ବାକି ଅଛି (୨ ଥର) ବହୁତ ଦୂର
ଚାଲିବାକୁ ନାହିଁ ମୋ ବଳ
ପଡୁଛି ପୁଣି ମୁଁ ଉଠୁଛି, ଶକତି ନାହିଁ ମୋହର…. (ଘୋଷା)
ତୁମ ପ୍ରିୟ ଦାସ ଏଲିୟ, ଖୁଆଇଲେ ସ୍ଵର୍ଗୀୟ ଖାଦ୍ୟ
ଚାଳିଶି ଦିନର ପଥ, ଚାଲିଥିଲେ ସେ ବିନା କ୍ଳେଶ
ସେହି ପ୍ରଭୁ ତ ତୁମେ ଜୀବିତ, ବଢ଼ାଅ ଶକତି ମୋହର… |୧|
ସୁନ୍ଦର ନାମକ ଦ୍ଵାର ମାତୃ ଗର୍ଭରୁ ସେ ଖଞ୍ଜ
ତକ୍ଷଣେ ବଳ ପାଇଲେ
କୁଦା ମାରି ସେ ଠିଆ ହେଲେ
ସେହି ପ୍ରଭୁ ତ ତୁମେ ଜୀବିତ, ବଢ଼ାଅ ଶକତି ମୋହର… |୨|
କର୍ପନାହମରେ ଥରେ ପକ୍ଷାଘାତୀ ବହି ଆଣିଲେ
ତାର ସବୁ ପାପ କ୍ଷମି ଚଳାଇଲେ ଖଟିଆ ଘେନି
ସେହି ପ୍ରଭୁ ତ ତୁମେ ଜୀବିତ, ବଢାଅ ଶକତି ମୋହର… |୩|
Leave a Reply