ଯୀଶୁ ସୁନ୍ଦର !
ଜୀବନେଶ୍ବର !
ଧନ୍ୟ ତୁମ ନାମ, ଧନ୍ୟ ପ୍ରେମ ତୁମର (ଘୋଷା)
ତୁମେ ମୋ ପ୍ରାଣ-ଧନ, ଶକ୍ତି ସମ୍ପରି ଜ୍ଞାନ
ତୁମରି ବିହୁନେ ଆନ କି ଅଛି ମୋର…(୩ଥର) || ୧ ||
ମୋର ମୁକତି ଲାଗି ସରଗ ସୁଖ ତ୍ୟାଗୀ
କ୍ରଶୀୟ ମରଣ ଭୋଗୀ କଲ ନିଜର (୩ଥର) || ୨ ||
ମୁଁ ଛାର ଦୀନହୀନ; କି ଦେବି ପ୍ରତିଦାନ
ଯୁଗେ ଯୁଗେ ଗାଇବି ମୁଁ ଗୁଣ ତୁମର (୩ଥର) || ୩ ||
ତୁମରି ପଦେ ମତି, ରଖ ହେ ପ୍ରାଣପତି,
ଜୀବନେ ମରଣେ ସାଥି, ହୁଅ ମୋହର (୩ଥର) || ୪ ||
ଯୀଶୁ ମୋର ପ୍ରିୟତମ..ପ୍ରଭୁ ମୋର ପ୍ରିୟତମ..ଦଶ ସହସ୍ର ମଧ୍ୟରେ
ସେ ମୋହର ମୁଁ ତାଙ୍କର ଏ ଅଳୀକ ଜଗତରେ (ଘୋଷା)
ଆପଣାର ପଲ ନେଇ ଚରାନ୍ତି ଫୁଲ ବନରେ
ସେ ପଲର ପାଳକଙ୍କୁ ପାଇଛି ମୁଁ ଜୀବନରେ…|| ୧ ||
ଯାହା ପାଇଁ ଗଳି କନ୍ଦି ଖୋଜି ବୁଲି ମୁଁ ପଚାରେ
ପାଇଗଲେ ଅନ୍ତଃପୁରୁ ତାହାକୁ ଧରି ଓଗାଳେ…|| ୨ ||
ପ୍ରିୟ ମୋର କି ସୁନ୍ଦର ଦେଖିବାକୁ ମନୋହର
ସେହି ଏକା ଶାରୋଣର ଗୋଲାପ ଫୁଲଟି ମୋର…|| ୩ ||
ଯିହୋବା ନାମ ତୁମ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନାମ
କରୁ ପ୍ରଶଂସା ତୁମ ମହିମା ହେଉ ତୁମ (ଘୋଷା)
ମୋଶାଙ୍କ ଡାକ ଶୁଣିଲ ମାନ୍ନା ବରଷାଇ ଦେଲ
ଡାକୁଛୁ ଆମେ ପ୍ରଭୁ ତୁମେ ଆମ ଆଶ୍ରୟ || ୧ ||
ଏଲିୟଙ୍କ ଡାକ ଶୁଣିଲ ଅଗ୍ନିରେ ଉତ୍ତର ଦେଲ
ଡାକୁଛୁ ଆମେ ପ୍ରଭୁ ତୁମେ ଆମ ଆଶ୍ରୟ || ୨ ||
ଦାନିୟେଲଙ୍କ ଡାକ ଶୁଣିଲ ସିଂହ ମୁଖ ବନ୍ଦ କଲ
ଡାକୁଛୁ ଆମେ ପ୍ରଭୁ ତୁମେ ଆମ ଆଶ୍ରୟ || ୩ ||
ହାନ୍ନାଙ୍କ ଡାକ ଶୁଣିଲ ରୁଦ୍ଧ ଗର୍ଭ ଫିଟାଇଦେଲ
ଡାକୁଛୁ ଆମେ ପ୍ରଭୁ ତୁମେ ଆମ ଆଶ୍ରୟ || ୪ ||
ରଖୁଛି ହେ ମୋ ଜୀବନ,
ପ୍ରିୟ ପ୍ରଭୁ ତୁମୋ ପାଦ ତଳେ
ପାପର ନିଆଁ ଜୀବନେ ନେଇ
ମୋ ଜୀବନ ଆଜି ଜଳେ — ୦
ମରୀଚିକା ନିରାଶା ଯେ,
ଭରିଛି ଏ ଧରା କୋଳେ
ଆଶା ମୋତେ ଦିୟ ପ୍ରଭୁ,
ତୁମ ବାହୁ ଛାୟା ତଳେ
ଯହିଁ ଚିର ଶାନ୍ତି ମିଳେ
