦି ତୁମେ ମୋ ଅନ୍ତରେ ।୨।
ତୁମେ ହେ ପ୍ରେମର ନିରିଝର, ଶାନ୍ତି, ଆନନ୍ଦ ପାରାବାର
ହୃଦୟ ଉଛୁଳି ଉଠୁ ସଦା ସେ ପ୍ରେମ, ଶାନ୍ତି ଆନନ୍ଦ ଝରେ । ୩ ।
ଯୀଶୁ ହେ ଅମୃତ ପାରାବାର, ଜୀବନ ମୋ ଏକ କ୍ଷୁଦ୍ର ଝର
ମିଳାଅ ଏ ଜୀବନ ତୁମରେ, ରେ ଦିନ ତୁମ ବାରିରେ |୪|
ଯୀଶୁ ବିନା କିଏ ଜୀବନ ଦେଇଛି,
ଶତ୍ରୁକୁ କ୍ଷମା ଦେଇ
ଯୀଶୁ ବିନା କିଏ ଉଠାଇ ପାରିଛି,
ମୃତିକୁ ଜୀବନ ଦେଇ (ଘୋଷା)
ପକ୍ଷାଘାତ, କୁଷ୍ଠି, ଅନ୍ଧ, ଛୋଟା, କାଲ
ନିମିଷକେ ଛୁଇଁ ଯୀଶୁ କଲେ ଭଲ ।
ଚାରି ଦିନ ମଢ଼ା ଯୀଶୁଙ୍କ ଡାକରେ,
ଉଠିଲା ଜୀବନ ପାଇ (ଭାଇ)ଯୀଶୁ ବି
। ବିନା କିଏ ସତ୍ୟ, ଧର୍ମ ପଥ ଦେଇଅଛି ଦେଖାଇ ।୧।
ପାପୀ ପାପ ବହି କୁଶେ ବଳି ହେଲେ
ପ୍ରେମରେ ପାପୀଙ୍କୁ ମୁକ୍ତି ଦାନ କଲେ ।
ତିନି ଦିନ ପରେ କବର ଫିଟାଇ
ଉଠିଲେ ଜୀବନ ପାଇ (ଭାଇ)
ଯୀଶୁ ବିନା କିଏ ବଂଚି ଉଠିଅଛି ମରଣକୁ ହଟାଇ |9|
ଏ ନୁହେଁ କାହାଣୀ ଅବା କଳନା
ଇତିହାସ କହେ ଏ ସତ୍ୟ ଘଟଣା।
ବିଜ୍ଞାନ ମୁଣ୍ଡ ନୁଆଁଇ ଦେଇଛି,
ଯୀଶୁଙ୍କ ସତ୍ୟତା ପାଇଁ (ଭାଇ)
ଯୀଶୁ ବିନା କିଏ ପ୍ରଭୁ ହୋଇପାରେ ମାନବର ପୂଜା ପାଇଁ ।୩।
ଆହେ ବିଶ୍ବ କରତା ଆସ,
ଆସ ବାରେ ମମ ହୃଦୟରେ ।
ନୂଆ ଅନୁଭବ ଦିଅ ମୋ ଜୀବନେ
ପ୍ରଭୁ ହେ ତବ ଆଗମନରେ । (ଘୋଷା)
ଭାଗି ଚୁରି ମମ କଳୁଷ ଜୀବନ,
ନୂଆ କରି ଗଢି ତୁମ ରୂପରେ ।
ନୂଆ ଜନମର ଅନୁଭବେ ପ୍ରାଣ,
ଉଛୁଳି ଉଠୁ ଆଜି ଆନନ୍ଦରେ |୧|
ଦିଅ ପ୍ରଭୁ ଏକ ନୂତନ ହୃଦୟ,
ନୂତନ ସୃଭାବ ମୋ ଜୀବନରେ ।
ତୁମରି ଜୀବନ ଦିଅ ମୋ ଜୀବନେ,
ଦେଖାଇବି ଯେହ୍ନେ ଏ ମରତରେ |9|
କରେ ଦିଅ ମୋ ତବ ଜୟ ଗୀତି
ହୃଦୟେ ଭରୁ ତବ ମହା ପ୍ରେମରେ ।
ବିଜୟୀ ଜୀବନ ଦିଅ ପ୍ରଭୁ ସଦା,
ସ୍ଥିର ରଖ ତୁମ ବିଶ୍ବାସରେ |୩|
ଚଳାଅ ଜୀବନ ତୁମରି ପଥରେ,
