ରେ ମନ ଯୀଶୁଙ୍କୁ ତୁ ଛାଡ଼ି ଜଗତ ପଛେ ଯାଅନା
ଜୀବନେ ସର୍ବ ଅବସ୍ଥାରେ ଯୀଶୁଙ୍କୁ ରଖୁ ହୃଦୟରେ
କେବେବି ତାଙ୍କୁ ଭୁଲନା ଜଗତ ପଛେ ଯାଅନା … (ଘୋଷା)
ଯୀଶୁଙ୍କ ସାଥେ ଚାଲେ ଯିଏ ପବିତ୍ର ଜୀବନ ବିତାଏ
ଯୀଶୁଙ୍କ ନାମ ଭଜେ ଯିଏ ଶାନ୍ତି ଆନନ୍ଦ ପାଏ ସିଏ
ରେ ପ୍ରାଣ ବ୍ୟାକୁଳ କାହିଁକି ତାଙ୍କ ପରେ ଭରସା ରଖ୍
କେବେବି ତାଙ୍କୁ ଭୁଲନା ଜଗତ ପଛେ ଯାଅନା …. |୧|
ଦୁଇ ଦିନିଆ ଏ ସଂସାର ଅନେକ ଭାବୁତୁ ମନରେ
ବୁଲୁତୁ ହୋଇଣ ହତାସ ଶେଷରେ ହେବ ସର୍ବନାସ
ଏ ଦୁନିଆରୁ ହେବୁ ପାରି ଯିବାକୁ ସେ ସରଗପୁରୀ
ତାଙ୍କ ଡାକ ମନା କରନା ଜଗତ ପଛେ ଯାଅନା … |୨|
ପତିତପାବନ ସେତ, ପତିତପାବନ
ଜୟ, ଜୟ, ଜୟ ଯୀଶୁ ଦାଉଦି ସନ୍ତାନ … (ଘୋଷା)
ମହାପ୍ରେମେ ତେଜି ସେହି ସ୍ଵର୍ଗ ଭୂବନ,
ପାପୀ ପାଇଁ ବରିଥିଲେ କୃଶ-ସିଂହାସନ … |୧|
ଯେତେ ପାପୀ ଆସିଲେ ହେଁ ପାଇବେ ସ୍ଥାନ,
ଭାଷିଥିଲେ ଶ୍ରୀମୁଖରେ ଅମୀୟ ବଚନ … |୨|
ବାଳ, ବୃଦ୍ଧ, ଯୁବା ଧନୀ, ଦୀନ, ଅକିଞ୍ଚନ
ନ ତେଜନ୍ତି କେବେ ହେଲେ ଶୁଣି ନିବେଦନ … |୩|
ଏ ମରୁ-ମରୀଚିକାରେ ଭ୍ରମି ଅକାରଣ,
ବୃଥାରେ ନ କାଟି ଦିନ, ଧର ଶ୍ରୀଚରଣ … |୪|
ଏ ମାଟି ଶରୀର ହେବ ମାଟିରେ ଲୀନ,
ପରକାଳ ପାଇଁ କର ଯତନେ ସନ୍ଧାନ … |୫|
ଯୀଶୁ ଦୟାମୟ, ଶୁଣ ଏ ବିନାୟ,
ଆମ୍ଭ ମଧେ ଉପସ୍ଥିତ ହୁଅ ଏ ସମୟ … (ଘୋଷା)
ଅନ୍ତରର ଅନ୍ଧକାର କୃପା କରି
ହୃଦେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କର ହୋଇଣ ଉଦୟ … |୧|
ଆସ ପ୍ରଭୂ ଏ ଆଳୟ, ଧର୍ମାମା ଅଗ୍ନି ସ୍ବଳାଅ,
ତବାଲୋକେ ଦୀପ୍ତିମୟ କର ଏ ସମୟ … |୨|
ଆଶୀର୍ବାଦ କର ଆସି, ପାପ ଅବିଶ୍ୱାସ ନାଶି,
ସୁସ୍ଥ କର ଦାସ ଦାସୀ ହୋଇଣ ସଦୟ … |୩|
(ରାଗ – ନାଦନାମକ୍ରିୟା)