ଜାଣିଛି ମୁଁ ପିତା ତୁମେ,
ବାଟ ମୋର ଅଛ ଚାହିଁ
ତୁମ ଦୟା କ୍ଷମା ପାଇଁ,
ଫେରିଛି ମୁ ଅଶ୍ରୁ ଜଳେ
ନିୟ ମୋତେ ତୁମୋ କୋଳେ
ରାଜାମାନଙ୍କ ରାଜାଙ୍କ ଧନ୍ୟବାଦ କର,
ପ୍ରଭୁମାନଙ୍କ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଧନ୍ୟବାଦ କର…ଧନ୍ୟବାଦ କର (ଘୋଷା)
ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ସମାଜରେ ତାଙ୍କ ପ୍ରଶଂସା ଗାନ କର
ଲୋକମାନଙ୍କ ସାକ୍ଷାତରେ ତାଙ୍କ ମହିମା ଗାନ କର
ଦେବମାନଙ୍କ ଦେବଙ୍କ ଧନ୍ୟବାଦ କର
ପରାକ୍ରମୀ ପ୍ରଭୁଙ୍କର ଧନ୍ୟବାଦ କର
ଧନ୍ୟବାଦ କର…ଧନ୍ୟବାଦ କର…|| ୧ ||
ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ପ୍ରାଙ୍ଗଣରେ ତାଙ୍କ ଗୁଣାନୁବାଦ କର
ତାହାଙ୍କ ପବିତ୍ର ତମ୍ବୁରେ ଗଉରବ କୀର୍ତ୍ତନ କର
ମହାମହିମ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଧନ୍ୟବାଦ କର
ସୈନ୍ୟାଧିପତି ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଧନ୍ୟବାଦ କର
ଧନ୍ୟବାଦ କର…ଧନ୍ୟବାଦ କର…|| ୨ ||
ସକଳ ଆଖି ଆଜି କୁଶୋପରେ
କି ମହାପ୍ରେମ ଘେନି ସେ ରକ୍ତ ଝରେ
ବଞ୍ଚିବାକୁ ଚାହେଁ ଯେ ଜୀବନରେ
କେବଳ ତାହାରି ପାଇଁ ସେ ରକ୍ତ ଝରେ (ଘୋଷା)
ପ୍ରାଣ ରକ୍ଷା କରିବାକୁ ଯେ ଚାହିଁବା
କେବଳ ସିନା ସେ ପ୍ରାଣ ହରାଇବା
ଆପଣା କୁଶ ଘେନି ଯିବାକୁ ହେବ
ନିଜକୁ ଅସ୍ବୀକାର କରି ଅନ୍ତରେ
କି ମହାଶକ୍ତି ଘେନି ! ( ୨ ଥର) ||୧||
ଧନୀ ହେଲେ ହେଁ ନିଜେ ଦରିଦ୍ର ହେଲେ
କି ମହା ଅନୁଗ୍ରହ ସେ ଆଜି କଲେ
ଅନୁଗ୍ରହ ଧନେ ହୁଅ ଧନବାନ
ଯେ ଧନ କେହି ଚୋରି କରି ନ ପାରେ
କି ମହାଧନ ଘେନି ! ( ୨ ଥର) || ୨ ||
ରାଜା ହୋଇ ସେ ପିନ୍ଧିଲେ କଣ୍ଟା ମୁକୁଟ
ନୀରବେ ସହିଲେ ସେ କୋରଡ଼ା ଛାଟ
ନୀରବେ ସହିଲେ ସେ ଦାରୁଣ ପ୍ରେକ
ତଥାପି ଅସ୍ୱୀକାର କଲେ ପିତର
ଆମେ ବି କରୁ ନାହୁଁ କି ବାର ବାର ?
