ବାଇମନ ଦିନେ ହେଲେ ସମୟ ଦିଆ
ଯୀଶୁ ନାମକୁ ଭୁଲି ଯାଉଛୁ
ନିଜକୁ ଜ୍ଞାନୀ ବୋଲାଉ ଅଛୁ।
ତୋତେ ଲାଗିଛିରେ ମାୟା ମୋହ (ଘୋଷା)
ଗଲାଦିନ ଆଉ ଫେରିବ ନାହିଁରେ
ପାପ କରିଅଛୁ ଯେତେ
ମୋ ପାପକୁ କେହି ଦେଖୁ ନାହିଁ ବୋଲି
ଘୋଡ଼ାଇ ହେଉଛୁ କେତେ
ଛାଡ଼ିଦେ ଛାଡ଼ିଦେ ଅହଂକାର ଯୀଶୁଙ୍କଠାରେ ବିଶ୍ବାସ କର
ତାଙ୍କ ବିନା ବଞ୍ଚିବୁ କି କହ ? || ୧ ||
ହେବୁ ଯଦି ତୁହି ତାହାଙ୍କ ଦାସ ରେ
ଯୀଶୁରେ ବିଶ୍ବାସ ରଖ
ବିପଦ ଆପଦେ ରୋଗ ଦୁଃଖ ଶୋକେ
ରଖିବେ ସେ ତୋର ଟେକ
ହୁଅ ତାହାଙ୍କର ଅନୁଗାମୀ ସେ ତ ଆମ ଜୀବନର ସ୍ବାମୀ
ତାଙ୍କୁ ହୃଦୟରେ ସ୍ଥାନ ଦିଆ || ୨ ||
ବହିଗଲା ଲହୁଧାର ପାପୀ ତୋ ପାଇଁ
ଶେଷ ହେଲା ବଳିଦାନ ପାପୀ ତୋ ପାଇଁ (ଘୋଷା)
କାଲବରୀ ବୁକେ ଝରିଲା, ତପତ ରୁଧିର
ରୁଧିର ନୁହେଁ ସେ ପ୍ରେମର ଅମୃତ ଧାର
ଜଗତରେ ସେ ପ୍ରେମର ତୁଳନା ନାହିଁ ( ୨ ଥର)
ପାପୀ ତୋ ପାଇଁ || ୧ ||
ପାପ ଶୂନ୍ୟ ହୋଇ ଭୋଗିଲେ ମୃତ୍ୟୁ କଷଣ
ଦୀନ ହୀନ ହୋଇ ତୋତେ ସେ କଲେ ଧନବାନ
ସ୍ଵର୍ଗୀୟ ସେ ଧନର କଳନା ନାହିଁ… (୨ ଥର)
ପାପୀ ତୋ ପାଇଁ || ୨ ||
ବନ୍ଧୁର ଗିରି ପଥରେ ବନ୍ଧୁ ନାହିଁ ତୋ ସାଥିରେ
କାନ୍ଧ କୁଶ ବହି ନେଲ ହେ ମରଣ ବରି (ଘୋଷା)
କ୍ଷୁଧା ତୃଷାରେ ଗୁଲିବା ପଥେ ପ୍ରହାର ବାଜେ ସାଥେ ସାଥେ
କେହି ଛେପ ପକାଉଅଛି ସବୁ ସହି ନୀରବରେ || ୧ ||
ମସ୍ତକେ କଣ୍ଟାର ମୁକୁଟ
ପିଠିରେ କୋରଡ଼ାର ଛାଟ
ହସ୍ତ ପାଦେ ରକତ ଧାର ଝରୁଛି ଅଙ୍ଗରୁ ରୁଧିର || ୨ ||
ମଥା ପାତି ସବୁ ସହିଲ
କବର ଭିତରେ ରହିଲ
ମୃତ୍ୟୁର ନାହୁଡ଼ ଭାଙ୍ଗିଲା ତୃତୀୟ ଦିବସେ ଉଠିଲା ||୩||
ବନ୍ଦନା କରୁଛୁ ତୁମର
ଅର୍ଚ୍ଚନା କରୁଛୁ ତୁମର ( ୨ ଥର)
ହେ ପ୍ରିୟ ଯୀଶୁ ଆମର
ନ ପ୍ରଭୁ ବନ୍ଦନା ଆମର
ଘେନ ପ୍ରଭୁ ଅର୍ଚ୍ଚନା ଆମର (ଘୋଷା)
ଅରପୁଛୁ ଆମ ଏ ଜୀବନ…. ତୁମ ଚରଣେ