ଆହେ ଯୀଶୁ ଦୟାବନ୍,
ଦୟା ତୁମ୍ଭ ମୁକୁଟ ଭୂଷଣ,
ଦୟା କ୍ଷମା ସତ୍ୟ ଶାନ୍ତି ପ୍ରେମରେ ପୁର୍ଣ …. (ଘୋଷା)
ସ୍ଵର୍ଗ ସୁଖ ତେଜିଲ, ମଞ୍ଚ ଅବତରିଲ
ସାଧୁବାକୁ ମୋର ପରିତ୍ରାଣ,
ମୋର ଲଗା ହୋଇଲ, ମୋ ପାପେ ବଳି ହେଲ,
ମୋ ଦୁରିତ ଖଣ୍ଡିଲ, ଆହେ କୃପାବାନ,
ଆହେ କେଡ଼େ ପ୍ରେମ କଲ ଦେଇ ନିଜ ପ୍ରାଣ … |୧|
କୁନ୍ତୀ ଆଦି ରୋଗୀଙ୍କୁ ଭୂତଗ୍ରସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ
ଆଜ୍ଞାମାତ୍ରେ କଲ ବିମୋଚନ,
ମୃତଜନଙ୍କୁ ପ୍ରାଣ, ଜନ୍ମାନ୍ଧଙ୍କୁ ନୟନ, ବଧୂରକୁ ଶ୍ରବଣ,
ପଲ୍ଲୀକୁ ଗମନ
ବିନାମୂଲ୍ୟ କଲି ଦାନ ହୋଇ କରୁଣ … |୧|
ପାପ-ତୁମେ ପୂରିତ ଥିଲା ଏହି ଜଗତ
ଘନ ଅମାନିଶାର ସମାନ,
ଧର୍ମ-ଭାନୁ ସଦୃଶ ତୁମ୍ଭେ ହୋଇ ପ୍ରକାଶ ପାପ-ତିମିର ନାଶ
କଲ ଦୀପ୍ତି ଦାନ,
ପୃଥିବୀରେ ମୁକ୍ତିରାଜ୍ୟ କଲ ସଂସ୍ଥାପନ … |୩|
ଧରିଛି ଶ୍ରୀପୟର ମୁଁ ପାପୀ ଦୁରାଚାର,
ତୁମ୍ଭ ବିନା ନାହିଁ ଗତି ଆନ,
ଘେନ ମୋ ଅନୁତାପ, ଫେଡ଼ ମୋ ଶୋକ ତାପ,
କ୍ଷମା କରି ମୋ ପାପ କର ଶାନ୍ତି ଦାନ,
ମାଗୁଅଛି ଏହି ବର ଆହେ କ୍ଷମାବାନ … |୪|
ପାପୀ ମନରେ
ଥରେ କୁଶକୁ ଚାହିଁ
ପଳାଶ ପ୍ରସୂନ ନିନ୍ଦି ଅପଘନ
ରକତେ ରଞ୍ଜିତ ହୋଇଛି ଆହା … (ଘୋଷା)
ଯିହୁଦୀଏ କରିଣ କୂଟ
ପିନ୍ଧାଇଲେ କଣ୍ଟା ମୁକୁଟ
ପାଦ ପାଣି ପ୍ରେକ ମାରଣାର ଦୁଃଖ
ଦେଲେ ହୃଦୟ ବିଦାରେ ଆହା … |୧|
ତୋର ପାପ ସନ୍ତାନ ଯେତେ କ୍ଷୟ ଯିବ ଚାହିଁବା ମାତ୍ରେ
କ୍ଷମ ଭୟ ଦୂର ହୋଇବ ନିକର
ପରମ ପଥକୁ ହୋଇବ ସାହା … |୨|
କୁଶ ଯନ୍ତ୍ର ସଂସାରେ ସାର ପାପୀ ମୁକ୍ତି କୋଠ ଭଣ୍ଡାର
ଦୀନ ଦୁଃଖୀ ରଙ୍କି ପାତକୀଙ୍କ ପାଇଁ
କାଲବରୀ ଚୂଳେ ହୋଇଛି ଠିଆ … |୩|
ଯୀଶୁ ରାଜନ ହେ ମୋର ପ୍ରାଣ ପସରା
ପାପୀବନ୍ଧୁ ପାପହରା .. (ଘୋଷା)