କି ମହାପ୍ରେମ ଘେନି ! ( ୨ ଥର) || ୩ ||
ସମର୍ପିବି ଯୀଶୁ ପାଦେ ଯାହା ଅଛି ମୋହର
କରିବି ମୁଁ ପ୍ରେମ ତାଙ୍କୁ ଶକ୍ତି ଦେଇ ମୋହର || ୧ ||
ସବୁ ମୁଁ ଦେବି, ସମର୍ପି ଦେବି
ପ୍ରିୟ ଯୀଶୁ ପାଦେ ତୁମ ସମର୍ପି ଦେବି (ଘୋଷା)
ସବୁ ଦେବି ଯୀଶୁ ପାଦେ ନତ ହେବି ଚରଣେ
ଲୋଡ଼ା ନାହିଁ ପୃଥିବୀର ସୁଖ ଯେତେ ଜୀବନେ || ୨ ||
ସବୁ ଦେବି ତୁମ ପାଦେ କର ଯୀଶୁ ତୁମର
ତବ ପୂଣ୍ୟ ଜ୍ଞାନ ଦାନେ ହୁଅ ତୁମେ ମୋହର ||୩||
ସବୁ ଦେବି ଯୀଶୁ ପାଦେ ଦେବି ମୋର ସର୍ବସ୍
ରଖି ପ୍ରାଣ ପ୍ରେମେ ତୁମ ଢାଳିଦେଇ ସର୍ବସ୍ || ୪ ||
ସବୁଦେବି ଯୀଶୁ ପାଦେ ଘେନି ପୂଣ୍ୟ ଆଲୋକ
ପରିତ୍ରାଣ ଆନନ୍ଦରେ ଗାଇବି ଜୟ ଗୀତ ||୫||
ସରଗ ନନ୍ଦନ ଆଜି….ଅପରାଧୀ ବେଶ ସାଜି
ଗଗଥା ପଥେ କାନ୍ଧ କୁଶ ନେଇ ଯାଉଛନ୍ତି ପାପ ବହି (ଘୋଷା)
ଅଧୀର ଆବେଗେ ପାପିନୀ କହେ
କ୍ଷମିଲେ ଯେ ପାପ ତାର
ନିରିଦୋଷ ହୋଇ ସେହି ପୁଣି ଆଜି
ବହେ ପାପୀ ପାପ ଭାର
ଈଶ୍ବର ନନ୍ଦନ ନିଃସଙ୍ଗ ଯେ ଆଜି
ପାଶେ ତାର ନାହିଁ କେହି ( ୨ ଥର) || ୧ ||
ଝୁଣ୍ଟି ଦେଇ ପାଦ କୁଶର ଭାରେ
ଶିର ହୁଏ ସଂକୁଚିତ
ବୁଜି ଦେଇ ଆଖି ପିତର କାନ୍ଦେ
କାନ୍ଦ ବାଟୀମୟ ଅନ୍ଧ,
ଅନ୍ଧ ଆଖି ତା’ର ଖୋଲି ଅଛି ଯିଏ,
ତା’ର ପୁଣି ଦଶା ଏହି ( ୨ ଥର) || ୨ ||
କୋରଡ଼ାର ମାଡ଼ ଶିଆର ଟାଣି
କୋମଳ ପୃଷ୍ଠ ଦେଶେ
କାନ୍ଦି ଉଠେ ନାରୀ ଦେଖି ଏ ଦୁଃଖ
ପଥରର କୋହ ଆସେ
ତଥାପି କୋମଳେ ଯାଆନ୍ତି କହି
ସାନ୍ତନା ବାଣୀ ସେହି ( ୨ ଥର) || ୩ ||
ସଦାପ୍ରଭୁ ମୋର ପ୍ରତିପାଳକ
ସଦାପ୍ରଭୁ ମୋର ପ୍ରିୟପାଳକ
