ହରିଣୀ ଯେମିତି ଜଳଧାରା ପାଇଁ ହୁଏ ଆକୁଳ
ପ୍ରଭୁ ସେମିତି ମୋ ପ୍ରାଣ ତୁମ ପାଇଁ ବ୍ୟାକୁଳ… (ଘୋଷା)
ଲୁହ ମୁଁ ପିଇଛି ଆକୁଳେ କାନ୍ଦିଛି, କେତେ ଦିନ ରାତି
ବାରବାର ଯେବେ ଲୋକେ ପଚାରନ୍ତି, ତୋ’ ପ୍ରଭୁ କାହାନ୍ତି ?
ମନ କାହିଁକିରେ ବିଚଳିତ, ହେଉ କିମ୍ପା ଏତେ ଶୋକାନ୍ଦିତ
ରଖିଥା ଭରସା ସେ ତୋର ସହାୟ, ସେ ତୋ ଈଶ୍ଵର || ୧ ||
ଢ଼ାଳିଦେବେ ତାଙ୍କ ପ୍ରେମ ଅନୁଗ୍ରହ ସିଏ ଦିବସରେ
ରାତିରେ ଗାଇବି ପ୍ରାର୍ଥନା ତୋଳିବି ତାଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ
ମନ କାହିଁକିରେ ବିଚଳିତ, ହେଉ କିମ୍ପା ଏତେ ଶୋକାନ୍ବିତ
ରଖିଥା ଭରସା ସେ ତୋର ସହାୟ, ସେ ତୋ’ ଈଶ୍ଵର || ୨ ||
ସର୍ବ ମଙ୍ଗଳମୟ, ସର୍ବ କରୁଣାମୟ,
ସର୍ବ ଅନ୍ତର୍ଯ୍ୟାମୀ ପିତା ସର୍ବ ଶକ୍ତିମାନ ପିତା, ଆହେ ଶାନ୍ତିଦାତା…..
ବନ୍ଦନା ଘେନ ଆମର ହେ ପ୍ରଭୁ ( ୨ ଥର)
ଗୌରବମୟ ପିତା ଆହେ ଶାନ୍ତିଦାତା
ପୂଜା ସ୍ତୁତି କରୁ ତୁମର (ଘୋଷା)
ତୁମେ କ’ ତୁମେ ‘କ୍ଷ’ ତୁମେ ଆଦି ଅନ୍ତ
ତୁମେ ପଥ, ତୁମେ ସତ୍ୟ, ତୁମେ ହିଁ ଜୀବନ୍ତ ( ୨ ଥର)
ତୁମ ବାକ୍ୟ ସୃଷ୍ଟି ହେଲା ଏ ଚାରୁ ମରତ
ତୁମରି ଏ କାରୁକାର୍ଯ୍ୟ ଅଟେ କି ବିଚିତ୍ର
ଧନ୍ୟ…ଧନ୍ୟ…ପିତା ଈଶ୍ଵର || ୧ ||
ସୀମାହୀନ ଆକାଶକୁ କରି ନିରୂପିତ
ସୂର୍ଯ୍ୟ ଚନ୍ଦ୍ର ତାରା ତହିଁ କରିଲ ସ୍ଥାପିତ
ଗିରିବନ, ପରବତ, ବାରିଧି ସମସ୍ତ
ବିଭବରେ କରିଦେଲ ଜଗତେ ମଣ୍ଡିତ
ଧନ୍ୟ…ଧନ୍ୟ… ପିତା ଈଶ୍ଵର || ୨ ||
ସ୍ଵର୍ଗ ଜୟଧ୍ବନି ମହାନନ୍ଦମୟ ପାପୀଙ୍କ ମନ ଫେରଣରେ,
ଦେଖ ପଥ ମଧେ ପିତା ଦୟାମୟ ନେଉଛନ୍ତି ପ୍ରେମାଲିଙ୍ଗନେ || ୧ ||
ଗୌରବ ଗୌରବ ଧ୍ବନି ସ୍ବର୍ଗରେ
ଗୌରବ ଗୌରବ ବୀଣା ଝଙ୍କାରେ
ମୁକ୍ତି ପ୍ରାପ୍ତ ସାଧୁ ଓ ଦୂତଗଣ
ମହାନନ୍ଦ କରନ୍ତି ଗାନ (ଘୋଷା)
ସ୍ଵର୍ଗ ଜୟ ଧ୍ବନି ଆନନ୍ଦ ମନେ, ବିପଥଗାମୀଙ୍କ ମିଳନେ
ଗୋଟିଏ ପ୍ରାଣୀ ଜୀବନ ପାଇଲେ, ନୂତନ ଜନମ ଗ୍ରହଣେ || ୨ ||
ସ୍ଵର୍ଗ ଜୟ ଧ୍ବନି କି ଆୟୋଜନ, ବିଜୟ ଗୀତି ଓ କୀର୍ତ୍ତନ
ମହାମୂଲ୍ୟ ପ୍ରାଣ ଜିଇଁଲା ଆହା, ଆଜି ଆସ କହିବା ତାହା || ୩ ||
ସ୍ତୁତି କର, ପ୍ରଶଂସା କର, ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କର…