ଜାଳ ପ୍ରଭୁଗୋ ତୁମରି ଆଶିଷ… ପ୍ରତି ଜୀବନେ
ଢାଳ ଆଶିଷ ପ୍ରତି ଜୀବନେ ( ୨ ଥର) || ୧ ||
ତୁମ ଗଉରବ ବଣ୍ଡିବାକୁ… ଆସିଛୁ ଆମେ
ଭଗ୍ନ ଓ ଚୂର୍ଣ୍ଣ ଅନ୍ତରକୁ… ରଖୁଛୁ ଚରଣେ
ଗ୍ରହଣ କରି ଗୋ ପ୍ରଭୁ ତୁମେ (୨ ଥର) || ୨ ||
ବନାଇ କୁଶକୁ କାନ୍ଧ ଦେଲୁ, ପ୍ରିୟତମଙ୍କୁ ତୋହର (ଘୋଷା)
ମମତା ଭରା ହାତରେ କିମ୍ପା, ଦେଲୁ କଣ୍ଟା ଉପହାର
ଶରୀର କ୍ଷେତ୍ର କୋରଡ଼ାକୁ ନେଇ କାଟିଦେଲୁ ତୁ ଶିଆର
ନିର୍ମମ ବଚ୍ଛା ହାତରେ ନେଇ ବକ୍ଷେ ବିନ୍ଧିଲୁ ତାହାର || ୧ ||
ସୂରୁଯ ଲାଜେ ମୁଖ ଢ଼ାଙ୍କିଲା ଦେଖି ତାଙ୍କ ଅପମାନ
ଧରିତ୍ରୀ ନିଜ ବକ୍ଷକୁ ଚିରି ଜଣାଏ ନିଜ ସନମାନ
ଏତିକି ପ୍ରେମ ଭୁଲି ତୁ ଯାଇ ଦେଲୁ କଣ୍ଟାର ଟୋପର || ୨ ||
ବଜାଅରେ ତୁରୀ ଦିଅ କରତାଳି
ଝୁମି ଝୁମି ଆସି ନାଚରେ..
ଆସୁଛନ୍ତି ଯୀଶୁରାଜା ମେଘ ରଥରେ
ଧରା ଥରିବ, ବିଚାର ହେବ
ବେଳ ଥାଉଁ ଥାଉଁ ତାଙ୍କରି ଚରଣେ ଶରଣ ନିଅରେ (ଘୋଷା)
ଭଲରୁ ମନ୍ଦକୁ ଅଲଗା କରି ପାପୀକୁ ଦେବେ ନରକ
ଗପୁରକୁ ସାଙ୍ଗରେ ନେବେ ଅଛନ୍ତି ଯେତେ ଧାର୍ମିକ
ଧରା ଥରିବ ବିଗ୍ଧର ହେବ….. || ୧ ||
ନୂତନ ରାଇଜ ଗଢ଼ିବେ ପ୍ରଭୁ ରହିବେ ଖାଲି ଭକତ
ଛଳନା କପଟ ନ ଥିବ କିଛି ଶୁଭିବ ପ୍ରେମ ସଙ୍ଗୀତ
ଧରା ଥରିବ ବିଚାର ହେବ …. || ୨ ||
ପ୍ରଭୁଙ୍କ ନାମେ ମୁଁ କରେ ପ୍ରାର୍ଥନା
ନୁହେଁ ମେରି ନୁହେଁ ହାନ୍ନା ପ୍ରଭୁ
ମୁଁ ପାପୀ କର କରୁଣା (ଘୋଷା)
ଜୀବନରେ ଆସେ ଯେତେ ଦୁଃଖ ପାରୁ ନାହିଁ ପ୍ରଭୁ ସହି
କଳଙ୍କ ମୋ ପୋଛିଦେଇ ସବୁ ସେ ନାମ ପ୍ରଭୁ ତୁମରି
ସେହି ଆଶା ନେଇ କରେ ପ୍ରାର୍ଥନା-ନୁହେଁ ମେରି ନୁହେଁ ହାନ୍ନା ||୧||
ପାପିନୀଟି ଅନୁତାପ ହୃଦେ ଆସି ତୁମ ପାଦତଳେ
ଅଶ୍ର ଢାଳି ପାଦେ ତୈଳ ଦେଇ ପାପ କ୍ଷମା ପାଇଥିଲେ
ସେହି ଆଶା ନେଇ କରେ ପ୍ରାର୍ଥନା–ନୁହେଁ ମେରି ନୁହେଁ ହାନ୍ନା ||୨||