ଅଭାବ ମୋହର ହେବ ନାହିଁ
ହେବ ନାହିଁ, ହେବ ନାହିଁ (ଘୋଷା)
ତୃଣମୟ ସ୍ଥାନରେ ଶୟନ କରାନ୍ତି ।
ସ୍ଥିର ଜଳ ପାଖେ ପାଖେ କଢ଼ାଇ ନିଅନ୍ତି
ସେ ମୋ ପ୍ରାଣକୁ ସୁସ୍ଥ କରନ୍ତି
ଧର୍ମ ପଥେ ମୋତେ କଢ଼ାଇ ନିଅନ୍ତି || ୧ ||
ମୃତ୍ୟୁଚ୍ଛାୟା ପଥରେ କରିଲେ ଗମନ
ଆପଦକୁ କେବେହେଲେ କରିବିନି ଭୟ
ତୁମେ ସହବଢୀ ତୁମେ ମୋର ସାଥୀ
ସାନ୍ତନା ମୋହର ପ୍ରଭୁ ତୁମ ଯଷ୍ଟି || ୨ ||
ଶତୃଗଣ ସମୁଖେ ମେଜ ସଜାଇଛି
ତଇଳ ଢ଼ାଳି ମସ୍ତକ ସିକ୍ତ କରିଅଛୁ
ପାନ ପାତ୍ର ମୋର ଉଛୁଳି ପଡୁଛି
ମଙ୍ଗଳ, ଦୟା ମୋ ହେବ ଅନୁବର୍ତ୍ତୀ
ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଗୃହ ମୋ ହେବ ନିବାସ
ଚିରକାଳ ତହିଁ କରିବି ବାସ || ୩ ||
ସାଗରୁ ଗଭୀର ଆକାଶରୁ ଉଚ୍ଚ ( ୨ ଥର)
ଯୀଶୁ ତୁମ ପ୍ରେମ ଅସୀମ
ଗାଇ ଗାଇ ସେହି ନାମ, ଭଜି ଭଜି ତୁମ ପ୍ରେମ
ବିତିଯାଉ ଏହି ଜୀବନ (ଘୋଷା)
ଅପବ୍ୟୟୀ ପୁତ୍ର ପରି ବୁଲୁଥିଲି
ହୋଇ ବାଟବଣା ଦିନେ ମେଷ ମୁଁ ତୁମରି
ପାଦରେ ପାଦୁକା ହାତ ମୁଦି ଦେଇ
ନୂଆଁ ଏକ ଗୀତ ମୋର ଓଠ ଦେଲ ଭରି
ଗାଇ ରାତି ଦିନ ତୁମ ସ୍ତୁତି ଗାନ ( ୨ ଥର)
ବିତି ଯାଉ ଏହି ଜୀବନ
କରୁଥିବି ଜୟଗାନ ମନ ଉପବନେ ପ୍ରଭୁ
ଜାଳିଦିଅ ଆତ୍ମାଙ୍କ ଦାନ || ୧ ||
କହିଗଲ ତୁମେ ଆସି ନେଇ ଯିବା
ଚିରକାଳ ସାଥେ ତୁମ ସରଗେ ରଖିବା
ସେ ବାଟକୁ ଚାହିଁ ଜାଗିଅଛି ମୁହିଁ
ହୃଦୟ ମନ୍ଦିରେ ତୁମ ପ୍ରଦୀପ ସଜାଇ
ଲୋଡ଼ା ନାହିଁ ମୋର ଧନ ଜନ ମାନ
ବିତି ଯାଉ ଏହି ଜୀବନ
ପ୍ରଭୁ ତୁମ ପାପୁଲିର କୋମଳ ପରଶେ ମୋର
ଧନ୍ୟ ହେଉ ଏହି ଜୀବନ || ୨ ||