ଈଶ୍ବରଙ୍କ ପବିତ୍ର ଧାମେ, ତାହାଙ୍କ ପ୍ରଶଂସା କର
ପରାକ୍ରମ ଭରା ଗଗନ ମଣ୍ଡଳେ, ତାହାଙ୍କ ପ୍ରଶଂସା କର
ସ୍ତୁତି କର, ପ୍ରଶଂସା କର, ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କର (ଘୋଷା)
ତୁରୀ ନାଦରେ ବୀଣାର ତାନରେ ସ୍ତୁତି କର ମହା ଆନନ୍ଦରେ
ନେବଲ ଝଙ୍କାରେ ଖଞ୍ଜଣୀର ତାଳେ
ନାଚି ନାଚି ତାଙ୍କ ସ୍ତୁତି କର
ଦାରା ବାଦ୍ୟ ସହ ବଂଶୀ ଧ୍ବନିରେ ତାହାଙ୍କ ପ୍ରଶଂସା କର || ୧ ||
ଅତୁଳନୀୟ ମହିମା ତାଙ୍କର କରତାଳ ସହ ସ୍ତୁତି କର
ତାହାଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ ବିକ୍ରମରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ
ସେଥିପାଇଁ ତାଙ୍କ ସ୍ତୁତି କର
ପ୍ରାଣବାୟୁଧାରୀ ଆହେ ସର୍ବପ୍ରାଣୀ ତାହାଙ୍କ ପ୍ରଶଂସା କର || ୨ ||
ସ୍ତୁତି ଆରାଧନା ଉର୍ବକୁ ଯାଏ ଆଶିଷ ସ୍ଵର୍ଗରୁ ତଳକୁ ଆସେ
ଯୀଶୁ ଆମର କେତେ ମହାନ ଦେଖ ଆମକୁ କରନ୍ତି ପ୍ରେମ
ହାଲେଲୁ… ହାଲ୍ଲିଲୁୟା…ହାଲେଲୁ…ହାଲିଲୁୟା || ୧ ||
ପ୍ରାର୍ଥନା ବିନତି ଊର୍ବକୁ ଯାଏ ଆଶିଷ ନେଇ ତଳକୁ ଆସେ
ଯୀଶୁ ଆମର କେତେ ମହାନ ଦେଖ ଆମକୁ କରନ୍ତି ପ୍ରେମ
ହାଲେଲୁ… ହାଲ୍ଲିଲୁୟା..ହାଲେଲୁ….ହାଲ୍ଲିଲୁୟା || ୨ ||
ସ୍ତୁତି ଆରାଧନା ଉପର ଜାତି ହି ଆଶିଷ୍ଟ ଲେକର୍ ନି ଆତୀ ହି
ପ୍ରଭୁ ହମାରା କିତନା ମହାନ୍ଦେ ଖୋ ହସେ କତା ହି ଫାର୍
ହାଲେଲୁ… ହାଲ୍ଲିଲୁୟା… ହାଲେଲୁ…ହାଲିଯା…|| ୧ ||
ପ୍ରାର୍ଥନା ବିତି ଉପର ଜାତି ହି ଆଶିଷ ଲେକର ନିଚେ ଆତି ହି
ପ୍ରଭୁ ହମାରା କିତନା ମହାନ୍ ଦେଖୋ ହସେ କତା ହୈ ପ୍ୟାର
ହାଲେଲୁ… ହାଲିଲୁୟା… ହାଲେଲୁ… ହାଲିଲୁୟା…|| ୨ ||
ଯଦି କେବେ ହୁଏ ମୁ ନିରାଶ
କରିଲେ ଉର୍ଦ୍ଧ ଦୃଷ୍ଟି ପାଇଛି ମୁଁ ଶ୍ବାନ୍ତନ ଅଶେଷ
ସମୁଖେ ମୋ ସିୟୋନ ପର୍ବତ (୨ ଥର)
ପ୍ରଭୁ ଯେ ମୋହର ସଦା ଜାଗ୍ରତ … (ଘୋଷା)
ରକ୍ଷା କର୍ତା ସିଏ ମୋର
ଛାୟା ଦକ୍ଷିଣ ପାର୍ଶ୍ଵର
ସାହାଯ୍ୟ କରନ୍ତି ମୋତେ
ବିସ୍ତାରି ସେ ହାତ
ବିଚଳିତ ହେବ ନାହିଁ .. ସେ ମୋ ରକ୍ଷକ … |୧|
ପ୍ରଭୁ ମୋର ରକ୍ଷାକର୍ତ୍ତା