ପ୍ରେମ ନିର୍ଝର ଦୟା ସାଗର
ବିନୟ ଆମରି ଘେନ… ପବିତ୍ର କର ଆମ ଅନ୍ତର ( ୨ ଥର)
ଦିଅ ବାରେ ଦରଶନ (ଘୋଷା)
ହୃଦେ ପ୍ରବେଶି ଶୋଧନ କର ଆମରି ଜୀବନ
ହେଉ ତା’ ତୁମ୍ଭ ରାଜ୍ୟ ସମ ସ୍ଵର୍ଗୀୟ ଆସନ
ଦିଅ ବରଷାଇ ଶାନ୍ତିର ନୀର ହେ ପ୍ରଭୁ ତୁମେ କର ଆଗମନ || ୧ ||
ମାଗୁନୁ ପ୍ରଭୁ ଏ ଜଗତର ଧନ ଜନ ମାନ
ଗଢ଼ି ତୁମରି ଅନୁରୂପେ ଆମରି ଜୀବନ
ଦିଅ ବରଷାଇ ଅମୃତ ନୀର ହେ ପ୍ରଭୁ ତୁମେ କର ଆଗମନ || ୨ ||
ପ୍ରାର୍ଥନା ଶୁଣ ଆମ ପ୍ରଭୁ ପ୍ରାର୍ଥନା ଶୁଣ ଆମ
ଯିହୋବା ସଦାପ୍ରଭୁ, ପବିତ୍ର ତୁମ ନାମ ପବିତ୍ର ତୁମ ନାମ (ଘୋଷା)
ଆମ୍ଭ ନିକଟରେ ପ୍ରାର୍ଥନା କର, ଅଜ୍ଞାତ, ମହତ ଦୁଷ୍କର ତୁମ୍ଭର
ପ୍ରତିଜ୍ଞା ତୁମ୍ଭର ଅଟଳ ଅନନ୍ତ,
ତୁମ୍ଭ ମୁଖ ବାକ୍ୟ ଅଗ୍ନି ପରୀକ୍ଷିତ
ଏହି ଥରକରେ ତୁମରି ନାମରେ, ପ୍ରାର୍ଥନା ଶୁଣ ଆମ ||୧||
ପ୍ରାର୍ଥନା ବିନତି ଧନ୍ୟବାଦ ଆମ ଅନ୍ତରର ବୋଝ ସବୁ ନିବେଦନ
ତୁମରି ନିକଟେ କରୁଛୁ ଜଣାଣ
ଶାନ୍ତି ଯେ ତୁମରି ବୋଧର ଅଗମ୍ୟ
ଏହି ଥରକରେ ତୁମରି ଇଛାରେ ପ୍ରାର୍ଥନା ଶୁଣ ଆମ || ୨ ||
ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଉଦ୍ୟାନେ ଚାରା, ଫୁଲ ହୋଇ
ସଦା ଆମେ ରହିଥିବୁ….
ଯୀଶୁଙ୍କ ଚରଣେ ମନ ଦୀପ ଜାଳି
ସ୍ତୁତି ପ୍ରଶଂସା କରୁଥିବୁ… (ଘୋଷା)
ମନୋହର ଚାରା ଗହନେ ହୋଇ ଟିକି ଚାରା
ପବିତ୍ର ଭୂଇଁ, ଜଳ, ସାରେ ହୋଇବୁ ଶ୍ୟାମଳା
ଆତ୍ମାଙ୍କର ଫଳ ଫଳି ସଦାକାଳ ମାଳୀ ମନ ହରଷିବୁ || ୧ ||
ଶାରୋଣ ଗୋଲାପ” ଗହନେ ହୋଇବୁ ଗୋଲାପ
ନାନା ଜାତି ରଙ୍ଗରେ ଫୁଟି ଦେବୁରେ ମହକ
ଫୁଲହାର ହୋଇ ପ୍ରଭୁ ଗଳେ ରହି ତାଙ୍କ ମନକୁ ତୋଷିବୁ || ୨ ||
ଅଲିଭା ଦୀପର ଗହନେ ହୋଇ ଟିକି ଦୀପ
ଆତ୍ମାଙ୍କ ତଇଳ ସାହାରେ ହେବୁ ଆଲୋକିତ
ଦ୍ବିତୀୟାଗମନେ ସେହି ଦୀପ ଧରି ପ୍ରିୟ ବରଙ୍କୁ ଭେଟିବୁ ||୩||