ପାପୀଙ୍କର ପାଇଁ ଆସିଲେ ମର୍ତ୍ତ୍ୟ ଓହ୍ଲାଇ
ପାପୀ ପାପ ବହି କୁଶେ ହୋଇଲେ ଧରା … |୧|
କେଡ଼େ ନିଷ୍ଣୁର ଯିହୂଦୀ ବକ୍ଷସ୍ଥଳେ ବର୍ଲା ଭେଦି
କି କଲବଲରେ ପ୍ରାଣ ନେଲଟି ପରା … |୨|
ଆହା ମୋ ଯୀଶୁ ରାଜନ ପାଇଛନ୍ତି କି କଷଣ
ଏହା ଦେଖୁ ବେନି ଆଖୁ ସହେ କି ପରା … |୩|
କଣ୍ଟା ମୁକୁଟ ବନାଇ ଦେଇଛି ମୁଣ୍ଡେ ପିନ୍ଧାଇ
ରକ୍ତ ଟୋପା ଝାଳ ପରି ବହୁଛି ପରା … |୪|
ତାହାଙ୍କର ପ୍ରେମ ବାରି ବିହୁଅଛି ସ୍ରୋତ ପରି
ତୁହି ପାପୀ ଡୁବି ହୁଅ ଶୁକ୍ଳଟି ପରା … |୫|
ସ୍ଵାର୍ଥତ ନାହିଁ କାହିଁ ପାଇଁ ପ୍ରଭୂ
କୋରଡ଼ା ପ୍ରହାର ସହିଲ
ମାୟା କିବା ମୋହ, ନାହିଁ ସିନା ପ୍ରଭୁ ( ୨ ଥର)
କାହିଁକି କୁଶକୁ ବୋହିଲ … (ଘୋଷା)
କପାଳ ଫାଟିଲା ରକତ ଝରିଲା
କହିଲନି କଥା ପଦେ
ଦୋଷୀତ ସାଜିଲ କାହା ପାଇଁ ତୁମେ
କେଉଁ ଦୋଷ ଅପରାଧେ
ପାରିବକି କହି ଦୁନିଆଁରେ କେହି ( ୨ ଥର)
କେଉଁ କର୍ମର ସେ ଫଳ … |୧|
ଶୁଣିଛି ଏ କାନେ ଦୋଷ ଥାଇ ଦୋଷୀ
ଦଣ୍ଡ ପାଇଥାଏ ଦିନେ
ତଥାପି ମୋ ପ୍ରଭୁ ନମ୍ର ହୋଇଥୁଲ
ବିନା ଦୋଷେ ଅକାରଣେ
ଝରିଗଲା ଯାହା କୋରଡ଼ା ଆଘାତେ (୨ ଥର)
ସ୍ନେହ ପ୍ରେମ ହେଲା କାଳ … |୨|
ହେ … ପରିଶ୍ରାନ୍ତ ଭାର ଗ୍ରସ୍ତ ଲୋକ
ତାଙ୍କ ସାକ୍ଷୀ ହୁଆ … ତାଙ୍କ ସାକ୍ଷୀ ହୁଆ
ଯୀଶୁ ତାକୁ ଅଛନ୍ତି
ଯୀଶୁଡ଼ାକୁ ଅଛନ୍ତି
ତାଙ୍କ ପାଶେ ରହି ଜଗତକୁ ଦେଖାଅ ଆଦର୍ଶ …(ଘୋଷା)
ଏ … ଆକାଶ ଫାଟିବ ଫାଟିବ ।
ଦିନେନା ଦିନେ ନିଶ୍ଚୟ ଫାଟିବେ ।
ଏ … ସୁରୁଜ ଲିଭିବ ଲିଭିବ ଦିନେନା ଦିନେ ନିଶ୍ଚୟ ଲିଭିବ
ମନୋନୀତ ଯେତେ ଯିବେ ସ୍ଵର୍ଗ ଦେଶେ
ତାଙ୍କ ପାଶେ ରହି ଜଗତକୁ ଦେଖାଅ ଆଦର୍ଶ … |୧|
ପୃଥିବୀ ସରିବ ସରିବ ଦିନେନା ଦିନେ ନିଶ୍ଚୟ ସରିବା
ଚନ୍ଦ୍ରମା ଖସିବ ଖସିବ ଦିନେନା ଦିନେ ନିଶ୍ଚୟ ଖସିବା
