ଆହେ…ଅନନ୍ତ ଅସୀମ….
ତୁମରି ମଧୁର ପ୍ରେମ
କେ କରିପାରେ ବର୍ଣ୍ଣନା
ତୁମ ପ୍ରେମ ପାଇଁ ଧନ୍ୟ… ଏ ଧରା ଧାମ … (ଘୋଷା)
କାଗଜ ହୁଅନ୍ତା ଯଦି ଆକାଶର ବକ୍ଷ
ଲେଖନୀ ହୁଅନ୍ତା ଯଦି ପ୍ରତି ଲତା ବୃକ୍ଷ
ସାଗରର ନୀଳ ନେଇ ସେ ଲେଖନୀ ଯାକ
ପ୍ରତିଟି ମଣିଷ ଯଦି ହୁଅନ୍ତେ ଲେଖକ
ତଥାପି ସରନ୍ତା ନାହିଁ ଆକାଶର ସୀମା ଡେଇଁ
ବଣ୍ଡିବାକୁ ପ୍ରଭୁ ତୁମ… ଅମୃତ ପ୍ରେମ … |୧|
ଜଗତକୁ ପ୍ରେମ କଲ ପ୍ରଭୁ ହେ ଏମନ୍ତ
ଦାନ କଲ ଏକମାତ୍ର ପ୍ରାଣ ପ୍ରିୟ ପୁତ୍ର
ତପତ ରୁଧିର ଜାଳି କଲ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ
ପାପୀ ପାଇଁ ଏଡ଼େ ପ୍ରେମ ଦେଖିଲା ମରତ
ସେ ପ୍ରେମରୁ କଣିକାଏ, ଦିଅ ପ୍ରଭୁ ଏ ହୃଦୟ
ସାରା ବିଶ୍ୱ ଭରିଯାଉ… ସେ ଦିବ୍ୟ ପ୍ରେମ … |୨|
Leave a Reply