ମୋର ଆତ୍ମା ର ବେବର୍ତ୍ତା
ଦିବସ ରାତିରେ ଯେବେ
ନ ହୋଇବି ଭୀତ
ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଚନ୍ଦ୍ର କରିବେନି .. ମୋତେ ଆଘାତ … |୨|
ସଦାପ୍ରଭୁ ମୋର ପ୍ରତିପାଳକ
ମୋର ଅଭାବ ହେବ ନାହିଁ
ହେବ ନାହିଁ.. ହେବ ନାହିଁ… (ଘୋଷା)
ସୁକୋମଳ-ତୃଣ ଶେଯେ ଶୟନ କରାନ୍ତି
ସ୍ଥିର ଜଳ ପାଶେ ପାଶେ ମୋତେ ଧରି ଚଳାନ୍ତି
ମୃତ୍ୟୁଚ୍ଛାୟା ପଥେ ମୋର
ଆଉ ଆପଦର ଭୟନାହିଁ || ୧ ||
ପାଶେ ରହି ଶାସନରେ ସାନ୍ତନା ଦିଅନ୍ତି
ମୋ ଶତ୍ର ସମ୍ମୁଖେ ମୋତେ ଆଶୀର୍ବାଦ କରନ୍ତି
ତାହାଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ ଦୟା
ମୋତେ କେବେ ହେଁ ଛାଡ଼ିବ ନାହିଁ || ୨ ||
ସେହି ପ୍ରେମ ଜାଣ
ସେହି ପ୍ରେମ ମଣ
ସେହି ପ୍ରେମରେ ଅଛି ପରିତ୍ରାଣ
କର ସନ୍ଧାନ, ପ୍ରେମରେ ଅଛି ପରିତ୍ରାଣ (ଘୋଷା)
ସେ ପ୍ରେମ ଅଟେ କେଡ଼େ ମହାନ
ସେ ପ୍ରେମ ଅଟେ କେଡ଼େ ଅନୁପମ
ସେ ପ୍ରେମ ଦୈର୍ଘ୍ୟରେ ଚାଲୁଥିବି
ସେ ପ୍ରେମ ପ୍ରସ୍ଥରେ ଘୁରୁଥିବି
ସେ ପ୍ରେମ ଗଭୀରେ ବୁଡ଼ିଥିବି
ସେ ପ୍ରେମ ଉଚ୍ଚରେ ଉଡୁଥିବି || ୧ ||
ସେ ପ୍ରେମରଜୁ ଅଟେ ଚିରନ୍ତନ
କେହି କରିପାରେନା ତାହାଠୁ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ
ନା ଦୁଃଖ ମୋତେ ଭାଙ୍ଗି ପାରେ
ନା ଖଡ୍ଗ ମତେ କାଟି ପରେ
ନା ମୃତ୍ୟୁ ମୋତେ ମାରି ପାରେ
ଏହା ତା ନିଶ୍ଚୟ ମୁ ଜାଣେ || ୨ ||
ଯୀଶୁ ରାଜା ମୋ କରତା ତୁମେ ହି ମୋ ଭରସା (ଘୋଷା)
ଥିଲି ଦିନେ ଅନ୍ଧାରେ ବୁଡ଼ି ପାପରୂପ ପଙ୍କରେ
ଉଠାଇଲ ମୋତେ ନିଜ ହସ୍ତେ
ସ୍ଥାପିଲ ଦୃଢ଼ ଶଇଳେ || ୧ ||
ଥିଲି ମରଣ ପଥେ ଚାଲି ଶୟତାନ ଇଙ୍ଗିତେ
କଲ ସଞ୍ଜୀବିତ ପ୍ରେମେ ମୋତେ
ବସାଇଲ ସରଗ ଦେଶେ || ୨ ||
ଯୀଶୁ ଜୀବନେ ଆସିଲେ ସରଗ ଆନନ୍ଦ ଦେଲେ
ପାପ କାଳିମା ରକତ ଢାଳି ( ୨ ଥର)
ଧୋଇ ଉଦ୍ଧାରିଲେ
ହାଲିଲୁୟା ହାଲିଲୁୟା ହାଲିଲୁୟା (ଘୋଷା)
ଯୀଶୁ ଜୀବନେ ଆସିଲେ ସରଗ ଆନନ୍ଦ ଦେଲେ
ମୁକ୍ତି ଶାନ୍ତି ଶକତି ଦେଲେ (୨ ଥର) ତାଙ୍କ ନାମ ଗାଇବି || ୧ ||
ଯୀଶୁ ଜୀବନେ ଆସିଲେ ପଥ ଆଲୋକିତ କଲେ
ଅନ୍ଧାର ତେଜି ପଥ ଖୋଲିଲେ ( ୨ ଥର) ଅବିରତ ଗାଇବି || ୨ ||