ମନୋନୀତ ଯେତେ ଯିବେ ସ୍ଵର୍ଗ ଦେଶେ
ତାଙ୍କ ପାଶେ ରହି ଜଗତକୁ ଦେଖାଅ ଆଦର୍ଶ …|୨|
ପ୍ରତିପାଳକ ସେ ଏହି ଜୀବନର
ସଦା ପାଶେ ଥାନ୍ତି ଯୀଶୁ ରାଜା ମୋର
ଦୁଃଖରେ ବି ଝଡରେ ବି ଭୟ ନାହିଁ ମୋହର …(ଘୋଷା)
ମାଗିବା ଆଗରୁ ସିଏ ଯାଚି ମୋତେ ଜାଣନ୍ତି
କହିବା ଆଗରୁ ମନ କଥା ଜାଣନ୍ତି
ଭିଜିଗଲେ ମୋର ଦୁଃଖେ ଦୁଇ ଆଖି
ଲୁହ ପୋଛି ଦିଅନ୍ତି … |୧|
ନିରାଶ ଅନ୍ତରେ ସିଏ ଆଶା ଭରି ଦିଅନ୍ତି
ଝୁଣ୍ଟି ମୁଁ ପଡିଲେ ତୋଳି ମୋତେ ନିଅନ୍ତି
ହଜିଯାଏ ଯେବେ ପାପ ଦୁନିଆରେ
ଖୋଜି ମୋତେ ନିଅନ୍ତି … |୨|
କି ବୁଦ୍ଧି କରିବି, କେଉଁଠାକୁ ଯିବି, କାହା ଆଗେ କହିବି,
ଅନ୍ତର ବେଦନା, ମନରେ ଭାବନା,
ହୃଦଫେଡ଼ି କାହା ଆଗେ ଜଣାଇବି ? (ଘୋଷା)
କେ ନେବ ମୋ ଦୁଃଖ,
ଦେବ ମୋତେ ସୁଖ ହୋଇ ପ୍ରସନ୍ନମୁଖ,
ମୋ ଚିନ୍ତାର ଭାର ପାପ ଦୁରାଚାର
ଖଣ୍ଡିବାକୁ କାହା ପାଦେ ମୁଁ ଥୋଇବି ?
ମୋ ମତି ଚଞ୍ଚଳ, ତଡ଼ିତ୍ତି ଚପଳ, ଭ୍ରମୁଥାଏ ତ୍ରିକାଳ,
ମୋର ନାହିଁ ବଳ, ମୁଁ ଅତି ବିକଳ,
କାହାବଳେ ତାକୁ ସୁସ୍ଥିର କରିବି ? …. |୧|
ଜନ୍ମରୁ ପତିତ, ପାପରେ ବିଲିପ୍ତ, କର୍ମରେ କଳଙ୍କିତ,
ଏଥିରୁ ମାଜିତ, ହେବାକୁ ବିମୁକ୍ତ,
କାହା ପୂଣ୍ୟବଳେ ଶରଣ ପଶିବି ?
ଭାବି ମୋ ଦୁର୍ଦ୍ଦଶା, ହୋଇ ନିର୍ଭରସା,
ଖୋଜିଲି ସତ୍ୟ ଆଶ୍ରା,
ପାଇଲି ଯୀଶୁଙ୍କୁ, ପାପୀଙ୍କ ବନ୍ଧୁଙ୍କୁ,
ଜାଣିଲି ମୁଁ ତାଙ୍କ ମରଣେ ବଞ୍ଚିବି …. |୨|
ହେ ଯୀଶୁ ଈଶ୍ଵର, ଦୟାର ସାଗର,
କେଡ଼େ ପ୍ରେମ ତୁମ୍ଭର ।
ମୋ ପାପ କାରଣ ଦେଲ ନିଜ ପ୍ରାଣ,
ଏ ଅଭୁତ ପ୍ରେମ ହୁଁ ମୁଁ ପାଇବି ?
ମୋର ଦେହ ପ୍ରାଣ, ବୁଦ୍ଧି ଆପ୍ ମନ, କଲି ପାଦେ ଅର୍ପଣ,
ତୁମ୍ଭ ପୁଣ୍ୟବଳେ ନଷ୍ଟ ନୋହି କେବେ,
ଶେଷ ମହାଦିନେ ଗୌରବେ ଉଠିବି … |୩|