ରହି ସଦା ମମ ହୃଦୟରେ ।
ପହଂଚାଅ ଶେଷେ ସରଗ ସିୟୋନେ,
ଏହି ଜୀବନର ପର ପାରେ |୪|
ଯୀଶୁ ପଥ, ଯୀଶୁ ସତ୍ୟ, ଯୀଶୁ ହିଁ ଜୀବନ
ଯୀଶୁ ନାମ ଗାଇ ଗାଇ ବିତିଯାଉ ଦିନ |ଘୋଷା |
ମୋ ଗୀତିରେ ଭରି ଉଠୁ ମଧୁର ମୂଚ୍ଚନା
କଣ୍ଡ ମୋ ଝରିଯାଉ ତାଙ୍କରି ବନ୍ଦନା
ଯୀଶୁ ହାତ ପରଶରେ
ହସୁ ମୋ ପରାଣ | ୧ |
ଜୀବନର ଶେଷ ସଞ୍ଜ ସୃରି ତାଙ୍କ ନାମ
ଲଭିବି ମୁଁ ହୃଦୟରେ ଶକତି ଅସୀମ
ମଥା ରଖି ଯୀଶୁ ପାଦେ
ବଜିବି ନୟନ |9|
ମନେ ଧାୟୀ କେଡ଼େ ଶାନ୍ତି ମୋତେ ମିଳଇ
ମୋ ଦିନ ବିହନ ଯାଉଛି ବହି । ଘୋଷା।
ପରମ ପିତା ଗୃହରୁ ଅନ୍ତର ମୁଁ ହୋଇ
ଶୋକ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ସଂସାରେ ଅଛି ରହି,
ସମୟ ତା ଶୀଘ୍ରଗାମୀ ପକ୍ଷେ ମୋର ବହି
ଦିନୁ ଦିହ୍ନି ପାଖେ ନିଅଇ|1| କ୍ରମେ ଯାତ୍ରୀ ଯହୁଁ ବାସ ସମୀପ ହୁଅଇ,
ଦିନ୍ମ ଦିହେଁ ତାହା ଆନନ୍ଦ କି ନ ବଢ଼ଇ ?
ସେପରି ଆନନ୍ଦ ମୋ ଅନୁଭବ ହୁଅଇ,
ଦିନକୁ ସ୍ବପ୍ନ ମୁଁ ମଣଇ|2|
କି ପରମ ସେହି ସ୍ଵର୍ଗୀୟ ଧାମ ଅଟଇ ।
ତାହାକୁ ଉପମା ଦେବା ପାଇଁ ଆଉ ନାହିଁ,
ମାନବର ଜନମ ଯେ ସଫଳ ହୁଅଇ
ବାରେ ଦୃଷ୍ଟି ପଡ଼ିଲେ ତହିଁ|3|
ଯେ ମୋତେ କରିଲେ ପ୍ରେମ ନିଜ ପ୍ରାଣ ଦେଇ,
ଦେଖୁବି ତହିଁ ତାହାଙ୍କୁ ସମୀପରେ ଥାଇ,
ମଣିବି ସବୁ କାମନା ସିଦ୍ଧ ବୋଲି ମୁହିଁ
ଦର୍ଶନେ ପରିତୃପ୍ତ ହୋଇ I4I
ପାଇବି ଯେଉଁ କାଳରେ ତାଙ୍କ ଭେଟ ମୁହଁ
ଅକଥ୍ୟ ଆନନ୍ଦ ମନେ ଜନ୍ମିବ କି ନାହିଁ ?
ପଡ଼ିବି ଚରଣେ ପ୍ରେମ ଅଶୁ ବରଷାଇ,
ବଚନ ତ ସ୍ମରିବ ନାହିଁ I5I
ନିତ୍ୟ ଆନନ୍ଦ ହରଷ ମନ ମ ପାଇ
ଗତ ଦୁଃଖକୁ ମଣିବି ସ୍ବପ୍ନ ପରି ମୁହିଁ,
ପରମାନନ୍ଦ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ସମୀପରେ ରହି
କାଟିବି ଚିରକାଳେ ମୁହ |6|